Σάββας Πούμπουρας – Δημήτρης Βλάχος: Και super… και heroes!
Ένας ξανθός σπιτόγατος που γουστάρει να γυρίσει το χρόνο πίσω και να κάνει την Αθήνα πάλι γειτονιά. Ένα μελαχρινό «μούτρο» που κάνει δεντροφυτεύσεις και ξενερώνει με το γείτονα που δεν τον χαιρετάει.Ο Δημήτρης Βλάχος και ο Σάββας Πούμπουρας προσπαθούν για μια πόλη που θα γουστάρουν ακόμα πιο πολύ! Πλάκα κάνεις; Τι άλλο δηλαδή θα μπορούσες να περιμένεις από δύο… ήρωες της μικρής οθόνης;
Συνέντευξη: Ελένη Νικολούλια
Βασικό δεδομένο: Τα παιδιά αυτά έχουν πλάκα! Ζουν με το χιούμορ και ό,τι κι αν κάνουν το κάνουν με αισιοδοξία (γι’ αυτό και σκίζουν)! Ο Δημήτρης Βλάχος κι ο Σάββας Πούμπουρας, τα αγόρια που με την εκπομπή «Πλάκα κάνεις» κατάφεραν να κάνουν τα βράδια της Τετάρτης απλώς… ξεκαρδιστικά, τώρα μπαίνουν σε άλλο ρόλο! Καθάρισαν, ανακύκλωσαν, οδήγησαν ακόμα και απορριμματοφόρο! Μίλησαν για τα στέκια τους, σχολίασαν τους ποδηλάτες, έγιναν ακόμη και δήμαρχοι για μια μέρα! Αυτό κι αν είχε πλάκα!
Η εκπομπή λοιπόν…
Σ: Έχουν τελειώσει τα γυρίσματα και πλέον απλώς απολαμβάνουμε… Γελάσαμε πολύ κατά τη διάρκειά τους και γελάμε πολύ ακόμα και τώρα, βλέποντας τα επεισόδια. Χαιρόμαστε απίστευτα βέβαια που κάτι ανάλογο εισπράττουμε κι από τον κόσμο… Το project, ωστόσο, πλέον έχει καεί, γιατί όλοι είναι υποψιασμένοι. Σκέψου να πας σε λίγες μέρες σε ένα εστιατόριο και να σου φέρει ο φίλος σου την τούρτα στα μούτρα. Δεν θα καταλάβεις ότι κάτι παίζει;
Δ: Μάλιστα, τη λογική του έχουν ήδη εκμεταλλευτεί διάφορες παρέες και κάνουν τέτοια σκηνικά με δικαιολογία ότι και καλά παίζουν στο παιχνίδι.
VIRAL
Η τούρτα στα μούτρα είναι όντως ακραίο… Πώς θα αντιδρούσατε;
Δ: Αν ήμασταν «παίκτες», σίγουρα θα συμμετείχαμε. Δεν ξέρω βέβαια πώς θα αντιδρούσαμε αν πηγαίναμε με κάποια φίλη μας, με κάποια κοπέλα μας ή ακόμα και φίλο που θα μας έκανε διάφορα τέτοια κουλά. Αλλά ότι θα παίζαμε, αυτό είναι σίγουρο…
Είναι όμως και το χρηματικό ένα σημαντικό κίνητρο… Και για εσάς, αλλά και για όσους έλαβαν μέρος…
Σ: Βέβαια και είναι κίνητρο, αν και ο Έλληνας γενικά τη γουστάρει την πλάκα και θα το έκανε σίγουρα ακόμα και τσάμπα.
Δ: Κάνεις και την πλάκα σου, παίρνεις και τα 4 χιλιάρικα… Τι καλύτερο;
Ακόμα, όμως, και σε μια φάρσα υπάρχουν όρια…
Σ: Εξαρτάται από τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου αλλά και με το μέχρι πού θέλεις να φτάσεις. Προσωπικά δεν έχω κανένα όριο. Το ξεφτιλίζω. Μπορώ να φτάσω τον άλλο στο σημείο να κλαίει, κι όχι από γέλιο.
