ΑΡΧΙΚΗ LIFE RETROMANIA

Σαν σήμερα, 12 Σεπτεμβρίου 1981: Η μέρα που έγινε θρύλος – Η συναυλία του Ρόρι Γκάλαχερ στη Νέα Φιλαδέλφεια που έγραψε ιστορία

Ο Ρόρι Γκάλαχερ στην Αθήνα
Ο Ρόρι Γκάλαχερ στην Αθήνα
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σαν σήμερα, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1981, ο Ρόρι Γκάλαχερ, ο Ιρλανδός μάγος της μπλουζ και της ροκ, ανέβηκε στη σκηνή του γηπέδου της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια και χάρισε στην Αθήνα μια συναυλία που έμελλε να μείνει στην ιστορία. Ωστόσο, αυτό που ξεκίνησε ως μια ιστορική μουσική γιορτή για 40.000 διψασμένους για ροκ θεατές, σύντομα μετατράπηκε σε ένα πεδίο μάχης, μια επεισοδιακή νύχτα που σημάδεψε την ελληνική μουσική σκηνή και αποκάλυψε τις κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις της εποχής.

Η Ελλάδα στο κατώφλι της «αλλαγής»

Για να κατανοήσουμε την ατμόσφαιρα γύρω από τη συναυλία του Γκάλαχερ, πρέπει να ανατρέξουμε στο κλίμα της Ελλάδας του Σεπτεμβρίου του 1981. Η χώρα βρισκόταν σε προεκλογική περίοδο, με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου να οδεύει προς την εξουσία, φέρνοντας στον αέρα την υπόσχεση της «Αλλαγής». Η κοινωνία ήταν ηλεκτρισμένη, η νεολαία ανήσυχη και διψασμένη για ελευθερία, έκφραση και εκτόνωση.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η ροκ μουσική δεν ήταν απλώς ψυχαγωγία. Ήταν μια δήλωση, μια πράξη αμφισβήτησης και ένας τρόπος διαμαρτυρίας. Η Ελλάδα, μετά τη λήξη της δικτατορίας, άρχιζε να ανοίγεται στον κόσμο, αλλά οι μεγάλες συναυλίες ξένων καλλιτεχνών ήταν ακόμα σπάνιες και συχνά αντιμετωπίζονταν με καχυποψία από τις αρχές. Το τραυματικό προηγούμενο της επεισοδιακής συναυλίας των Rolling Stones το 1967, η οποία διακόπηκε από βίαια επεισόδια με την αστυνομία, ήταν ακόμα νωπό στη μνήμη. Ο ερχομός, λοιπόν, ενός παγκόσμιου ροκ θρύλου όπως ο Γκάλαχερ ήταν κάτι παραπάνω από ένα απλό μουσικό γεγονός. Ήταν ένα κοινωνικό και πολιτικό ορόσημο.

Η προετοιμασία και η προσμονή

Η είδηση της συναυλίας του Ρόρι Γκάλαχερ διαδόθηκε από στόμα σε στόμα και μέσα από τα ανεξάρτητα ραδιόφωνα της εποχής. Δεν υπήρχαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και η πληροφόρηση ήταν μια πιο προσωπική υπόθεση. Οι θαυμαστές του Ιρλανδού μουσικού, πολλοί από τους οποίους ήταν νεαροί φοιτητές, άρχισαν να καταφτάνουν στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας από νωρίς, γεμίζοντας ασφυκτικά την περιοχή. Η προσέλευση ξεπέρασε κάθε προσδοκία, με τους διοργανωτές να περιμένουν 15.000 άτομα, αλλά τελικά ο αριθμός να φτάνει τους 40.000. Το εισιτήριο, των 500 δραχμών, ήταν ακριβό για την εποχή, αλλά κανείς δεν το υπολόγιζε. Για τους χιλιάδες ροκάδες, η ευκαιρία να δουν ζωντανά τον «δάσκαλο» της κιθάρας ήταν ανεκτίμητη.

Η συναυλία: Όταν η μουσική συνάντησε την επανάσταση

Το σούρουπο της 12ης Σεπτεμβρίου, ο Γκάλαχερ και η μπάντα του – ο Gerry McAvoy στο μπάσο και ο Brendan O’Neill στα ντραμς – ανέβηκαν στη σκηνή. Χωρίς κανένα υποστηρικτικό συγκρότημα, ο Ιρλανδός ρόκερ πήρε αμέσως την κιθάρα του, την θρυλική Fender Stratocaster, και η ατμόσφαιρα «πήρε φωτιά».

Το κοινό παραληρούσε στους ρυθμούς των κλασικών του τραγουδιών. Το «Tattoo’d Lady», το «Moonchild», το «Nadine» (διασκευή στον Chuck Berry) και το «A Million Miles Away» ήταν μόνο μερικά από τα κομμάτια που ακούστηκαν. Η εκρηκτική ενέργεια του Γκάλαχερ και το μπλουζ-ροκ σόλο του κράτησαν το κοινό σε μια διαρκή έκσταση. Πολλοί φανατικοί θαυμαστές ανέβαιναν στη σκηνή για να αγγίξουν το είδωλό τους, με την ασφάλεια να έχει δύσκολο έργο.

Η επεισοδιακή νύχτα: Δακρυγόνα, συγκρούσεις και ο θρύλος

Η «μαγεία» της μουσικής, όμως, δεν κράτησε για πολύ. Τα επεισόδια ξεκίνησαν έξω από το γήπεδο, όπου οι αστυνομικές δυνάμεις, που είχαν παραταχθεί για την εκδήλωση, ήρθαν σε σύγκρουση με συγκεντρωμένους νεαρούς. Η αστυνομία, με μια κίνηση που πολλοί χαρακτήρισαν ως «υπερβολική», άρχισε να ρίχνει δακρυγόνα, τα οποία λόγω του αέρα μπήκαν μέσα στο γήπεδο, κάνοντας την ατμόσφαιρα αποπνικτική.

Ο Ρόρι Γκάλαχερ και η μπάντα του, παρόλο που η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική, συνέχισαν να παίζουν, πιστεύοντας ότι έτσι θα κρατούσαν τον κόσμο ήρεμο. Η κατάσταση, ωστόσο, ξέφυγε από τον έλεγχο. Οι συγκρούσεις επεκτάθηκαν και στους γύρω δρόμους της Νέας Φιλαδέλφειας.

Ο ίδιος ο Γκάλαχερ, σε συνέντευξή του μετά το γεγονός, περιέγραψε την τρομακτική εμπειρία: «Δεν ήξερα από πού έπρεπε να προφυλαχτώ. Μέσα στα παρασκήνια κυκλοφορούσαν κάποια άτομα με αστυνομική στολή που έδειχναν απειλητικοί. Μπήκαμε, λοιπόν, στα γρήγορα μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε να πάμε στο ξενοδοχείο. Στον δρόμο, όμως, μείναμε από βενζίνη και βρεθήκαμε στη δίνη των επεισοδίων, αναγκασμένοι να γυρίσουμε με τα πόδια. Η συναυλία αυτή καθαυτή ήταν σπουδαία, αλλά ήταν πολύ τρομακτική. Απλά δεν ήθελα να αφήσω τα κόκαλά μου σ’ ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, χωρίς να ξέρω καν τι συνέβαινε.»

Η συναυλία διακόπηκε, ο Γκάλαχερ φυγαδεύτηκε, και η επόμενη μέρα βρήκε τις εφημερίδες να κυκλοφορούν με πρωτοσέλιδα όπως «Κάηκε η Νέα Φιλαδέλφεια από τους ροκάδες». Τα επεισόδια οδήγησαν σε 30 συλλήψεις και προκάλεσαν έντονο σχολιασμό για την αστυνομική βία.

Ένας θρύλος που ζει ακόμα

Η συναυλία του Ρόρι Γκάλαχερ το 1981 ήταν, στην πραγματικότητα, το τέλος μιας εποχής και η αρχή μιας άλλης. Ήταν η πρώτη μεγάλη συναυλία που έδειξε ότι το ελληνικό κοινό ήταν έτοιμο για μεγάλα μουσικά γεγονότα, αλλά και ότι οι αρχές δεν ήταν ακόμα έτοιμες να διαχειριστούν τέτοιες μαζικές εκδηλώσεις. Ήταν μια νύχτα που έμεινε στην ιστορία ως ένα παράδειγμα της σύγκρουσης μεταξύ της νεολαίας και του κατεστημένου, μεταξύ της ανάγκης για έκφραση και της επιβολής της τάξης.

Ο Γκάλαχερ δεν ξαναεπισκέφτηκε ποτέ την Ελλάδα. Ωστόσο, η συναυλία του στη Νέα Φιλαδέλφεια το 1981 δεν ξεχάστηκε ποτέ. Αντίθετα, έγινε ένας θρύλος. Μια ιστορία που οι παλιοί ροκάδες διηγούνται στους νεότερους, ένα σύμβολο μιας εποχής που έζησε στα άκρα, με πάθος και ενέργεια. Η μουσική του Γκάλαχερ και η ιστορία εκείνης της νύχτας, ζουν ακόμα στις καρδιές των Ελλήνων φίλων της ροκ.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου