Σαν σήμερα, 27 Ιουλίου 1953: Τερματίζεται ο πόλεμος της Κορέας – Η σπουδαία συνεισφορά του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος
Η σύγκρουση που έφερε αντιμέτωπες τη Βόρεια και τη Νότια Κορέα, από τον Ιούνιο του 1950 έως τον Ιούλιο του 1953, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κρίκους στην αλυσίδα του Ψυχρού Πολέμου.
Η Κορεατική Χερσόνησος, που βρίσκεται ανατολικά της Κίνας και βορειοδυτικά της Ιαπωνίας, είχε μακρά ιστορία ως πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στις δύο αυτές μεγάλες δυνάμεις. Το 1895, η Κορέα απέκτησε την ανεξαρτησία της από την Κίνα, όμως στις αρχές του 20ού αιώνα αποτέλεσε αντικείμενο διεκδίκησης μεταξύ Ρωσίας και Ιαπωνίας, οδηγώντας στον Ρωσο-Ιαπωνικό Πόλεμο (1904-1905). Η Ιαπωνία επικράτησε και με τη Συνθήκη του Πόρτσμουθ (5 Σεπτεμβρίου 1905) ανέλαβε την κυριαρχία της Κορέας.
Η Συνδιάσκεψη της Γιάλτας (4-11 Φεβρουαρίου 1945) υπήρξε καθοριστική για την πορεία της Κορέας. Ως σύμμαχοι και νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέλαβαν τη διοίκηση της χώρας από την ηττημένη Ιαπωνία. Η χερσόνησος χωρίστηκε στον 38ο Παράλληλο, δημιουργώντας δύο ανεξάρτητα κράτη: τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας (Βόρεια Κορέα) υπό την ηγεσία του κομμουνιστή Κιμ Ιλ Σουνγκ και τη Δημοκρατία της Κορέας (Νότια Κορέα) με αρχηγό τον αυταρχικό δεξιό Σίνγκμαν Ρι.
Στα επόμενα χρόνια, τα δύο κράτη, εκπροσωπώντας διαφορετικά ιδεολογικά στρατόπεδα, επεδίωξαν την επανένωση της Κορέας, το καθένα υπό τους δικούς του όρους. Η Σοβιετική Ένωση ενίσχυσε σημαντικά τον στρατό της Βόρειας Κορέας με σύγχρονα άρματα και αεροσκάφη, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έδωσαν αντίστοιχη προσοχή στον στρατό της Νότιας Κορέας, δημιουργώντας μια ανισορροπία δυνάμεων που θα είχε κρίσιμες συνέπειες.
VIRAL
Το χρονικό της σύρραξης και η συνεισφορά των Ελλήνων
Στις 4 π.μ. της 25ης Ιουνίου 1950 ο βορειοκορεατικός στρατός πέρασε τη μεθόριο του 38ου παραλλήλου από 11 σημεία, αιφνιδιάζοντας πλήρως Νοτιοκορεάτες και Αμερικανούς. Μέσα σε τρεις μέρες, τα στρατεύματα του Κιμ Ιλ Σουγκ είχαν καταλάβει τη Σεούλ και σχεδόν όλο το νοτιοκορεατικό έδαφος, με εξαίρεση την περιοχή γύρω από το λιμάνι του Πουσάν στα ανατολικά της χώρας.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ επελήφθη αμέσως της υποθέσεως και διέταξε την κατάπαυση του πυρός και την απόσυρση των δυνάμεων της Βόρειας Κορέας στον 38ο παράλληλο. Με αμερικανική παρέμβαση, κάλεσε τα κράτη – μέλη του Οργανισμού να στείλουν στρατιωτική βοήθεια στη Νότιο Κορέα. Η Σοβιετική Ένωση έχασε την ευκαιρία να θέσει βέτο, αφού εκείνη την περίοδο απείχε από τις εργασίες του Οργανισμού.
Δεκαπέντε κράτη ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΟΗΕ και έστειλαν δυνάμεις τους στη Νότιο Κορέα για την απόκρουση της «ερυθράς απειλής» (Ελλάδα, Αυστραλία, Βέλγιο, Καναδάς, Κολομβία, Αιθιοπία, Γαλλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Φιλιππίνες, Νότιος Αφρική, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Μεγάλη Βρετανία και ΗΠΑ). Πέντε αρκέστηκαν στην παροχή ιατρικού και υγειονομικού υλικού (Δανία, Ιταλία, Σουηδία, Νορβηγία, Ινδία), ενώ η γειτονική Ιαπωνία παρείχε στρατιωτικές διευκολύνσεις στις αμερικανικές δυνάμεις, που στάθμευαν στο έδαφός της.
