«Στη σημερινή εποχή διασώζονται τα 2.5 από τα 3 μέτρα ύψους με 35 μέτρα διάμετρο και διαθέτουν…» – Αδιανόητη έκπληξη με την τοποθεσία του τάφου του Μέγα Αλέξανδρου
Ο Μέγας Αλέξανδρος αναζητείται… παντού στη Γη, με τον τάφο του να αποτελεί το μεγάλο αρχαιολογικό μυστήριο όλων των αιώνων και πολλές χώρες να… τον διεκδικούν, τη στιγμή που πολλές λεπτομέρειες αναφέρονται για την φυσιογνωμία του.
Ακόμη, μάλιστα, και το Ουζμπεκιστάν ανακοίνωσε κάποια στιγμή ότι κατέχει τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου υποστηρίζοντας ότι βρίσκεται κάτω από ένα στέγαστρο στο χωριό Ισκεντέρ Ζουλκερνάι.
Οι κάτοικοι του χωριού Iskender Zulkernaj στο Ουζμπεκιστάν ισχυρίζονται πως εκεί βρίσκεται θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος, λέει η Σκοπιανή δημοσιογράφος Marina Dojcinovska, η οποία βρέθηκε εκεί για να καλύψει την «ανακάλυψη», η οποία παρουσιάστηκε σε εκπομπή της Sun TV.
«Προς μεγάλη μας έκπληξη, οι κάτοικοι του χωριού μας έδειξαν τον τάφο, λέγοντας πως εκεί βρίσκεται θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος. Γνωρίζουν την Μακεδονία (sic) και μάλιστα πολλοί από αυτούς λένε πως είναι Μακεδόνες. Όταν έμαθαν ότι είμαστε από τη Μακεδονία (sic) και ότι είμαστε Μακεδόνες (sic), μας κάλεσαν περήφανοι στα σπίτια τους» είπε η Dojcinovska.
VIRAL
Παράλληλα ο Γκεοργκιέφσκι συνεχάρη τον Γκρούεφσκι για την «ανακάλυψη»!
«Το κόμμα VMRO-NP (Λαϊκό) του Λιούπτσο Γκεοργκιέφσκι, συγχαίρει την κυβέρνηση για τη μεγάλη ανακοίνωση που έκανε στην εκπομπή του Γιάντι Μπούρεκ- Јади Бурек, ότι έχει βρεθεί, σίγουρα, ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου» αναφέρθηκε.
Το οχυρό που ενισχύει το σενάριο
Τα ίχνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα βάθη της Ασίας- στο Ουζμπεκιστάν- αποκαλύπτει οχυρό που φέρνει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη επιβεβαιώνοντας την παρουσία στην Κεντρική Ασία του Μακεδόνα στρατηλάτη, οι οποίες μας ήταν γνωστές μόνο από γραπτές πηγές.
Με ύψος που έφτανε τα 3 μ.- σήμερα σώζονται περίπου 2,5 μ.- ο πύργος που ήταν φτιαγμένος από πλίνθους είχε διάμετρο 35 μ. και διέθετε έξι πυργίσκους με πυκνές πολεμίστρες στις ευάλωτες (βόρεια και ανατολική) πλευρές, ενώ οι άλλες δύο δεν ήταν προστατευμένες με πύργους, καθώς ήταν απροσπέλαστες χάρη στα ψηλά βράχια. Η είσοδος υπήρχε στη μοναδική πύλη, στον Βορρά, και διαχωριζόταν με βαθιά τάφρο από τον μικρό γειτονικό οικισμό, που φαίνεται πως χάθηκε για πάντα κάτω από τα σύγχρονα σπίτια.
«Ζωή» όμως άρχισε να αποκτά και πάλι το οχυρό όταν η αρχαιολογική σκαπάνη έπεσε πάνω σε στοίβες πιάτων. Ήταν εκείνα που έδειξαν τον δρόμο προς την κουζίνα (δυτικά της πύλης) και της τραπεζαρίας. Λίγο πιο δίπλα, σε ένα σημείο απομακρυσμένο από τα αδιάκριτα βλέμματα, βρέθηκε εντοιχισμένη μια ασυνήθιστη για την Ασία μπανιέρα, την οποία θεωρείται πως είχαν φέρει μαζί τους οι στρατιώτες του Αλεξάνδρου, όπως αποκαλύπτει σε άρθρο του ο δρ Νικολάους Μπορόφκα από το Τμήμα Ευρασίας του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, στο αρχαιογνωστικό περιοδικό «Damals».
