Σαν σήμερα, 12 Νοεμβρίου 1942: Ο πρώτος νεκρός πυροσβέστης στην Ελλάδα – Ο Κωνσταντίνος Πούλιος σκοτώνεται σε πυρκαγιά σε κτήριο της Θεσσαλονίκης

Σαν σήμερα, στις 12 Νοεμβρίου του 1942, μέσα στα μαύρα χρόνια της γερμανικής κατοχής, γράφτηκε στη Θεσσαλονίκη η πρώτη σελίδα αίματος στο Ηρώο του σύγχρονου Πυροσβεστικού Σώματος. Ο δόκιμος πυροσβέστης Β’ τάξεως, Κωνσταντίνος Πούλιος, ένας νέος άνδρας μόλις 26 ετών, έγινε ο πρώτος επίσημος νεκρός πυροσβέστης εν ώρα καθήκοντος στη νεότερη ιστορία του Σώματος, θυσία που θεμελίωσε με τον πιο τραγικό τρόπο την έννοια της αυταπάρνησης και του καθήκοντος. Η πράξη του εκείνο το κρύο ξημέρωμα στη Θεσσαλονίκη δεν ξεχάστηκε ποτέ, με αποτέλεσμα η 12η Νοεμβρίου να καθιερωθεί από την Πολιτεία ως η Ημέρα Μνήμης Πεσόντων Πυροσβεστών.

Η τραγωδία στο Κουλέ Καφέ

Ο Κωνσταντίνος Πούλιος είχε γεννηθεί το 1916 στο Πολύδενδρο των Γρεβενών. Είχε καταταγεί στο Πυροσβεστικό Σώμα το 1939 και το 1941 είχε γίνει μόνιμος υπάλληλος στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης. Εκείνη την περίοδο, η Θεσσαλονίκη, όπως και όλη η Ελλάδα, βίωνε τα δεινά της ναζιστικής κατοχής. Το Πυροσβεστικό Σώμα, αν και είχε ιδρυθεί επίσημα το 1930, βρισκόταν ακόμη σε διαδικασία συγκρότησης και οργάνωσης, λειτουργώντας με ελάχιστα μέσα και εξοπλισμό, την ώρα που οι συνθήκες πολέμου και κατοχής καθιστούσαν το έργο του εξαιρετικά επικίνδυνο.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 12ης Νοεμβρίου 1942, μια μεγάλη πυρκαγιά ξέσπασε σε διώροφο οίκημα στη συνοικία του Κουλέ Καφέ, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ο δόκιμος Πούλιος, μαζί με άλλους συναδέλφους του, έσπευσε στο φλεγόμενο κτίριο, αψηφώντας τον κίνδυνο και τις ελάχιστες δυνατότητες κατάσβεσης που είχαν στη διάθεσή τους. Η πυρκαγιά είχε πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και στην προσπάθειά του να περιορίσει τη φωτιά και να σώσει ό,τι ήταν δυνατόν, ο Πούλιος βρέθηκε στο επίκεντρο του κινδύνου.

Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της μάχης με τις φλόγες, τμήμα του φλεγόμενου κτιρίου κατέρρευσε. Ο Κωνσταντίνος Πούλιος καταπλακώθηκε από τα ερείπια. Ανασύρθηκε σοβαρά τραυματισμένος από τους συναδέλφους του και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, όπου λίγο αργότερα άφησε την τελευταία του πνοή. Ήταν μόλις 26 ετών και είχε αφήσει πίσω του τη σύζυγό του και ένα νεογέννητο αγοράκι, μόλις επτά μηνών.

VIRAL

Δραματικές εξελίξεις στην Καλαμάτα: Δεν μπορεί να αναλάβει τις κόρες της 39χρονης η θεία τους – Τι συμβαίνει

Τι είπε ο 75χρονος στην Ναύπακτο: «Κόλλησε το γκάζι, τι έγινε… και πήγα κι έπεσα πάνω στα 3 μηχανάκια» – Ξέσπασε ο Ευαγγελάτος

Στην φυλακή γνωστός Έλληνας τραγουδιστής: Κατηγορείται για αποπλάνηση ανήλικης κατ΄εξακολούθηση – Τι συνέβη

ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΣΕ ΔΑΣΙΚΗ ΕΚΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΑΣΠΡΟΧΩΡΙΟΥ ΩΡΩΠΟΥ (ΚΩΣΤΑΣ ΤΖΟΥΜΑΣ/EUROKINISSI)

Η συμβολή του ήρωα και η αναγνώριση

Η θυσία του Κωνσταντίνου Πούλιου έγινε το σύμβολο της αυταπάρνησης για το Πυροσβεστικό Σώμα. Μέσα στη φτώχεια και την ανέχεια της Κατοχής, οι συνάδελφοί του ήταν εκείνοι που συγκέντρωσαν χρήματα για να πραγματοποιήσουν την κηδεία του, καθώς η Πολιτεία, λόγω των συνθηκών του πολέμου, δεν μπόρεσε αρχικά να καλύψει τα έξοδα. Το γεγονός αυτό υπογραμμίζει ακόμα περισσότερο τον ηρωισμό του, καθώς η θυσία του συνέβη σε μια περίοδο όπου η ίδια η ζωή ήταν επισφαλής και τα μέσα ανύπαρκτα.

Η μνήμη του δεν επισκιάστηκε από τα μεγάλα γεγονότα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπως φοβόντουσαν ορισμένοι την εποχή εκείνη. Αντιθέτως, αποτέλεσε τον θεμέλιο λίθο του Ηρώου του Πυροσβεστικού Σώματος, εμπνέοντας γενιές πυροσβεστών.

Η καθιέρωση της ημέρας μνήμης

Πολλά χρόνια αργότερα, αναγνωρίζοντας την κομβική σημασία αυτής της πρώτης απώλειας και τιμώντας όλους τους άνδρες και τις γυναίκες που ακολούθησαν το παράδειγμά του, η Πολιτεία προχώρησε στην επίσημη καθιέρωση της 12ης Νοεμβρίου ως Ημέρας Μνήμης Πεσόντων Πυροσβεστών.

Η καθιέρωση έγινε με το άρθρο 22 του Ν.3511/2006 και έκτοτε, κάθε χρόνο την ίδια ημερομηνία, τελούνται σε όλη τη χώρα επιμνημόσυνες δεήσεις, κατατίθενται στεφάνια και οργανώνονται εκδηλώσεις τιμής. Ο σκοπός της Ημέρας αυτής δεν είναι απλώς ο εορτασμός, αλλά η σιωπηλή υπόσχεση του Σώματος ότι θα συνεχίσει να τηρεί τα ιδανικά του καθήκοντος, της αφοσίωσης και της θυσίας, για χάρη εκείνων που έδωσαν τη ζωή τους για να σώσουν τη ζωή και την περιουσία των πολιτών.

Προς τιμήν των πεσόντων, έχει ανεγερθεί και το Ηρώο Πεσόντων Πυροσβεστών στον προαύλιο χώρο του Συντονιστικού Επιχειρησιακού Κέντρου Υπηρεσιών του Πυροσβεστικού Σώματος (ΣΕΚΥΠΣ-199) στο Χαλάνδρι, όπου κάθε χρόνο τιμάται η μνήμη του Πούλιου και των συνολικά πάνω από 57 θυμάτων που μετρά το Σώμα από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα.