Σάββατο, 31 Ιουλίου 2021

Είναι 102 ετών και δεν θα πάψει να χορεύει μέχρι την τελευταία της πνοή!

Το επόμενα γενέθλια της θα είναι πάνω στη σκηνή...

1 Ιουλίου 2019 14:49
Είναι 102 ετών και δεν θα πάψει να χορεύει μέχρι την τελευταία της πνοή!

Η ξεχωριστή Kramer είναι κάτοικος του Σίδνευ και χορεύει τα τελευταία 75 χρόνια της ζωής της, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν αισθάνεται πως υπάρχει λόγος να εγκαταλείψει το πάλκο σύντομα. «Αυτό που αισθάνομαι είναι ότι έχω ανθίσει σε αυτό το στάδιο της ζωής μας. Μπορεί το να χορεύεις στα 20 σου να είναι μία τρομερή έκσταση πλέον όμως νιώθω ότι είμαι σε θέση να δημιουργήσω πολύ πιο ουσιαστικές χορογραφίες».

Η Eileen που έχει ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο έχει εμπνευστεί από την παραμονή της στην Ινδία για να δημιουργήσει ένα χορόδραμα με τίτλο "A Βuddha's Wife" και ετοιμάζεται να το παρουσιάσει τον ερχόμενο Νοέμβριο στην Αυστραλία. Η ιστορία που δημιούργησε η Kramer περιστρέφεται γύρω από το δράμα μίας γυναίκας που προσπαθεί να ξεπεράσει το γεγονός ότι ο σύζυγος της την εγκατέλειψε. Σύμφωνα με την ίδια την χορογράφο το έργο θέλει να εξερευνήσει το σκληρό πρόσωπο της εγκατάλειψη και τους τρόπους που κάποιος μπορεί να βρει ξανά γαλήνη.

Είναι 102 ετών και δεν θα πάψει να χορεύει μέχρι την τελευταία της πνοή!

Η ιδιαίτερη ιστορίας της γοητευτικής Eileen Kramer είναι μία ιστορία γεμάτη περιπλανήσεις, πειραματισμό και ακόμα περισσότερο χορό. Έχοντας ζήσει μία μοναδική ζωή, γυρίζοντας σε ολόκληρο τον κόσμο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 60 και του 70 η γνωστή χορεύτρια εγκαταστάθηκε στην Αμερική στις αρχές των 80s και έγινε μέλος της ομάδας Τillium Performing Arts, πριν αποφασίσει να ξαναλλάξει τη ζωή της στα 99 της χρόνια, επιστρέφοντας στην Αυστραλία και αρχίζοντας από το μηδέν. Δύσκολα θα μπορούσε κανείς πολλούς ακόμα ανθρώπους που θα τολμούσαν κάτ αντίστοιχο.«Ήμουν ήδη σε μία οργανωμένη χορευτική ομάδα στην Αμερική όταν ξαφνικά αισθάνθηκα την επιθυμία να μυρίσω ξανά τα μαστιχόδεντρα της πατρίδας μου», διηγείται η Kramer που ξεκίνησε να χορέυει επαγγελματικά στα 24 της χρόνια και είναι σήμερα η μακροβιότερη χορεύτρια του κόσμου και μία από τις μακροβιότερες χορογράφους που πέρασαν ποτέ από την ιστορία του χορού.

Είναι 102 ετών και δεν θα πάψει να χορεύει μέχρι την τελευταία της πνοή!

Παρά τα 75 χρόνια που έχουν περάσει με την ίδια να χορεύει πάνω σε σκηνές σε ολόκληρο τον κόσμο η Eileen ακόμα δηλώνει βαθιά συγκινημένη κάθε φορά που αισθάνεται ότι αφήνει ένα βαθύ αποτύπωμα στις ψυχές των ανθρώπων που την παρακολουθούν. «Πριν από δύο εβδομάδες χόρεψα για μια ομάδα θεατών από την Ιαπωνία. Η μυρωδιά της ικανοποιήσης και της χαράς στα πρόσωπα τους ήταν ο λόγος που δεν μπορώ να σταματήσω να κάνω αυτό που κάνω. Αυτές οι στιγμές είναι ανεκτίμητες».

Είναι 102 ετών και δεν θα πάψει να χορεύει μέχρι την τελευταία της πνοή!
Είναι 102 ετών και δεν θα πάψει να χορεύει μέχρι την τελευταία της πνοή!

Μπορεί να έχει συμπληρώσει ήδη τα 102 της χρόνια όμως η Αυστραλέζα χορεύτρια, χορογράφος και ενδυματολόγος, Eileen Kramer, δεν σκοπεύει να κρεμάσει σύντομα τα παπούτσια του χορού. Για την ακρίβεια σκοπεύει το ακριβώς αντίθετο, σχεδιάζοντας από τώρα ένα μεγάλο σόου προκειμένου να γιορτάσει τα 103 της γενέθλια κάνοντας το ένα πράγμα που αγαπάει περισσότερο στον κόσμο.

