Αμερικάνικες μπότες στο Ιράν σύμφωνα με την Wall Street journal

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η γεωπολιτική σκακιέρα στη Μέση Ανατολή φλέγεται, καθώς οι τελευταίες πληροφορίες που έρχονται στο φως της δημοσιότητας υπογραμμίζουν μια δραματική ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή. Μέσα από ένα κοινό αποκαλυπτικό ρεπορτάζ που δημοσιεύουν ταυτόχρονα το πρακτορείο Reuters και η εφημερίδα Wall Street Journal, γίνεται γνωστό πως το αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας βρίσκεται στα τελικά στάδια οριστικοποίησης ενός σχεδίου που προβλέπει τη μετακίνηση χιλιάδων στρατιωτών. Η κίνηση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια τυπική εναλλαγή δυνάμεων, αλλά μια σαφή ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο στην αντιπαράθεσή της με την Τεχεράνη.

Συγκεκριμένα, το Πεντάγωνο οριστικοποιεί τα σχέδια για την ανάπτυξη περίπου 3.000 στρατιωτών της επίλεκτης 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας στη Μέση Ανατολή, μια κίνηση που επιβεβαιώνει την κατακόρυφη κλιμάκωση της στρατιωτικής προπαρασκευής των ΗΠΑ έναντι του Ιράν. Πρόκειται για τη δύναμη ταχείας αντίδρασης του αμερικανικού στρατού, η οποία φημίζεται για την ικανότητά της να αναπτύσσεται οπουδήποτε στον κόσμο εντός ελάχιστων ωρών. Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται η Wall Street Journal, «η γραπτή εντολή για την αποστολή της ταξιαρχίας αναμένεται εντός των επόμενων ωρών», γεγονός που θέτει τον αμερικανικό στρατιωτικό μηχανισμό σε κατάσταση πλήρους ετοιμότητας.

Στρατηγικές επιλογές και το σενάριο της Χερσαίας Εμπλοκής

Η ανάπτυξη αυτών των επίλεκτων δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο προσδίδει στον Λευκό Οίκο μια νέα γκάμα επιχειρησιακών δυνατοτήτων. Παρόλο που η αμερικανική ηγεσία εμφανίζεται προσεκτική στις δημόσιες τοποθετήσεις της, η παρουσία τέτοιων μονάδων στο πεδίο αλλάζει τις ισορροπίες. Η Wall Street Journal επισημαίνει ότι, αν και οι αξιωματούχοι διευκρινίζουν πως δεν έχει ληφθεί ακόμη η τελική απόφαση για χερσαία εισβολή στο ιρανικό έδαφος («boots on the ground»), η παρουσία της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας στον Κόλπο προσφέρει στον Πρόεδρο Τραμπ μια σειρά από κρίσιμες στρατηγικές επιλογές.

Οι επιλογές αυτές εκτείνονται από την παροχή ασφάλειας σε υποδομές ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια οικονομία μέχρι την επιβολή της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, τα οποία το Ιράν έχει απειλήσει επανειλημμένα να κλείσει. Παράλληλα, η παρουσία των αερομεταφερόμενων δυνάμεων επιτρέπει τη διεξαγωγή ειδικών, στοχευμένων επιχειρήσεων τόσο στις ιρανικές ακτές όσο και σε κρίσιμες πυρηνικές εγκαταστάσεις της χώρας. Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν τα σενάρια που κυκλοφορούν το τελευταίο διάστημα και αφορούν την πιθανή κατάληψη στρατηγικών σημείων, όπως το νησί Χαργκ. Το συγκεκριμένο νησί αποτελεί τον «πνεύμονα» της ιρανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας και η κατάληψή του, μαζί με άλλες νησίδες στα Στενά, θα σήμαινε τον πλήρη στραγγαλισμό της οικονομίας της Τεχεράνης. Το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον δεν έχει διαψεύσει αυτά τα σενάρια ενισχύει την πεποίθηση ότι βρίσκονται ενεργά πάνω στο τραπέζι των επιτελών.

Θολό το τοπίο σχετικά με αυτή την στρατιωτική κίνηση

Η στρατιωτική αυτή κινητοποίηση λαμβάνει χώρα μέσα σε ένα περιβάλλον εξαιρετικής αβεβαιότητας και αντιφάσεων. Από τη μία πλευρά, ο Πρόεδρος Τραμπ επιχείρησε να δώσει μια ευκαιρία στη διπλωματία, ανακοινώνοντας μια πενθήμερη παύση των αεροπορικών πληγμάτων κατά των ιρανικών ενεργειακών δικτύων. Ο ίδιος έκανε λόγο για πρόοδο και παραγωγικό διάλογο με την ηγεσία του Ιράν, σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί ο γενικευμένος πόλεμος. Ωστόσο, η εικόνα που μεταφέρεται από την Τεχεράνη είναι διαμετρικά αντίθετη. Το Ιράν διαψεύδει κάθε επαφή και συνεχίζει την επιθετική του δραστηριότητα κατά περιφερειακών στόχων και συμμάχων των ΗΠΑ, όπως το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν.

Η Τεχεράνη φαίνεται να αντιμετωπίζει τις αμερικανικές προτάσεις για εκεχειρία με καχυποψία, θεωρώντας τες ως μια προσπάθεια των ΗΠΑ να κερδίσουν χρόνο για την ολοκλήρωση της στρατιωτικής τους ανάπτυξης. Στην πραγματικότητα, η αποκάλυψη της Wall Street Journal για την αποστολή της 82ης Μεραρχίας επιβεβαιώνει πως η Ουάσιγκτον δεν βασίζεται αποκλειστικά στις συνομιλίες. Αντίθετα, φαίνεται να οικοδομεί μια ισχυρή αποτρεπτική δύναμη, η οποία θα είναι έτοιμη να δράσει ακαριαία εάν η πενθήμερη διορία εκπνεύσει χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται πλέον σε μια οριακή στιγμή, όπου η απόσταση ανάμεσα στη διπλωματική διέξοδο και τη γενικευμένη σύρραξη φαίνεται να εξαρτάται από τις κινήσεις των επόμενων λίγων ημερών.