Καρκίνος των όρχεων: Ο πραγματικός κίνδυνος και τα συμπτώματα της ασθένειας-ταμπού των ανδρών

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο καρκίνος των όρχεων διακρίνεται σε δύο βασικές κατηγορίες, ανάλογα με τον τύπο των κυττάρων που τον προκαλούν: τα σεμινώματα, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 50% των περιπτώσεων, και οι μη σεμινωματώδεις όγκοι.

Η έγκαιρη διάγνωση παίζει καθοριστικό ρόλο, καθώς το ποσοστό ίασης αγγίζει το 90%, σε αντίθεση με άλλες πιο δύσκολες μορφές. Επιπλέον, οι ασθενείς συνήθως διατηρούν τόσο τη σεξουαλική τους λειτουργία όσο και την αναπαραγωγική τους ικανότητα, εξασφαλίζοντας μια ποιοτική ζωή μετά τη θεραπεία.

Πώς μπορεί να κινδυνεύσετε

Ο πιο σημαντικός παράγοντας κινδύνου για καρκίνο των όρχεων είναι η κρυψορχία, όταν δηλαδή οι όρχεις των νεογέννητων αγοριών παραμένουν στο εσωτερικό της κοιλιάς ή στον βουβωνικό πόρο και για να έρθουν στην φυσιολογική τους θέση πρέπει να γίνει χειρουργική επέμβαση ή ορμονική θεραπεία. Εκτιμάται ότι τα αγόρια με κρυψορχία έχουν πενταπλάσιες έως δεκαπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο των όρχεων.

Άλλοι παράγοντες που μπορεί να ευνοούν την ανάπτυξη του καρκίνου των όρχεων, δεν έχουν όμως διευκρινιστεί πλήρως, είναι:

-Τα αγόρια που γεννιούνται από μητέρες άνω των 35 ετών επειδή έχουν εκτεθεί σε μεγαλύτερες ποσότητες οιστρογόνων στην προγεννητική ζωή τους

-Η βουβωνοκήλη

-Το χαμηλό βάρος κατά τη γέννηση

-Ο καθιστικός τρόπος ζωής

-Το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου των όρχεων

-Η έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες κατά την εργασία

-Η έκθεση σε ακραίες θερμοκρασίες (καύσωνα ή δριμύ ψύχος)

-Η λοίμωξη με τον ιό του AIDS

Τα συμπτώματα, η έγκαιρη διάγνωση και η αντιμετώπιση

Οι περισσότεροι όγκοι στους όρχεις γίνονται αντιληπτοί από τους ίδιους τους ασθενείς, είτε τυχαία είτε κατά τη διάρκεια αυτοεξέτασης. Συνήθως πρόκειται για ένα μικρό ογκίδιο στο μέγεθος φασολιού (αν και μπορεί να είναι αρκετά μεγαλύτερο), το οποίο σπάνια προκαλεί πόνο.

Άλλα ανησυχητικά συμπτώματα περιλαμβάνουν τη διόγκωση του όρχεως, το αίσθημα βάρους, τη ξαφνική συσσώρευση υγρού στο όσχεο, έναν ασυνήθιστο πόνο στο κάτω μέρος της κοιλιάς ή τη βουβωνική χώρα, καθώς και διόγκωση ή ευαισθησία στο στήθος.

Η κλινική εξέταση είναι συχνά το πρώτο βήμα για την εξαίρεση άλλων αιτίων, ενώ το υπερηχογράφημα όρχεων μπορεί ανώδυνα και με ακρίβεια να εντοπίσει έναν πιθανό όγκο. Ωστόσο, ο χαρακτηρισμός του όγκου ως καλοήθη ή κακοήθη είναι εφικτός μόνο μέσω βιοψίας, η οποία απαιτεί την πλήρη αφαίρεση του όρχεως. Οι γιατροί επιλέγουν την πλήρη εκτομή αντί για μερική, καθώς μια τομή στη στοιβάδα του όρχεως θα μπορούσε να οδηγήσει σε τοπική εξάπλωση καρκινικών κυττάρων. Παράλληλα, η πλήρης αφαίρεση μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης νέου όγκου στο μέλλον.

Η θεραπευτική προσέγγιση διαφέρει ανά περίπτωση και εξαρτάται από τον τύπο και το στάδιο του καρκίνου. Στα σεμινώματα, για παράδειγμα, η θεραπεία μπορεί να περιοριστεί στη χειρουργική εκτομή του όρχεως, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται και ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία για την πλήρη αντιμετώπιση της νόσου.