Σαν σήμερα, 2 Σεπτεμβρίου 1822: Ο μεγάλος ξεριζωμός των Σουλιωτών – Από το κλειστό Σούλι στα ανοιχτά μέτωπα του αγώνα

Σαν σήμερα, στις 2 Σεπτεμβρίου του 1822, γράφτηκε μια από τις πιο οδυνηρές αλλά και ηρωικές σελίδες στην ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης. Οι Σουλιώτες, μετά από μια συμφωνία με τον Κεσέρ Αχμέτ πασά, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, το Σούλι, από το λιμάνι της Σπλάντζας, για να εγκατασταθούν ως πρόσφυγες στα Επτάνησα. Ο ξεριζωμός τους, όμως, δεν ήταν το τέλος του αγώνα τους, αλλά η αρχή μιας νέας περιόδου θυσίας και προσφοράς.

Η αμείλικτη π

ολιορκία και η συμφωνία

Οι Σουλιώτες, με την περήφανη και ανυπότακτη φύση τους, είχαν πρωταγωνιστήσει στον αγώνα κατά του Αλή Πασά των Ιωαννίνων και αργότερα στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Η αντίστασή τους στους Τούρκους ήταν ηρωική, αλλά η πολιορκία του Σουλίου ήταν ασφυκτική. Αντιμετωπίζοντας την πείνα και τις ελλείψεις σε πυρομαχικά, οι Σουλιώτες αναγκάστηκαν να διαπραγματευτούν μια συμφωνία για να σωθούν οι γυναίκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι.

VIRAL

Συγκλονίζει ο Σέρβος επιβάτης της Ryanair: «Ζω έναν εφιάλτη που δεν περιγράφεται»

«Έχω εγώ θεία Τζένη; Η μόνη που ξέρω είναι η πρώην του Γιάννη!»: Το νέο έπος της οικογένειας Τελιορίδη στην παραλία που «έριξε» το διαδίκτυο!

«Το παπούτσι στο τσιμέντο της Ελευσίνας»: Η φρικιαστική εξαφάνιση του εκτελεστή του Καλαποθαράκου!

Η συμφωνία με τον Κεσέρ Αχμέτ πασά προέβλεπε την ασφαλή αποχώρηση των Σουλιωτών από το Σούλι. Έτσι, στις 2 Σεπτεμβρίου 1822, οι Σουλιώτες, με βαριά καρδιά, εγκατέλειψαν τον τόπο τους. Επιβιβάστηκαν από το λιμάνι της Σπλάντζας και κατέφυγαν ως πρόσφυγες στα Επτάνησα, τα οποία βρίσκονταν υπό βρετανική κυριαρχία.

Η διαφυγή και ο νέος αγώνας

Η εγκατάσταση στα Επτάνησα δεν ήταν το τέλος του αγώνα για τους Σουλιώτες. Παρά την απαγόρευση των αγγλικών αρχών να συμμετέχουν στις πολεμικές επιχειρήσεις, οι Σουλιώτες, με την αγωνιστική τους ψυχή, δεν μπορούσαν να παραμείνουν αδρανείς.

Διαφεύγοντας κρυφά από τα Επτάνησα, κατέφευγαν στα διάφορα μέτωπα της νότιας Ελλάδας για να συνεχίσουν τον αγώνα. Πολεμούσαν υπό την αρχηγία των δικών τους οπλαρχηγών, όπως ο Μάρκος Μπότσαρης και ο Κίτσος Τζαβέλας, αλλά και άλλων Ελλήνων αγωνιστών. Η συμβολή τους υπήρξε καθοριστική σε πολλές μάχες της Επανάστασης.

Η 2α Σεπτεμβρίου 1822, λοιπόν, παραμένει μια ημέρα με διπλή σημασία. Από τη μία, είναι η ημέρα του ξεριζωμού ενός περήφανου λαού από την πατρογονική του γη. Από την άλλη, είναι η ημέρα που οι Σουλιώτες απέδειξαν ότι το αγωνιστικό τους πνεύμα δεν μπορούσε να περιοριστεί από κανέναν φραγμό. Η ιστορία τους αποτελεί ένα διαχρονικό σύμβολο του αγώνα για την ελευθερία, της επιμονής και της αφοσίωσης στην πατρίδα, ακόμα και υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες.