Ζωή ποδήλατο!
Τους βλέπεις, τους ξέρεις, τους παρακολουθείς… Συχνάζουν σε θεατρικές σκηνές, πίσω απ’ το γυαλί, στο ραδιόφωνο, στις πασαρέλες ακόμα και σε… βάθρα Ολυμπιακών αγώνων. Τι κοινό όμως έχουν ο Αλέκος Συσσοβίτης, ο Γιώργος Πυρπασόπουλος, ο Γιώργος Χρανιώτης, ο Κώστας Φραγκολιάς, ο Γιώργος Χειμωνέτος, η Σία Κοσιώνη, και η Πατρίτσια Μίλικ Περιστέρη; Tην αγάπη τους για τους ποδήλατο! Kρέμασαν… στα δέντρα του Πεδίου Άρεως, τα κολάν και τα κράνη τους και με επίσημο ένδυμα μας αποδεικνύουν ότι το ποδήλατο είναι για όλους και η Αθήνα τώρα αρχίζει να το καταλαβαίνει…
Συνεντεύξεις-κείμενο: Mάνος Κιαπόκας
Φωτογραφία: Γιάννης Βασταρδής
Κυριακή: Πεδίον Άρεως 09:45
To ραντεβού μας έχει οριστεί για τις 10:00 το πρωί (βάρβαρη ώρα για Κυριακή, ειδικά μετά από ξενύχτι). Έχω πιει ήδη 3 καφέδες και εύχομαι όλα να πάνε καλά… Ξεκινάω με το να οργανώσω τις λεπτομέρειες… Φώτα, αγωνιστικά ποδήλατα (από τα πιο δυνατά brands της αγοράς), καμιά τυρόπιτα για να τους δελεάσω…
VIRAL
Μέσα στο ανανεωμένο Πεδίον Άρεως περίμενα τους 7 «πρωταγωνιστές» της φωτογράφισης, που θα πόζαραν με ποδήλατα, θέλοντας να περάσουν ένα μήνυμα στον κόσμο, ότι το πετάλι είναι το νέο must, στo πλαίσιο μιας πιο… πράσινης αντίληψης για τη ζωή. Αν ήταν τηλεοπτικό spot θα συνοδευόταν από ένα μήνυμα του τύπου: «Οι εικόνες βασίζονται σε αληθινά γεγονότα», για την ακρίβεια πέρα για πέρα αληθινά, μιας και κανένα από τα παιδιά δεν στήθηκε απλώς για να εντυπωσιάσει. Είναι όλοι ταλαντούχοι, αναγνωρίσιμοι, πετυχημένοι και πολύ αγαπητοί στο κοινό. Συνειδητά επιλέγουν το ποδήλατο και το στηρίζουν με τον τρόπο ζωής τους και εμείς θα τους ακολουθήσουμε… Μήπως να το κάνεις και συ…;
Πρώτος έφτασε ο Συσσοβίτης, συνεπής και κεφάτος, αν και μάλλον είχε ξενυχτήσει το προηγούμενο βράδυ. «Μπορώ να φορέσω ποδηλατικά (ποδηλατικό κολάν);» μου λέει γελώντας, «είναι πιο sexy!» Ο βορειοελλαδίτης ηθοποιός ξεκίνησε από μικρός να ποδηλατεί και ξαναφρέσκαρε τις γνώσεις του πριν 3-4 χρόνια στο δάσος του Σέιχ Σου, στη Θεσσαλονίκη, με ένα mountain bike. Του το κλέψανε αλλά δεν πτοήθηκε, συνέχισε με ένα αγωνιστικό και τώρα πλέον το χρησιμοποιεί για μετακινήσεις, κυρίως κοντά στο σπίτι του, στη Φιλοθέη και το Ν. Ψυχικό. Τον ρωτάω τι γνώμη έχει για τους ποδηλατόδρομους: «δεν τους έχω πάρει χαμπάρι, έχουμε τέτοιο πράγμα;» γελάει. Γνωρίζει το κίνημα των Freeday, την ομάδα που εδώ και 3 χρόνια διοργανώνει