Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2021

Όλοι του έλεγαν ότι μοιάζει σαν τον Διάβολο. Όταν τον είδαν πάλι μετά από 3χρόνια έτρεξαν να κρυφτούν από ντροπή!

Ένα σπάνιο σημάδι που τον κάνει τόσο ξεχωριστό!

26 Ιουλίου 2019 18:25
Όλοι του έλεγαν ότι μοιάζει σαν τον Διάβολο. Όταν τον είδαν πάλι μετά από 3χρόνια έτρεξαν να κρυφτούν από ντροπή!

Όλοι του έλεγαν ότι μοιάζει σαν τον Διάβολο. Όταν τον είδαν πάλι μετά από 3χρόνια έτρεξαν να κρυφτούν από ντροπή! Ένα σπάνιο σημάδι που τον κάνει τόσο ξεχωριστό!

Ο George Ashman γεννήθηκε με ένα τεράστιο σπάνιο σημάδι. Η μητέρα του, Karen, ανησυχούσε πολύ γι’αυτό… όχι για την εμφάνιση, αλλά για την φάση που θα μεγάλωνε και θα πήγαινε σχολείο, όπου τα παιδιά μπορούν να γίνουν πολύ σκληρά μερικές φορές.

Ο George γεννήθηκε με ένα τεράστιο κόκκινο σημάδι στο μέτωπό του.

Σημάδι

Όταν ήταν μόλις 4, έκανε μία επέμβαση για να καλύψει σταδιακά το σημάδι του. Περίπου το 80% των ανθρώπων γεννιούνται με κάποιο σημάδι. Ενώ στους περισσότερους δεν φαίνεται, σε κάποιους είναι πολύ εμφανές.

Ρίξτε μια ματιά στο σημάδι του George Ashman!

Σημάδι

Εϊχε ένα αιμαγγείωμα. Είναι η συγκέντρωση αιμοφόρων αγγείων σε ένα σημείο με αποτέλεσμα την δημιουργία ενός όγκου.

Αυτά τα σημάδια συνήθως δεν είναι τόσο μεγάλο και κάποια μικραίνουν από μόνα τους!

Σημάδι

Ωστόσο, το σημάδι του George ήταν πολύ εμφανές. Έτσι η μητέρα του αποφάσισε να καταφύγει στην ιατρική για να το αφαιρέσει και βρήκε μία πιθανή θεραπεία. Έπρεπε να βάλει διαστολείς ιστών που μοιάζουν με μπαλόνια στο μέτωπό του.

Αυτό χρειαζόταν για να τραβηχτεί το δέρμα γύρω από το σημείο. Απλά κοιτάξτε τα!

Σημάδι

Η μητέρα του είπε: “Όταν τα είδα για πρώτη φορά, έμεινα άφωνη. Ήταν πολύ πιο μεγάλα από ότι περίμενα και έμοιαζαν με κέρατα. Ο μικρός μου άγγελος έμοιαζε με τον διάβολο.”

Σημάδι

Παρόλο που και εκείνος τρόμαζε όταν τα έβλεπε, αποδείχτηκε πολύ γενναίος

Κοιτάξτε την εκπληκτική μεταμόρφωση όταν αφαιρέθηκαν τα μπαλόνια!

Σημάδι

“Ο μικρός μου διάβολος έχει κότσια και θα τον αγαπάω όπως και αν είναι.”

Το πιο θανάσιμο μέρος σε ολόκληρο τον πλανήτη – Μία ώρα αρκεί για να σε σκοτώσει!

Βρήκαμε το πιο θανάσιμο μέρος σε ολόκληρο τον πλανήτη! Μία ώρα αρκεί για να σε σκοτώσει!

Κάπου στο κέντρο της αχανούς Ρωσίας, στα νότια Ουράλια Όρη, κρύβεται μια μικρή λίμνη, η Καράτσεϊ. Η πανέμορφη υδάτινη έκταση, ξεπροβάλει μέσα από το ορεινό τοπίο, για να σαγηνεύει καθώς το γαλάζιο χρώμα των νερών ενώνεται με το πράσινο δάσος. Όμως, η ομορφιά αυτή κρύβει ένα θανατηφόρο μυστικό.

Σαν μια… Σειρήνα της φύσης, προσελκύει με το κάλος της τον κάθε Οδυσσέα, που αν κάνει το λάθος και υποκύψει στη γοητεία της, κινδυνεύει με βέβαιο θάνατο! Ο λόγος είναι απλός, αν και αθέατος: Πρόκειται για το πιο μολυσμένο μέρος σε ολόκληρο τον πλανήτη Γη, λόγω των υψηλών επιπέδων ραδιενέργειας.

