Δευτέρα, 02 Αυγούστου 2021

Άγριος ξυλοδαρμός ομοφυλόφιλου στη Ναύπακτο!

Αν είναι δυνατόν!

2 Ιουνίου 2021 09:17
Άγριος ξυλοδαρμός ομοφυλόφιλου στη Ναύπακτο!
Από ATHENSMAGAZINE TEAM

Θύμα άγριου ξυλοδαρμού φαίνεται ότι έπεσε ένας νεαρός άνδρας στη Ναύπακτο, όταν περίπου 6 με 9 άτομα τον άφησαν αιμόφυρτο έξω από το σπίτι του.

Αμέσως μετά τον τραυματισμό του μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Ρίου για τις πρώτες βοήθειες. Ο άνδρας ήταν σε σοκ και δεν ήξερε ούτε σε ποιο νοσοκομείο βρίσκεται.

Στις φωτογραφίες που ανήρτησε φαίνονται τα χτυπήματα και επισημαίνει ότι στοχοποιήθηκε εξαιτίας της διαφορετικότητάς του. «Αυτή είναι η Ελλάδα μας… Η χώρα μας […] Να μην ξέρετε τι θα πει σεβασμός… Να μην ξέρετε τι θα πει “έχω την επιλογή”… Καιρός να μάθετε λοιπόν ότι δεν σας χρειαζόμαστε για να υπάρξουμε» γράφει μεταξύ άλλων.

Άγριος ξυλοδαρμός ομοφυλόφιλου στη Ναύπακτο!

Με αφορμή τον ξυλοδαρμό του άνδρα έγινε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο λιμάνι της Ναυπάκτου με σύνθημα «Λιτότητα, ανεργία, σεξισμός, ανθρώπινος δεν γίνεται ο καπιταλισμός!». Στην ανακοίνωση των νεαρών που συμμετείχαν αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Οι δρόμοι δεν είναι ασφαλείς, όταν ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα χλευάζονται, κακοποιούνται, δολοφονούνται επειδή η φύση τους δεν ταιριάζει στα γούστα των κακοποιητών, των δολοφόνων».

Τι προβλέψει ο νόμος για απρόκλητη σωματική βλάβη

1. Με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών τιμωρείται η απλή σωματική βλάβη (αρ. 308 § 1 εδ. α’ ΠΚ) αν έγινε χωρίς πρόκληση από τον παθόντα.

2. Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου έχει το χαρακτήρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης (αρ. 309 ΠΚ) ή αν σ’ αυτή συμμετείχαν δύο ή περισσότεροι, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους.

3. Ο υπαίτιος της πράξεως της παραγράφου 1 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και ο υπαίτιος της πράξεως της παραγράφου 2 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 2 ετών, εάν ενήργησαν με καλυμμένα ή αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους.

1. Έννοια
Απρόκλητη σωματική βλάβη διαπράττει εκείνος ο οποίος:

α) με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του (απλή σωματική βλάβη – αρ. 308 § 1, εδ. α, ΠΚ) χωρίς πρόκληση από τον παθόντα (αρ. 308 Α § 1, ΠΚ).

β) με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του (απλή σωματική βλάβη – αρ. 308 § 1, εδ. α, ΠΚ) χωρίς πρόκληση από τον παθόντα (αρ. 308 Α § 1, ΠΚ), αλλά με τη συμμετοχή στην πράξη δύο ή περισσότερων ατόμων ή η τέλεση της πράξης να έγινε με τέτοιο τρόπο, ώστε να έχει τον χαρακτήρα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, σύμφωνα με το αρ. 309 ΠΚ (αρ. 308 Α § 2 ΠΚ).

2. Προστατευόμενο έννομο αγαθό
Είναι η υγεία του ανθρώπου σε όλες τις μορφές της, δηλαδή τόσο η σωματική, όσο και η ψυχική υγεία.

3. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του εγκλήματος
Το αρ. 308 Α ΠΚ τυποποιεί δύο (2) διακεκριμένα εγκλήματα σε σχέση με το βασικό έγκλημα της απλής σωματικής βλάβης (αρ. 308 § 1, εδ. α, ΠΚ)

α) ένα σχετικό διακεκριμένο έγκλημα της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308 Α § 1 ΠΚ) και

β) ένα απόλυτο διακεκριμένο έγκλημα, απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308 Α § 2 ΠΚ). Οι παραπάνω διακρίσεις – αναλύσεις της απρόκλητης σωματικής βλάβης οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το έγκλημα αυτό, έχει τα ίδια χαρακτηριστικά γνωρίσματα με την απλή σωματική βλάβη (αρ. 308 § 1, εδ. α ΠΚ), είναι δηλαδή κοινό, απλό, βλάβης, γνήσιο πολύτροπο υπαλλακτικώς ή διαζευτικώς μικτό, βλάβης, μικτό, ενέργειας αποτελέσματος (ουσιαστικό) στιγμιαίο, μη ιδιόχειρο.

4. ΑΠΡΟΚΛΗΤΗ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΒΛΑΒΗ – ΣΧΕΤΙΚΟ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΑΠΡΟΚΛΗΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ (αρ. 308 Α § 1 ΠΚ).
ΕΙΔΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ – ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΩΣΗ (αρ. 7 § 1Σ)

Α) Αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος

α) Υποκείμενο του εγκλήματος

Μπορεί να είναι οποιοσδήποτε

β) Υλικό αντικείμενο της πράξεως

Είναι ο άλλος άνθρωπος

γ) Η πράξη προσβολής του έννομου αγαθού (εγκληματική συμπεριφορά).

Η πράξη με την οποία στοιχειοθετείται το αδίκημα συνίσταται στην προξένηση από το δράστη σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας σε άλλον. Αυτό, αποτελεί και τη βασική αντικειμενική υπόσταση της σωματικής βλάβης, η δε σχετική διάταξη συμπληρώνει αυτή, με ένα επί πλέον στοιχείο επιβαρυντικό, που είναι η τέλεση της πράξης χωρίς πρόκληση από τον παθόντα.

Όταν το επιβαρυντικό αυτό στοιχείο ελλείπει, τότε είναι δεδομένο ότι η πράξη χαρακτηρίζεται μόνο ως απλή σωματική βλάβη (αρ. 308 § 1 εδ. α ΠΚ).

Έτσι, υπάγονται σαφώς στο αρ. 308 § 1, εδ. α, ΠΚ – απλή σωματική βλάβη και όχι στο αρ. 308Α ΠΚ – απρόκλητη σωματική βλάβη οι εξής περιπτώσεις:

  • οι απλές σωματικές βλάβες του πολίτη Π, που προκάλεσε εναντίον του Υπαστυνόμου Α, διότι ο Υπαστυνόμος Α επιχείρησε να τον συλλάβει εξαιτίας τέλεσης αξιόποινης πράξης εκ μέρους του Π,
  • οι απλές σωματικές βλάβες του Α σε βάρος της Γ επειδή αυτή αρνήθηκε να οδηγηθεί στην πορνεία,
  • οι απλές σωματικές βλάβες του συζύγου Σ σε βάρος της συζύγου του Ε στα πλαίσια παραπόνων αυτής για τη χαρτοπαιξία του,
  • οι απλές σωματικές βλάβες του οδηγού Ο κατά του άλλου οδηγού Ξ, ο οποίος δεν του επέτρεψε την προσπέραση,
  • οι απλές σωματικές βλάβες του μνηστήρα Μ σε βάρος της μνηστής του Η, επειδή τούτη ζήτησε τη λύση της μνηστείας,
  • οι απλές σωματικές βλάβες του Δ σε βάρος του καθηγητή Λ που θέλησε να τον συλλάβει για προηγούμενη συμπεριφορά του,
  • οι απλές σωματικές βλάβες του Π σε βάρος της ηγουμένης Ν που την εμπόδισε να πάρει την καλόγρια κόρη του,
  • οι απλές σωματικές βλάβες του Αστυνόμου Α σε βάρος της Σουηδής τουρίστριας Σ που αρνήθηκε να συνάψει μαζί του ερωτικές σχέσεις.

γ1) Έννοια του όρου χωρίς πρόκληση από τον παθόντα

Την έννοια του όρου αυτού, προσπάθησε να δικαιολογήσει – αναλύσει η επιστήμη με δύο απόψεις:

α’ άποψη (ορθότερη)

Σύμφωνα με την άποψη αυτή, ένα έγκλημα τελείται χωρίς πρόκληση από τον παθόντα, όταν ανάμεσα στο δράστη και στο θύμα δεν υπάρχει κάποια κοινωνικά αποδεκτή αιτιακή σύνδεση. Το έγκλημα γίνεται «στα καλά καθούμενα», χωρίς να έχει δοθεί κάποια κοινωνική αφορμή γι’ αυτό, από το θύμα.

β’ άποψη (κρατούσα)

Κατά την άποψη αυτή, ο όρος «χωρίς πρόκληση του παθόντα» έχει πολύ στενό νόημα και σημαίνει χωρίς κανένα απολύτως λόγο, χωρίς κίνητρο. Επομένως, αν ο δράστης τελέσει το έγκλημα για κάποιο λόγο, έστω και αν ο λόγος αυτός δεν είναι κοινωνικά κατανοητός, τότε η πράξη του δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως απρόκλητη.

Ο δράστης, με την επίθεσή του κατά του συγκεκριμένου προσώπου θεωρείται ότι στοχεύει περισσότερο το έννομο αγαθό και όχι στο συγκεκριμένο φορέα του. Αυτό στο οποίο επικεντρώνεται η διάταξη, είναι η αντικοινωνική συμπεριφορά την οποία επιδεικνύει ο δράστης με την τυχαία επιλογή του θύματος, με το οποίο δεν τον συνδέει τίποτα. Η τυχαία επιλογή του θύματος κατά το χρόνο της προσβολής, είναι το στοιχείο που καθιστά την αντίστοιχη πράξη κοινώς επικίνδυνη. Στην αξιόποινη δραστηριότητα του δράστη εμπλέκεται ένας αόριστος αριθμός υποψηφίων παθόντων που θα μπορούσαν αυτοί να είναι στη θέση του τυχαία επιλεγμένου στη συγκεκριμένη περίπτωση θύματος.

Άγριος ξυλοδαρμός 18χρονης στη Χαλκίδα

Έτσι, από όσα μέχρι τώρα έχουν αναλυθεί, συνάγεται με σαφήνεια το συμπέρασμα ότι η απρόκλητη σωματική βλάβη (αρ. 308Α ΠΚ – δράστης και θύμα είναι άγνωστοι μεταξύ τους, δεν έχει προηγηθεί το παραμικρό που να πυροδότησε την επίθεση εκ μέρους του δράστη, η δε επιλογή του θύματος έγινε τυχαία από τον δράστη).

Στο σημείο αυτό επομένως βρίσκεται η δικαιολογία (in ratio) για την αυξημένη ποινή και την αυτεπάγγελτη δίωξη του απρόκλητου εγκλήματος. Όσο αδικαιολόγητη και να είναι η επίθεση ανάμεσα σε δύο (2) άτομα ήδη γνωστά μεταξύ του, δεν πρόκειται για απρόκλητη σωματική βλάβη με την έννοια του αρ. 308 Α, ΠΚ.

γ2) Καθορισμός των προϋποθέσεων εφαρμογής της περίστασης που αναφέρεται στην τέλεση της πράξης χωρίς πρόκληση από τον παθόντα (αρ. 308 Α, § 1 ΠΚ).

Οι προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά στην προκειμένη περίπτωση, ώστε η σωματική βλάβη να είναι απρόκλητη είναι οι εξής:

  • η πράξη του δράστη να στρέφεται εναντίον προσώπου με το οποίο δεν τον συνδέει κάποια εμπεδωμένη σχέση (δράστης και θύμα είναι άγνωστοι μεταξύ τους – ανώνυμη σχέση),
  • η πράξη τελείται για χάρη της. Ο δράστης δεν επιδιώκει κάποιο παραπέρα όφελος (τα εγκλήματα αποτελούν αυτοσκοπό του δράστη, δεν γίνονται για να υπηρετήσουν ένα παραπέρα σκοπό),
  • η πράξη στρέφεται εναντίον ατόμου με το οποίο δεν προηγήθηκε άμεση ηθελημένη από τον παθόντα προσωπική και με κάποια ένταση επικοινωνία (τυχαία επιλογή του θύματος – δεν προηγήθηκε το παραμικρό που να πυροδότησε την εγκληματική συμπεριφορά του δράστη.

