Σαν σήμερα, 25 Αυγούστου 1898: Η σφαγή του Ηρακλείου – Η Κρητική εξέγερση που οδήγησε στο τέλος της Οθωμανικής Κυριαρχίας
Σαν σήμερα, στις 25 Αυγούστου 1898, το Ηράκλειο της Κρήτης βυθίστηκε στο αίμα, σε ένα γεγονός που έμελλε να αποτελέσει το τελειωτικό χτύπημα στην οθωμανική κυριαρχία στο νησί. Η σφαγή, που έμεινε στην ιστορία ως η «Σφαγή του Ηρακλείου», οδήγησε στον θάνατο εκατοντάδες Έλληνες και Άγγλους, αλλά πυροδότησε την άμεση παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων, με αποτέλεσμα την ίδρυση της Κρητικής Πολιτείας.
Η κρητική επανάσταση και οι διπλωματικές εξελίξεις
Από το 1897, η Κρήτη βρισκόταν σε μια νέα επαναστατική περίοδο, με τους Κρητικούς να αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους από τον οθωμανικό ζυγό. Η Ελλάδα είχε ήδη εμπλακεί στον «ατυχή» Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, και οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν αναλάβει την επίβλεψη της κατάστασης στο νησί. Η Κρήτη είχε διαιρεθεί σε ζώνες κατοχής από τα στρατεύματα της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ρωσίας και της Ιταλίας, με σκοπό τη διατήρηση της τάξης και την προστασία του πληθυσμού.
Στο Ηράκλειο, η περιοχή βρισκόταν υπό την επίβλεψη των Βρετανών. Παρόλα αυτά, η ατμόσφαιρα ήταν εξαιρετικά τεταμένη, καθώς ο τουρκικός πληθυσμός και ο όχλος, υποκινούμενοι από τους οθωμανούς αξιωματούχους, έβλεπαν με καχυποψία τις ενέργειες των Δυνάμεων και την προοπτική της αυτονόμησης του νησιού.
VIRAL
Η αιτία της σφαγής: Η άρνηση παράδοσης
Η σφαγή ξεκίνησε με αφορμή την άφιξη του αγγλικού ατμόπλοιου «Αλμπατρος», το οποίο μετέφερε τα τουρκικά τελωνειακά έσοδα, τα οποία είχαν δεσμευτεί από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Οι Βρετανοί αξίωναν την κατάσχεση των εσόδων, ενώ οι Τούρκοι αξιωματούχοι και ο τουρκικός όχλος αντέδρασαν βίαια, αρνούμενοι να παραδώσουν τα χρήματα.
Η ένταση κλιμακώθηκε γρήγορα σε ανοιχτή σύγκρουση. Τούρκοι στρατιώτες, άτακτοι και φανατισμένοι πολίτες, εξαπέλυσαν μια απρόκλητη επίθεση κατά των Ελλήνων χριστιανών και των Βρετανών στρατιωτών.
Η σφαγή ήταν ανελέητη. Εκατοντάδες άοπλοι Έλληνες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, σφαγιάστηκαν στους δρόμους, στα σπίτια και στις εκκλησίες της πόλης. Οι πηγές κάνουν λόγο για περίπου 700 Έλληνες νεκρούς. Παράλληλα, οι Τούρκοι δεν δίστασαν να επιτεθούν και στους Βρετανούς, σκοτώνοντας 17 Άγγλους στρατιώτες και αξιωματικούς, μεταξύ των οποίων και τον συνταγματάρχη που ήταν υπεύθυνος για την περιοχή, και πυρπολώντας κτίρια. Η πόλη βυθίστηκε στο χάος και τη βαρβαρότητα.
Διαβάστε επίσης
Η δολοφονία των Βρετανών στρατιωτών, όμως, ήταν μια κίνηση που έφερε το τελειωτικό χτύπημα στην οθωμανική κυριαρχία. Η αντίδραση της Μεγάλης Βρετανίας ήταν άμεση και δυναμική. Η Βρετανική κυβέρνηση, εξοργισμένη από την επίθεση κατά των στρατευμάτων της, απαίτησε από την Υψηλή Πύλη να τιμωρήσει τους υπεύθυνους και να αποσύρει όλα τα οθωμανικά στρατεύματα από το νησί.
Η αυτονομία της Κρήτης
Η άρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να ικανοποιήσει πλήρως τα αιτήματα των Μεγάλων Δυνάμεων, οδήγησε τις τελευταίες σε μια δραστική κίνηση. Τον Νοέμβριο του 1898, οι Μεγάλες Δυνάμεις έδωσαν τελεσίγραφο στην Οθωμανική κυβέρνηση να αποσύρει πλήρως τα στρατεύματά της από την Κρήτη. Η απόσυρση των οθωμανικών δυνάμεων ολοκληρώθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1898, σηματοδοτώντας το τέλος της τουρκικής κυριαρχίας στο νησί.
Το 1899, ιδρύθηκε η Κρητική Πολιτεία, ένα αυτόνομο κράτος υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου, αλλά υπό τη διεθνή προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων. Η εξέλιξη αυτή ήταν ο πρόλογος της τελικής ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα το 1913.
Η μνήμη της σφαγής του Ηρακλείου παραμένει ζωντανή στην πόλη. Η κεντρική «οδός 25ης Αυγούστου» ονομάστηκε έτσι για να τιμήσει τα θύματα αυτής της ημέρας. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα ιστορικό ορόσημο, που υπενθυμίζει τον ηρωικό αγώνα του κρητικού λαού για την ελευθερία και τον τρόπο που μια πράξη βαρβαρότητας οδήγησε στο τέλος μιας ξένης κυριαρχίας.
0 ΣΧΟΛΙΑ