άτυπες, ποδηλατικές, νυχτερινές εξορμήσεις στην Αθήνα με τεράστια ανταπόκριση, αν και αισθάνεται καλύτερα, όταν κάνει ποδήλατο μόνος του. Όσο για ένα από τα πιο ακραία πράγματα που έχει κάνει πάνω στις δύο ρόδες είναι πως πήγε στην Κόρινθο με το αμάξι και μετά έως τη Νεμέα με το ποδήλατο, μια απόσταση δηλαδή περίπου 70 χλμ. Ζόρικο… Τα τελευταία χρόνια μάλιστα δε χρησιμοποιεί καθόλου αμάξι, παρά μόνο μηχανές και ποδήλατο. «Η ανάγκη επιβάλλει τις συμπεριφορές» και δικαιολογεί την τάση των Αθηναίων να στραφούν προς εναλλακτικούς τρόπους μετακίνησης. «Παρόλα αυτά, θα ήθελα να υπάρχουν θέσεις στάθμευσης και ο Δήμαρχος να ενθαρρύνει με διαφημιστικές καμπάνιες τους Αθηναίους, ιδίως στο κέντρο. Στην Ευρώπη, γιατί γίνεται δηλαδή; Εκεί μάλιστα μπορείς να το νοικιάσεις και με την ώρα…». Μέχρι να μου εξηγήσει τι είναι τα cardio οφέλη και οι growth hormones (ορμόνες αντιγήρανσης) που ενεργοποιούνται μόλις με 1 ώρα ποδηλασίας, καθώς και για τον καινούριο πολιτιστικό πολυχώρο που ετοιμάζει μέσα στο καλοκαίρι, να σου στη γωνία ο Φραγκολιάς.
Κοστουμαρισμένος ήδη, με αέρα μεγάλου σταρ, και όμως τόσο προσιτός και γελαστός ψάχνει να βρει τα ποδήλατα. «Τα έχω κρύψει», λέω, «για να μην αρχίσεις από τώρα τις σούζες!». «Άσε, χτες πήγα για ποδοσφαιράκι αργά και είμαι πιασμένος» λέει. Το ποδήλατο για αυτόν είναι χαλάρωση, εκτόνωση και γυμναστική αλλά δεν πηγαίνει με αυτό σε σημαντικά ραντεβού γιατί ιδρώνει. «Εκτός από τάση και μόδα της εποχής -έχει άλλωστε συμβάλλει και η κρίση-, το ποδήλατο σού κάνει τόσο καλό…» παραδέχεται. Αυτό τον καιρό χρησιμοποιεί ένα ποδήλατο κούρσας (ελαφρύ και γερό με ανθρακονήματα). Θα ήθελε περισσότερους ποδηλατόδρομους στο κέντρο, «στα βόρεια έχει γίνει ήδη μια αξιόλογη προσπάθεια», και μάλιστα θα πρότεινε στον Δήμαρχο να ορίσει την Ημέρα Ποδηλάτου μια φορά την εβδομάδα για να το προμοτάρει. Έξυπνο… «Η Αθήνα με τα προβλήματα δόμησης, δεν θα γίνει ποτέ σαν το Μιλάνο, όπου υπάρχει πρόβλεψη να κλειδώνεις το ποδήλατό σου και να το… βρίσκεις, όταν σχολάς από τη δουλειά σου» λέει με παράπονο. Όταν τον ρωτάω γιατί δεν τον έχουμε δει ακόμα στο κίνημα Freeday της Παρασκευής, μου λέει ότι… ντρέπεται! Άρχισα να τον ρωτάω για το Guiness World Records, που θα παρουσιάζει στο Mega απ’ το Μάρτιο, μαζί με τον Γιώργο Λιανό και τον Λορέντζο Καριέρε, όταν χτύπησε το τηλέφωνο…
