Τραγικές εικόνες από το 6ο ΓΕΛ Αιγάλεω: Κρέμονται καλώδια, σκάλες έτοιμες να πέσουν και βρύσες με μούχλα

Μια δημόσια καταγγελία πολίτη φέρνει στο φως εικόνες που προκαλούν οργή και ανησυχία για την κατάσταση του 6ου Γενικού Λυκείου Αιγάλεω. Οι περιγραφές κάνουν λόγο για ένα σχολικό κτήριο που θυμίζει περισσότερο εγκαταλελειμμένο εργοτάξιο παρά χώρο εκπαίδευσης και ασφάλειας για εκατοντάδες μαθητές.
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, καλώδια κρέμονται από τους τοίχους, σκάλες εμφανίζουν ρωγμές και δείχνουν έτοιμες να υποχωρήσουν, ενώ οι βρύσες φέρουν εμφανή σημάδια μούχλας. Παγκάκια σπασμένα, κάγκελα σκουριασμένα, κουτιά πυρόσβεσης σε κακή κατάσταση και κολώνες που έχουν μετακινηθεί συνθέτουν μια εικόνα που μόνο ως επικίνδυνη μπορεί να χαρακτηριστεί.
«Άθλια ποιότητα κατασκευής από τους απατεώνες εργολάβους, μηδενική συντήρηση από τους αρμόδιους», αναφέρει χαρακτηριστικά ο πολίτης, αποδίδοντας ευθύνες τόσο στην αρχική κατασκευή όσο και στη διαχρονική αδιαφορία για τη συντήρηση του σχολείου. Η αγανάκτηση είναι έκδηλη, καθώς πρόκειται για έναν χώρο όπου καθημερινά κινούνται ανήλικοι μαθητές, εκπαιδευτικοί και προσωπικό.
Το ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο αισθητικό. Είναι βαθιά θέμα ασφάλειας. Καλώδια που κρέμονται μπορεί να κρύβουν ηλεκτρολογικούς κινδύνους. Μια ραγισμένη σκάλα μπορεί να υποχωρήσει ανά πάσα στιγμή. Σκουριασμένα κάγκελα και μετακινημένες κολώνες ενδέχεται να προκαλέσουν ατυχήματα. «Θα καρφωθεί κανένα παιδί, θα πάθει τέτανο και μετά ποιος θα φταίει; Ο σταθμάρχης;», διερωτάται με πικρία ο καταγγέλλων, χρησιμοποιώντας μια φράση που αποτυπώνει τη διαχρονική μετακύλιση ευθυνών στη χώρα μας.
Οι εικόνες εγκατάλειψης δεν περιορίζονται σε ένα σημείο. Η καταγγελία μιλά για σκουριασμένα κουτιά πυρόσβεσης – εξοπλισμό που σε περίπτωση ανάγκης θα έπρεπε να είναι απολύτως λειτουργικός. Αντί γι’ αυτό, φαίνεται να έχει αφεθεί στην φθορά του χρόνου. Οι βρύσες με μούχλα δε συνιστούν απλώς ένδειξη κακής συντήρησης αλλά και πιθανό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.
Κάθε σχολείο οφείλει να αποτελεί χώρο ασφάλειας, μάθησης και αξιοπρέπειας. Όταν οι μαθητές αντικρίζουν καθημερινά σπασμένα παγκάκια και σκουριασμένες υποδομές, ποιο μήνυμα λαμβάνουν; Ότι η εκπαίδευσή τους αξίζει λιγότερο; Ότι η ασφάλειά τους είναι δευτερεύουσα;
Δεν πρόκειται για βανδαλισμούς, αλλά για χρόνιες παραλείψεις
Συχνά, σε αντίστοιχες περιπτώσεις, η εύκολη απάντηση είναι πως «τα παιδιά τα βανδάλισαν». Ο πολίτης, ωστόσο, θέτει εύλογα ερωτήματα: «Τα παιδιά σπάσανε τα παγκάκια; Τα παιδιά σπάσανε τη σκάλα; Τα παιδιά μετακίνησαν την κολώνα; Τα παιδιά τα σκουριάσανε όλα; Τα παιδιά έβαλαν μούχλα παντού;». Με αυτά τα ερωτήματα αμφισβητεί την αυτόματη απόδοση ευθυνών στους μαθητές και στρέφει το βλέμμα προς εκείνους που έχουν θεσμική υποχρέωση για την κατασκευή, τη συντήρηση και τον έλεγχο των σχολικών κτιρίων.
Η φθορά των υλικών και η έλλειψη τακτικής συντήρησης δεν είναι φαινόμενα που προκύπτουν από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι αποτέλεσμα χρόνιων παραλείψεων. Η μετακίνηση μιας κολώνας ή η ρωγμή σε μια σκάλα δεν συμβαίνουν ξαφνικά, αλλά αποτελούν ενδείξεις προβλημάτων που επιδεινώνονται όταν δεν αντιμετωπίζονται έγκαιρα.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι ποιος ελέγχει την καταλληλότητα των σχολικών εγκαταστάσεων και κάθε πότε πραγματοποιούνται επιθεωρήσεις. Υπάρχουν τεχνικές εκθέσεις; Έχουν επισημανθεί τα προβλήματα; Έχουν δρομολογηθεί παρεμβάσεις; Ή μήπως οι καταγγελίες των πολιτών είναι ο μόνος τρόπος να κινητοποιηθεί ο μηχανισμός;
Διαβάστε επίσης
Η εκπαίδευση δεν περιορίζεται στα βιβλία και τις αίθουσες διδασκαλίας. Περιλαμβάνει και το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνουν οι μαθητές. Ένα σχολείο σε εγκατάλειψη δεν επηρεάζει μόνο τη σωματική ασφάλεια αλλά και την ψυχολογία των παιδιών. Η εικόνα της παραμέλησης δημιουργεί αίσθημα αδιαφορίας και απαξίωσης.
Η καταγγελία για το 6ο ΓΕΛ Αιγάλεω δεν μπορεί να περάσει ως μια ακόμη ανάρτηση αγανάκτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Απαιτεί απαντήσεις και, κυρίως, άμεσες ενέργειες. Η ευθύνη για τη συντήρηση των σχολικών κτηρίων ανήκει στους αρμόδιους φορείς και δεν μπορεί να μετατίθεται διαρκώς αλλού.
«Ντροπή», καταλήγει ο πολίτης στην καταγγελία του. Μια λέξη που συμπυκνώνει την απογοήτευση αλλά και την απαίτηση για αλλαγή. Γιατί όταν πρόκειται για την ασφάλεια των παιδιών, δεν χωρούν δικαιολογίες, ούτε καθυστερήσεις. Ένα σχολείο δεν μπορεί και δεν πρέπει να λειτουργεί υπό καθεστώς εγκατάλειψης.






0 ΣΧΟΛΙΑ