Δ: Από τη στιγμή που η πλάκα είναι καλοπροαίρετη, δεν υπάρχουν όρια.
Η Αθήνα, πόσο… πλάκα έχει;
Σ: Είναι μια μουντή πόλη. Έχει στημένα πράγματα, στημένους ανθρώπους και στημένες εξόδους, και γι’ αυτό θεωρούν ότι είναι «στημένη» κι η εκπομπή. Σε τέτοια έχουν συνηθίσει και από τους ανθρώπους και από τις καταστάσεις. Πρέπει να χαλαρώσουμε λίγο…
Ναι, αλλά σίγουρα υπάρχουν και στοιχεία που δεν θα αλλάζατε στην Αθήνα.
Σ: Πολλά πράγματα! Τη βόλτα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, τα πάρκα που πηγαίνω και διαβάζω, τα μπαράκια που είναι χωμένα μέσα σε στενά, σε «τρύπες», σε πεζόδρομους…
Δ: Τις εξαιρετικές εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Σταδίου, αλλά και τη γύρω του περιοχή. Τον Άγιο Θωμά, που μπορεί να είναι κοντά στο κέντρο, αλλά είναι μια πανέμορφη και ήσυχη περιοχή, την οποία έχω συνδέσει με το στίβο που έκανα τόσα χρόνια. Επίσης απολαμβάνω τρομερά να κατεβαίνω βόλτα στην παραλία και να τρέχω στην άμμο. Υπάρχουν όμως και μέρη που είναι μέσα στη «μαυρίλα». Μέρη που δεν θες καν να τα προσπεράσεις με τη μηχανή.
Αν γινόταν μια «πλάκα» και σας όριζαν δημάρχους για μία μέρα, τι θα κάνατε;
Δ: Θα έφτιαχνα ποδηλατόδρομους και περισσότερες στάσεις Μετρό! Στο εξωτερικό βλέπεις ένα άψογο σύστημα μεταφορών και δεν χρειάζεται καν να έχεις αμάξι. Δυστυχώς εμείς είμαστε πολύ πίσω.
Σ: Συμφωνώ, αλλά για να μπορέσεις να το αλλάξεις αυτό, όπως και πολλά άλλα πράγματα, πρέπει να έχεις εκπαιδευτεί απ’ το σχολείο. Θα άλλαζα, λοιπόν, κάτι στο εκπαιδευτικό σύστημα και θα προσπαθούσα να μεταδώσω στα παιδιά μια διαφορετική νοοτροπία: απ’ το «δεν πετάω ούτε ένα χαρτί έξω από το παράθυρο», μέχρι το «παρκάρω το αυτοκίνητο, παίρνω το Μετρό ή και πάω όπου θέλω». Παλαιότερα μάλιστα έκανα ποδήλατο και μάλιστα το χρησιμοποιούσα και για τις βόλτες και για τις μετακινήσεις μου.
Και γιατί το σταμάτησες;
Σ: Είναι επικίνδυνο!
Δ: Δεν σε προσέχουν καθόλου. Σε βρίζουν, νιώθεις «παράσιτο» με τόσες φωνές και κόρνες και δεν το ευχαριστιέσαι. Μαυρίζει η ψυχή σου μέσα σε 5 λεπτά, όσο ευχάριστα κι αν έχεις ξεκινήσει.
Σ: Οι ποδηλάτες πρέπει να προσέχουν παραπάνω. Καμιά φορά βλέπεις ότι αγνοούν ακόμα και το κόκκινο… Κρίμα, ρε παιδιά…
Έχετε κάνει ποτέ κάτι καλό για την πόλη σας;
Σ: Έχω κάνει δεντροφύτευση και περισυλλογή απορριμμάτων. Υπάρχουν μέρες που έχω βγει να δώσω πράγματα σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη και γενικά, χωρίς να θέλω να φανώ «κάπως», είμαι υπέρ τού να κάνεις πράγματα που δεν κοστίζουν, αλλά σε κάνουν να αισθάνεσαι όμορφα.
Δ: Είναι απλά πράγματα που όλοι πρέπει και μπορούν να κάνουν.