Μόλις χρειάζεται όμως στο σημείο αυτό να τονιστεί, ότι η ρήτρα «απρόκλητα εκ μέρους του παθόντος» επικεντρώνει την προσοχή της διωκτικής ή της δικαστικής αρχής στις περιστάσεις της πράξης, με κριτήριο αν η πράξη έγινε με κάποιο συγκεκριμένο κίνητρο εναντίον κάποιου ή αν έγινε απρόκλητα δηλαδή χωρίς να υπάρχει καν ένα απολύτως στοιχείο σύνδεσης του δράστη με το θύμα.

γ3) Καθορισμός των προϋποθέσεων εφαρμογής της περίστασης που αναφέρεται στην τέλεση της πράξης με την πρόκληση από τον παθόντα (αρ. 308 § 1 εδ. α, ΠΚ).

Η κριτική προσέγγιση των παραπάνω προϋποθέσεων επιτρέπει τη διατύπωση των ακόλουθων βασικών παρατηρήσεων – αναλύσεων, έτσι ώστε η σωματική βλάβη να είναι κοινή και όχι απρόκλητη.

Η πράξη του δράστη πλήττει πρόσωπο το οποίο συνδέεται με αυτόν με εμπεδωμένη σχέση (προσωπικός χαρακτήρας)
Ο δράστης επιδιώκει κάποιο περαιτέρω όφελος (οργανικός χαρακτήρας)
Η πράξη τελείται μετά από μία άμεση ηθελημένη από τον παθόντα προσωπική και κάποιας εντάσεως επικοινωνία με το δράστη (ύπαρξη επικοινωνίας).
γ4) Χαρακτηριστικά γνωρίσματα απρόκλητης σωματικής βλάβης

γ4.1) Σε ποια σωματική βλάβη αναφέρεται η απρόκλητη σωματική βλάβη.

Η απρόκλητη σωματική βλάβη αποτελεί επιβαρυντική περίπτωση της απλής σωματικής βλάβης. Βασικό έγκλημα είναι μόνο η απλή σωματική βλάβη. Ο ίδιος ο νόμος προορίζει την αυξημένη ποινή του αρ. 308Α § 1 ΠΚ, μόνο για την απρόκλητη απλή (αρ. 308 § 1, εδ. α, ΠΚ), αφού παραπέμπει στη σχετική διάταξη και όχι για την απρόκλητη όλως ελαφρά σωματική βλάβη. Αυτό πιο πέρα σημαίνει ότι η όλως ελαφρά σωματική βλάβη, εξακολουθεί να διέπεται από τις διατάξεις του αρ. 308 § 1, εδ. β ΠΚ (όλως ελαφρά σωματική βλάβη), έστω και αν έγιναν χωρίς πρόκληση από τον παθόντα.

Έτσι, απ’ όσα μέχρι τώρα έχουν διατυπωθεί, συνάγεται με σαφήνεια το συμπέρασμα ότι απρόκλητη σωματική βλάβη (αρ. 308Α § 1 ΠΚ) = απλή σωματική βλάβη (σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας – αρ. 308 § 1, εδ. α, ΠΚ) + τέλεση της πράξης από το δράστη χωρίς πρόκληση από τον παθόντα.

γ4.2) Αναφορά της εισηγητικής έκθεσης σε σχέση με την απρόκλητη σωματική βλάβη.

Με βάση την εισηγητική έκθεση, το «χωρίς πρόκληση από τον παθόντα» που χρησιμοποιείται στο κείμενο του αρ. 308Α, ΠΚ ερμηνεύεται ως «χωρίς να υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο σύνδεσης του δράστη με το θύμα», «χωρίς καμία σχέση δράστη – θύματος», «χωρίς κανένα λόγο».

Το απρόκλητο της σωματικής βλάβης που αποτελεί στοιχείο της αντικειμενικής υποστάσεως του αδικήματος, συνιστά ενέργεια αυθαίρετη εκ μέρους του υπαιτίου, χωρίς να υπάρχει έστω και χαλαρή σύνδεση μεταξύ δράστη και θύματος.

Απρόκλητη δηλαδή είναι η σωματική βλάβη, όταν ο δράστης και ο παθών δεν είχαν καμία σχέση ή επαφή προηγουμένως σε οποιοδήποτε επίπεδο κοινωνικών σχέσεων (δεν είχαν συναντηθεί) και ο δράστης δεν είχε κανένα δικαιολογημένο ή αδικαιολόγητο λόγο να στραφεί κατά του παθόντα. Ενεργεί ο δράστης χωρίς αιτία, εκ του μηδενός, με στόχο την αφηρημένη έννοια του έννομου αγαθού της σωματικής βλάβης, χωρίς να τον ενδιαφέρει το συγκεκριμένο πρόσωπο, πράγμα το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση το ενσαρκώνει, η επιλογή του οποίου έγινε τυχαία, αυθαίρετα και όχι από συγκεκριμένη με αυτό εχθρότητα. Ο δράστης αμφισβητεί γενικά την κοινωνική τάξη των πραγμάτων και κάνει την πράξη αδιαφορώντας για το προσβαλλόμενο έννομο αγαθό.

Μετά την παραπάνω αναφερόμενη τοποθέτηση, εκείνο το οποίο κρίνεται σκόπιμο να τονιστεί στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι, ο ιστορικός νομοθέτης θέλει να τιμωρήσει με τη διάταξη αυτή την αδικαιολόγητη βία εκ μέρους προσώπων που απλά για ξέσπασμα τελούν την απρόκλητη σωματική βλάβη, κατά προσώπων ασχέτων που δεν έδωσαν καμία αφορμή. Η θέσπιση της διάταξης αυτής δεν είναι άσχετη με την εμφάνιση και δράση ατόμων νεαρών κύρια, σε γήπεδα ή σε άλλους χώρους (χούλιγκανς).

γ5) Αξιολόγηση του όρου «συνάντηση μεταξύ δράστη και θύματος».

Η συνάντηση δράστη και θύματος σε οποιοδήποτε επίπεδο κοινωνικών σχέσεων, αποκλείει την αξιολόγηση της σωματικής βλάβης ως απρόκλητης. Χαρακτηριστικά στοιχεία της συνάντησης είναι η αμεσότητα, η ένταση, η ποιότητα και η κατεύθυνση της συνάντησης. Έχει επισημανθεί, σωστά άλλωστε, ότι και χρονικά απομακρυσμένες ενέργειες του θύματος ή ενέργειες απόντων μπορούν να θεωρηθούν συναντήσεις και έτσι να κρατηθεί τελικά η απλή σωματική βλάβη στα πλαίσια του αρ. 308 § 1, εδ. α, ΠΚ.