Δωμάτια δεξιά και αριστερά- κολλημένα στους τοίχους του οχυρού, ώστε να προστατεύονται από τα βέλη των εχθρών- φιλοξενούσαν τους στρατιώτες, ενώ στο κέντρο βρισκόταν μια στέρνα, η οποία εικάζεται πως γέμιζε (όπως και η μπανιέρα) είτε από τη βροχή είτε με νερό που μεταφερόταν με τα μεγάλα λαγήνια που βρέθηκαν στον χώρο.
Η καρδιά του οχυρού ωστόσο φαίνεται πως χτυπούσε απέναντι από την πύλη, στο Διοικητήριο, που αποτελούνταν από τρία δωμάτια με το κεντρικό να λειτουργεί ως αίθουσα υποδοχής. Εκεί τα σημαντικότερα ευρήματα ήταν πιθάρια σε ύψος ανθρώπου, που έκλειναν με ξύλινα πώματα- κάτι το οποίο καταδεικνύει ότι η μία από τις αίθουσες μπορεί να λειτουργούσε ως αποθήκη. Θα πρέπει μάλιστα να ήταν αρκετά σκοτεινή, καθώς βρέθηκαν μικρά χτιστά ράφια, που κάποτε φιλοξενούσαν λυχνάρια.
Τα κινητά ευρήματα στο οχυρό μπορεί να μην εντυπωσιακά, επισημαίνουν οι αρχαιολόγοι, αλλά καθώς στην Κεντρική Ασία δεν έχουν μέχρι σήμερα βρεθεί μνημεία της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τα ταπεινά ευρήματα του εν λόγω κάστρου- κατσαρόλες, πιάτα, κανάτες, ποτήρια, όλα «ελληνικής» τεχνοτροπίας, που φαίνεται πως κουβαλούσαν οι στρατιώτες (ενώ άλλα κατασκευάστηκαν επιτόπου με την ίδια τεχνική)- μας δίνουν για πρώτη φορά στοιχεία για την καθημερινή, στρατιωτική ζωή.
Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν βρέθηκαν αγγεία περσικής τεχνοτροπίας στο Κούργκανζολ, αν και η περιοχή προτού κατακτηθεί από τον Αλέξανδρο ανήκε στην κυριαρχία των Αχαιμενιδών. Όσο για τα κάρβουνα που εντοπίστηκαν φανερώνουν πυρκαγιά που κατέστρεψε τα κατασκευασμένα από ξύλο δομικά υλικά. Απόδειξη πως η φρουρά του Αλεξάνδρου δέχθηκε επίθεση από εχθρικές δυνάμεις (συμπέρασμα που προκύπτει και από το γεγονός ότι τμήμα των πυργίσκων έχει ξαναχτιστεί). Οι Μακεδόνες όμως φαίνεται πως ανασυντάχθηκαν και παρέμειναν στη θέση τους.
Ανατριχίλα: Αυτό το φυτό σκότωσε τον Μέγα Αλέξανδρο!
Πολλά πράγματα γύρω από τον Μέγα Αλέξανδρο, τη μεγαλύτερη ίσως παγκόσμια προσωπικότητα όλων των εποχών, έχουν μείνει άγνωστα, κι ένα εξ αυτών είναι ο θάνατος του σπουδαίου στρατηλάτη.
Ανάμεσα στις διάφορες θεωρίες που έχουν δει κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας σχετικά με τον μυστηριώδη θάνατό του, είναι ότι έπεσε θύμα δηλητηρίασης. Διάφοροι ειδικοί και ερευνητές έχουν προτείνει διάφορες ουσίες που πιθανώς χρησιμοποίησαν οι εχθροί του Αλέξανδρου για τον εξοντώσουν. Ο νεοζηλανδός τοξικολόγος Λίο Σκεπ, που θεωρείται από τους κορυφαίους ειδικούς, ρίχνει στο τραπέζι μια νέα θεωρία ή καλύτερα ένα δηλητήριο που δεν είχε αναφερθεί μέχρι σήμερα.