Το εκστρατευτικό σώμα της χώρας μας αποτελείτο από ένα τάγμα πεζικού αυξημένης δύναμης, ένα σμήνος μεταγωγικών αεροπλάνων και μικρά βοηθητικά κλιμάκια, συνολικής δύναμης 1263 ανδρών. Οι Αμερικανοί επενέβησαν πρώτοι με τις δυνάμεις τους που στάθμευαν στην Ιαπωνία. Το γενικό πρόσταγμα είχε ο στρατηγός Ντάγκλας ΜακΆρθουρ.
Ο Πόλεμος της Κορέας χωρίζεται σε τέσσερις περιόδους:
- 25 Ιουνίου – 15 Σεπτεμβρίου 1950: Χαρακτηρίζεται από την Βορειοκορεατική προέλαση και τις ανασχετικές κινήσεις Νοτιοκορεατών και Αμερικανών.
- 16 Σεπτεμβρίου – 25 Νοεμβρίου 1950: Στις 16 Σεπτεμβρίου 1950, οι Αμερικανοί αποβιβάζουν ένα ολόκληρο σώμα στρατού στο Ίντσον, στα νώτα των βορειοκορεατικών δυνάμεων και τις αποκόπτουν. Η Σεούλ επανακαταλαμβάνεται στις 26 Σεπτεμβρίου 1950 και επιτυγχάνεται η σύνδεση με τις δυνάμεις του Πουσάν. Γρήγορα, οι Βορειοκορεάτες υποχωρούν στον 38ο παράλληλο. Οι Αμερικανοί τους καταδιώκουν και εισέρχονται στο έδαφός τους, με στόχο τώρα την επανένωση της Κορέας προς όφελός τους. Ο Μακάρθουρ είχε εντολή από τον Πρόεδρο Τρούμαν να μην επιχειρήσει κατά της γειτονικής Κίνας και να παραμείνει αυστηρά εντός του κορεατικού εδάφους.
- 26 Νοεμβρίου 1950 – 10 Ιανουαρίου 1951: Στον πόλεμο μπαίνουν και οι Κινέζοι, που ενισχύουν με 189.000 άνδρες τον Βορειοκορεατικό Στρατό. Εξοντώνουν μια αμερικανική μεραρχία και αναγκάζουν τους Αμερικανούς να αποτραβηχτούν στον 38ο παράλληλο. Η επιμονή του Μακάρθουρ να μεταφέρει τον πόλεμο στην Κίνα προκαλεί την αντίδραση της πολιτικής ηγεσίας των ΗΠΑ και την αντικατάστασή του από τον στρατηγό Ρίτζγουεϊ τον Απρίλιο του 1951. Από τις αρχές του 1951 αρχίζει να επιχειρεί και το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα.
- Απρίλιος 1951 – 27 Ιουλίου 1953: Έπειτα από πέντε μηνών σκληρές μάχες, το μέτωπο σταθεροποιείται στον 38ο παράλληλο, γεγονός που επέτρεψε στην έναρξη διαπραγματεύσεων ειρήνευσης και την υπογραφή ανακωχής στις 27 Ιουλίου 1953.
Οι συνολικές απώλειες και των δύο στρατοπέδων έφθασαν τα 2 εκατομμύρια ψυχές, ενώ κάποιοι αναλυτές τις ανεβάζουν σε 4 εκατομμύρια. Στο πεδίο της μάχης έχασαν τη ζωή τους περίπου 100.000 άνδρες των Νοτιοκορεατών και των Συμμάχων τους και 280.000 τραυματίστηκαν, ενώ για τους Βορειοκορεάτες και τους Συμμάχους τους οι νεκροί ξεπέρασαν τους 400.000 και οι τραυματίες τους 486.000. Το ελληνικό εκστρα- τευτικό σώμα πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος, με 187 νεκρούς και 614 τραυματίες.
Παρά τη μεγάλη της διάρκεια και τις ισχυρές δυνάμεις που ενεπλάκησαν, η σύρραξη αυτή, που έγινε σε μια περίοδο κορύφωσης του Ψυχρού Πολέμου, είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας «περιορισμένης σύρραξης». Στην πραγματικότητα ήταν μια έμμεση αναμέτρηση Σοβιετικής Ένωσης και ΗΠΑ. Ο Πόλεμος της Κορέας θεωρητικά δεν έχει λήξει μέχρι τις μέρες μας, καθώς δεν έχει υπογραφεί συνθήκη ειρήνης. Οι αμερικανικές δυνάμεις παραμένουν κατά χιλιάδες στη Νότιο Κορέα, κυρίως στην αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη του 38ου παραλλήλου.
0 ΣΧΟΛΙΑ