Η πρώτη περφόρμερ με προσθετικό πόδι εμφανίζεται σε διάσημο καμπαρέ! (Video)

Η πρώτη περφόρμερ με προσθετικό πόδι εμφανίζεται σε διάσημο καμπαρέ! (Video)

Ένα φουτουριστικό σόου στο διάσημο καμπαρέ του Παρισιού, το Crazy Horse, που ξεκίνησε πριν από λίγες ημέρες, προκαλεί ενδιαφέρον για την ιδιαιτερότητά του: η περφόρμερ δεν είναι απλά μια ωραία γυναίκα. Είναι μια ωραία γυναίκα με προσθετικό πόδι.

Βρετανίδα μοντέλο, γεννημένη στην Λετονία επί σοβιετικής κυριαρχίας η Βικτόρια Μοντέστα αποφάσισε στα 20 της, για "ιατρικούς και ψυχολογικούς λόγους", όσο και για "να βελτιωθεί η κινητικότητά της και να διασφαλιστεί η μελλοντική της υγεία", να υποβληθεί σε ακρωτηριασμό από το γόνατο και κάτω, του ενός ποδιού της το οποίο απέκτησε μια δυσμορφία κατά τη γέννησή της

Στην πρεμιέρα του σόου της η Μοντέστα, πλαισιωμένη από ημίγυμνες χορεύτριες, παρουσίασε την νέα της παράσταση με τίτλο "Πρωτότυπο", αλλάζοντας κοστούμια, μίνι φορέματα αλλά και προσθετικό πόδι - από ένα μαυρόασπρο κωνικό μέχρι ένα διακοσμημένο με μικρούς κρυστάλλους.

Σε συνέντευξή της που έδωσε στο AFP πριν από την πρεμιέρα η Μοντέστα, αναφερόμενη στην απόφασή της να ακρωτηριάσει το πόδι της, είπε: "Το σώμα μας είναι το μοναδικό πράγμα που μας ανήκει πραγματικά...ήταν ζήτημα επιβίωσης που έκανε τη ζωή μου πιο γεμάτη και χαρούμενη".

Αναφορικά με το σόου που παρουσιάζει στο Crazy Horse η ίδια σχολίασε: "Θα εξερευνήσω διάφορες πτυχές της προσωπικότητάς μου σε αυτήν την παράσταση".

Το βίντεο αυτό έγινε viral στο YouTube και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το είδαν 16 εκατομμύρια φορές στην σελίδα στο Facebook του βρετανικού τηλεοπτικού δικτύου Channel 4. Αυτό ήταν που της χάρισε δημοσιότητα γιατί, όταν είχε κυκλοφορήσει το πρώτο της σινγκλ το 2012, το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής βιομηχανίας την είχε αγνοήσει.

"Σε έναν κόσμο που αμφισβητεί τον ρόλο και την εικόνα της θηλυκότητας η Βικτόρια Μοντέστα μας επιτρέπει να δούμε επί σκηνής μια άλλη οπτική πλευρά των γυναικών, τον αισθησιασμό και την ομορφιά στον 21ο αιώνα", δήλωσε η Αντρέ Ντάισενμπεργκ, η καλλιτεχνική διευθύντρια του καμπαρέ.

Η Μοντέστα έχει γίνει είδωλο των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες-παρότι η ίδια λέει ότι δεν ήταν αυτός ο στόχος της-και θεωρείται πρότυπο της αμφισβήτησης των ταμπού που αφορούν τις αναπηρίες και την σεξουαλικότητα. Χαρακτηρίζει "εντελώς απαράδεκτη" την άποψη ότι οι άνθρωποι με κάποια αναπηρία δεν μπορεί να είναι γοητευτικοί. "Εκπροσωπώ την αίσθηση ότι έχουμε την επιλογή να δημιουργούμε οι ίδιοι την ταυτότητά μας...", λέει.

"Το χειρουργείο με απάλλαξε από το μόνο πράγμα που με κρατούσε πίσω"

Χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να πείσει η Μοντέστα τους χειρουργούς να προχωρήσουν στην επέμβαση του ακρωτηριασμού. Ήταν 15 ετών όταν αποφάσισε ότι είχε έρθει η ώρα να αποχωριστεί το κάτω τμήμα του αριστερού της ποδιού.

"Για μένα ήταν πολύ σημαντικό να δημιουργήσω μια ταυτότητα με την οποία αισθανόμουν πιο άνετα σε σχέση με εκείνη που μου είχε δοθεί", λέει. Περιγράφει το χειρουργείο ως μια διαδικασία που την απάλλαξε από το μόνο πράγμα που την κρατούσε πίσω, σαν ένα σχοινί που την έδενε στο έδαφος.