Μέρος θάνατος πλανήτης

Σύμφωνα μάλιστα με τους υπολογισμούς μία ώρα παραμονής στην περιοχή ισοδυναμεί με βέβαιο θάνατο! Δικαιολογημένη λοιπόν η παρομοίωση με τις αρχαιοελληνικές Σειρήνες, τις γυναικείες αυτές θεότητες που σχετίζονταν με το νερό και το θάνατο και οι οποίες προσέλκυαν με το τραγούδι τους, τους ναύτες για να τους οδηγήσουν στην καταστροφή.

Σε αντίθεση όμως με τις Σειρήνες, πίσω από το θανατηφόρο μυστικό της Καράτσεϊ, κρύβεται ο άνθρωπος, αφού ήταν αυτός που τη μόλυνε σε τέτοιο βαθμό, ώστε σήμερα να μην μπορεί ούτε ο ίδιος να πλησιάσει. Η ιστορία της μόλυνσης της Καράτσεϊ δεν έχει φυσικά τίποτα το ποιητικό… Πίσω από την καταστροφή κρύβεται ο Ψυχρός Πόλεμος, η ανάπτυξη της πυρηνικής τεχνολογίας, και φυσικά τραγικά λάθη, παραλείψεις και συγκάλυψη. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

Μέρος θάνατος πλανήτης

Η δημιουργία ενός εργοστασίου πλουτωνίου για την πυρηνική βιομηχανία

Σοβιετική Ένωση, τέλη του 1945: Δεκάδες στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στέλνουν 70.000 κρατουμένους στις όχθες του ποταμού Techa, με αποστολή να χτίσουν μια μυστική πόλη. Λίγους μήνες νωρίτερα, οι ΗΠΑ είχαν δείξει σε όλον τον κόσμο τη δύναμη της πυρηνικής βόμβας, με τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Η Σοβιετική Ένωση δεν επρόκειτο να δεχτεί να μην διαθέτει οπλοστάσιο αντίστοιχης ισχύος κι έτσι διατάσσεται η άμεση δημιουργία ενός εργοστασίου παραγωγής πλουτωνίου στα νότια Ουράλια Όρη.

Μέρος θάνατος πλανήτης
Η μυστική στρατιωτική βιομηχανία θα διευθύνονταν από τη Κοινοπραξία Χημικών Μαγιά και θα γινόταν γνωστή ως Τσελιάμπινσκ-40. Μέσα σε λίγα χρόνια, οι ολοκαίνουριοι πυρηνικοί αντιδραστήρες θα παρήγαγαν όλο το απαραίτητο πλουτώνιο για να τροφοδοτήσουν το πρώτο ατομικό όπλο της Σοβιετικής Ένωσης.

Όπως ήταν φυσικό, η μονάδα Τσελιάμπινσκ-40 απουσίαζε από κάθε επίσημο χάρτη και θα έπρεπε να περάσουν 40 χρόνια μέχρι η σοβιετική ηγεσία να παραδεχτεί την ύπαρξή της.

Μέρος θάνατος πλανήτης

Τσελιάμπινσκ-40, Ιούνιος του 1948: Ο πρώτος αντιδραστήρας ξεκινά τη λειτουργία του, μόλις 31 μήνες μετά την έναρξη ανέγερσης του κτιρίου! Εκεί, κοινά ισότοπα ουρανίου-238 βομβαρδίζονταν με νετρόνια προκειμένου να παράξουν το κατάλληλο για όπλα πλουτώνιο. Η βιασύνη των Σοβιετικών για την απόκτηση πυρηνικών ήταν όμως τέτοια, που οι μηχανικοί δεν είχαν χρόνο να ασχοληθούν με τη διαχείριση των πυρηνικών αποβλήτων. Έτσι, τα περισσότερα υποπροϊόντα απλά αραιώνονταν με νερό και κατέληγαν στον ποταμό Techa. Μεταξύ αυτών και προϊόντα σχάσης όπως Στρόντιο-90 και Κέσιο-137, με διάρκεια ημιζωής 30 έτη.

Τα πρώτα ευρήματα που προκαλούν ανησυχία και η αρχή του εφιάλτη

Τα χρόνια περνούν και το 1951 επιστήμονες πραγματοποιούν μια έρευνα για να διαπιστώσουν κατά πόσο συνιστά πρόβλημα η ραδιενεργή μόλυνση του ποταμού. Στο χωριό Metlino, 6 χιλιόμετρα μακριά από το εργοστάσιο, οι μετρητές Γκάιγκερ ηχούν ανησυχητικά. Αντί για τα φυσιολογικά επίπεδα ακτινοβολίας Γ (0,21 Ρέντγκεν ανά έτος), οι όχθες του Techa «ακτινοβολούν» στα 5 Ρέντγκεν ανά ώρα! Κι αν αυτό δεν είναι αρκετό για να προκαλέσει άγχος τους ερευνητές, το γεγονός ότι κύρια πηγή νερού για τους περίπου 1.200 κατοίκους ήταν το ποτάμι, αρκεί για να σημάνει συναγερμό. Έρευνες που ακολούθησαν, εντόπισαν εκτεταμένη μόλυνση σε άλλα 38 χωριά κοντά στις όχθες του Techa, με 28.000 ανθρώπους να κινδυνεύουν.