Για τις «οργανωμένες» ομάδες των πολιτών που αυτά τα μικρά ή μεγαλύτερα πράγματα τα κάνουν σε καθημερινή βάση, ποια είναι η γνώμη σας;
Δ: Μπράβο στα παιδιά! Σε όλες αυτές τις ομάδες!
Σ: Μέχρι και τα free hugs που βλέπω στο δρόμο, τα παιδάκια που έρχονται απλώς και σε κάνουν μια αγκαλιά, τα γουστάρω πάρα πολύ. Πρέπει να υπάρχει το χαμόγελο στην πόλη! Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το τονώσουμε όλοι.
Από την πλευρά μας, τις ομάδες αυτές τις θεωρήσαμε ως τους νέους «super heroes»… Θεωρείτε πως χρειαζόμαστε έναν τέτοιον «ήρωα»;
Σ: Ο κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του έναν υπερήρωα.
Δ: Κι όλοι πρέπει να τον βγάζουμε καθημερινά από μέσα μας!
Πώς θα τον φανταζόσασταν;
Σ: Από το πρωί θα ήταν χαμογελαστός! Θα ήταν ευγενικός και θα έλεγε «καλημέρα» σε όλο τον κόσμο! Θα μάζευε και το παραμικρό χαρτάκι που θα έβλεπε…
Δ: …θα το έριχνε στον κάδο ανακύκλωσης.
Σ: Θα έδινε νερό σε ένα αδέσποτο, μπισκότα σε ένα παιδάκι στα φανάρια, απλά, μικρά πράγματα που κάνουν τη διαφορά.
Πόσο εύκολα θα αφήνατε την Αθήνα;
Δ: Άνετα! Θέλω κάποια στιγμή να μείνω στην επαρχία! Θα είχα ένα αγρόκτημα, τις ντοματούλες μου, την οικογένειά μου και απλώς… θα ζούσα! Όλο αυτό το άγχος της Αθήνας, το νέφος, το καυσαέριο, δεν μου αρέσει ως τρόπος ζωής…
Σ: Εγώ από την άλλη, θα έφευγα στο εξωτερικό! Οπουδήποτε! Από το πιο σκληρό μέχρι το πιο «φαντεζί» μέρος, μόνο για να εξερευνήσω, να ζω…
Οι περιοχές που μένετε;
Σ: Μένω Αγία Παρασκευή και μεγάλωσα στο Παγκράτι. Έχει άπλα, έχω διαμέρισμα με όμορφη θέα, είναι μια γειτονιά ήσυχη, χωρίς βαβούρα. Θα άλλαζα… τον απέναντι! Να μπορεί να βγαίνει και να μου λέει «καλημέρα», να μην με αποφεύγει στο ασανσέρ και να μην ανεβαίνει με τις σκάλες, για να μην με πετύχει.
Δ: Είναι πολύ δύσπιστος ο κόσμος. Σε κοιτάει με ένα ύφος σαν να σου λέει «τώρα τι θέλει αυτός και μου χαμογελάει;» Μας έχουν φτάσει στο σημείο, δυστυχώς, να φοβόμαστε ακόμα και τον διπλανό μας. Είναι τραγικά τα σκηνικά βίας που ακούμε. Ελπίζω να εξαλειφθούν, γιατί αλλιώς είμαστε χαμένοι. Σχετικά με την περιοχή μου, μένω στα Άνω Πατήσια, κάτι που παλαιότερα μου άρεσε πολύ. Ήταν πιο «γειτονιά». Έβγαινες μια βόλτα και μιλούσες με όλους. Τώρα δεν ξέρεις κανέναν. Ευτυχώς στο ύψος της Λαμπρινής, που είμαι τώρα εγώ, είναι πιο ανθρώπινα. Ήμουν τόσο ευτυχισμένος, όταν ήμουν μικρός. Αν, όμως, είχα τώρα παιδιά, σίγουρα θα φοβόμουν να τα αφήσω ελεύθερα να παίζουν έξω όλη μέρα, όπως έκανα εγώ.