«Είμαι η Σία… Καλημέρα! Πού να παρκάρω;» Στα επόμενα δέκα λεπτά ξεπροβάλλει μπροστά μου μια εντυπωσιακή γυναίκα με ελαφρύ μακιγιάζ και υπέροχα μπλε μάτια, ακόμα πιο όμορφη απ’ ότι δείχνει στο γυαλί του ΣΚΑΙ, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων, που παρουσιάζει. Παραγγέλνει espresso και ξεκινάει να μου λέει για το παλιό της Bmx, -τώρα οδηγά κάτι πιο κυριλέ- και πόσο της αρέσει το Πεδίον Άρεως μετά την ανάπλαση. «Επιτέλους, δεήσανε, αλλά άξιζε τον κόπο και μακάρι να γίνουν κι άλλες αντίστοιχες κινήσεις, καθώς μόνο με αυτό δεν σωζόμαστε». Αγαπημένη της βόλτα για ποδήλατο είναι η Πειραϊκή, αλλά δε θα το χρησιμοποιούσε για τις καθημερινές μετακινήσεις της, γιατί δεν αισθάνεται ασφάλεια. «Η Αθήνα είναι μια πόλη τρελή, ο καθένας παρκάρει και προσπερνάει όπου και όπως θέλει…». Πόσο δίκιο έχει… Την τάση της Παρασκευής με τους χιλιάδες ποδηλάτες τη βρίσκει ενδιαφέρουσα, παρόλα αυτά δεν έχει πάει ακόμα λόγω έλλειψης χρόνου. Κλείνω το μαγνητοφωνάκι μου και αρχίζω να ψάχνω τους άλλους. Η ώρα είναι ήδη 10:30 και έχουμε αρχίσει να προετοιμαζόμαστε…
Επόμενη άφιξη ο Χειμωνέτος. Νιώθω περίεργα που θα συναντήσω έναν Ολυμπιονίκη και Παγκόσμιο Πρωταθλητή. Ο τύπος έχει πάρει κάθε πιθανή διάκριση, που μπορεί να πάρει ένας ποδηλάτης (Βαλκανιονίκης, Πανευρωπαϊκός Πρωταθλητής, Πανελληνιονίκης και η λίστα δεν τελειώνει) και έχει σηκώσει την Ελλάδα ψηλά στο παγκόσμιο ποδηλατικό στερέωμα. «Έζησα όλες τις εξελίξεις στο άθλημα, το πέρασμα από τα σίδερα στα ανθρακονήματα… Κι όλα να σκεφτείς πως ξεκίνησαν κατά λάθος στη Ρόδο…» θυμάται όταν του αγόρασαν το πρώτο του ποδήλατο. Ακολούθησαν οι διακρίσεις που του έδωσαν κίνητρο να συνεχίσει. Ήταν επίμονος, υπομονετικός αλλά και τυχερός, όλα αυτά που ορίζουν έναν αθλητή, όπως συμπεραίνει. Κάποτε έκανε 8 ώρες την μέρα. Τώρα πολύ λιγότερο, αλλά πλέον το απολαμβάνει, δεν κυνηγάει τις επιδόσεις. Οι αγαπημένες του διαδρομές είναι οι καταβάσεις και οι ανηφόρες του Υμηττού στη γειτονιά του, στου Ζωγράφου. Συνεχίζουμε, συζητώντας για τους ποδηλατόδρομους και την ανεπάρκειά τους στην πρωτεύουσα. «Πολλά μπορούν να γίνουν, αλλά οι αρχές το κολλάνε, προφασιζόμενοι το θέμα της ασφάλειας. Μπορεί να δημιουργηθεί υποδομή σε κάθε δήμο και περιοχή ξεχωριστά και όχι ενιαίο δίκτυο, κάτι που είναι δυσκολότερο εγχείρημα». Αν και πλέον ασχολείται με τη μουσική (είναι DJ στο Big Apple στο Κολωνάκι τις Τετάρτες), το θέατρο (έχει παίξει ήδη σε 3 παραστάσεις και θα συνεχίσει) και τις επιχειρήσεις του στη Ρόδο, έχει ακόμα όραμα για το ποδηλατικό μέλλον της πόλης. Θέλει να το διαδώσει με κάθε τρόπο, να είναι κοντά στα παιδιά, να διοργανώσει τον «λαϊκό ποδηλατικό γύρο» σε όλη την Αθήνα και να μάθουν όλοι για τα οφέλη του, σωματικά και ψυχικά…
