Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2019

Ποιες είναι οι τρεις εκπλήξεις που θα έχουμε στον Παράδεισο;

Ο Μοναχός Αρσένιος ο Γρηγοριάτης άφησε καλή μαρτυρία

19 Αυγούστου 2019 18:57
Ποιες είναι οι τρεις εκπλήξεις που θα έχουμε στον Παράδεισο;

Ο Μοναχός Αρσένιος ο Γρηγοριάτης (1912–1991) άφησε καλή μαρτυρία στις καρδιές των συμμοναστών του. Πέρασε σε διάφορα διακονήματα με υπακοή, αγάπη και αυτοθυσία. 5χρονος καλεί την αστυνομία για να βρει τη μαμά του στον παράδεισο και το διαδίκτυο καταρρέει!

Είχε φόβο Θεού, αληθινή πίστη, θερμή προσευχή, πλήρη εμπιστοσύνη στον Θεό, ειλικρινή ταπείνωση και αφελότητα καρδιάς. Αγαπούσε πολύ τους νέους μοναχούς και τους νουθετούσε με τον λόγο του και πολύ περισσότερο με το παράδειγμά του.

Ποιες είναι οι τρεις εκπλήξεις που θα έχουμε στον Παράδεισο

Προέτρεπε να προκόβουν στις αρετές. Έτσι θα βοηθούν τον κόσμο καλύτερα, παρά με τα λόγια. «Έργα, παράδειγμα και θεάρεστη πολιτεία ζητά ο κόσμος», έλεγε.

Η ζωή του, κύλησε μέσα σε πολλά θεία οράματα, που τα ερμήνευε απλά και ταπεινά. Είχε ζωηρή τη μνήμη του θανάτου στη ψυχή του. Είχε πιάσει φιλία με τους αγίους, τους οποίους παρακαλούσε να τον συνδράμουν σε διάφορα προβλήματά του, όπως και πράγματι έκαναν.

Ποιες είναι οι τρεις εκπλήξεις που θα έχουμε στον Παράδεισο

Οι θείες παρηγοριές τον ενίσχυαν συχνά στον αγωνιστικό του δρόμο. Είχε ιδιαίτερα μεγάλη ευλάβεια προς την Παναγία, η οποία, με τη στοργική της εύνοια δεν τον άφηνε ποτέ να λιποψυχήσει και να αποθαρρυνθεί. Έγραφε στα τετράδιά του πως όποιος δεν κεντηθεί στην καρδιά του από αγάπη και γλυκασμό προς την αγνή Παρθένο, θα βρει κουραστική την μοναχική (και, εν γένει, την χριστιανική) ζωή και θα στραφεί προς τον κόσμο.

Όποιος όμως την αγαπήσει, θα αισθανθεί τον παράδεισο από τώρα. Ο ίδιος φεγγοβολούσε από Χάρη Θεού, ποθούσε τον Παράδεισο και, μάλιστα, έλεγε πολύ χαρακτηριστικά γι’ αυτόν: «Όταν πάμε στον Παράδεισο, έχουμε να δούμε εκεί τρεις εκπλήξεις:

-Πρώτα–πρώτα, θ’ αναρωτηθούμε: “Εγώ, στον παράδεισο;”.

-Δεύτερον, θα βρούμε εκεί ανθρώπους που δεν ελπίζαμε να τους δούμε.

-Και, τρίτον, δεν θα δούμε άλλους που περιμέναμε να δούμε!».

Η προφητεία του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ: Το κερί!

Η προφητεία του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ: Το κερί!

Παρακάτω θα διαβάσετε μια προφητεία από τον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ για Το κερί που επαληθεύτηκε! Ο καρκίνος θα πληθύνει στον κόσμο γιατί... Ανατριχιαστική προφητεία!

Σ’ ένα μυστικό σεντούκι, ανάμεσα σε διάφορα πράγματα του οσίου Σεραφείμ, φυλασσόταν προσεκτικά από τις μοναχές ένα μικρό κεράκι.

Όταν η μητερούλα Φρόσια έβγαζε τα κειμήλια, για να μπορέσουν να τα προσκυνήσουν οι προσκυνητές, το κεράκι συνήθως ήταν κάπου στην άκρη και κανείς δεν το παρατηρούσε. Κάποτε ρώτησα τη μητερούλα, τι ήταν αυτό το ιδιαίτερο κεράκι. Εκείνη μου διηγήθηκε αυτή την ιστορία.