Τα στέκια σας;
Δ: Δεν είμαι και πολύ τού έξω. Είχα να πάω μπουζούκια γύρω στα 3 χρόνια! Γενικώς μου αρέσει να πηγαίνω για φαγητό με φίλους, αλλά και να μένω στο σπίτι να χαλαρώνω. Είμαι πολύ σπιτόγατος και δεν μου αρέσει ο πανικός κι όλο αυτό που γίνεται με τα τεράστια clubs. Προτιμώ πιο παρεΐστικες καταστάσεις.
Σ: Μου αρέσει πολύ να πηγαίνω για φαγητό. Στο Ψάριστον, για παράδειγμα, στο Νέο Ηράκλειο και στο Αρχοντικό, ένα πολύ μικρό μαγειρείο πίσω από το Ιπποκράτειο. Για ποτό πηγαίνω στο Think Positive στο Χαλάνδρι, ένα πολύ μικρό μπαράκι με τέλεια cocktails και στην Πανόρμου στο Casbah. Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο, όμως, να είναι και φτηνό το ποτό! Έτσι μόνο θα γουστάρεις και θα περάσεις ωραία!
Η σχέση σας με τα χρήματα;
Δ: Η καλύτερη! Τα ξοδεύουμε με μεγάλη ευχαρίστηση! Ειδικά παλαιότερα τα σκορπούσα συνέχεια, χωρίς να σκέφτομαι. Τα τελευταία δύο χρόνια όμως έχω κάπως μαζευτεί, γιατί δεν υπάρχουν και πολλές δουλειές, δεν ξέρεις και τι θα σου ξημερώσει, οπότε δεν γίνεται να μην έχεις καμιά ασφάλεια.
Σ: Γενικότερα δεν είμαι υλιστής, αν και μου αρέσει να ζω το «τώρα». Τα λεφτά τρώγονται φρέσκα! Είναι για να κερνάμε τους φίλους μας, να κάνουμε δώρα, να τα τρώμε όλα και να κάνουμε τους άλλους να χαμογελούν.
Πάντως ο κόσμος είναι διατεθειμένος να κάνει πολλά για τα λεφτά, όπως μας αποδείξατε! Αν αυτή η εκπομπή γινόταν άλλη περίοδο, λιγότερο «μίζερη», θα είχε την ίδια απήχηση;
Σ: Ναι! Αν και σίγουρα είναι η ιδανικότερη περίοδος.
Δ: Και να μην ξεχνάμε ότι το 60% από τα παιδιά που έπαιζαν, ήταν άνεργοι.
Επόμενα σχέδια;
Σ: Όλοι χρειαζόμαστε δουλειά. Κάποιος πρέπει να πληρώνει το ενοίκιο, το κινητό, το ρεύμα, όλα αυτά. Αυτή την περίοδο ετοιμάζω ένα project κι αν το δεχτεί το κανάλι, θα πάνε όλα καλά. Δεν έχει καμιά σχέση με χιούμορ. Ο κόσμος πιστεύει ότι εφόσον είμαστε funny στην τηλεόραση, αν βγούμε έξω, θα κάνουμε σαν γελωτοποιοί. Δεν είναι, όμως, έτσι.
Δ: Στην παρούσα φάση βρίσκομαι σε συζητήσεις για μια σειρά, αλλά έχω ξεκινήσει και κάτι δικό μου. Πρόκειται για μια καινούρια εταιρεία, που υπάρχει στο www.loca.gr κι έχει να κάνει με κοσμήματα και αξεσουάρ, ανδρικά και γυναικεία, οπότε ο καθένας μπορεί να αγοράσει online επώνυμα, κι όχι μόνο, κομμάτια. Όσο για τα πιο άμεσα σχέδια, σκέφτομαι να κάνω ένα μεγάλο ταξίδι στη Νέα Υόρκη, όπου είχα πάει πριν δυο χρόνια και την είχα λατρέψει!
Σ: Κι εγώ ετοιμάζω ταξίδι! Θέλω να γυρίσω 19 χώρες! Road trip στην Ευρώπη!
0 ΣΧΟΛΙΑ