ΑΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μαρία Καρυστιανού: Η απάντηση για το ναυάγιο στη Χίο – «Οτιδήποτε λέω δολίως παρερμηνεύεται, δεν θα μείνω βουβή»

Η ίδια συνδέει τις επιθέσεις με τη συγκρότηση του νέου της Κινήματος και μιλά για μια Ελλάδα που μετατρέπεται σε «αποθήκη ψυχών
Η Μαρία Καρυστιανού σπάει τη σιωπή της μετά τις αντιδράσεις για το ναυάγιο στη Χίο / EUROKINISSI
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Με μια ηχηρή παρέμβαση, η Μαρία Καρυστιανού επέλεξε να απαντήσει στις έντονες αντιδράσεις που προκλήθηκαν μετά την πρόσφατη τοποθέτησή της για το πολύνεκρο ναυάγιο στη Χίο. Η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, η οποία πλέον βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής επικαιρότητας και λόγω της συγκρότησης του νέου της Κινήματος, κατήγγειλε μια συντονισμένη προσπάθεια διαστρέβλωσης των λεγομένων της. Η ίδια ξεκαθάρισε πως η χρήση συγκεκριμένων όρων είχε στόχο την ανάδειξη της δράσης των κυκλωμάτων και όχι την προσβολή της ανθρώπινης ζωής.

Η Μαρία Καρυστιανού υποστήριξε πως η κριτική που δέχθηκε βασίστηκε σε μια σκόπιμη αλλοίωση της αρχικής της ανακοίνωσης. Όπως εξήγησε, η στοχοποίησή της συνδέεται άμεσα με τη νέα της πολιτική προσπάθεια, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Μετά την έναρξη της διαδικασίας συγκρότησης του Κινήματός μας, ο,τιδήποτε λέω δολίως παρερμηνεύεται με τη γνωστή μέθοδο της διαστρέβλωσης λέξεων». Με τη φράση αυτή, η κυρία Καρυστιανού έδωσε το στίγμα μιας αντιπαράθεσης που υπερβαίνει το συγκεκριμένο γεγονός και ακουμπά τη γενικότερη στάση της απέναντι στις εγχώριες ελίτ.

Η διαφορά μεταξύ «εισβολής» και «εισβολέων» – Η απάντηση στην απανθρωπιά

Η ουσία της παρεξήγησης, σύμφωνα με τη Μαρία Καρυστιανού, εντοπίζεται στη λεκτική μετατόπιση που επιχείρησαν οι επικριτές της. Η ίδια διευκρίνισε πως η αναφορά της σε «παράνομες εισβολές» αφορούσε την οργανωμένη δράση των διακινητών και όχι τους ίδιους τους μετανάστες ως πρόσωπα. «Η λέξη εισβολή μετατράπηκε σε… εισβολείς», τόνισε, υπογραμμίζοντας πως η διαφορά αυτή είναι χαώδης και πως χρησιμοποιήθηκε για να της αποδοθεί μια θέση που δεν την εκφράζει.

Η κυρία Καρυστιανού απέρριψε με αγανάκτηση κάθε υπαινιγμό ότι θα μπορούσε ποτέ να ταχθεί υπέρ της απώλειας ανθρώπινων ζωών στη θάλασσα. Ως παιδίατρος, έφερε στο προσκήνιο την επαγγελματική της ηθική και τον όρκο που έχει δώσει, γράφοντας: «Παραμένω η παιδίατρος που τιμώ τον όρκο μου και δεν θα μπορούσα ΠΟΤΕ να ταχθώ δήθεν υπέρ του θανάτου και μάλιστα παιδιών, στη θεραπεία των οποίων έχω αφιερώσει τη ζωή μου!». Μάλιστα, προχώρησε σε μια συμβολική σύνδεση της τραγωδίας στη Χίο με εκείνη των Τεμπών, σημειώνοντας ότι οι άνθρωποι που χάθηκαν στο ναυάγιο «είναι ζωές που κόπηκαν απότομα, όπως κόπηκαν και οι ζωές των θυμάτων στα Τέμπη».

Η Ελλάδα ως «αποθήκη ψυχών» και η κριτική στις ελίτ

Στο στόχαστρο της Μαρίας Καρυστιανού βρέθηκαν επίσης οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ, τις οποίες κατηγορεί για υποκρισία. Η ίδια υποστηρίζει πως η χώρα έχει μετατραπεί σε μια «επί πληρωμή αποθήκη ψυχών», επιρρίπτοντας ευθύνες τόσο σε διεθνές όσο και σε εθνικό επίπεδο για τη διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος. Η κριτική της εστιάζει στην αδιαφορία που επιδεικνύουν οι ισχυροί για την ανθρώπινη ασφάλεια, την ώρα που παρουσιάζονται ως δήθεν ευαίσθητοι μπροστά στις τραγωδίες.

Κλείνοντας την παρέμβασή της, η Μαρία Καρυστιανού κατέστησε σαφές ότι οι επιθέσεις που δέχεται δεν πρόκειται να την πτοήσουν ούτε να της αφαιρέσουν τον λόγο. «Αν σκοπός είναι να μείνω βουβή, δεν θα το πετύχουν», διαμήνυσε με νόημα, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι θα συνεχίσει να τοποθετείται για τα ζητήματα που θεωρεί κρίσιμα για την κοινωνία και την ασφάλεια των πολιτών. Η στάση της αυτή επιβεβαιώνει πως η Μαρία Καρυστιανού παραμένει μια φωνή που ενοχλεί, επιλέγοντας να μην υποχωρεί μπροστά στις κατηγορίες που της αποδίδονται.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου