Πέμπτη, 05 Αυγούστου 2021

Κορίτσια στον ήλιο: Σε ποιο νησί γυρίστηκε η ταινία και ποιανού ιδέα ήταν

«Στάσου, μύγδαλα»!

2 Ιουνίου 2021 17:07
Κορίτσια στον ήλιο: Σε ποιο νησί γυρίστηκε η ταινία και ποιανού ιδέα ήταν
Από ATHENSMAGAZINE TEAM

Η ταινία «Κορίτσια στον ήλιο» είναι από τις κορυφαίες και πιο... καλτ στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, με το δημιούργημα του Βασίλη Γεωργιάδη να να γυρίζεται το καλοκαίρι του 1967 με την επική ατάκα «Στάσου μύγδαλα» του σπουδαίου ηθοποιού, Γιάννη Βόγλη.

Το ακόμη πιο παράξενο δε είναι ότι η ταινία στην οποία οφείλει την ύπαρξή της εκ πρώτης δείχνει να έχει ελάχιστη σχέση μαζί της, με μια ακόμη σπουδαία ταινία να έχει γυριστεί σε... άγνωστο μέρος της Αθήνας.

«Όλα ξεκίνησαν στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης» θυμάται σήμερα ο Γιάννης Βόγλης που μας υποδέχθηκε στο σπίτι του, στην Παλλήνη, για μια κουβέντα που εν τέλει ξεπέρασε τις δύο ώρες. «Ο «Τζίμης ο τίγρης» του Παντελή Βούλγαρη, που αναφερόταν στη σχέση μιας ξένης με έναν Έλληνα στην Αθήνα, είχε πάρει το πρώτο βραβείο. Εκείνη την εποχή όμως ήταν επίσης στη μόδα οι ιταλικές σπονδυλωτές ταινίες που αποτελούνταν από σκετς. Η ιδέα λοιπόν του παραγωγού Κλέαρχου Κονιτσιώτη ήταν να κάνει μια σπονδυλωτή ταινία με θέμα τον ελληνικό τουρισμό που επίσης, τότε, αναπτυσσόταν με ραγδαίους ρυθμούς». Αυτό που σχεδιάστηκε ήταν μια ακόμη μικρού προς μεσαίου μήκους ταινία σκηνοθετημένη από τον Βασίλη Γεωργιάδη και μια από τον Ερρίκο Ανδρέου. Ο Βούλγαρης συμφώνησε με την ιδέα, ο Κονιτσιώτης πρότεινε στον Ιάκωβο Καμπανέλλη τη συγγραφή του σεναρίου του σκετς του Γεωργιάδη και η γερμανίδα ηθοποιός Αν Λόμπεργκ, την οποία ο Γεωργιάδης είχε ήδη δει σε μια ταινία, θα πρωταγωνιστούσε στον ρόλο μιας ξένης, της Αναμπελ, που γνωρίζεται με έναν Έλληνα βοσκό, τον ήρωα του Βόγλη. «Η Αν άρεσε πάρα πολύ στον Βασίλη που εν τέλει την ερωτεύτηκε» είπε χαρακτηριστικά ο ηθοποιός…

Έμενε να βρεθεί ο χώρος των γυρισμάτων, στόχος ήταν ένα απόμακρο, κάπως ερημικό χωριό. Ιδέα του Βόγλη ήταν το Μπατσί της Άνδρου όπου τελικά το φιλμ γυρίστηκε. «Η μητέρα μου ήταν από την Άνδρο, από το Πάνω Κόρθι» είπε «και έτσι γνώριζα πολύ καλά το νησί αλλά και τους κατοίκους του. Επί χρόνια κάθε καλοκαίρι παραθέριζα στο Μπατσί, στο σπίτι της φίλης, Βίκυς Σαμαρίνα, στο «σπίτι του παππού» όπως το αποκαλούσε, σε ένα εκπληκτικό σημείο με εκπληκτική θέα». Όμως τα χρήματα της παραγωγής ήταν ελάχιστα, οπότε το «Κορίτσια στον ήλιο» εξελίχθηκε σε «οικογενειακή υπόθεση». Χρησιμοποιώντας τις γνωριμίες του ο Βόγλης φρόντισε για τη φθηνή διαμονή του συνεργείου και των ηθοποιών στα ξενοδοχεία, ενώ για λόγους οικονομίας στην ταινία έπαιξε τόσο ο Γεωργιάδης όσο και ο Κονιτσιώτης.

