Τι είναι το «Le Bac»; Κατανοώντας το γαλλικό σύστημα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
Με αφορμή τη συζήτηση του υπουργού Παιδείας, Κυριάκου Πιερρακάκη για την ένταξη του προγράμματος ΙΒ στη δημόσια εκπαίδευση, ευκαιρία είναι να ανατρέξουμε σε αυτόν τον θεσμό του γαλλικού εκπαιδευτικού συστήματος.
Ιστορία του Le Bac
1808: Ναπολέων Βοναπάρτης αναδιοργανώνει τα γαλλικά πανεπιστήμια, τα οποία καταργήθηκαν μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Τα πανεπιστήμια προσφέρουν πλέον πτυχία σε πέντε κλάδους: επιστήμες, γράμματα, δίκαιο, ιατρική και θεολογία. Οι επιλεγμένοι φοιτητές σπουδάζουν πρώτα για ένα πτυχίο «bacalauréat», στη συνέχεια «une licence» και στη συνέχεια «un doctorat».
1830: Το bacalauréat θεωρείται πολύ εύκολο να αποκτηθεί, επειδή υπάρχει μόνο προφορική εξέταση. Εισάγεται η πρώτη προαιρετική γραπτή εξέταση, η οποία γίνεται υποχρεωτική το 1840.
1861: Η πρώτη γυναίκα περνά τις εξετάσεις.
1880: Ο πρωθυπουργός Jules Ferry καθιστά την πρωτοβάθμια εκπαίδευση υποχρεωτική και τροποποιεί το πτυχίο «bacalauréat». Οι εξετάσεις δεν δίνονται πλέον στα λατινικά και περιλαμβάνουν πλέον έναν κοινό γαλλικό πυρήνα. Οι εξετάσεις γίνονται πολύ λιγότερο ελιτίστικες. Το 1890, μόνο 7.000 άτομα δίνουν εξετάσεις- το 1926, ο αριθμός τους αυξάνεται σε 37.000.
1960s: Οι εξετάσεις αναμορφώνονται σε διαφορετικές κατευθύνσεις: Α (φιλοσοφία και λογοτεχνία), Β (οικονομικά και κοινωνικά), Γ (μαθηματικά και φυσικές επιστήμες) και Δ (μαθηματικά και φυσικές επιστήμες).
1985: Το «Le baccalauréat» παραμένει μια πολύ δύσκολη εξέταση- μόνο το 30 τοις εκατό των μαθητών του λυκείου την περνούν. Ο υπουργός Παιδείας Jean-Pierre Chevènement δηλώνει το νέο του στόχο: θα μεταρρυθμίσει τις εξετάσεις έτσι ώστε το 80% των μαθητών λυκείου να τις περάσει μέχρι το 2000.
Το Le Bac σήμερα
Από το 1995 έως το 2020, το «le baccalauréat général» χωρίστηκε σε μερικές διαφορετικές κατηγορίες. Αν κάνατε ένα «bac L», επικεντρωνόσασταν στη λογοτεχνία. Αν κάνατε «bac S», ασχολούσασταν κυρίως με τις θετικές επιστήμες. Η μορφή των εξετάσεων άλλαξε το 2021, εν μέρει λόγω παραπόνων για τον ελιτισμό τους. Το γαλλικό υπουργείο Παιδείας κατάργησε τις τρεις γενικές κατηγορίες: Οικονομικά και Κοινωνικές Σπουδές (ES), Λογοτεχνία (L) και Φυσικές Επιστήμες (S). Σήμερα, όλοι οι μαθητές πρέπει να σπουδάσουν έναν κοινό πυρήνα («socle commun» ή «tronc commun») και στη συνέχεια να επιλέξουν τρία μαθήματα ειδικότητας. Επίσης, θα βαθμολογούνται με βάση τα μαθήματά τους και όχι μόνο με βάση τα αποτελέσματα των εξετάσεών τους. Κατά κάποιο τρόπο, το νέο σύστημα μοιάζει με το αμερικανικό σύστημα λυκείου.
Ποιος παίρνει το Le Bac;
Στα γαλλικά λύκεια υπάρχουν τρία έτη φοίτησης: seconde, première και terminale. Στο τέλος του terminale (τελευταίο έτος), οι μαθητές ηλικίας περίπου 18 ετών δίνουν εξετάσεις για το τέλος του le bac, αλλά οι εξετάσεις ξεκινούν κατά τη διάρκεια του δεύτερου έτους του λυκείου. Αν και δεν είναι υποχρεωτικό, σχεδόν όλοι οι μαθητές δίνουν μια εκδοχή των εξετάσεων. Υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι:
VIRAL
- le baccalauréat général: για φοιτητές που θέλουν να σπουδάσουν για 3+ έτη
- le baccalauréat technologique: για μαθητές επαγγελματικής σχολής που θέλουν να εξειδικευτούν νωρίς σε αντικείμενα όπως διαχείριση ξενοδοχείων ή διαχείριση μάρκετινγκ
- le baccalauréat professionnel: για μαθητές επαγγελματικών λυκείων που θέλουν να γίνουν μάγειρες, τεχνικοί οικοδομών, υδραυλικοί… Υπάρχουν περίπου 100 τομείς εξειδίκευσης!
Η μορφή του Le Bac
Σήμερα, ένα μεγάλο μέρος του βαθμού του μαθητή στο Le bac βασίζεται σε μια συνεχή αξιολόγηση («contrôle continu»). Οι περισσότερες εξετάσεις της γαλλικής εκπαίδευσης περιλαμβάνουν δοκίμια και μαθηματικά/επιστημονικά προβλήματα. Σε αντίθεση με το SAT, το le bac δεν είναι τυποποιημένο τεστ. Οι ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής, όπως αυτές του SAT, δεν είναι δημοφιλείς στη Γαλλία. Οι μαθητές που παίρνουν το le baccalauréat général πρέπει να εργαστούν σε μια ερευνητική εργασία που περιλαμβάνει προφορική παρουσίαση ενώπιον κριτικής επιτροπής καθηγητών. Πρέπει επίσης να κάνουν ένα άθλημα, το οποίο μετράει για μέρος του βαθμού τους. Ευτυχώς, αυτό το μέρος του βαθμού τους δεν έχει μεγάλη βαρύτητα (έχει χαμηλό «συντελεστή»).
Πώς βαθμολογείται η εξέταση
Ένα πράγμα που είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τους Αμερικανούς να κατανοήσουν στη γαλλική κουλτούρα είναι το σύστημα βαθμολόγησης. Στη Γαλλία, είναι εξαιρετικά δύσκολο να πάρει κανείς τέλεια βαθμολογία σε ένα τεστ. Οι εξετάσεις βαθμολογούνται με βάση το 20, και αν πάρετε 10 στα 20, περνάτε το διαγώνισμα. Ο βαθμός 16 και άνω θεωρείται άριστος. Αν πάρετε καλούς βαθμούς στο le bac, παίρνετε «une mention», το οποίο μπορείτε να βάλετε στο βιογραφικό σας σημείωμα.
Ο τρόπος που κατανέμονται οι βαθμοί:
«Assez bien»: Ο βαθμός σας ήταν μεταξύ 12 και 14 (από 20).
«Bien»: Ο βαθμός σας είναι «πολύ καλός»: Ο βαθμός σας ήταν μεταξύ 14 και 16 (από 20). «Très bien»: Ο βαθμός σας ήταν από 16 και πάνω (από 20).
Τι συμβαίνει μετά το «Le Bac»
Αφού οι φοιτητές αποκτήσουν το «Bac», ορισμένοι ακολουθούν διετή πτυχία, τα οποία ονομάζονται D.U.T. (Diplôme universitaire de technologie) και B.T.S. (Brevet de technicien supérieur). Αυτά βοηθούν τους σπουδαστές να προετοιμαστούν για συγκεκριμένα επαγγέλματα. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα γι’ αυτά (στα αγγλικά) εδώ!
Άλλοι μαθητές συνεχίζουν τις σπουδές τους σε δημόσια πανεπιστήμια όπως το La Sorbonne (φωτογραφία παρακάτω).
Μπορούν να αποκτήσουν «une licence» («bac +3») σε τρία χρόνια, και μερικοί στη συνέχεια κάνουν μεταπτυχιακό («bac +5») για άλλα δύο χρόνια. Το «licence» είναι παρόμοιο με το αμερικανικό πτυχίο bachelor, αλλά δεν έχει πάντα το ίδιο κύρος. Πολλοί φοιτητές στη Γαλλία πρέπει να αποκτήσουν μεταπτυχιακό για να εισέλθουν στον τομέα στον οποίο θέλουν να εργαστούν.
Ένα μικρό ποσοστό των Γάλλων lycéens (μαθητών λυκείου) πηγαίνει στα «les grandes écoles», εξειδικευμένες επαγγελματικές σχολές της ελίτ. Για να εισαχθούν σε αυτές τις σχολές, οι μαθητές πρέπει να δώσουν ανταγωνιστικές εξετάσεις που ονομάζονται «concours» και κάποιοι πηγαίνουν πρώτα στο prépas.
0 ΣΧΟΛΙΑ