Έτσι στην περίπτωση κατά την οποία ο Ε, εξυβρίζει τον Ζ τηλεφωνικά και ο τελευταίος κακοποιεί τον Ε στην πρώτη προσωπική επαφή τους μετά το παραπάνω επεισόδιο, η σωματική βλάβη αποκλείεται να χαρακτηρισθεί απρόκλητη, εάν αποδειχθεί ότι η προηγούμενη συμπεριφορά του θύματος (Ε) οδήγησε τον δράστη (Ζ) στο νέο έγκλημα.

Ομοίως στην περίπτωση κατά την οποία ο φίλαθλος Φ κτυπήθηκε από τον Α σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα την 20-12-2012 και στα πλαίσια του ίδιου αγώνα που έγινε στο δεύτερο γύρο 20-5-2013 ανάμεσα στις ίδιες ομάδες ο Φ κακοποιεί τον Α, η σωματική βλάβη στην προκειμένη περίπτωση αποκλείεται να χαρακτηριστεί απρόκλητη, εάν αποδειχθεί η προηγούμενη συμπεριφορά του θύματος Α οδήγησε το δράστη Φ στο νέο έγκλημα.

Με σημείο αναφοράς την ανάλυση του όρου «συνάντηση» μπορούμε στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι, η συνάντηση δράστη και θύματος μπορεί να έγινε με οποιονδήποτε τρόπο, με λόγια ή με έργα και να είχε οποιαδήποτε ένταση.

Έτσι στην περίπτωση κατά την οποία ο Γερμανός τουρίστας Τ, ο οποίος όταν τελείωσαν τα χρήματά του χτύπησε τον αρτοποιό Α, που αρνήθηκε να του δώσει ένα καρβέλι ψωμί, ο Τ θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης (αρ. 308 § 1, εδ. α ΠΚ) και όχι της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α § 1 ΠΚ), διότι το απρόκλητο αποκλείεται από την ύπαρξη λόγου – αφορμής χωρίς να ενδιαφέρει η ποιότητα – το συγγνωστό τους.

γ6) Αξιολόγηση – ανάλυση της συμπεριφοράς του παθόντος για να μπορέσει να λειτουργήσει ως λόγος αποτροπής μιας σωματικής βλάβης ως απρόκλητης.

Οι σχετικές περιπτώσεις είναι δυνατό να ενταχθούν σχηματικά στις ακόλουθες κατηγορίες:

Α’ Κατηγορία:

Το θύμα απευθύνεται με την πράξη του στο συγκεκριμένο δράστη ή σε περισσότερα ατομικά προσδιορισμένα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο μετέπειτα δράστης του κρίσιμου εγκλήματος.

Έτσι, στην περίπτωση που ο ιδιοκτήτης Ι του κέντρου διασκέδασης «Ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ», ενοχλεί σε ώρα κοινής ησυχίας με τη μουσική του το γείτονα Γ και αυτός, επειδή δε μπορεί να κοιμηθεί, προκαλεί στον Ι σωματική βλάβη, ο Γ θα κριθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης (αρ. 308 § 1, εδ. α, ΠΚ) και όχι της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α, § 1 ΠΚ).

Β’ Κατηγορία:

Το θύμα απευθύνεται σε αόριστο αριθμό προσώπων και δέχεται την αντίδραση κάποιου που κατέστη τελικά αποδέκτης της προκλήσεως.

Έτσι, στην περίπτωση που ο Α αρχηγός κόμματος, εκφωνεί λόγο σε μεγάλη πολιτική συγκέντρωση στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, δεχθεί την επίθεση του ακροατή Κ και του προξενήσει σωματική βλάβη επειδή σε συγκεκριμένο θέμα προκάλεσε την αντίδρασή του, ο Κ θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης (αρ. 308 § 1, εδ. α, ΠΚ).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφαιρείται από τον Κ η ιδιότητα του απρόκλητου εγκληματία, γιατί αυτός δεν επέλεξε τον οποιονδήποτε για θύμα του, ο δε Α προσβάλλεται από πρόσωπο που ήταν τελικά αποδέκτης της προκλήσεως του (αιτιακή σύνδεση της ομιλίας του παθόντος με την ενέργεια του δράστη).

Μόλις όμως χρειάζεται στο σημείο αυτό να τονιστεί ότι, για την επίλυση του σχετικού θέματος υπάρχει και αντίθετη άποψη. Σύμφωνα με την άποψη αυτή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ελλείπει ο απαραίτητος, στοιχειώδης έστω, προσωπικός τόνος στην επικοινωνία του δράστη Κ και του θύματος Α, οπότε η πράξη του Κ θα χαρακτηρισθεί ως απρόκλητη σωματική βλάβη (αρ. 308Α, § 1 ΠΚ).

Γ’ Κατηγορία:

Η συνάντηση δράστη και θύματος έχει έμμεσο και όχι ευθύ χαρακτήρα, με την έννοια ότι η πράξη του παθόντα απευθύνεται άμεσα προς άτομο το οποίο συνδέεται με τον μετέπειτα δράστη με εμπεδωμένη σχέση. Αδιάφορο είναι εδώ το γεγονός, αν η δραστηριότητα του θύματος εκδηλώνεται ενώπιον ή όχι του δράστη του κρίσιμου εγκλήματος.

Έτσι, στην περίπτωση κατά την οποία ο Π κτυπήσει τον Ζ ,επειδή πληροφορήθηκε ότι αυτός διατηρεί ερωτικές σχέσεις με τη σύζυγό του Σ, ο Π θα κριθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης (αρ. 308 § 1, εδ. α ΠΚ). Η έμμεση πρόκληση του Ζ οδήγησε στη συγκεκριμένη περίπτωση ως αιτιακή αφορμή στη σωματική βλάβη που τέλεσε ο Π σε βάρος του Ζ.

Δ’ Κατηγορία:

Ο παθών ενεργεί χωρίς να απευθύνεται στο συγκεκριμένο δράστη, ο τελευταίος όμως γίνεται μάρτυρας της συμπεριφοράς του και του επιτίθεται.

