Γιατί έχει προκαλέσει οργή η δήλωση του Άδωνι Γεωργιάδη για το εργοστάσιο Βιολάντα;
Στην Ελλάδα των «όλα λειτουργούσαν κανονικά» και των «είχαν γίνει οι έλεγχοι», μια ακόμη τραγωδία ήρθε να αποκαλύψει το χάσμα ανάμεσα στις επίσημες διαβεβαιώσεις και την πραγματικότητα που ζουν οι εργαζόμενοι. Η φονική έκρηξη στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα, που στοίχισε τη ζωή σε πέντε γυναίκες, δεν ήταν ούτε κεραυνός εν αιθρία ούτε «ατυχές συμβάν». Ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς αλυσίδας παραλείψεων, αγνοημένων προειδοποιήσεων και ενός συστήματος που συχνά επιλέγει να βλέπει μόνο ό,τι το βολεύει.
Το ζήτημα της ασφάλειας και η διαρροή προπανίου
Λίγες ώρες μετά την τραγωδία, ο Άδωνις Γεωργιάδης, όπως βλέπουμε στο @omadamnimis έσπευσε να διαβεβαιώσει πως επρόκειτο για ένα σύγχρονο εργοστάσιο, «καλοχτισμένο», με όλα τα προβλεπόμενα επίπεδα ασφαλείας. Μίλησε για μια «σοβαρή εταιρεία», υποστηρίζοντας πως είχαν πραγματοποιηθεί όλοι οι απαραίτητοι έλεγχοι και ότι η Πυροσβεστική «κάνει σοβαρή δουλειά». Στο ίδιο πλαίσιο, απέδωσε το γεγονός στη γενική κατηγορία των «εργατικών δυστυχημάτων», τα οποία, όπως είπε, δυστυχώς συμβαίνουν.
Αυτή η τοποθέτηση, όμως, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, όχι μόνο γιατί ειπώθηκε σε μια στιγμή εθνικού πένθους, αλλά κυρίως επειδή έμοιαζε να προκαταλαμβάνει τα πορίσματα της έρευνας. Οι δηλώσεις δημιούργησαν την αίσθηση ότι η ευθύνη μετατοπίζεται από το σύστημα και τις πρακτικές ασφάλειας προς μια αφηρημένη «κακιά στιγμή» και για αυτό λειτούργησε για πολλούς ως πολιτική ασπίδα, πολύ πριν αποσαφηνιστεί τι πραγματικά συνέβη κάτω από το έδαφος της εγκατάστασης.
VIRAL
Όμως η πραγματικότητα, όπως προκύπτει από το πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, λέει μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η έκρηξη προκλήθηκε από πολύμηνη διαρροή προπανίου, η οποία εξελισσόταν αθόρυβα κάτω από το έδαφος. Το υγραέριο διέρρεε από σωληνώσεις σε βάθος περίπου 80 εκατοστών, μετακινούνταν λόγω της κλίσης του εδάφους και κατέληξε να συγκεντρωθεί σε υπόγειο χώρο ακριβώς κάτω από τη γραμμή παραγωγής.
Εκεί, κάτω από τα πόδια των εργαζόμενων γυναικών, είχε δημιουργηθεί μια αόρατη παγίδα. Οι ανιχνευτές της Πυροσβεστικής κατέγραψαν εξαιρετικά υψηλές συγκεντρώσεις προπανίου, στοιχείο που αποδεικνύει ότι η διαρροή δεν ήταν στιγμιαία αλλά εκτεταμένη και μακροχρόνια. Η παρουσία πάγου στις σωληνώσεις μίας από τις δεξαμενές, χωρητικότητας 5.000 λίτρων, δείχνει πως το σύστημα λειτουργούσε πρόσφατα, ενώ το αέριο συνέχιζε να διαφεύγει ανεξέλεγκτα.
Το μοιραίο ήρθε όταν ένας σπινθηρισμός από ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό στον υπόγειο χώρο πυροδότησε το εκρηκτικό μείγμα. Μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου, ο χώρος μετατράπηκε σε θάλαμο θανάτου. Πέντε εργαζόμενες, που βρίσκονταν στις θέσεις τους, δεν είχαν καμία απολύτως πιθανότητα διαφυγής.
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτούν και οι μαρτυρίες εργαζομένων, σύμφωνα με τις οποίες υπήρχαν επανειλημμένες αναφορές για έντονη οσμή υγραερίου. Προειδοποιήσεις που, όπως καταγγέλλεται, δεν αντιμετωπίστηκαν με τη σοβαρότητα που απαιτούσε ο κίνδυνος. Αν αυτές οι καταγγελίες επιβεβαιωθούν, τότε καταρρέει οριστικά το αφήγημα της «ασφαλούς και άψογα ελεγχόμενης» εγκατάστασης.
Διαβάστε επίσης
Ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου, ο υπεύθυνος βάρδιας και ο υπεύθυνος ασφαλείας οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη. Όμως το ερώτημα παραμένει: θα αποδοθούν πραγματικές ευθύνες ή θα πρόκειται για μια ακόμη υπόθεση που θα χαθεί στη λήθη, με την πολιτική ευθύνη να εξατμίζεται και την ανθρώπινη ζωή να υποβαθμίζεται σε «στατιστικό λάθος»; Η τραγωδία στη Βιολάντα δεν είναι απλώς ένα εργατικό δυστύχημα. Είναι ο καθρέφτης μιας χώρας όπου η ασφάλεια συχνά περιορίζεται σε δηλώσεις, οι έλεγχοι γίνονται τυπικά και οι προειδοποιήσεις των εργαζομένων αγνοούνται, μέχρι να είναι πολύ αργά.
0 ΣΧΟΛΙΑ