Ιωάννα Παππά: Αντιστέκομαι στα εύκολα «ναι»
Η Ιωάννα Παππά είναι μια ώριμη ερμηνευτικά ηθοποιός στο σώμα μιας… ενζενί! Σ’ αυτό συνέβαλε η θητεία της σε σημαντικές θεατρικές σκηνές και σε προσεγμένες τηλεοπτικές παραγωγές. Φέτος εισβάλλει ως «τρίτο» πρόσωπο, στη σχέση ενός ομοφυλόφιλου ζευγαριού.
VIRAL
Προκλητικό το «Cock» για τα εγχώρια ήθη. Μια γυναίκα είναι το «τρίτο» πρόσωπο σ’ ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι…
Το κείμενο διαπραγματεύεται τις σχέσεις των gay και των straight ζευγαριών, περιγράφει τον κόσμο του άνδρα και της γυναίκας, χωρίς ωστόσο ν’ αβαντάρει τη μία ή την άλλη πλευρά. Πρόθεση του συγγραφέα αλλά και δική μας είναι να μιλήσουμε για τον άνθρωπο και τις προσωπικές ελευθερίες του. Στο να καθορίσουμε την ταυτότητά μας, δεν χρειαζόμαστε περιοριστικές «ταμπέλες».
Θα διεκδικούσατε έναν άνδρα που βρίσκεται σε μια ομοφυλοφιλική σχέση;
Η αλήθεια είναι ότι λόγω του χαρακτήρα μου, δυσκολεύτηκα πολύ να καταλάβω γιατί η ηρωίδα μου μπαίνει σ’ αυτή τη διαδικασία και μάλιστα σε μια γνωριμία που μετρά μόλις δύο εβδομάδες. Δεν θα διάλεγα εξαρχής μια τέτοια ιστορία· θα τη θεωρούσα μάταιη. Βέβαια προέρχεται από έναν διαλυμένο γάμο, που τον έκανε νωρίς και με τη λανθασμένη επιλογή συντρόφου. Ίσως το ότι η straight σχέση της δεν λειτούργησε να την έκανε πιο ανοιχτή και… διαθέσιμη.
Είναι αναγνωρίσιμη σαν χαρακτήρας;
Θεωρώ ότι είναι μια γυναίκα της εποχής μας. Η γενιά μας είναι πιο «απελευθερωμένη». Μία μεγάλη μερίδα γυναικών δεν πιστεύει στο γάμο κι αυτό είναι ένα πρότυπο που προβάλλει ακόμη κι η τηλεόραση. Χωρίς να είναι «σκληροπυρηνικές» φεμινίστριες, θεωρούν ότι ο γάμος κι η ανατροφή παιδιών δεν αποτελεί γι’ αυτές αποκλειστικό προορισμό. Δεν θέλω να κρίνω αν αυτό είναι σωστό ή λάθος ή να πω ότι αυτό το μοντέλο πρέπει οπωσδήποτε ν’ αντικαταστήσει το μοντέλο της «νοικοκυράς», είναι, εντούτοις, μια τάση της εποχής μας.
Μήπως μ’ αυτή τη συμπεριφορά «ευνουχίζουμε» τους άνδρες;
Ποτέ δεν φταίει μόνο η μία πλευρά. Είναι ένα παιχνίδι αντιστροφής ρόλων αυτό που βιώνουμε, μάλιστα σε μια εποχή μεταβατική. Περάσαμε από το ένα άκρο στο άλλο μέχρι να διαμορφωθεί η νέα κατάσταση. Θεωρώ ότι τώρα πλέον εμείς οι γυναίκες ανακαλύπτουμε τη νέα ταυτότητά μας.
Διαφέρουν άνδρες και γυναίκες ή τελικά είναι ζήτημα χαρακτήρα και όχι φύλου;
Σαφώς διαφέρουμε στη φυσιολογία. Το ορμονικό σύστημα ξέρουμε πώς επηρεάζει τη συμπεριφορά των γυναικών. Από κει και πέρα παίζει ρόλο η παιδεία σου, ο τρόπος που έχεις μεγαλώσει -αν για παράδειγμα, έχεις εισπράξει αγάπη από παιδί. Ωστόσο, στο πέρασμα του χρόνου, νομίζω πως άνδρες και γυναίκες τείνουμε κάπως να μοιάζουμε μεταξύ μας και κατά συνέπεια να τα βρίσκουμε ευκολότερα.