Έτσι, στην περίπτωση κατά την οποία ο Θ, για ασήμαντη αφορμή, πέφτει θύμα άγριου ξυλοδαρμού από τον Κ, ο Σ που παρακολούθησε τη σκηνή, παρακινημένος από αυτό που είδε, κτύπησε τον Κ προκαλώντας του σωματικές βλάβες, ο Σ θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης (αρ. 308 § 1, εδ. α, ΠΚ). Ο Σ ενήργησε έτσι, ωθούμενος από τα διαδραματισθέντα μπροστά του, ο δε Κ επιλέχθηκε ως θύμα λόγω της συμπεριφοράς του (αιτιακή σχέση ανάμεσα στην προηγούμενη συμπεριφορά του θύματος και στη χρονικά επόμενη αντίδραση του δράστη).

Ε’ Κατηγορία:

Η επιλογή του θύματος δεν ήταν τυχαία αλλά συγκεκριμένη και η αιτία – αφορμή σημαντική ή όχι, δεδομένη.

Έτσι, στην περίπτωση κατά την οποία ο φίλαθλος Φ, στον αγώνα μεταξύ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ – ΑΕΚ τραυμάτισε τον Υπαστυνόμο Α όταν επιχείρησε να του κάνει σωματική έρευνα πριν από την είσοδό του στο γήπεδο Καραϊσκάκη, ο Φ θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης (αρ. 308 § 1, εδ. α ΠΚ).

Αντίθετα, στην περίπτωση κατά την οποία ο οπαδός της ομάδας Ο, επιτίθεται και τραυματίζει τον Αστυνόμο Α, όχι με αφορμή μια προσδιορισμένη ενέργεια του αστυνομικού αλλά για να πληγεί το γένος του έννομου αγαθού – η μορφική και λειτουργική ακεραιότητα των αστυνομικών, ο Ο θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός του εγκλήματος της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308 Α, § 1 ΠΚ).

Απρόκλητες είναι επίσης για τον ίδιο λόγο οι σωματικές βλάβες, που ομάδα φιλάθλων τελεί μετά τη λήξη του αγώνα και χωρίς καμία αιτία, σε βάρος οπουδήποτε συναντά στο δρόμο της.

Άγριος ξυλοδαρμός 18χρονης στη Χαλκίδα

δ) Το αποτέλεσμα της πράξης

Τυποποιημένο αποτέλεσμα του αρ. 308Α § 1 ΠΚ ,αποτελεί η χωρίς πρόκληση απλή σωματική βλάβη στο θύμα (σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του).

ε) Αιτιώδης συνάφεια ανάμεσα στην πράξη προσβολής και στο αποτέλεσμα

Ανάμεσα στο αποτέλεσμα της πρόκλησης της απλής σωματικής βλάβης στο θύμα χωρίς πρόκλησή του και στην πράξη του δράστη, θα πρέπει να υπάρχει αιτιώδης συνάφεια, όπως την προσδιορίζει η κρατούσα στην επιστήμη και στη νομολογία θεωρία του ισοδυνάμου των όρων. Με βάση τη θεωρία του ισοδυνάμου των όρων, για να χρεωθεί η απρόκλητη σωματική βλάβη στον δράστη θα πρέπει το αποτέλεσμα αυτό να έχει ως αιτία την εγκληματική συμπεριφορά του δράστη.

Β) Υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος

Η απρόκλητη σωματική βλάβη συνιστά έγκλημα δόλου. Αν και ο νομοθέτης σιωπά ως προς το είδος του δόλου, γίνεται δεκτό από τον χαρακτήρα του εγκλήματος ως πλημμέλημα σε συνδυασμό με τα αρ. 26 ΠΚ και 18 ΠΚ, ότι απαιτείται τουλάχιστο ενδεχόμενος δόλος, άρα δόλος οποιουδήποτε βαθμού για όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος.

Ειδικότερα, πρέπει ο δράστης στη συγκεκριμένη περίπτωση, να γνωρίζει ότι πραγματώνει και να θέλει να πραγματώσει όλα τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης του βασικού εγκλήματος. Επιπλέον πρέπει να γνωρίζει και να θέλει να τελέσει απλή σωματική βλάβη και ακόμη να γνωρίζει και να θέλει να την τελέσει μολονότι δεν προκλήθηκε από τον παθόντα.

Με βάση τα παραπάνω εκτεθέντα, εκείνο το οποίο κρίνεται σκόπιμο να τονισθεί στο σημείο αυτό είναι ότι, αν ο δράστης Δ επιτεθεί στον Θ που δε γνωρίζει, επειδή νομίζει ότι είναι εραστής της συζύγου του Σ, η ποινική ευθύνη του Δ σύμφωνα με το αρ. 30 § 2 ΠΚ θα περιορισθεί μόνο σε εκείνη της απλής σωματικής βλάβης (αρ. 308 § 1, εδ. α, ΠΚ).

5. Τετελεσμένο έγκλημα και απόπειρα εγκλήματος
Το έγκλημα του αρ. 308Α § 1 ΠΚ είναι τετελεσμένο από τη στιγμή κατά την οποία θα γίνει χωρίς πρόκληση η σωματική βλάβη στο θύμα. Απόπειρα απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α § 1 ΠΚ) υπάρχει όταν ο δράστης, προέβη μεν χωρίς να προκληθεί στη σχετική ενέργεια ή παράλειψη που συνιστά αρχή εκτέλεσης, πλην όμως δεν επήλθε καμία σωματική βλάβη ή επήλθε αλλά αυτή είναι εντελώς ελαφρά ή ασήμαντη.

6. Ποινική κύρωση του εγκλήματος
Η ποινή που προβλέπεται για το έγκλημα της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α § 1 ΠΚ) είναι φυλάκιση τουλάχιστο έξι (6) μηνών (πλαίσιο ποινής 6 μήνες – 5 έτη, σύμφωνα με το αρ. 53 ΠΚ).

7. Άσκηση ποινικής δίωξης (αρ. 27, 36, 43 ΚΠΔ) του εγκλήματος της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308 Α § 1 ΠΚ).
Η ποινική δίωξη του εγκλήματος αυτού ασκείται αυτεπαγγέλτως, εφόσον δεν ορίζεται ρητά στο αρ. 315 ΠΚ η κατ’ έγκληση δίωξη αυτού.