Η καταπληκτική φωτογραφία του Νίκου Γαρδέλη έγινε «μόλις με δυο φώτα σε ένα νησί που δεν είχε σχεδόν καθόλου φωτισμό!». Μάλιστα, ο Γεωργιάδης επέμενε στο ασπρόμαυρο φιλμ, παρά την επιμονή πολλών να γυριστεί έγχρωμο. Ο λόγος ήταν απλός. Ο «Τζίμης ο Τίγρης» είναι επίσης γυρισμένος σε ασπρόμαυρο. Όλα πήγαν θαυμάσια στα γυρίσματα, ακολούθησε το μοντάζ και η πρώτη δοκιμαστική προβολή στο στούντιο Άλφα, παρόντος του Σταύρου Ξαρχάκου, ο οποίος θα έγραφε τη μουσική. «Μετά την προβολή, από το στούντιο Άλφα ως τη διασταύρωση της λεωφόρου Αλεξάνδρας με την Κηφισίας δεν μιλούσε κανείς μέσα στο αμάξι» θυμάται ο Βόγλης. «Ώσπου κάποια στιγμή ο Κονιτσιώτης λέει «Τώρα πείτε μου, τι είδαμε;». Είχε κάτι αυτή η ταινία που δεν μπορούσαμε να προσδιορίσουμε. Ο ίδιος ο Βόγλης, τότε, την είχε παρομοιάσει με ένα ποτήρι σαμπάνια. «Ευχάριστο όταν το πίνεις αλλά μετά σου αφήνει μια μικρή πίκρα»….

Αφού μπήκε η μουσική, προέκυψε ένα πρόβλημα που θα καθόριζε τη μοίρα της ταινίας. Η διάρκεια, κάτι λιγότερο από μία ώρα, ήταν μεγαλύτερη από τον χρόνο που έπρεπε ώστε να συμπεριληφθεί ως ένα από τα τρία σκετς στη σπονδυλωτή ταινία που είχαν ως τότε όλοι στο μυαλό τους. «Να την κόψουμε; Δεν σήκωνε. Τι να κόψεις; Να γίνουν δύο τα σκετς αντί για τρία; Και αυτό δεν θα ήταν καλό. Οπότε ο Καμπανέλης, νομίζω, έριξε την ιδέα της επιμήκυνσης της ταινίας ώστε να γίνει μεγάλου μήκους. Έτσι λοιπόν το υπόλοιπο μέρος, όπου η ιστορία ολοκληρώνεται, γυρίστηκε χειμώνα στην Αθήνα». Ο Βόγλης θυμάται καλά και αυτά τα γυρίσματα γιατί στη διάρκειά τους έγινε και το βασιλικό πραξικόπημα, η αποτυχημένη προσπάθεια του βασιλιά Κωνσταντίνου να ανατρέψει τη χούντα των Συνταγματαρχών.

Η παράδοση του Βόγλη και η τρομερή του ατάκα

Ο Γιάννης Βόγλης στενοχωριόταν που το Μπατσί δεν είναι όπως τότε. «Το σημείο στο οποίο γυρίσαμε την ταινία» θυμάται, «ήταν πρωτόγονο, ερημικό και απολύτως γραφικό. Το ίδιο σημείο σήμερα είναι γεμάτο σπίτια και βίλες». Ο ηθοποιός συμφωνεί με την άποψη ότι ο τρόπος με τον οποίο ο Βασίλης Γεωργιάδης γύρισε τα «Κορίτσια στον ήλιο» βγάζει κάτι το βαθιά μελαγχολικό, σχεδόν «αντιτουριστικό». «Για εμένα» μας είπε «η κακή αντίληψη του τουρισμού στην Ελλάδα είναι ότι προσπαθήσαμε να ευρωπαΐσουμε όλους αυτούς τους χώρους. Οι ξένοι έρχονταν για αυτό που έβλεπαν και σήμερα, με μια τάση νεωτερισμού, οι τουριστικοί χώροι πλην εξαιρέσεων έχουν εκφυλιστεί». Ο ηθοποιός έφερε ως παράδειγμα ένα χωριό του Κοσόβου που όπως διάβασε προσφάτως έχει απίστευτη τουριστική ανάπτυξη χωρίς να έχει πειραχτεί απολύτως τίποτε πάνω του. «Τουναντίον αναπτύχθηκε πάνω στην ίδια την παράδοση του τόπου, χωρίς τζάμι και μπετόν».