Λίγο πριν τα πρώτα… κλικ εκμεταλλεύομαι το χρόνο να υποδεχτώ την Πατρίτσια, που μόλις έφτασε. «Είμαι εντελώς άυπνη… εξομολογείται ». «Αλλά όταν είσαι μόλις 22 χρονών, η… εξάντληση δεν σου χτυπάει ποτέ την πόρτα», της απαντάω. «Πάλι καλά που δεν έπρεπε να έρθω με το ποδήλατό μου…» λέει γελώντας. Την ίδια στιγμή φτάνει ο Πυρπασόπουλος, χαιρετάει και μπαίνει αμέσως στο κόλπο με τους άλλους 3, που ήδη έχουν αρχίσει να κάνουν σούζες και ορθοπεταλιές σαν 15χρονα…
Η Πατρίτσια ασχολείται εντατικά εδώ και 3,5 χρόνια με το ποδήλατο, κυρίως στα μέρη της, στα νότια προάστια και έχει δει τρελή διαφορά στο σώμα της. «Έχω σφίξει παντού» εξομολογείται. Δεν το βλέπει ως μόδα αλλά ως αφορμή για γυμναστική. Πού θα την πετύχεις; Aπό Γλυφάδα μέχρι Καβούρι, μιας και εκτός από βόλτα, πολλές φορές το χρησιμοποιεί και για τα ψώνια της. Της αρέσουν τα ακριβά ποδήλατα και έχει ιδιαίτερη αδυναμία στα στιλάτα Electra με τα μεγάλα τιμόνια, τα καλαθάκια, τα αυτοκολλητάκια κ.λπ. Όσο για το τι θα ήθελε να αλλάξει στην πόλη της σε σχέση με το αγαπημένο της hobby, είναι ότι «ο Δήμαρχος πρέπει να κάνει πάρκα, όχι παρκάκια, όπως έχει κάθε ευρωπαική πρωτεύουσα και γι’ αυτό το σκοπό θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το παλιό αεροδρόμιο,προκειμένου να μπορεί κάποιος να κάνει ποδήλατο άφοβα». Διαπιστώνει ότι οι Έλληνες δίνουμε τόσα λεφτά για ακριβά αυτοκίνητα, ενώ θα μπορούσαμε να έχουμε ποδήλατα με ένα μόνο κέρμα, όπως στο Μιλάνο. Μου μίλησε για τα γυρίσματα της νέας της ταινίας το «Έτερον ήμισυ» με τον Κρατερό Κατσούλή, τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη και την Κατερίνα Παπουτσάκη, που βγαίνει στις 03/02 στη μεγάλη οθόνη και χαρίζοντάς μου ένα υπέροχο χαμόγελο, ανυπομονεί να ανέβει στο ποδήλατό της…
Μα που είναι ο Χρανιώτης; Πάει 10:00, πάει 11:00… Κάτι το μήνυμα μου που δεν παραδόθηκε σωστά, κάτι το σαββατιάτικο ξενύχτι με έκαναν να χάσω τα ίχνη του. Τον εντόπισα μετά από μισή ώρα στον Πειραιά, απ’ όπου μάλλον… διακτινίστηκε, γιατί ήρθε γρήγορα και μάλιστα με το ποδήλατό του… Τελικά πρόκειται για τη… μασκότ της παρέας, αφού όλοι άρχισαν να τον πειράζουν και να του κάνουν πλάκα. Επικρατεί όμορφο κλίμα και μέχρι να πιουν έναν καφέ στο πόδι -για να ανοίξει και το μάτι- «αναλαμβάνω» τον Πυρπασόπουλο…