8. ΑΠΡΟΚΛΗΤΗ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΒΛΑΒΗ – ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΡΟΚΛΗΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ (αρ. 308Α § 2 ΠΚ).
ΕΙΔΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ – ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΩΣΗ (αρ. 7 § 1Σ)

Α) Αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος

Τα στοιχεία που έχουν αναφερθεί στην αντικειμενική υπόσταση του σχετικού διακεκριμένου εγκλήματος της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α § 1 ΠΚ), ισχύουν και στο απόλυτο διακεκριμένο έγκλημα της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α § 2 ΠΚ). Ειδικότερα ισχύουν τα στοιχεία που αναφέρονται στην παρ. 4 Α (α, β, γ, γ1, γ2, γ3, γ4, γ5, γ6).

Πάνω στο επίμαχο όμως αυτό ζήτημα για την καλύτερη αξιολόγηση των αναλύσεων, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθούν τα εξής:

γ7) Ως προς την απρόκλητη επικίνδυνη απλή σωματική βλάβη (αρ. 308Α § 2, εδ. α, ΠΚ).

Για να χαρακτηρισθεί μια πράξη ως απρόκλητη επικίνδυνη στα πλαίσια της εφαρμογής του αρ. 308Α § 2, εδ. α ΠΚ, πρέπει η πράξη αυτή να είναι:

και απρόκλητη απλή σωματική βλάβη (αρ. 308Α § 1 ΠΚ), άρα επομένως δεν αρκεί η απρόκλητη όλως ελαφρά αλλά
και επικίνδυνη, με την έννοια που έχει αυτή η σωματική βλάβη στο αρ. 309 ΠΚ.
Εάν λείπει ένα από τα δύο αυτά γνωρίσματα, δεν μπορεί να εφαρμοσθεί το αρ. 308Α § 2 ΠΚ, αλλά ανάλογα με το δόλο του δράστη θα έχουμε είτε τετελεσμένη επικίνδυνη σωματική βλάβη (αρ. 309 ΠΚ) είτε απόπειρα απρόκλητης επικίνδυνης σωματικής βλάβης (αρ. 42 § 1 ΠΚ σε συνδ. με αρ. 308Α § 2 ΠΚ).

Έτσι, στην περίπτωση κατά της οποία ο νεαρός κακοποιός Κ, ήθελε να προκαλέσει σε βάρος του άγνωστου γέρου Γ όλως ελαφρά σωματική βλάβη για να σπάσει πλάκα, η σωματική όμως βλάβη την οποία τέλεσε ο Κ σε βάρος του Γ τελέσθηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει σ’ αυτόν κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη (αρ. 309 ΠΚ), ο Κ θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός της επικίνδυνης σωματικής βλάβης (αρ. 309 ΠΚ). Αυτό συμβαίνει, διότι η πράξη του Κ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως απρόκλητη σωματική βλάβη, έστω κι αν έγινε απρόκλητα, αφού δεν τελέστηκε σε βάρος του Γ απλή σωματική βλάβη, αλλά μόνο όλως ελαφρά σωματική βλάβη.

Είναι δεδομένο ότι η απρόκλητη σωματική βλάβη (αρ. 308Α § 2 ΠΚ) ως επικίνδυνη πρέπει να είναι και απρόκλητη απλή σωματική βλάβη και επικίνδυνη (αρ. 309 ΠΚ). Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι μόνο επικίνδυνη όχι όμως και απρόκλητη απλή σωματική βλάβη (αρ. 308Α § 1 ΠΚ).

Σε αντίθετη όμως περίπτωση, αν ο νεαρός Κ ήθελε να κάνει με επικίνδυνο τρόπο μια σε βάρος του Γ απρόκλητη απλή σωματική βλάβη, αλλά τελικά τέλεσε απρόκλητα όλως ελαφρά σωματική βία, ο Κ θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός της απόπειρας επικίνδυνης απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 42 § 1 ΠΚ σε συνδ. με αρ. 308Α § 2, εδ. α ΠΚ).

γ8) απρόκλητη απλή σωματική βλάβη που γίνεται όμως με τη συμμετοχή δύο ή περισσότερων ατόμων.

Τον όρο «συμμετοχή», που χρησιμοποιεί εδώ ο νόμος, σύμφωνα με μία άποψη με την πλατειά της σημασία, περιλαμβάνει δηλαδή, όχι μόνο τη συναυτουργία (αρ. 45 ΠΚ) αλλά και τη συμμετοχή με τη στενή έννοια, όπως την ηθική αυτουργία (αρ. 46 § 1α ΠΚ), την άμεση συνέργεια (αρ. 46 § 1β ΠΚ) και την απλή συνέργεια (αρ. 47 § 1 ΠΚ).

Κατ’ άλλη άποψη όμως, σύμφωνα με τη βούληση του νομοθέτη και το σκοπό της ρυθμίσεως, ο όρος συμμετοχή στο αρ. 308Α § 2 ΠΚ υποδηλώνει μονάχα τη συναυτουργία (αρ. 45 ΠΚ) και όχι την ηθική αυτουργία, συνέργεια (άμεση – απλή).

Έτσι, από όσα μέχρι τώρα έχουν διατυπωθεί, συνάγεται με σαφήνεια το συμπέρασμα ότι απρόκλητη επικίνδυνη σωματική βλάβη (αρ. 308Α § 2 ΠΚ) = απρόκλητη σωματική βλάβη (αρ. 308Α § 1 ΠΚ) + επικίνδυνη σωματική βλάβη (αρ. 309 ΠΚ).

δ) Το αποτέλεσμα της πράξης

Τυποποιημένο αποτέλεσμα του αρ. 308Α § 2 ΠΚ αποτελεί η χωρίς πρόκληση απλή σωματική βλάβη στο θύμα. Η απρόκλητη όμως απλή σωματική βλάβη θα πρέπει να τελέστηκε με επικίνδυνο τρόπο ή με συμμετοχή περισσοτέρων.

ε) Αιτιώδης συνάφεια ανάμεσα στην πράξη προσβολής και στο αποτέλεσμα

Ανάμεσα στο αποτέλεσμα της πρόκλησης της απρόκλητης απλής σωματικής βλάβης που τελέστηκε με επικίνδυνο τρόπο και στην πράξη του δράστη, θα πρέπει να υπάρχει αιτιώδης συνάφεια, όπως την προσδιορίζει η κρατούσα στην επιστήμη και στη νομολογία θεωρία του ισοδυνάμου των όρων.

Β) Υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος

Για την πλήρωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος απαιτείται δόλος οποιουδήποτε βαθμού. Επομένως αρκεί και ο ενδεχόμενος δόλος.

Ειδικότερα ο δράστης θα πρέπει να γνωρίζει ότι πραγματώνει και να θέλει να πραγματώσει όλα τα βασικά στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης του βασικού εγκλήματος. Επί πλέον όμως πρέπει να γνωρίζει και να θέλει να τελέσει την απρόκλητη απλή σωματική βλάβη με τρόπο επικίνδυνο για τη ζωή του παθόντος ή να γνωρίζει και να θέλει να συμμετάσχει με οποιαδήποτε ιδιότητα στην τέλεση μιας απρόκλητης απλής σωματικής βλάβης.

9. Τετελεσμένο έγκλημα και απόπειρα εγκλήματος.
Το έγκλημα του αρ. 308Α ΠΚ είναι τετελεσμένο από τη στιγμή κατά την οποία θα γίνει χωρίς πρόκληση η απλή σωματική βλάβη στο θύμα, οπότε η απρόκλητη αυτή απλή σωματική βλάβη θα πρέπει να τελέστηκε με επικίνδυνο τρόπο ή με τη συμμετοχή περισσότερων προσώπων. Απόπειρα απρόκλητης σωματικής βλάβης υπάρχει, όταν ο δράστης προέβη μεν σε ενέργεια ή παράλειψη που συνιστά αρχή εκτέλεσης, χωρίς να προκληθεί, πλην όμως δεν επήλθε καμία σωματική βλάβη ή επήλθε αλλά αυτή είναι εντελώς ελαφρά ή ασήμαντη σωματική βλάβη.

10. Σχέση του αρ. 308Α ΠΚ – απρόκλητη σωματική βλάβη, με τις διατάξεις των αρ. 45 – 49 ΠΚ περί συμμετοχής.
Η συμμετοχή στο έγκλημα αυτό είναι δυνατή σε όλες τις μορφές της. Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι λόγω της αυτοτελούς τυποποίησης της συμμετοχής στο αρ. 308Α § 2 ΠΚ, οποιαδήποτε συμμετοχική δράση στα πλαίσια του αρ. 308Α ΠΚ, μόνο ως απόλυτα διακεκριμένη απρόκλητη σωματική βλάβη του αρ. 308Α § 2 ΠΚ μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

Με άλλα λόγια, τόσο οι συναυτουργοί όσο και οι ηθικοί αυτουργοί και συνεργοί, άσχετα αν συμμετείχαν στην παρ. 1 ή 2, θα τιμωρούνται πάντα στα πλαίσια της ποινής του αρ. 308Α § 2 ΠΚ.

Έτσι, στην περίπτωση κατά την οποία οι Α, Β, Γ προκαλούν απρόκλητη σωματική βλάβη κατά συναυτουργία (αρ. 45 ΠΚ) σε βάρος του Θ, με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει σ’ αυτόν κίνδυνο για τη ζωής του ή βαριά σωματική βλάβη, σε βάρος των Α, Β, Γ θα επιβληθεί η ποινή που προβλέπεται από το αρ. 308Α § 2 ΠΚ.

11. Σχέση των αρ. 308 § 1, εδ. α ΠΚ – απλή σωματική βλάβη με το αρ. 308Α ΠΚ – απρόκλητη σωματική βλάβη και 309 ΠΚ – επικίνδυνη σωματική βλάβη

α) Η διάταξη του αρ. 308Α § 1, συρρέει φαινομενικά κατ’ ιδέα με τη διάταξη του αρ. 308 § 1, εδ. α ΠΚ, εφαρμοζόμενη μόνο αυτή ως ειδικότερη.

β) Η διάταξη του αρ. 308Α § 2 ΠΚ επικρατεί ως ειδικότερη της διάταξης του αρ. 308Α § 1 ΠΚ

γ) Η διάταξη του αρ. 308Α § 2 ΠΚ – στη μορφή της απρόκλητης επικίνδυνης σωματικής βλάβης, επικρατεί ως ειδικότερη της διάταξης του αρ. 309 – επικίνδυνη σωματική βλάβη. Οι παραπάνω παραδοχές γίνονται εύκολα αντιληπτές διότι:

  • η απρόκλητη σωματική βλάβη (αρ. 308Α § 1 ΠΚ) είναι διακεκριμένη μορφή της απλής σωματικής βλάβης (αρ. 308 § 1, εδ. α ΠΚ),
  • η απρόκλητη, επικίνδυνη ή κατά συμμετοχή τελούμενη σωματική βλάβη (αρ. 308Α § 2 ΠΚ), είναι διακεκριμένη μορφή της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α § 1 ΠΚ),
  • η απρόκλητη επικίνδυνη σωματική βλάβη (αρ. 308Α § 2 ΠΚ), είναι διακεκριμένη μορφή της επικίνδυνης σωματικής βλάβης (αρ. 309 ΠΚ).

12. Σχέση της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α ΠΚ) με το έγκλημα που τελείται με παράλειψη (αρ. 15 ΠΚ)
Η απρόκλητη σωματική βλάβη κατά την ορθότερη άποψη μπορεί να τελεσθεί, όχι μόνο με ενέργεια αλλά και με μη γνήσια παράλειψη. Βέβαια η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση (αρ. 15 ΠΚ) που χαρακτηρίζει τη μη γνήσια παράλειψη, αποτελεί ισχυρό συνδετικό στοιχείο του δράστη και θύματος, που δεν αρκεί όμως από μόνο του το στοιχείο αυτό να αναιρέσει τον απρόκλητο χαρακτήρα της δια παραλείψεως τελεσθείσας πράξης, εφόσον δε δόθηκε στον δράστη κάποια κοινωνική αφορμή από το θύμα.

