Σαν σήμερα, 16 Αυγούστου 1943: Η φριχτή επίθεση των Ναζί στο χωριό Κομμένο της Άρτας – Σφάγιασαν 317 κατοίκους

Στις 16 Αυγούστου του 1943, στο ήσυχο χωριό Κομμένο της Άρτας συνέβη μια από τις πιο φρικτές σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα. Μια μέρα μετά τη γιορτή της Παναγίας, το χωριό που βρισκόταν ήρεμο πλάι στον ποταμό Άραχθο, αιφνιδιάστηκε από την άφιξη ενός βαριά οπλισμένου γερμανικού τάγματος, το οποίο εισέβαλε με σκοπό την καταστροφή και τη σφαγή των κατοίκων του.
Διαβάστε επίσης
Η αφορμή της τραγωδίας
Τέσσερις μέρες νωρίτερα, στις 12 Αυγούστου, είχε σημειωθεί ένα περιστατικό που αποτέλεσε την αφορμή για την φρικτή αυτή επίθεση. Ένα γερμανικό όχημα περιπολίας τζιπ, που περνούσε από το χωριό, είχε ανατραπεί λόγω λακκούβας στον δρόμο. Οι κάτοικοι του Κομμένου έσπευσαν να βοηθήσουν τους στρατιώτες.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι Γερμανοί ισχυρίστηκαν ότι είδαν ενόπλους αντάρτες σε χωράφι κοντά, γεγονός που τους προκάλεσε φόβο και ήταν η αιτία της ανατροπής. Άλλη μαρτυρία αναφέρει ότι λίγοι αντάρτες είχαν περάσει από το χωριό για τη συλλογή τροφίμων, ενώ μια γερμανική μοτοσυκλετιστική ομάδα τους είχε αντιληφθεί και απομακρύνθηκε χωρίς εμπλοκή.
Αυτά τα γεγονότα δόθηκαν ως πρόφαση για να ξεκινήσει η επιδρομή του γερμανικού τάγματος «Εντελβάις», που είχε έδρα τη Φιλιππιάδα. Την αυγή της 16ης Αυγούστου, περίπου στις 5:30 το πρωί, οι Γερμανοί περικύκλωσαν το χωριό, αποκλείοντας κάθε έξοδο ώστε να μην μπορέσει να διαφύγει κανείς. Ακολούθησε μια ανελέητη επίθεση με πυροβολισμούς προς όλες τις κατευθύνσεις, ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησε η σφαγή των κατοίκων και η καταστροφή των σπιτιών.
Μέχρι το μεσημέρι, πάνω από 300 σπίτια είχαν καεί ή λεηλατηθεί, και 317 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους με μαρτυρικό τρόπο. Μεταξύ των θυμάτων βρισκόταν μια μεγάλη διαφορά ηλικιών και κοινωνικών ομάδων: βρέφη, παιδιά, έγκυες γυναίκες, νέοι και ηλικιωμένοι.
Μεταξύ τους ήταν και περίπου 30 καλεσμένοι από γειτονικά χωριά που είχαν προσκληθεί σε έναν γάμο, ο οποίος εκείνη τη μέρα έμελλε να σημαδευτεί από τη φρίκη. Η νύφη και ο γαμπρός, που περνούσαν την πρώτη νύχτα του γάμου τους, εκτελέστηκαν. Από την οικογένεια της νύφης επέζησαν μόλις δύο αδέλφια.
Η μέρα που το Κομμένο έμεινε στην ιστορία με τραγικό επίλογο
Η βαρβαρότητα των Ναζί δεν σταμάτησε στη δολοφονία. Κατά τη διάρκεια των εννέα ωρών που διήρκησε η σφαγή, οι στρατιώτες προέβησαν και σε βιασμούς, ενώ κατέστρεψαν ολοκληρωτικά τον τόπο. Στο τέλος της φρικτής αυτής ημέρας, οι Γερμανοί κάθισαν στην κεντρική πλατεία του χωριού, καταναλώνοντας φαγητό και μπύρες δίπλα στα πτώματα των θυμάτων, αφήνοντας πίσω τους εικόνες ανείπωτης φρίκης και καταστροφής.
Αυτή η αποτρόπαια πράξη δεν περιορίστηκε μόνο στην ανθρώπινη ζωή και τα σπίτια, αλλά επεκτάθηκε στη λεηλασία του κινητού πλούτου των κατοίκων: ζώα, ρούχα, έπιπλα και άλλα προσωπικά αντικείμενα αρπάχτηκαν ή καταστράφηκαν από τους κατακτητές. Η ευθύνη για το έγκλημα βαρύνει όχι μόνο τους απλούς στρατιώτες, αλλά και τους ανώτερους αξιωματούχους που διέταξαν την επίθεση.
Κάποιοι από αυτούς πλήρωσαν το τίμημα για τις πράξεις τους: ο ταγματάρχης Φάλνερ εκτελέστηκε από αντάρτες στη Σερβία, ενώ ο Μέραρχος Λαντς δικάστηκε στη Δίκη της Νυρεμβέργης και καταδικάστηκε σε δώδεκα χρόνια φυλάκισης, αν και αφέθηκε ελεύθερος το 1951.
Η σφαγή στο Κομμένο παραμένει μια από τις πιο συγκλονιστικές και μαύρες σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας, ένα μνημείο θυσίας και πόνου που θυμίζει σε όλους μας τα δεινά του πολέμου και τη βαρβαρότητα που μπορεί να επιφέρει η μισαλλοδοξία και η καταπίεση. Η μνήμη των 317 θυμάτων και η ιστορία του χωριού αποτελούν σημαντικό παράδειγμα της ανάγκης για ειρήνη, δικαιοσύνη και σεβασμό στη ζωή και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.






0 ΣΧΟΛΙΑ