Τελικά δεν είναι μύθος: Η κίνηση-«βόμβα» που ετοίμαζε ο Αλέξανδρος Ωνάσης πριν από το δυστύχημα

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο Αλέξανδρος Ωνάσης είδε το νήμα της ζωής του να κόβεται πολύ γρήγορα στις 23 Ιανουαρίου 1973, μετά το αεροπορικό δυστύχημα που έμελλε, τελικά, να οδηγήσει στη διάλυση της οικογένειας του πανίσχυρου Αριστοτέλη Ωνάση, που έμελλε πολύ σύντομα να σβήσει με τη σειρά του, ενώ ακολούθησε και η Χριστίνα.

Ο Αλέξανδρος Ωνάσης ήταν ένα πραγματικό καμάρι του πατέρα του, όντας νέος, δραστήριος, με πολλή διάθεση για ζωή και έτοιμος να κληρονομήσει όσα θα άφηνε ο Αριστοτέλης, όμως όλα θα άλλαζαν, όταν το αεροπλάνο, που οδηγούσε, κατέπεσε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού λίγο μετά την απογείωσή του.

Ο χρυσός κληρονόμος θα άφηνε, τελικά, την τελευταία του πνοή μετά από μια μάχη άνιση, που έδωσε, βαριά τραυματισμένος και μην έχοντας τη δυνατότητα να επανέλθει. Κάπως έτσι, θα έχανε τη ζωή του πριν καν κλείσει τα 25 χρόνια του και δείχνοντας έτοιμος, μάλιστα, να ξεκινήσει την επιχειρηματική του δραστηριότητα από ένα άλλο μετερίζι, σε σύγκριση με εκείνο του πατέρα του.

Η ενασχόληση με τον Πανιώνιο και το «μπάσιμο» που έμεινε ένα όνειρο

Μπορεί το ποδόσφαιρο να μην αποτέλεσε ένα πάθος του Αριστοτέλη Ωνάση, όπως άλλα στη ζωή του, παρότι βέβαια κατά καιρούς ενίσχυε οικονομικά ομάδες, όπως και την Εθνική που για χρόνια ταξίδευε με την Ολυμπιακή Αεροπορία, όμως όλα δείχνουν, ότι ο γιος του ήταν έτοιμος να «πυροδοτήσει βόμβα» στα ελληνικά πράγματα στη «στρογγυλή θεά», αναλαμβάνοντας τον Πανιώνιο.

Η καταγωγή της οικογένειας από τη Σμύρνη, από την οποία προέρχεται φυσικά ο Ιστορικός, το γεγονός ότι ο Αριστοτέλης αποτέλεσε αθλητή του τμήματος πόλο του Πανιωνίου, αλλά και η… παντοτινή τρέλα των φίλων της ομάδας, έδειχνε έτοιμη να φέρει σε θέση τον Αλέξανδρο να αναλάβει τις τύχες της, κάτι που φυσικά θα άλλαζε τις ισορροπίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ο Αλέξανδρος Ωνάσης είχε ήδη πάρει τις αποφάσεις του από το 1970. Ως φανατικός φίλος του Πανιωνίου, παρακολουθούσε συχνά τους αγώνες της ομάδας στη Νέα Σμύρνη, ενώ παράλληλα τη στήριζε οικονομικά σε τακτική βάση. Με τη σύμφωνη γνώμη του πατέρα του, Αριστοτέλη Ωνάση, ο Αλέξανδρος ήταν έτοιμος να αναμειχθεί ενεργά στα διοικητικά του ποδοσφαίρου, ακολουθώντας το παράδειγμα του Νίκου Γουλανδρή, που τότε ηγείτο του Ολυμπιακού.

Η ιδέα της ενασχόλησής του με τον Πανιώνιο γινόταν ολοένα πιο έντονη. Ο ίδιος εκδήλωνε το ενδιαφέρον του για την ομάδα, συμμετέχοντας σε εκδηλώσεις και δραστηριότητες του συλλόγου. Την περίοδο 1969-70, δίνει το «παρών» στον αγιασμό της ποδοσφαιρικής ομάδας ενόψει της νέας αγωνιστικής περιόδου και παρακολουθεί αρκετούς αγώνες των «κυανέρυθρων». Σε μία από αυτές τις περιπτώσεις, μάλιστα, παραδίδει στους ανθρώπους του συλλόγου έναν φάκελο με 30.000 δραχμές για να μοιραστούν στους ποδοσφαιριστές.