Έτσι, στην περίπτωση κατά της οποία η Μ, αναγκάζεται να ξενυχτήσει στο πλευρό του συζύγου της Σ, ο οποίος εδώ και καιρό είναι άρρωστος και για να τον εκδικηθεί, επειδή της είχε κάνει τη ζωή της μαύρη από τη βαναυσότητά του, δεν του κάνει μια ειδική ένεση, με αποτέλεσμα να προκληθεί σ’ αυτόν απλή σωματική βλάβη, η Μ θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός της απλής σωματικής βλάβης (αρ. 308 § 1, εδ. α ΠΚ) που τελέστηκε με παράλειψη (αρ. 15 ΠΚ). Αυτό συμβαίνει διότι η εγκληματική συμπεριφορά της Μ, η οποία συνίσταται σε μη γνήσια παράλειψη, προκλήθηκε εξαιτίας της προηγούμενης συμπεριφοράς του Σ απέναντι στη Μ, η οποία συνιστά πρόκληση (ύπαρξη κινήτρου – απόλυτο στοιχείο σύνδεσης δράστη Μ και θύματος Σ).

Στην αντίθετη περίπτωση όμως, που η νοσοκόμα Ν, αυστηρών χριστιανικών αρχών, που εργάζεται ως αποκλειστική, όταν μαθαίνει ότι ο ασθενής Α στο Νοσοκομείο είναι βουδιστής, τον παρατάει και φεύγει, με αποτέλεσμα λόγω μη αλλαγής του ορού να προκληθεί στον Α απλή σωματική βλάβη, η Ν θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α § 1 ΠΚ) που τελέστηκε με παράλειψη (αρ. 15 ΠΚ). Αυτό συμβαίνει διότι μεταξύ της νοσοκόμας Ν και του ασθενούς Α, δεν υπήρξε καμία απολύτως πρόκληση (μη ύπαρξη κινήτρου – απόλυτο στοιχείο σύνδεσης δράστη και θύματος).

13. Προβληματική που αναφέρεται στην έννοια της ένταξης της πρόκλησης, συμπεριφοράς που εκφράζει απλώς θρησκευτική, οικονομική ή άλλη πεποίθηση, πολιτική ιδεολογία, αθλητική, καλλιτεχνική προτίμηση ή τρόπο ζωής του θύματος
Ο πυρήνας της απαντήσεως της παραπάνω προβληματικής συγκροτείται στη συγκεκριμένη περίπτωση από τα εξής επιχειρήματα:

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η συμπεριφορά του θύματος στηρίζεται σε συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματά του και επομένως, κατά την ορθότερη άποψη, δε μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτός που ασκεί ένα συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα που προκαλεί το δράστη που έχει αντίθετες πεποιθήσεις.

Έτσι, με αφετηρία την παραπάνω τοποθέτηση, γίνεται φανερό ότι ο νεαρός Ν, που τραυματίζει (απλές σωματικές βλάβες) τον πλούσιο Π – ιδιοκτήτη αλυσίδας μεγάλων καταστημάτων, επειδή τον θεωρεί εκπρόσωπο του κεφαλαίου, ο Ν θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός του εγκλήματος της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α § 1 ΠΚ).

Ομοίως , στην περίπτωση που ο Δ προκαλεί στην κυρία Κ με τη γατούλα της την Τιτίκα, απλές σωματικές βλάβες επειδή θεωρεί εξοργιστικό να ξοδεύει κάποιος χρήματα για τα ζώα, τη στιγμή που άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα, ο Δ θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός της απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α § 1 ΠΚ).

14. Κάλυψη ή αλλοίωση χαρακτηριστικών του προσώπου του δράστη (αρ. 308Α § 3 ΠΚ)
Η αυξημένη απαξία της πράξης στηρίζεται σε μια τεκμαιρόμενη επικινδυνότητα του δράστη για την κοινωνική ειρήνη, που υποστηρίζεται ότι εγκυμονεί η τέλεση με καλυμμένα ή αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου.

Τα αλλοιωμένα ή καλυμμένα χαρακτηριστικά εξυπηρετούν την μη αναγνώριση και σύλληψη του δράστη και δεν προδικάζουν την μεγαλύτερη επικινδυνότητά του σε σχέση με άλλον, ο οποίος δεν φοβάται την αναγνώριση και σύλληψή του.

Η κάλυψη των χαρακτηριστικών μπορεί μάλιστα να έχει νόημα, αν πρόκειται για ευπαθείς ομάδες όπως φορείς του AIDS, καρκινοπαθείς, ή ακόμα και συμβολικό χαρακτήρα, όπως στα μέλη μιας οργάνωσης οικολόγων που διαδηλώνει εναντίον της ατμοσφαιρικής ρύπανσης ή του πυρηνικού πολέμου φορώντας αντιασφυξιογόνες μάσκες, και να μην υποδηλώνει καμία επικινδυνότητα. Εφόσον οι αξιόποινες πράξεις που τελούνται, επιφέρουν τα ίδια αποτελέσματα είτε ο δράστης είχε καλυμμένα ή αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του είτε όχι, δεν υφίσταται διαφορά ως προς την ενοχή μεταξύ των δύο περιπτώσεων. Ο δικαστής δεν πρέπει να δεσμεύεται από τέτοιου είδους αμάχητα τεκμήρια επικινδυνότητας, αλλά να μπορεί να εκτιμήσει ελεύθερα κατά την επιμέτρηση της ποινής.

15. Ποινική κύρωση του εγκλήματος
Η ποινή που προβλέπεται για την απόλυτα διακεκριμένη πράξη της επικίνδυνης ή με τη συμμετοχή περισσότερων τελούμενης απρόκλητης σωματικής βλάβης, είναι φυλάκιση τουλάχιστο ενός (1) έτους (πλαίσιο ποινής 1 έτος – 5 έτη σύμφωνα με το αρ. 53 ΠΚ).

Ο υπαίτιος της πράξεως της παραγράφου 1 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και ο υπαίτιος της πράξεως της παραγράφου 2 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 2 ετών, εάν ενήργησαν με καλυμμένα ή αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους.

16. Άσκηση ποινικής δίωξης (αρ. 27, 36, 43 ΚΠΔ του εγκλήματος της απόλυτα διακεκριμένης πράξης της επικίνδυνης ή με τη συμμετοχή περισσότερων ατόμων τελούμενης απρόκλητης σωματικής βλάβης (αρ. 308Α § 2 ΠΚ)
Η ποινική δίωξη της απρόκλητης επικίνδυνης και της απρόκλητης κατά συμμετοχή ασκείται αυτεπαγγέλτως. Αυτό είναι αυτονόητο αν σκεφτεί κανείς ότι και η απλή απρόκλητη σωματική βλάβη (αρ. 308Α § 1 ΠΚ) διώκεται αυτεπαγγέλτως.

 

Ελλάδα

Ροή ειδήσεων

Share