Εσείς ποιο μοντέλο συμπεριφοράς υιοθετείτε;
Δεν μου αρέσει το «κλασικό» πρότυπο, ποτέ δεν επένδυσα στη θηλυκότητά μου. Μεγαλώνοντας, συνειδητοποίησα, ωστόσο, ότι οφείλω να διατηρήσω τα θετικά στοιχεία του φύλου μου. Θεωρώ ότι ο άνδρας είναι οξύς και αιχμηρός -ακόμη και βάσει φυσιολογίας- ενώ οι γυναίκες είναι πιο εσωτερικές και σε μεγαλύτερη αρμονία με το περιβάλλον. Αυτά τα χαρακτηριστικά μας πρέπει ν’ αναδείξουμε χωρίς φόβο. Κατά την άποψή μου δεν υπάρχει «ισχυρό» φύλο, εξαρτάται από τα «όπλα» σου, από την προσωπική σου προσπάθεια και την καλλιέργεια του εαυτού σου.
Και τα δικά σας «όπλα»;
Προσπαθώ να μην μένω στάσιμη στη δουλειά μου, αλλά και στις σχέσεις μου. Η διαδικασία της εξέλιξής μας είναι αμφίδρομη, επηρεάζουμε, αλλά και επηρεαζόμαστε από τους άλλους. Έχω την ανάγκη να αισθάνομαι ότι αυτή η διαδικασία δεν σταματά και επαγρυπνώ γι’ αυτό.
Ποιος επαγγελματικός προσωπικός σας «μύθος» καταρρίφθηκε από την πραγματικότητα;
Αρχικά είχα την εντύπωση ότι το μοναδικό μου μέλημα θα ήταν να δουλεύω ρόλους. Τελικά ανακάλυψα ότι είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να συγχρωτιστείς, να συνεννοηθείς και να επικοινωνήσεις με τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεσαι. Πρέπει να μάθεις να διαχειρίζεσαι τον εγωισμό σου, σ’ ένα επάγγελμα όπου παίζεις αρκετά με αυτόν. Δεν είναι θέμα δημοσίων σχέσεων, αλλά σχέσεων συνεργασίας.
Δεν είναι καθοριστικός ο ρόλος των δημοσίων σχέσεων;
Θεωρώ ότι δεν είναι απαραίτητο να επενδύσεις σ’ αυτό το κομμάτι. Αν είσαι καλός στη δουλειά σου, αυτό θ’ αναγνωριστεί κι όλα θα έρθουν από μόνα τους. Αρκεί να κάνεις τη σωστή επαγγελματική στόχευση.
Θεωρείτε ότι έως σήμερα σάς ευνόησε η τύχη;
Είχα καλό ξεκίνημα. Με το που τελείωσα το Θέατρο Τέχνης (1999) συμμετείχα στο «Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες» του Κώστα Κουτσομύτη στην ΕΡΤ, ο οποίος με επέλεξε από μια οντισιόν. Πίστεψε σ’ εμένα, αν κι ήμουν ένα εντελώς νέο πρόσωπο. Έτσι είχα την ευκαιρία να με γνωρίσει το κοινό μέσα από μια πολύ καλή τηλεοπτική δουλειά. Στη συνέχεια βρέθηκα στο «Αμόρε», όπου ήρθα σ’ επαφή μ’ ένα εντελώς νέο θεατρικό περιβάλλον σε σχέση με τα όσα γνώριζα· ήταν μια δεύτερη «σχολή» για μένα.
Σας ενοχλεί το ότι η τηλεοπτική σας παρουσία έχει «σφραγιστεί» από τη συνεργασία σας με τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη («Κλείσε τα μάτια»);
Όχι, δεν μ’ ενοχλεί. Το θεωρώ λογικό, γιατί ήταν η μεγαλύτερη τηλεοπτική επιτυχία από όσες σειρές συμμετείχα. Ωστόσο, αυτό που μ’ ενόχλησε εκείνη την περίοδο ήταν ότι με αφορμή αυτή τη συνεργασία, κάποιοι προσπάθησαν να με μειώσουν, να το κάνουν να φανεί σαν κάτι κακό, σαν κάτι που απαγορευόταν να κάνω. Δεν ξέρω… Είχα ένα μικρό «πόλεμο» εκείνη την περίοδο. Όμως, οι άνθρωποι που με ήξεραν, που με γνώριζαν από κοντά και ήξεραν πώς δουλεύω, με στήριξαν, δεν έχασαν ποτέ την πίστη τους σε μένα. Δεν θεώρησαν κακό το ότι πήρα μέρος σε μια καλογυρισμένη, τηλεοπτική σειρά.
Ωστόσο η συνεργασία σας δεν είχε συνέχεια.
