Σαν σήμερα, 04 Νοεμβρίου 1918: Η γέννηση του ΣΕΚΕ (νυν ΚΚΕ) – Όταν η Ελληνική Εργατική Τάξη βρήκε το πολιτικό της κόμμα

Σαν σήμερα, στις 4 Νοεμβρίου του 1918 (17 Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο), γράφτηκε μια από τις πιο κομβικές ημερομηνίες στην ιστορία του ελληνικού εργατικού και πολιτικού κινήματος. Μέσα σε ένα παγκόσμιο κλίμα επαναστατικής αναταραχής, που είχε πυροδοτήσει η Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία, και μόλις είχε λήξει ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, συνήλθε στον Πειραιά το Α’ Πανελλαδικό Σοσιαλιστικό Συνέδριο. Από αυτό το συνέδριο προέκυψε η ίδρυση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδος (ΣΕΚΕ), του πρώτου πολιτικού σχηματισμού της Αριστεράς στη χώρα, ο οποίος αργότερα μετεξελίχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (ΚΚΕ).
Το κλίμα της εποχής: Η επίδραση του «κόκκινου» κόσμου
Η Ελλάδα του 1918 βίωνε ακόμη τις συνέπειες του Εθνικού Διχασμού, ωστόσο, η εργατική τάξη στα μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα, Πειραιάς, Θεσσαλονίκη, Καβάλα) είχε αρχίσει να ριζοσπαστικοποιείται. Η τεράστια ακτινοβολία της Σοσιαλιστικής Επανάστασης του 1917 στη Ρωσία, η οποία εγκαινίασε μια νέα εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό, ήταν ο καταλύτης.
Διάσπαρτες σοσιαλιστικές ομάδες, με πρωτοβουλία κυρίως της Φεντερασιόν της Θεσσαλονίκης (με ηγέτη τον Αβραάμ Μπεναρόγια), αποφάσισαν να προχωρήσουν στη συνένωσή τους σε ένα ενιαίο κόμμα. Το ζήτημα της ίδρυσης ενός πολιτικού κόμματος της εργατικής τάξης μπήκε στην πρώτη γραμμή, καθώς η εργατική τάξη έπρεπε να οριοθετήσει πολιτικά και ταξικά τα συμφέροντά της, διαχωρίζοντας τη θέση της από την αστική πολιτική.
Η ιδρυτική συνεδρίαση στον Πειραιά
Το Α’ Πανελλαδικό Σοσιαλιστικό Συνέδριο συνήλθε από τις 4 έως τις 10 Νοεμβρίου 1918, στα γραφεία του Συνδέσμου Μηχανικών Ατμοπλοίων στον Πειραιά, εκεί όπου βρίσκονται σήμερα τα γραφεία της ΠΕΜΕΝ.
Στο συνέδριο έλαβαν μέρος 43 αντιπρόσωποι από διάφορες πόλεις της Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Πειραιάς, Αθήνα, Καβάλα, Κέρκυρα, Βόλος, Λάρισα). Μεταξύ των κορυφαίων μορφών που συμμετείχαν ήταν ο Αβραάμ Μπεναρόγια, ο Δημοσθένης Λιγδόπουλος, ο Νίκος Δημητράτος και ο Μιχαήλ Σιδέρης. Συμμετείχαν, επίσης, δύο σοσιαλιστές βουλευτές, ο Αριστοτέλης Σίδερις και ο Αλβέρτος Κουριέλ, καθώς και εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ.
Οι αποφάσεις και το όραμα
Οι διαδικασίες του συνεδρίου ξεκίνησαν με τους καθιερωμένους χαιρετισμούς και με την εκλογή πενταμελούς Κεντρικής Επιτροπής. Η Κεντρική Επιτροπή αποτελούνταν από τους: Νικόλαο Δημητράτο (ο οποίος ανέλαβε Γενικός Γραμματέας), Αρίστο Αρβανίτη, Δημοσθένη Λιγδόπουλο, Σταμάτη Κόκκινο και Μιχαήλ Σιδέρη.
Το Συνέδριο διακήρυξε την ίδρυση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδος (ΣΕΚΕ), με βασικό στόχο τη «μεταβολή της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας εις κοινωνίαν κολλεχτιβικήν ή κομμουνιστικήν». Το κόμμα αυτό διακήρυξε την ανάγκη για ενιαία δράση της εργατικής τάξης, διαχωρίζοντας τη θέση του από τη ρεφορμιστική παράδοση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας.
Στο Συνέδριο υπήρξαν και έντονες συζητήσεις για τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή. Παρουσιάστηκαν διιστάμενες προτάσεις για τη δημιουργία μιας Ομοσπονδίας Βαλκανικών Κρατών, ενώ το συνέδριο, μάλιστα, διέκοψε τις εργασίες του για να εκδηλώσει τη χαρά του για την κήρυξη της Νοεμβριανής Επανάστασης των Σπαρτακιστών στη Γερμανία, δείχνοντας τη σύνδεση με το διεθνές επαναστατικό κίνημα.
Διαβάστε επίσης
Η μετονομασία και η κληρονομιά
Η ίδρυση του ΣΕΚΕ αποτέλεσε το αποφασιστικό βήμα για τη συγκρότηση της πολιτικής πρωτοπορίας της εργατικής τάξης.
- Στις 12 Απριλίου 1920, το ΣΕΚΕ μετονομάστηκε σε Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας (Κομμουνιστικό) – ΣΕΚΕ(Κ), όταν εντάχθηκε στην Γ’ Διεθνή.
- Στις 3 Δεκεμβρίου 1924, πήρε την οριστική ονομασία Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ).
Η ίδρυση του ΣΕΚΕ, σαν σήμερα 4 Νοεμβρίου 1918, σηματοδότησε την εμφάνιση της εργατικής τάξης στο πολιτικό προσκήνιο με το δικό της κόμμα, γεγονός που αποτέλεσε σταθμό στην Ιστορία της νεότερης Ελλάδας και καθοριστικό παράγοντα για την παραπέρα πορεία του λαϊκού κινήματος.






0 ΣΧΟΛΙΑ