Την εποχή που γεννήθηκε εκείνη τα παιδιά με σωματικές ή διανοητικές αναπηρίες στέλνονταν σε άσυλα, μια επιλογή η οποία προτάθηκε στην μητέρα της που όμως αρνήθηκε και επικεντρώθηκε αντίθετα στην ανατροφή ενός παιδιού με αυτοπεποίθηση.

"Είχα απεριόριστη ψυχική υποστήριξη από την μητέρα μου, που στα αλήθεια ήταν ένα από τα πράγματα τα οποία με έκαναν να μη βιώνω τόσο φρικτά τα παιδικά μου χρόνια".

Πέρασε πολύ χρόνο μπαινοβγαίνοντας σε νοσοκομεία, από την μια επέμβαση στην άλλη. Σε ένα "τεχνητό" δηλαδή περιβάλλον που δυστυχώς την κρατούσε μακριά από την σκληρή πραγματικότητα της αληθινής ζωής. Γι αυτό και όταν η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο και εκείνη πήγε στα 12 χρόνια της στο σχολείο εκεί το σοκ ήταν τεράστιο.

Όπως περιγράφει, τότε ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβε πώς νιώθει ο κόσμος απέναντί της. Η εμπειρία στο σχολείο ήταν "απολύτως φρικτή, ήμουν ξένη και εμφανώς διαφορετική". Στα 14 της, "με οριακή διαταραχή προσωπικότητας και αυτοκονικές τάσεις", τα παράτησε. Σύντομα βρήκε καταφύγιο στην εναλλακτική σκηνή των λονδρέζικων κλαμπ. "Ξεκίνησα να αντιλαμβάνομαι χονδρικά σε ποια κατεύθυνση ήθελα να κινηθώ. Με ενδιέφερε πολύ η μουσική, η περφόρμανς, η μόδα. Αλλά θυμάμαι να υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι δεν θα μπορούσα να αγνοήσω το γεγονός πως θα έπρεπε να συνεχίσω τα χειρουργεία. Ήταν σαν το πνεύμα μου και το σώμα μου να κινούνταν σε διαφορετικές κατευθύνσεις".

Τότε άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι το προβληματικό της πόδι δεν ταίριαζε στην ταυτότητά της. Και μάλιστα ότι της υπενθύμιζε τα πολλά χρόνια επώδυνων επεμβάσεων στα οποία είχε υποβληθεί παρά την θέλησή της. Εμπνεύστηκε από την Έιμι Μάλινς, την αθλήτρια, μοντέλο και ηθοποιό, η οποία, πολλά χρόνια πριν, είχε εμφανιστεί στην πασαρέλα για τον Αλεξάντερ Μακουϊν με δύο ξύλινα προσθετικά πόδια καθώς σε ηλικία μόλις ενός έτους έχασε τα πόδια της από τα γόνατα και κάτω λόγω ελλιπούς δομής των οστών.

Απαντώντας στην ερώτηση αν οι Παραολυμπιακοί του 2012 άλλαξαν τις αντιλήψεις του κόσμου για τις αναπηρίες, η Μοντέστα αμφισβητεί αν επηρεάστηκε κάποιος άλλος χώρος πέραν εκείνου του αθλητισμού. "Θεωρώ ότι άνοιξε μια πόρτα. Οκ, δεν θα πω καν μια πόρτα, μάλλον έβαλε το κλειδί στην πόρτα. Σκεφτείτε σε πόσες περιπτώσεις αισθανόμαστε αμήχανα στη θέα ενός ακρωτηριασμένου ανθρώπου, για παράδειγμα στην τηλεόραση. Είστε οκ με αυτό; Νιώθετε άνετα;".

Η Μοντέστα χαρακτηρίζει "αναπόφευκτο" διαφορετικοί σωματότυποι να γίνουν αποδεκτοί, ακόμη και στις βιομηχανίες της μόδας και της μουσικής όπου η ίδια προσπαθεί να σταδιοδρομήσει και όπου εξακολουθούν να υφίστανται στερεότυπα ομορφιάς. "Χρειάζεται να υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία, αλλά δεν αφορά μόνο την βιομηχανία αυτήν. (Αφορά) την αποδοχή που πρέπει να υπάρχει πέραν αυτού. Οι άνθρωποι θα πρέπει να σταματήσουν να φρικάρουν, να έχουν ταμπού, να προσβάλλονται, να αισθάνονται κατώτεροι ή ανώτεροι όταν στέκονται δίπλα σε κάποιον με διαφορετικό σώμα από το δικό τους".

Δείτε επίσης στο Athensmagazine.gr:

Πρέβεζα: Πρόστιμο στην χορεύτρια που δάγκωσε αστυνομικό!

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις στο Athensmagazine.gr.

 
 

Ειδήσεις

Ροή ειδήσεων

Share