Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2021

Μαρία Νίτσα: Η πρώτη νηπιαγωγός με σύνδρομο Down στην Ελλάδα

Σπάει όλα τα στερεότυπα

2 Αυγούστου 2021 17:10
Μαρία Νίτσα: Η πρώτη νηπιαγωγός με σύνδρομο Down στην Ελλάδα
Από ATHENSMAGAZINE TEAM

Η Μαρία Νίτσα είναι ένα κορίτσι που με τη δύναμη της θέλησης κατάφερε να μας εμπνεύσει και να γίνει παράδειγμα προς μίμηση. Με πείσμα, σκληρή δουλειά και προσήλωση, κατάφερε να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα, κάτι που δεν έχει καταφέρει κανένας άλλος έως τώρα: Να γίνει η πρώτη νηπιαγωγός με σύνδρομο Down στην Ελλάδα.

Πριν λίγες ημέρες, η Μαρία αποφοίτησε παίρνοντας το πτυχίο της από το Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών Φλώρινας και σπάζοντας έτσι τα στερεότυπα που καλά κρατούν στην Ελλάδα του σήμερα. Γράφτηκε στη σχολή της το 2017, μετά από 12 χρόνια διαβάσματος και με τη δύναμη της θέλησής της κατάφερε να πάρει το πολυπόθητο πτυχίο.

Η ίδια δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο χαρούμενη και περήφανη για το κατόρθωμά της. Με την στήριξη των γονιών της αλλά και της δασκάλας της, Βιβής Αντωνίου, κατάφερε να σπάσει το απόστημα των κοινωνικών στερεοτύπων και να δείξει τον δρόμο και σε άλλα άτομα σαν κι εκείνη, γεμάτα πάθος και όνειρα για τη ζωή. Το χαμογελαστό κορίτσι από την Καστοριά είναι έτοιμο να ανοίξει τα φτερά του για τη νέα της ζωή και μίλησε για όλα αυτά στο BOVARY.

Μαρία Νίτσα σύνδρομο Down

Όλα όσα δήλωσε η Μαρία Νίτσα

– Πού γεννήθηκες; Ποιες είναι οι μνήμες σου από την παιδική σου ηλικία και τη γειτονιά σου;

Γεννήθηκα στην Καστοριά και μεγάλωσα σε μια κωμόπολή της που ονομάζεται Μεσοποταμία. Η παιδική μου ηλικία ήταν χαρούμενη καθώς ζούσα σε μια όμορφη και ευχάριστη γειτονιά με υπέροχους ανθρώπους.

– Πώς ήταν η ζωή στο σχολείο; Τι προβλήματα αντιμετώπισες λόγω του συνδρόμου Down;

Η ζωή μου στα πρώτα χρόνια του σχολείου δεν ήταν πάντα ευχάριστη. Αν και ήμουν πολύ μικρή, ένιωθα την απόρριψη των παιδιών και αναρωτιόμουν το γιατί. Με τα μαθήματά μου, όμως, τα πήγαινα αρκετά καλά.

– Τα άλλα παιδιά πώς ήταν μαζί σου; Εσύ πως το βίωνες όλο αυτό, πώς ένιωθες;

Τον πρώτο καιρό, πολλά παιδιά με κορόιδευαν και δεν έπαιζαν μαζί μου με αποτέλεσμα να νιώθω μόνη και να λέω στην μαμά μου πώς είμαι μόνη μου, ότι δεν με θέλει κανείς, δεν μ’ αγαπάει κανείς και να κλαίω. Όμως, με την βοήθεια των εκπαιδευτικών, η στάση των παιδιών σιγά-σιγά άλλαξε.

– Οι δάσκαλοί σου πώς ήταν; Σε ενέπνευσαν; Σε βοήθησαν σε τυχόν δυσκολίες;

Οι δάσκαλοι μου και οι καθηγητές μου ήταν πάντα δίπλα μου σε ό,τι κι αν χρειαζόμουν. Η στάση και η αγάπη τους με βοήθησε πολύ στην ζωή μου και στην απόφαση μου να γίνω νηπιαγωγός.

Μαρία Νίτσα νηπιαγωγός

– Η Καστοριά είναι μια μικρή, κλειστή κοινωνία. Σε αντιμετώπιζαν διαφορετικά; Ένιωσες ποτέ άσχημα;

Αν και η κοινωνία της Καστοριάς είναι αρκετά κλειστή και μικρή, δεν είχα κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα. Αντίθετα, χάρηκαν με την επιτυχία μου, με αγκάλιασαν και με στήριξαν ηθικά και υλικά και χάρις σ’ αυτήν την όμορφη, μικρή κοινωνία της πόλης μου, πήρα το πτυχίο μου και τους ευχαριστώ πολύ.

– Ποια μαθήματα ήταν τα αγαπημένα σου;

Τα αγαπημένα μου μαθήματα ήταν η Νεοελληνική γλώσσα, τα Θρησκευτικά, τα Μαθηματικά και τα Εικαστικά. Στο πανεπιστήμιο, μου άρεσε ιδιαίτερα η δημιουργική γραφή.

– Πώς πήρες την απόφαση να σπουδάσεις νηπιαγωγός;

Ο λόγος που αποφάσισα να σπουδάσω νηπιαγωγός ήταν η αγάπη μου για τα παιδιά.

– Πώς ήταν τα φοιτητικά σου χρόνια; Αντιμετώπισες δυσκολίες; Σου άρεσε η σχολή σου;

Η φοιτητική μου ζωή στην πόλη της Φλώρινας ήταν όμορφη και χαρούμενη καθώς το διάστημα αυτό απόκτησα πολλές φίλες και φίλους, γνώρισα ζεστούς και φιλόξενους ανθρώπους και είχα εξαιρετικούς καθηγητές. Όσο για τις δυσκολίες, νομίζω πως όλα κύλισαν ομαλά. Η σχολή μου άρεσε πολύ και θεωρώ ότι το Πανεπιστήμιο Φλώρινας της Δυτικής Μακεδονίας είναι ένα από τα καλύτερα Πανεπιστήμια στην Ελλάδα.

– Οι γονείς σου τι σου λένε; Σε στηρίζουν;

Οι γονείς μου χάρηκαν φυσικά με την επιτυχία μου και με στήριξαν πολύ σε όλη αυτήν την προσπάθεια που έκανα.

– Έγινες η πρώτη νηπιαγωγός με σύνδρομο Down στην Ελλάδα. Πώς νιώθεις τώρα που πήρες πτυχίο; Τι σημαίνει για εσένα;

Φυσικά και νιώθω υπέροχα. Ναι, είμαι η πρώτη νηπιαγωγός με σύνδρομο Down στην Ελλάδα και αυτό με κάνει να νιώθω περήφανη! Όσο για το τι σημαίνει για μένα θα έλεγα πως σημαίνει χαρά, ευθύνη και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Μαρία Νίτσα

– Πώς νιώθεις που σπας επιτέλους τα στερεότυπα και κάνεις μια σημαντική αρχή στη χώρα;

Χαίρομαι πολύ για αυτό και ελπίζω αυτή η αρχή να γίνει δρόμος, να γίνει ελπίδα, όνειρο αληθινό, ένα καλύτερο μέλλον για όλα τα ξεχωριστά παιδιά.

– Πώς περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου;

Τον ελεύθερο χρόνο μου τον περνώ ακούγοντας τραγούδια, διαβάζω στοίχους και γράφω ποιήματα.

– Πιστεύεις ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα φιλική προς τα άτομα με σύνδρομο Down; Γιατί πιστεύεις ότι δεν βλέπουμε άτομα σαν εσένα σε διάφορες δουλειές και θέσεις εργασίας; Θα ήθελες αυτό να αλλάξει και πώς;

Πιστεύω πως ναι. Πιστεύω, επίσης, πως γίνονται προσπάθειες για να αλλάξουν πολλά, ιδιαίτερα στην εκπαίδευση, ελπίζω και σε πολλούς άλλους τομείς της κοινωνίας μας. Όσον αφορά στο θέμα της εργασίας σε διάφορους τομείς, θεωρώ ότι το διαφορετικό μας φοβίζει και δεν είναι εύκολο η κοινωνία μας να το αποδεχτεί ακόμα. Ελπίζω και εύχομαι αυτό να αλλάξει και μέσα από την δική μου προσπάθεια, τον δικό μου αγώνα, να υπάρξουν πολλές αλλαγές. Και σε αυτό θεωρώ ότι το βασικό ρόλο τον έχει η κοινωνία μας αλλά και το κράτος μας.

– Τι θέλεις να πετύχεις; Τι μήνυμα θέλεις να στείλεις στην κοινωνία; Τι θα συμβούλευες άλλους νέους όπως εσύ;

Θέλω το όνειρο μου να γίνει πράξη. Το μήνυμά μου στην κοινωνία και στους νέους με τις δικές μου ιδιαιτερότητες είναι να αγωνίζονται για τα θέλω τους και τα όνειρα τους.

 

Ελλάδα

Ροή ειδήσεων

Share