Θα ήταν δύσκολο να συμβεί κάτι τέτοιο εκείνη την εποχή, ωστόσο, δεν αποκλείω την πιθανότητα να συνεργαστούμε με τον Χριστόφορο στο μέλλον. Έχουμε πολύ καλή διαπροσωπική σχέση, δεν συνέβη κάτι κακό μεταξύ μας.
Χτίσατε καριέρα με τα «ναι» ή με τα «όχι» σας;
Ήταν ένας συνδυασμός. Γενικότερα έχω μια αντίσταση στο να πω εύκολα «ναι».
Το τελευταίο σίριάλ σας ήταν η «Κινούμενη άμμος» (Alpha, 2006) και ακολούθησαν κάποιες guest εμφανίσεις. Τι σας εμπόδισε να έχετε συχνότερη τηλεοπτική παρουσία;
Έως το 2006 και σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα είχα πρωταγωνιστήσει σε τέσσερις μεγάλες σειρές. Ένιωσα ότι είχε κλείσει ένας κύκλος, είχα την ανάγκη ανανέωσης. Οι προτάσεις που μου έγιναν τότε δεν μου δημιούργησαν την αίσθηση ότι θα μπορέσω ν’ ανοίξω κάτι τέτοιο, να πάω ένα βήμα παρακάτω. Ίσως να προκύψει, όμως, κάτι στο μέλλον.
Τι είδους δυσκολίες αντιμετωπίσατε έως σήμερα;
Ήταν κυρίως οικονομικής φύσης, λόγω των επιλογών μου. Από κει και πέρα, έρχεσαι σε ρήξεις και με κάποιους ανθρώπους, όμως αυτά συμβαίνουν στο πλαίσιο της δουλειάς. Δεν έγινε κάτι που ξεπέρασε τα όρια.
Με δεδομένη την ανεργία που πλήττει τον κλάδο σας, θα συμμετείχατε σε μια δουλειά που δεν την πιστεύετε, μόνο για το λόγο του βιοπορισμού;
Αν και ζω απ’ αυτή τη δουλειά, σε μια τέτοια περίπτωση θα προτιμούσα ν’ αλλάξω επάγγελμα. Ίσως θα έκανα παράλληλα κάτι άλλο για να βγάλω χρήματα. Θέλω να κάνω θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση όπως πραγματικά με εκφράζουν. Προτιμώ να δημιουργώ κάτι καλλιτεχνικό κι ας μην πληρωθώ. Πολλοί ηθοποιοί το κάνουν σήμερα, γιατί απλώς θέλουν να πιστέψουν σε κάτι.
Συντελεστές
«Cock» του Μάικ Μπέρτλετ
Μετάφραση-σκηνοθεσία: Κατερίνα Ευαγγελάτου
Σκηνικός χώρος-κοστούμια: Βικτωρία Καρβούνη
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Φωτισμοί: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη
Διανομή: Τζων: Δημήτρης Μοθωναίος, Α: Μάκης Παπαδημητρίου, Γ: Ιωάννα Παππά, Π: Γιώργος Κοτανίδης
INFO
Παραστάσεις: Τετ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 21:30 και Κυρ. 19:00
Τιμές εισιτηρίων: €21, €15 (φοιτητικό)
Θέατρο Θησείον: Τουρναβίτου 7, Ψυρρή, τηλ. 210 3255444, www.theseum.gr
Κριτική
Ο τίτλος της παράστασης επιεικώς μεταφράζεται σε «φαλλός». Τον επέλεξε ο 31χρονος Βρετανός συγγραφέας Μ. Μπάρτλετ για το έργο του που μιλά με τολμηρό τρόπο για το σεξ, τη συντροφικότητα και το ζήτημα της σεξουαλικής ταυτότητας. Μια γυναίκα (Ι. Παππά) μπαίνει ανάμεσα σ’ ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι (τους Δ. Μοθωναίο-Μ. Παπαδημητρίου). Το παιχνίδι της διεκδίκησης στήνεται σ’ ένα μοιραίο δείπνο με τον πατέρα του απειλουμένου (Γ. Κοτανίδη) να επιχειρεί να διαφυλάξει τα συναισθηματικά κεκτημένα του γιου του με τη διατήρηση της gay σχέσης. Καλοδουλεμένο, σύγχρονο έργο, στο οποίο η έλλειψη σκηνικού (++) αναπληρώνεται από την πληθωρικότητα των χαρακτήρων και τους γρήγορους διαλόγους. Ίσως να διανύουμε τη «μετά-gay» εποχή…
0 ΣΧΟΛΙΑ