Με τρομερά αισιόδοξη φυσιογνωμία και θετική ενέργεια που δεν δυσκολεύεται να τη χαρίσει και στους γύρω του, μου εξηγεί πόσο πολύ αγαπάει το ποδήλατο. «Όταν δεν με πιέζει ο χρόνος, το χρησιμοποιώ και ως μέσο μεταφοράς, εκτός από αφορμή για γυμναστική». Μπορώ και ο ίδιος να το διαβεβαιώσω, αφού τον έχω πετύχει πολλές φορές από το πάρκο της Καισαριανής μέχρι το Κάραβελ (μία από τις αγαπημένες τους διαδρομές) αλλά και στο ιστορικό κέντρο που πηγαίνει με το Χρανιώτη, μιας και τους συνδέει δυνατή φιλία. Μιλώντας για ασφάλεια, δεν κρύβει πως «Οι μεγάλες λεωφόροι θέλουν υποδομή, είναι δύσκολη η Συγγρού και η Κατεχάκη για τους ποδηλάτες». Για να προστατεύεται, μιας και του αρέσει η ποδηλασία και τις βραδινές ώρες, έχει εξοπλιστεί με φωσφοριζέ γιλέκο και φως στο… όχημα. «Αν καταφέρει ο Δήμαρχος να πεζοδρομήσει την Πανεπιστημίου και γενικότερα να προχωρήσει στην ανάπλαση του κέντρου, η Αθήνα θα γίνει πιο βιώσιμη». (Είπα πριν ότι είναι τρομερά αισιόδοξος;). Η απορία μου είναι αν θα ζήσουμε αυτές τις εικόνες του Άμστερνταμ και του Βερολίνου, όπου μέχρι τραπεζικοί και πολιτικοί κινούνται με 2 ρόδες. Είναι και πάλι θετικός: «Θέλω να πιστεύω πως ναι, αν και θα αργήσει. Οι συνθήκες έχουν αρχίσει να αλλάζουν τα τελευταία χρόνια, γίνονται πράγματα…». Αυτό που θα ήθελε, παρόλα αυτά, από τον Δήμαρχο Αθηναίων είναι να επιτρέπεται η μεταφορά του ποδηλάτου στο Μετρό (έστω μόνο στο τελευταίο βαγόνι) ή να μπουν ειδικές σχάρες σε λεωφορεία και τρόλεϊ, όπως γίνεται στο Βερολίνο και σε άλλες πόλεις. Αλλάζοντας θέμα και μιλώντας για κρίση στις θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές, και…επειδή το Βερολίνο πέφτει μακριά, συμφωνούμε ότι τουλάχιστον θα ευνοήσει την ανάπτυξη της ποδηλασίας. «Κόβεις το γυμναστήριο, μειώνεις τη βενζίνη και έτσι τα έβγαλες τα έξοδα αγοράς». Απλά μαθηματικά είναι, αρκεί να το θέλεις…
Ο Χρανιώτης δικαιώνει τον τίτλο του αιώνιου εφήβου. Ακομπλεξάριστος, αλλάζει τα ρούχα του στη μέση του πάρκου! Αγαπητές θαυμάστριες, μπορεί να μην τον δείτε με το μποξεράκι όπως εγώ, αλλά μπορείτε να τον απολαύσετε -ντυμένο- από κοντά (εκτός από την τηλεοπτική Ονειροπαγίδα) με την μπάντα του ΒΑRBUS, στις μουσικές σκηνές που εμφανίζεται, ερμηνεύοντας από Depeche Mode μέχρι Μotorhead σε… πειραγμένες version. Τον ζήλεψα πάντως για το windsurf ,που κάνει στις πιο εξωτικές παραλίες του κόσμου (Κόστα Ρίκα, Σρι Λάνκα, Βραζιλία κ.ά.)… Πώς ξεκίνησαν όλα όμως με το ποδήλατο;