Προφητεία

Το κεράκι αυτό φυλάσσεται από τις αδελφές ήδη από την εποχή του οσίου.. Τους το έδωσε πριν τον θάνατό του και είπε: «Μία από σας μ’ αυτό το κερί θα υποδεχτεί το σώμα μου, θα το φέρουν ν’ αναπαυθεί στο Ντιβέγιεβο. Γιατί εγώ με τα λείψανά μου δε θα είμαι στο Σάρωφ, αλλά θα μετακινηθώ σ’ εσάς στο Ντιβέγιεβο».

Μετά την κοίμησή του, το 1833, ο όσιος ετάφη στη μονή Σάρωφ. Εκεί άρχισε η τιμή του, εκεί έτρεχαν χιλιάδες προσκυνητών απ’ όλη τη Ρωσία. Το 1903 έγινε η κατάταξη του οσίου Σεραφείμ στον χορό των αγίων και τοποθέτησαν τα λείψανά του στο Σάρωφ, στον ναό της Αγίας Τριάδος, σε μεγαλοπρεπή λάρνακα. Οι ορθόδοξοι είχαν ακούσει φυσικά τις προφητείες του αγίου Σεραφείμ ότι θα μεταφερθούν τα λείψανά του στο Ντιβέγιεβο, αλλά αυτό φαινόταν τόσο ακατανόητο, ιδιαίτερα μετά την επανάσταση, όταν τα λείψανα θεωρούνταν ότι είχαν καταστραφεί, ώστε ήταν πιο βολικό το να θεωρούν τις προφητείες καθαρά συμβολικές.

Ακόμη η μητερούλα Φρόσια διηγήθηκε ότι το 1927, την παραμονή του κλεισίματος της μονής Ντιβέγιεβο, η σαλη Μαρία Ιβάνοβνα, που ζούσε εκεί, συγκέντρωσε για τελευταία φορά τις αδελφές του Ντιβέγιεβο και άναψε μπροστά τους το αγαπητό κερί, που είχε αφήσει ο όσιος. Μετά προείπε ότι η τελευταία από τις παρευρισκόμενες που θα παρέμενε ζωντανή, ως εκπρόσωπος όλων των μοναχών, όσων κοιμήθηκαν, βασανίστηκαν, σκοτώθηκαν, αλλά παρέμειναν πιστές στον Κύριο και Θεό, θα υποδεχόταν στο Ντιβέγιεβο τα λείψανα του οσίου Σεραφείμ με αυτό το ίδιο κερί.

Όταν η μητερούλα Φρόσια μού διηγήθηκε αυτή την ιστορία ήταν ζωντανές. Ίσως, δέκα αδελφές του Ντιβέγιεβο. Χρόνο με τον χρόνο έμεναν όλο και λιγότερες. Όμως όσες έμεναν πίστευαν με ευλάβεια στην εκπλήρωση της προφητείας. Τελικά, από τις σχεδόν χίλιες αδελφές, που ζούσαν στο Ντιβέγιεβο πριν την επανάσταση, η μητερούλα Φρόσια έμεινε μόνη.

Το 1990 βρέθηκαν στο Λένινγκραντ τα λείψανα του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ, που θεωρούνταν χαμένα για πάντα. Μετά από ένα χρόνο με μεγάλη επισημότητα, με λιτανεία δια μέσου όλης της Ρωσίας, τα ιερά λείψανα μεταφέρθηκαν στο Ντιβέγιεβο επειδή στο Σάρωφ τότε δεν υπήρχε καμιά εκκλησία που να λειτουργεί, ενώ το Ντιβέγιεβο ήταν ήδη σε φάση ανασυγκρότησης.

Όταν οι αρχιερείς με επικεφαλής τον πατριάρχη Αλέξιο, με συρροή χιλιάδων και χιλιάδων ανθρώπων, υπό την ψαλμωδία των χορών, εισήγαγαν τα λείψανα του οσίου Σεραφείμ στον ναό του Ντιβέγιεβο, στις πόρτες στεκόταν η δόκιμη Φρόσια, η μεγαλόσχημη μοναχή Μαργαρίτα, ντυμένη με την πλήρη μοναχική ενδυμασία και κρατούσε στα χέρια το αναμμένο κερί.

Η μητερούλα εκοιμήθη στις 9 Φεβρουαρίου 1997, την ημέρα της μνήμης των νεομαρτύρων και ομολογητών της Ρωσίας. Ήταν και η ίδια ομολογήτρια και νεομάρτυς. Όπως και ο πατήρ Ιωάννης (Κρεστιάνκιν), ο οποίος επίσης πέθανε στην ίδια εορτή, εννιά χρόνια μετά.

 

Retromania

Ροή ειδήσεων

Share