Πέθανε η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη: Ποια ήταν η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη, η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε το αξίωμα της Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων. Η ιστορική πολιτικός και ακαδημαϊκός απεβίωσε σήμερα 15/2 πλήρης ημερών, έχοντας στο πλευρό της την οικογένειά της.

Έφυγε από τη ζωή η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής

Η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη υπήρξε προσωπικότητα με εμβληματικές «πρωτιές», καθώς εκτός από την προεδρία της Βουλής, διετέλεσε και η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών. Παράλληλα, διέπρεψε στον επιστημονικό κλάδο ως Ομότιμη Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Για μεγάλα χρονικά διαστήματα πραγματοποίησε ερευνητικό έργο στο Ινστιτούτο Μαξ-Πλάνκ Διεθνούς και Αλλοδαπού Ποινικού Δικαίου στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, με το οποίο συνεργάστηκε στενά. Οι μελέτες της οδήγησαν στη διατριβή της επί Υφηγεσίας (1971), καθώς και σε σειρά επιστημονικών δημοσιευμάτων.

Ποια ήταν η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη

Γεννημένη στην Αθήνα και κόρη του Ναυάρχου Ευαγγέλου Ψαρούδα, υπήρξε σύζυγος του ιστορικού της φιλοσοφίας Λίνου Γ. Μπενάκη. Μετά τη φοίτησή της στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων, σπούδασε στη Νομική Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1957. Η ακαδημαϊκή της συγκρότηση ολοκληρώθηκε στη Γερμανία, με μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια της Βόννης και της Κολωνίας, ενώ το 1961 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Ποινικού Δικαίου από το Πανεπιστήμιο της Βόννης.

Διέγραψε πλήρη πανεπιστημιακή πορεία στη Νομική Σχολή Αθηνών, υπηρετώντας σε όλες τις βαθμίδες από βοηθός έως καθηγήτρια, την περίοδο 1962-2001. Δίδαξε Ποινικό Δίκαιο και Ποινική Δικονομία, ενώ υπό την καθοδήγησή της πολλοί νέοι επιστήμονες, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γερμανία, εκπόνησαν τις διατριβές τους και εξελίχθηκαν σε πανεπιστημιακούς καθηγητές.

Η Προεδρία της Βουλής

Η είσοδός της στην πολιτική έγινε το 1981, όταν εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία. Στη συνέχεια υπήρξε βουλευτής Α΄ Αθηνών επί 28 χρόνια, επανεκλεγόμενη διαρκώς έως τον Σεπτέμβριο του 2009. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής της διαδρομής διετέλεσε Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας (1989), Υπουργός Πολιτισμού (1990-1992), Υπουργός Δικαιοσύνης (1992-1993) και Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (2004-2007).

Συμμετείχε ενεργά σε σημαντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες και στις αναθεωρήσεις του Συντάγματος, ενώ ως Πρόεδρος της Βουλής ανέπτυξε έντονη δράση στην κοινοβουλευτική διπλωματία, πραγματοποιώντας επίσημες επισκέψεις σε Κοινοβούλια χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ασίας (Ιορδανία, Κίνα, Ιαπωνία), της Αφρικής (Αίγυπτος, Τυνησία) και της Νότιας Αμερικής (Χιλή), με ιδιαίτερη έμφαση στον απόδημο Ελληνισμό.

Είχε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς, εκπροσώπησε το Ελληνικό Κοινοβούλιο στη σύνταξη του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συμμετείχε στις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Από το 1976 είχε αναλάβει τη διεύθυνση του περιοδικού “ΠΟΙΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ”, ενός από τα παλαιότερα και εγκυρότερα νομικά περιοδικά της χώρας, συμβάλλοντας η ίδια με άρθρα και σχολιασμούς στη σύνδεση της ποινικής θεωρίας με τη δικαστηριακή πράξη.

Άσκησε επίσης τη δικηγορία στην Αθήνα σε ποινικές υποθέσεις την περίοδο 1962-2008. Το συγγραφικό της έργο περιλαμβάνει πλήθος βιβλίων, άρθρων και πολιτικών κειμένων, με επίκεντρο το Ποινικό Δίκαιο και την Ποινική Δικονομία. Στις 29 Απριλίου 2010 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα Ποινικού Δικαίου.