Σαν σήμερα, 04 Νοεμβρίου 1995: Η «σφαίρα» που σκότωσε την ειρήνη – Η δολοφονία του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Γιτζάκ Ράμπιν!

Σαν σήμερα, στις 4 Νοεμβρίου του 1995, το Ισραήλ βυθίστηκε στο πένθος και στο σοκ, καθώς ο Πρωθυπουργός Γιτζάκ Ράμπιν, ο άνθρωπος που είχε τολμήσει να ανοίξει τον δρόμο για την ειρήνη με τους Παλαιστινίους, δολοφονήθηκε εν ψυχρώ. Η πράξη αυτή, που συνέβη στην καρδιά του Τελ Αβίβ, δεν ήταν μόνο μια πολιτική δολοφονία, αλλά ένα καθοριστικό πλήγμα στο ειρηνευτικό εγχείρημα της Συμφωνίας του Όσλο και ένα σημάδι της ακραίας πόλωσης που διαπερνούσε την ισραηλινή κοινωνία.

Το κλίμα της πόλωσης και το όραμα της ειρήνης

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το Ισραήλ βρισκόταν σε μια κρίσιμη καμπή. Έπειτα από δεκαετίες συγκρούσεων με τους Παλαιστινίους και τους γείτονες της Μέσης Ανατολής, η χώρα αναζητούσε νέους δρόμους για την ειρήνη, ενώ η κοινωνία βρισκόταν σε κατάσταση έντονης πολιτικής και κοινωνικής πόλωσης.

Ο Πρωθυπουργός Ράμπιν, ένας πρώην στρατιωτικός που είχε λάβει μέρος σε σημαντικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, είχε εξελιχθεί σε ηγέτη που υποστήριζε ενεργά τη διαδικασία ειρήνης. Παρά τις έντονες αντιδράσεις εντός του Ισραήλ, πίστευε ότι ο συμβιβασμός με τους Παλαιστινίους ήταν απαραίτητος για τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια και ευημερία της χώρας.,

VIRAL

Δραματικές εξελίξεις στην Καλαμάτα: Δεν μπορεί να αναλάβει τις κόρες της 39χρονης η θεία τους – Τι συμβαίνει

Τι είπε ο 75χρονος στην Ναύπακτο: «Κόλλησε το γκάζι, τι έγινε… και πήγα κι έπεσα πάνω στα 3 μηχανάκια» – Ξέσπασε ο Ευαγγελάτος

Στην φυλακή γνωστός Έλληνας τραγουδιστής: Κατηγορείται για αποπλάνηση ανήλικης κατ΄εξακολούθηση – Τι συνέβη

Η υπογραφή της Συμφωνίας του Όσλο το 1993 είχε ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στις σχέσεις Ισραήλ – Παλαιστινίων. Η συμφωνία προέβλεπε τη σταδιακή παράδοση τμημάτων της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας στους Παλαιστινίους, με στόχο την αυτονομία τους και την ειρηνική συνύπαρξη.

Παρά τον διεθνή έπαινο, η συμφωνία προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Πολιτικοί και θρησκευτικοί κύκλοι της Δεξιάς θεωρούσαν τις παραχωρήσεις επικίνδυνες για την ασφάλεια και την ταυτότητα του κράτους, ενώ ακροδεξιοί οργανώνονταν για να ανακόψουν το ειρηνευτικό εγχείρημα.

Το Τελ Αβίβ, η πλατεία και οι τρεις σφαίρες

Στις 4 Νοεμβρίου 1995, ο Ράμπιν εμφανίστηκε μπροστά σε χιλιάδες πολίτες στην Πλατεία Βασιλείς του Ισραήλ (η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Πλατεία Ράμπιν) στο Τελ Αβίβ, με σκοπό να ενισχύσει τη δημόσια υποστήριξη της συμφωνίας του Όσλο. Η συγκέντρωση ήταν ειρηνική και συμμετείχαν πολίτες από διάφορους πολιτικούς χώρους που πίστευαν στην ειρήνη.

Ο Ράμπιν μίλησε με αποφασιστικότητα, καλώντας για ηρεμία και συνεργασία, υπογραμμίζοντας ότι η ειρήνη απαιτεί τόλμη και συλλογική προσπάθεια.

Μόλις ολοκλήρωσε την ομιλία του και κατευθυνόταν προς το αυτοκίνητό του, ο Γιγκάλ Αμίρ, ένας 27χρονος φοιτητής Νομικής με ακροδεξιές πεποιθήσεις, άνοιξε πυρ εναντίον του. Οι τρεις σφαίρες τον τραυμάτισαν θανάσιμα, πλήττοντάς τον στον θώρακα. Ο Ράμπιν μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο Ιχιλοβ, όπου υπέκυψε λίγη ώρα αργότερα.Η δολοφονία προκάλεσε σοκ και θλίψη σε όλο το Ισραήλ και διεθνώς.

Χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν στην πλατεία, κρατώντας κεριά και τραγουδώντας υπέρ της ειρήνης, απαιτώντας ενότητα και τιμωρία του δράστη. Η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ο Σιμόν Περές, τότε υπουργός Εξωτερικών, ανέλαβε υπηρεσιακός πρωθυπουργός.

Αμέσως μετά τη δολοφονία, ο Γιγκάλ Αμίρ συνελήφθη στο σημείο. Κατά τη διάρκεια της δίκης του, ομολόγησε την πράξη, δηλώνοντας ότι επενέβη για «πατριωτικούς λόγους» και υποστηρίζοντας ότι οι παραχωρήσεις γης στους Παλαιστινίους ήταν προδοσία. Το 1996 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για φόνο και τρομοκρατική ενέργεια, χωρίς δυνατότητα αναστολής.

Η «Καθημερινή» στις 7 Νοεμβρίου 1995 έγραφε χαρακτηριστικά: «Εναν χρόνο πριν από τις γενικές εκλογές του Ισραήλ, η δολοφονία του πρωθυπουργού Γιτζάκ Ράμπιν, με τις ταλαντεύσεις και ανακατατάξεις που αναμφισβήτητα θα επιφέρει στο πολιτικό σκηνικό, δημιουργεί το ερώτημα εάν η χώρα –και κατά συνέπεια όλες οι πολιτικές δυνάμεις που επιδιώκουν να την εκπροσωπήσουν– θα τηρήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε ο δολοφονηθείς έναντι της διεθνούς κοινότητας. Η απουσία του Γιτζάκ Ράμπιν από την ισραηλινή πολιτική μπορεί εκ πρώτης όψεως να συμφέρει τους εχθρούς της ειρηνευτικής διαδικασίας, δεν συνεπάγεται όμως απαραιτήτως και τη διακοπή της».

Η 4η Νοεμβρίου 1995 παραμένει μια ημέρα ορόσημο: ήταν η στιγμή που η ελπίδα για ειρήνη στη Μέση Ανατολή δέχθηκε ένα θανάσιμο χτύπημα, οδηγώντας σε μια μακροχρόνια περίοδο πολιτικής αστάθειας στο Ισραήλ και σε ανατροπή των ειρηνευτικών προσπαθειών.