Μέρος θάνατος πλανήτης

Η «κόκκινη» κυβέρνηση διατάζει τη μετεγκατάσταση 7.500 χωρικών που βρίσκονταν στην υψηλή ζώνη κινδύνου, την περίφραξη των υδάτινων εκτάσεων και την υδροδότηση των υπόλοιπων χωριών από άλλες πηγές. Μηχανικοί επιστρατεύονται για να υψώσουν χωμάτινα φράγματα στον ποταμό ώστε να περιορίσουν τα ραδιενεργά ιζήματα. Την ίδια στιγμή, οι επιστήμονες του Τσελιάμπινσκ-40 αναθεωρούν τον τρόπο διαχείρισης των πυρηνικών αποβλήτων, σταματώντας να απορρίπτουν απευθείας τα απόβλητα στον ποταμό.

Κατασκευάζουν ενδιάμεσες δεξαμενές αποθήκευσης όπου τα υδάτινα απόβλητα θα περίμεναν μέχρι να αποβάλουν τη ραδιενέργεια για μερικούς μήνες και από εκεί τα ιζήματα θα κατέληγαν στο χώρο μακροπρόθεσμης απόθεσης: την 3 μέτρων βάθους λίμνη Καράτσεϊ. Τα μέτρα αυτά σταμάτησαν την περαιτέρω έκθεση των κατοίκων σε ραδιενέργεια, όμως ο εφιάλτης μόλις ξεκινούσε…

Τσελιάμπινσκ-40, μέσα του 1950: Οι εργάτες στη μονάδα παραγωγής πλουτωνίου αρχίζουν να παραπονιούνται για πόνους, υπόταση, απώλεια συντονισμού και τρέμουλο, τα κλασικά συμπτώματα του συνδρόμου χρόνιας ακτινοβολίας. Παράλληλα, προβλήματα αρχίζουν να παρουσιάζονται στα νέα συστήματα προσωρινής αποθήκευσης με αποτέλεσμα ραδιενεργό υλικό να διαρρέει στο κανάλι ψύξης, ενώ το σύστημα αρχίζει να καταρρέει.

Ωστόσο, τα προβλήματα υποβαθμίζονται, με τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι τα απόβλητα θα παραμείνουν σε υγρή κατάσταση παρά την αδύναμη ψύξη και η λειτουργία του εργοστασίου συνεχίζει κανονικά. Το ραδιενεργό ίζημα όμως βράζει, ενώ υπολείμματα ραδιενεργούς λάσπης από νιτρικά οξείδια και οξικό άλας, κάτι αντίστοιχο δηλαδή με δυναμίτη, δημιουργούν ένα κυριολεκτικά εκρηκτικό μείγμα.

Η έκρηξη

Δεξαμενές αποθήκευσης ραδιενεργών αποβλήτων, 29 Σεπτεμβρίου 1957: Η θερμοκρασία στις δεξαμενές κυριολεκτικά καλπάζει, καθώς το σύστημα ψύξης υπολειτουργεί. Υπολογίζεται ότι σε μια δεξαμενή η θερμοκρασία αγγίζει πλέον τους σχεδόν 350 βαθμούς Κελσίου! Στις 16.20 τοπική ώρα, τα υπολείμματα ραδιενεργούς λάσπης οδηγούν σε έκρηξη, η οποία πυροδοτεί το περιεχόμενο των υπολοίπων δεξαμενών, οδηγώντας στην αλυσιδωτή έκρηξη, ισχύος αντίστοιχης με 85 τόνους TNT!

Η οροφή που καλύπτει το σύστημα ψύξης εκτοξεύεται 25 μέτρα μακριά και 63 τόνοι εξαιρετικά ραδιενεργών αποβλήτων διαφεύγουν στην ατμόσφαιρα. Ολόκληρη η εγκατάσταση του Τσελιάμπινσκ-40 τρέμει από το ωστικό κύμα. Το σύννεφο σκόνης διέσπειρε επικίνδυνα ισότοπα καισίου και στρόντιου σε πολύ μεγάλη απόσταση, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία 270.000 πολιτών. Πάνω από 20 MCi (μεγακιουρί) ραδιενέργειας απελευθερώθηκαν, σχεδόν η μισή από αυτήν μετά το ατύχημα του Τσέρνομπιλ!

 

Περίεργα-Funny

Ροή ειδήσεων

Share