ΑΡΧΙΚΗ LIFE RETROMANIA

Σαν σήμερα, 14 Νοεμβρίου 1976: Η «17 Νοέμβρη» δολοφονεί τον χουντικό αξιωματικό Ευάγγελο Μάλλιο

Σαν σήμερα, 14 Νοεμβρίου 1976: Η «17 Νοέμβρη» δολοφονεί τον χουντικό αξιωματικό Ευάγγελο Μάλλιο
Η δολοφονία του Μάλλιου
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σαν σήμερα, στις 14 Δεκεμβρίου 1976, η ελληνική πρωτεύουσα συγκλονίστηκε από έναν ήχο όπλου που έσπασε τη νύχτα. Η τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη» έθεσε στο στόχαστρο τον Ευάγγελο Μάλλιο, πρώην αστυνομικό αξιωματικό της Χούντας, γνωστό για την εμπλοκή του σε βασανιστήρια πολιτικών κρατουμένων κατά την περίοδο 1967-1974. Η δολοφονία αυτή ήρθε μόλις τρία χρόνια μετά την πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας και πυροδότησε έντονες συζητήσεις για την πολιτική βία, τη δικαιοσύνη και τη θέση της κοινωνίας απέναντι στους βασανιστές του παρελθόντος.

Ποιος ήταν ο Ευάγγελος Μάλλιος

Ο Ευάγγελος Μάλλιος υπηρέτησε στην ΕΑΤ-ΕΣΑ, το ειδικό ανακριτικό τμήμα της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνομίας, όπου συμμετείχε σε ανακρίσεις και βασανιστήρια φοιτητών, εργατών και διανοούμενων που αμφισβητούσαν το καθεστώς των Συνταγματαρχών. Μετά την πτώση της Χούντας, ενώ αρκετοί συνάδελφοί του κλήθηκαν να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους, ο Μάλλιος είτε αθωώθηκε είτε τιμωρήθηκε με ποινές εξαιρετικά επιεικείς, γεγονός που προκάλεσε οργή στην κοινή γνώμη.

Η 17Ν επέλεξε τον Μάλλιο ως σύμβολο της ατιμωρησίας των χουντικών μηχανισμών. Η εκτέλεσή του θεωρήθηκε από ορισμένους ως πράξη «αντεκδίκησης» για τα εγκλήματα της Χούντας, καθώς η δικαιοσύνη είχε αποτύχει να τιμωρήσει τους βασανιστές. Παρότι η πολιτική βία δεν ήταν ευρέως αποδεκτή, η ενέργεια αυτή προκάλεσε μια προσωρινή συγκινησιακή συμπάθεια από τμήματα της κοινωνίας που ένιωθαν απογοήτευση βλέποντας την ατιμωρησία να κυριαρχεί.

Η τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη» ανέλαβε την ευθύνη

Ωστόσο, η πράξη της 17Ν δημιούργησε και επικίνδυνες παρανοήσεις: για κάποιο διάστημα, κάποιοι νεαροί και μέλη της αριστεράς πίστεψαν ότι η «λαϊκή δικαιοσύνη» μπορούσε να ασκηθεί εκτός θεσμικού πλαισίου, μέσω βίας και εκδικητικών ενεργειών. Αυτή η νοοτροπία, αν και περιορισμένη χρονικά, τροφοδότησε μερική ανοχή προς την τρομοκρατία στην ελληνική κοινωνία εκείνη την εποχή.

Παρά την αρχική προσωρινή «λαϊκή» υποστήριξη, η συμπάθεια προς την 17Ν εξασθένησε με την πάροδο των χρόνων, καθώς η οργάνωση διέπραττε επιθέσεις χωρίς σαφή πολιτικό στόχο ή κατά αθώων πολιτών. Σταδιακά, η ελληνική κοινωνία ανασυγκροτήθηκε, ενίσχυσε τη δημοκρατική της ωριμότητα και κατέληξε να απορρίπτει οριστικά τη βία ως μέσο επίλυσης πολιτικών διαφορών.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου