Μιχάλης Φιλόπουλος: 18 χρόνια από την δολοφονία του – Η άγρια συμπλοκή οπαδών Ολυμπιακού Παναθηναϊκού στην Παιανία αφήνει νεκρό έναν 22χρονο

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Στις 29 Μαρτίου 2007, ο 22χρονος Μιχάλης Φιλόπουλος, οπαδός του Παναθηναϊκού, έχασε τη ζωή του με τραγικό τρόπο σε μια αιματηρή σύγκρουση οπαδών στην Παιανία. Το «ραντεβού θανάτου» μεταξύ οπαδών του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού είχε οργανωθεί μέρες πριν, με αφορμή έναν αγώνα γυναικείου βόλεϊ μεταξύ των δύο ομάδων.

Οι οργανωμένοι οπαδοί, προετοιμασμένοι για σύγκρουση, συγκεντρώθηκαν μαζικά στη Λεωφόρο Λαυρίου, μετατρέποντας την περιοχή σε πεδίο μάχης. Εξοπλισμένοι με μολότοφ, μαχαίρια, σιδερογροθιές, αεροβόλα και φωτοβολίδες, οι χούλιγκανς έφεραν μαζί τους ένα οπλοστάσιο βίας. Ενισχύσεις κατέφτασαν ακόμα και από τα Βαλκάνια και την πρώην Σοβιετική Ένωση, κλιμακώνοντας την ένταση.

Γύρω στις 16:00, περίπου 500 μαυροφορεμένοι άνδρες συγκεντρώθηκαν στη Λεωφόρο Λαυρίου, κοντά στην Παλλήνη, έτοιμοι για σύγκρουση. Η μάχη ξεκίνησε με τη ρίψη μολότοφ και φωτοβολίδων, ενώ στη συνέχεια εξελίχθηκε σε βίαιες συμπλοκές σώμα με σώμα, με την αστυνομία να παραμένει απούσα.

Ο Μιχάλης Φιλόπουλος, δυστυχώς, βρέθηκε στο επίκεντρο της τραγωδίας. Δέχτηκε δύο ισχυρά χτυπήματα με σιδερένιο αντικείμενο στο κεφάλι, τα οποία τον έριξαν στο έδαφος. Η επίθεση συνεχίστηκε αμείλικτα, με χτυπήματα στο κεφάλι, το σώμα και μαχαιριές στους μηρούς του. Όταν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ΚΑΤ, ήταν ήδη αργά. Το πόρισμα του ιατροδικαστή ήταν σαφές: «Βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση από θλών και αμβλύ όργανο, καθώς και τραύματα από νύσσον και τέμνον όργανο».

Η τραγωδία αυτή παραμένει μια σκοτεινή σελίδα στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, υπενθυμίζοντας τις καταστροφικές συνέπειες της βίας στους αθλητικούς χώρους.

Η δίκη για τη δολοφονία

Μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση πραγματοποιήθηκε για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των υπευθύνων, με έφοδο σε συνδέσμους οργανωμένων οπαδών και των δύο ομάδων. Κατά τη διάρκεια των ερευνών κατασχέθηκαν όπλα, ναρκωτικά, βόμβες μολότοφ, μαχαίρια, ρόπαλα του μπέιζμπολ, σφεντόνες, μεταλλικές αλυσίδες και πυροβόλα όπλα. Η αστυνομία κατάφερε να συλλέξει στοιχεία που συνέδεαν 28 άτομα από τις δύο παρατάξεις με το αιματηρό «ραντεβού θανάτου» στην Παιανία. Τον Μάιο του 2007 ασκήθηκαν κατηγορίες σε εννέα εξ αυτών για την ανθρωποκτονία του Μιχάλη Φιλόπουλου.

Η δίκη που ακολούθησε ήταν πολύκροτη, αλλά κυριαρχήθηκε από σιωπή. Αρκετοί μάρτυρες που αρχικά είχαν δώσει κρίσιμες μαρτυρίες, αναγνώριση προσώπων ή στοιχεία, ανακάλεσαν, ισχυριζόμενοι ότι οι καταθέσεις τους είχαν δοθεί υπό αστυνομική πίεση. Ο φόβος είχε επιβάλει τη σιωπή.

«Με απείλησαν μετά τα επεισόδια. Μου είπαν στο τηλέφωνο ότι θα φάω πολύ ξύλο. Απείλησαν εμένα και την οικογένειά μου», είχε δηλώσει μάρτυρας στο δικαστήριο. Λίγα χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος είχε υποστεί δύο άγριες επιθέσεις, οι οποίες τον οδήγησαν στο νοσοκομείο και σε επέμβαση. Ένας άλλος μάρτυρας λιποθύμησε ενώπιον του δικαστηρίου και αργότερα κατέθεσε: «Αναγνώρισα κάποιες φωτογραφίες, αλλά δεν ήξερα τι έλεγα. Ήμουν πολύ φορτισμένος. Ό,τι μου έδειχναν, έλεγα ναι. Ήμουν θολωμένος».

Ο πατέρας του Μιχάλη, Ανδρέας Φιλόπουλος, ανέφερε: «Στην πρώτη δίκη δεν μιλούσε κανείς. Ούτε τώρα θα μιλήσουν. Φοβούνται. Τους έχουν σαπίσει στο ξύλο». Και συνέχισε: «Γενικά, όποιος μάρτυρας έχει προσπαθήσει να μιλήσει, έχει δεχθεί ξυλοδαρμούς».

Η υπόθεση αυτή, γεμάτη φόβο, σιωπή και βία, αναδεικνύει τις προκλήσεις και τις απειλές που συνοδεύουν την απόδοση δικαιοσύνης, ειδικά σε περιπτώσεις που εμπλέκουν οργανωμένες ομάδες και οπαδική βία.

Η απόφαση του δικαστηρίου

Η πρώτη δίκη σε πρώτο βαθμό ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2008 και ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Στη συνέχεια, η διαδικασία συνεχίστηκε τον Μάρτιο του 2012 και ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Συνολικά, για την ανθρωποκτονία κατηγορήθηκαν 9 άτομα. Στον πρώτο βαθμό καταδικάστηκαν 3 άτομα, ενώ οι υπόλοιποι 6 αθωώθηκαν. Σε δεύτερο βαθμό, οι καταδικασμένοι αυξήθηκαν σε 4. Από αυτούς, ένας καταδικάστηκε ως φυσικός αυτουργός, ενώ οι άλλοι 3 για απλή συνέργεια (ψυχική συνδρομή).

Συγκεκριμένα, ο Χρήστος Σακάτης κρίθηκε ένοχος ως φυσικός αυτουργός ανθρωποκτονίας και του επιβλήθηκε ποινή ισόβιας κάθειρξης. Ωστόσο, στο Εφετείο του αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά, με αποτέλεσμα η ποινή του να μειωθεί σε 16 χρόνια κάθειρξης. Ο Βασίλης Ψικάκος και ο Νίκος Βαγιόπουλος καταδικάστηκαν και οι δύο σε ποινή 10ετούς κάθειρξης για απλή συνέργεια στην ανθρωποκτονία, ποινή που παρέμεινε αμετάβλητη και στον δεύτερο βαθμό.

Στο Εφετείο καταδικάστηκε επίσης ο Βασίλης Ρουμπέτης, ο οποίος είχε αθωωθεί κατά πλειοψηφία σε πρώτο βαθμό, έπειτα όμως από έφεση του εισαγγελέα κρίθηκε ένοχος για απλή συνέργεια στην ανθρωποκτονία και του επιβλήθηκε ποινή 12ετούς κάθειρξης. Αντίθετα, αθώοι για την ανθρωποκτονία κρίθηκαν οι Γιάννης Ανδρόνικος, Μιχάλης Κουντούρης, Απόστολος Κοράκης, Αναστάσιος Πούλος και Μιχάλης Μπεκάκος.

Σήμερα, όλοι οι καταδικασθέντες βρίσκονται εκτός φυλακής, είτε επειδή εξέτισαν μέρος της ποινής τους είτε βάσει του Νόμου Παρασκευόπουλου. Συνολικά, για την υπόθεση δικάστηκαν 27 άτομα για διάφορα αδικήματα, όπως οπλοκατοχή ή συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Από αυτούς, οι 8 καταδικάστηκαν για οπλοκατοχή, με ποινές φυλάκισης από 3 έως 6 μήνες, οι οποίες τέθηκαν σε τριετή αναστολή.