Η απόφασή του να αποκτήσει τον Πανιώνιο ήταν πλέον δεδομένη. Το 1972 έκανε μία σημαντική δωρεά, προσφέροντας στην ομάδα έναν μετασχηματιστή ρεύματος για το γήπεδο, ο οποίος παραμένει σε λειτουργία μέχρι και σήμερα. Στα εγκαίνια της εγκατάστασης, μίλησε με ενθουσιασμό για «το μέλλον του Πανιωνίου», αφήνοντας να εννοηθεί ότι είχε μεγάλα σχέδια για την ομάδα.

Στη Νέα Σμύρνη επικρατούσε αισιοδοξία. Ο Αλέξανδρος έδειχνε αποφασισμένος να αναλάβει τον Πανιώνιο, και οι φήμες μιλούσαν για μια προφορική συμφωνία στις αρχές Ιανουαρίου 1973 για τη μεταβίβαση του συλλόγου. Η πόλη ήταν σε αναβρασμό, καθώς ένα δικό της παιδί ετοιμαζόταν να αναλάβει το καμάρι της και να το μετατρέψει σε μια πανίσχυρη δύναμη του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Δυστυχώς, τα όνειρα αυτά δεν έμελλε να γίνουν πραγματικότητα. Στις 22 Ιανουαρίου 1973, ο Αλέξανδρος Ωνάσης πιλοτάριζε το αμφίβιο αεροσκάφος «Piaggio 136» στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Λίγο μετά την απογείωση, το αεροσκάφος συνετρίβη. Ο Αλέξανδρος μεταφέρθηκε βαριά τραυματισμένος στο ΚΑΤ, όπου άφησε την τελευταία του πνοή την επόμενη μέρα, λόγω σοβαρών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων. Ήταν μόλις 25 ετών.

«Ζούμε με αυτή την ιστορία εδώ και πάνω από 50 χρόνια, θα… κόντραρε τον Ολυμπιακό σε πρωταθλήματα ο Πανιώνιος»

Η τραγωδία πάγωσε τα χαμόγελα στη Νέα Σμύρνη. Ο Αλέξανδρος, το δικό τους παιδί, είχε χαθεί, και μαζί του έσβησαν τα όνειρα για έναν πανίσχυρο Πανιώνιο. Η συμφωνία που ήταν έτοιμη να ολοκληρωθεί, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Για πολλά χρόνια, το θέμα αυτό δεν αναφερόταν στην πόλη, σαν να είχε κρυφτεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Παρά τις σποραδικές προσπάθειες που έγιναν αργότερα, με επιστολές προς την Αθηνά Ωνάση, καμία από αυτές τις πρωτοβουλίες δεν είχε αποτέλεσμα. Και έτσι, τα μεγαλεπήβολα σχέδια του Αλέξανδρου για τον Πανιώνιο έμειναν ανεκπλήρωτα, αφήνοντας πίσω μόνο τη θλίψη για την πρόωρη απώλειά του.

Σε πρόσφατη συζήτηση στο «11 αυτοί, 11 κι εμείς» του Open, ο Νεοσμυρνιώτης κορυφαίος αθλητικός συντάκτης, Αλέξης Σπυρόπουλος, επιβεβαίωσε με τρόπο το τότε «θερμό» ενδιαφέρον του Αλέξανδρου Ωνάση, λέγοντας: «Ναι, ζούμε με αυτή τη δοξασία εδώ και πάνω από 50 χρόνια. Η οικογένεια Ωνάση είναι ταυτισμένη με την Νέα Σμύρνη, ο αδελφός του Αριστοτέλη έφτιαξε την Εστία Νέας Σμύρνης, ένα εμβληματικό κτίριο και η Χριστίνα χρηματοδότησε το καμπαναριό της Μητρόπολης της πόλης, της Αγίας Φωτεινής.

Υπήρχε μια ταύτιση με τη Σμύρνη, αφού και ο Αριστοτέλης Σμυρνιός ήταν. Λέγαμε, λοιπόν, πώς θα ήταν ο Πανιώνιος, αν δε συνέβαινε το αεροπορικό δυστύχημα. Δεν ανήκει στη σφαίρα του μύθου η ιστορία, ζούμε με αυτήν εδώ και πάνω από 50 χρόνια».