Ο Μέγας Αλέξανδρος άφησε την τελευταία του πνοή το 323 π.Χ στο παλάτι του Ναβουχοδονόσορα Β’ στη Βαβυλώνα. Σύμφωνα με τον αρχαίο ιστορικό Διώδορο όλα ξεκίνησαν ότι ο Αλέξανδρος ήπιε κρασί προς τιμήν του Ηρακλή. Λίγο μετά ο Αλέξανδρος άρχισε να πονά και ασθένησε.
Μετά από μάχη 12 ημερών κατά την οποία ο Αλέξανδρος κάποια στιγμή δεν μπορούσε ούτε να μιλήσει ούτε περπατήσει τελικά πέθανε. Ανάμεσα στα συμπτώματα που έχουν αναφερθεί ότι παρουσίασε ο Αλέξανδρος κατά τη διάρκεια της ασθένειας που τον οδήγησε τελικά στον θάνατο ήταν γαστρικοί πόνοι, ναυτία, εμετοί, βραδυκαρδία, υπόταση και σοβαρή μυϊκή αδυναμία.
Το φυτό που ίσως ευθύνεται
Το BBC πλησίασε το 2003 τον Λίο Σκεπ που εργάζεται στο Εθνικό Κέντρο Δηλητηρίων της Νέας Ζηλανδίας και του ζήτησε τη γνώμη του για τις συνθήκες θανάτου του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο πλαίσιο ενός σχετικού ντοκιμαντέρ που ετοίμαζε. Ο Σκεπ αποδέχτηκε με ενθουσιασμό την πρόταση συνεργασίας αλλά χρειάστηκε τελικά μια δεκαετία για να καταλήξει μαζί με τους συνεργάτες του σε μια απάντηση. Οι ερευνητές μελέτησαν τις ιστορικές και άλλες αναφορές που υπάρχουν για τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι για τον θάνατο του Αλέξανδρου δεν μπορεί να ευθύνεται κάποιο γνωστό δηλητήριο όπως το αρσενικό ή η στρυχνίνη, τα οποία έχουν προταθεί στο παρελθόν ως «δολοφόνοι» του Μακεδόνα Βασιλιά. Αυτά τα δηλητήρια σύμφωνα με τους ερευνητές θα είχαν δράσει πολύ πιο επιθετικά και κυρίως πολύ πιο γρήγορα από ότι συνέβη στον Αλέξανδρο.
Θεωρούν ως πιο πιθανό ένοχο ένα δηλητηριώδες φυτό, με την επιστημονική ονομασία Veratrum album, που ανήκει στην οικογένεια των κρίνων και είναι γνωστό ως λευκός ελλέβορος. Οι ερευνητές πιθανολογούν ότι ο Αλέξανδρος ήπιε κρασί που περιείχε το εν λόγω φυτό και του προκάλεσε έναν αργό και επώδυνο θάνατο. Τον ελλέβορο χρησιμοποιούσαν συχνά οι αρχαίοι Έλληνες ως βότανο κατά του εμετού και σύμφωνα με τους ερευνητές ήταν σε θέση να επιφέρει τον θάνατο σε κάποιον εμφανίζοντας τα ίδια χαρακτηριστικά (π.χ αργή δράση) και τα συμπτώματα που είχε ο Αλέξανδρος.
«Δέχτηκα αμέσως την πρόταση που μου έγινε. Ηταν μια μεγάλη πρόκληση αλλά θεωρούσα ότι δεν θα καταφέρω να ανακαλύψω κάτι. Προς έκπληξη όλων μας βρήκαμε κάτι που ταιριάζει σε ότι συνέβη. Πρέπει να σημειώσω όμως ότι ανεξάρτητα με το τι πιστεύουμε εμείς η αιτία θανάτου του Αλέξανδρου δεν μπορεί να αποδειχθεί. Ποτέ δεν θα μάθουμε τι πραγματικά συνέβη». αναφέρει ο Σκεπ.
Η εκτίμηση των ερευνητών για τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Clinical Toxicology».
0 ΣΧΟΛΙΑ