Είναι λίγο ειρωνικό που η πιο γνωστή ατάκα της ταινίας «Κορίτσια στον ήλιο», το «στάσου, μύγδαλα!» που φωνάζει ο βοσκός στην Άναμπελ, δεν είναι σκηνή γυρισμένη στην Άνδρο αλλά στην Αθήνα. Η σκηνή προστέθηκε στην ταινία αργότερα. Ο Γιάννης Βόγλης θυμάται με πολύ ζωηρά χρώματα αυτό το γύρισμα: «Φορούσα την κάπα και ήταν πολύ βαριά. Το γυρίζαμε πάνω-κάτω συνέχεια. Κάποια στιγμή μπάφιασα και είπα στον Γεωργιάδη: «Ελα, ρε Βασίλη, αφού το ‘χουμε το πλάνο, βαρέθηκα πια, στάσου μύγδαλα, στάσου μύγδαλα». Κι εκείνος γυρνά και μου λέει: «Βόγλη! Αυτή η φράση θα σε κυνηγάει σ’ όλη σου τη ζωή». Και είχε δίκιο. Γιατί ο Βασίλης είχε μια εκπληκτική αίσθηση για τα πράγματα. Δεν νομίζω ότι υπήρχε άλλος σκηνοθέτης που να έχει την αίσθηση της λαϊκής ποιότητας, της ποιότητας δηλαδή που μπορούσε να ακουμπήσει τον κόσμο».

Η συγκινητική επανένωση του ζευγαριού

Ένα από τα, πολλά, καλά της τεχνολογίας είναι ότι διασώζει κάποιες στιγμές που αξίζει να απαθανατίζονται, ιδίως όταν συνδέονται με όμορφες αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας. Αναμνήσεις που κινούνται στις παρυφές της παιδικής αθωότητας και του ερωτικού «ξυπνήματος» της εφηβικής ηλικίας.

Ποιος πιτσιρικάς δεν είχε ερωτευτεί εκείνα τα χρόνια με την πρώτη ματιά το «κορίτσι στον ήλιο»; Ήταν η αέρινη, δεκαενιάχρονη τότε, Άνν Λόνμπεργκ, που βάδιζε στην παραλία με τη νωχελική χάρη αιλουροειδούς, υπό τους ήχους της εξαιρετικής μουσικής του Σταύρου Ξαρχάκου και φυσικά της νεανικής φωνής της Μαρίας Δημητριάδη στο θρυλικό τραγούδι «Ένα πρωινό» σε στίχους του Γιώργου Παπαστεφάνου.

Ποιος δεν είχε πει την πασίγνωστη ατάκα «στάσου μύγδαλα» που συνόδευε την καταδίωξη της τρομαγμένης τουρίστριας από τον αγριωπό και άξεστο βοσκό Γιάννη Βόγλη;

Αλιεύοντας στο youtube βρήκα ένα video δημοσιευμένο πριν από 8 χρόνια, που μου είχε διαφύγει και καταγράφει τη συνάντηση του Γιάννη Βόγλη και της Άνν Λόνμπεργκ το 2012, στο πλαίσιο της εκπομπής «Πάμε πακέτο», που δημιούργησε και παρουσιάζει η δημοσιογράφος Βίκυ Χατζηβασιλείου.

Μία εκπομπή που για να είμαι ειλικρινής παρ’ όλο που δεν υπήρξα, ομολογώ, ποτέ οπαδός της διέσωσε μία στιγμή που με άγγιξε θυμίζοντάς μου κάτι από τη θερινή ανεμελιά μου, που εδώ και καιρό έχω ξεχάσει σε κάποια ακρογιαλιά, ελπίζοντας να την έχει βρει κάποιο παιδί που την είχε ανάγκη.

 

Retromania

Ροή ειδήσεων

Share