«Όπως όλοι έκανα κι εγώ σαν παιδί, αλλά μου το κλέψανε και το σταμάτησα. Το ξεκίνησα και πάλι το 2005, όταν χρειάστηκε να φτιάξω ένα καλό σώμα για το έργο Ψυχραιμία. Πια δεν το βλέπω ως προπόνηση αλλά ως τρόπο να αξιοποιώ την πόλη μου» μου λέει, τονίζοντας πως προτιμά να κινείται νυχτερινές ώρες με το mp3 του. Επισημαίνει, βέβαια, ότι στην Αθήνα πρέπει να είσαι ευέλικτος και προσεκτικός οδηγός, «μιας και κινείσαι σε μια υπανάπτυκτη ποδηλατικά πόλη…» και θεωρεί υποχρεωτική την ενημέρωση των οδηγών σχετικά με την συμπεριφορά τους προς τους ποδηλάτες. Είναι όμως συνυφασμένη όλη αυτή η «τάση» με την οικονομική κρίση; «Σαφώς ναι», απαντάει ο Γιώργος, τονίζοντας πως «αυτά είναι τα θετικά της κρίσης και πως υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να αισθανθείς πλήρης, εκτός από τα μπουζούκια και τα ακριβά αυτοκίνητα. Επιπλέον όχι μόνο δεν επιβαρύνεις κανένα αλλά κάνεις καλό στο περιβάλλον και το σώμα σου». Δεν πιστεύει ότι είναι μόδα όλο αυτό. Εξάλλου, «είναι εθιστικό το να αισθάνεσαι ακόμα παιδί, μιας και το ποδήλατο είναι ένα link στην παιδική μας ηλικία και θα υπάρχει υγιής εξέλιξη…»
Για την ακρίβεια, η εξέλιξη… υπήρξε, και μάλιστα άμεσα, μιας και τα σύννεφα άρχισαν να μαζεύονται, ο Γιάννης -ο φωτογράφος μας- μου έδειξε διακριτικά τον ουρανό και η ομάδα ήταν έτοιμη για κλικ! Τα γέλια και οι σούζες, βέβαια, δεν σταμάτησαν (απορώ πως τa καταφέρνει ο Φραγκολιάς με το Gucci κοστούμι και τα -συλλεκτικά- all star!). Ωστόσο, κατάφεραν να «παραταχθούν». Ο Χειμωνέτος με τον Συσσοβίτη δείχνουν οργανωτικές ικανότητες και φτιάχνουν τη… σύνθεση. Οι κοπέλες μπροστά, οι ψηλοί στο πλάι, τριγωνομετρία και savoir vivre δηλαδή… Ο κόσμος στο Πεδίον Άρεως, κάνοντας την κυριακάτικη βόλτα του, στέκεται και κοιτάει, φωτογραφίζεται με τα παιδιά και φυσικά όλο και πληθαίνει. Τα παιδιά, τελικά, έχουν και διαφορετικούς θαυμαστές. Λειτουργούν ως πρότυπα για νέους και μεγαλύτερους, και κάνουν… πετάλι για μια νέα Αθήνα. Προλαβαίνουμε…;
FREEDAY
Με αφορμή το… κίνημα των Freeday ποδηλατών που ξεκίνησε το 2008 ως μια απλή βόλτα από το Θησείο (αρχικά ονομαζόταν «Θησείο 21:30», λόγω ώρας και τοποθεσίας), σήμερα, όλο και περισσότερος κόσμος μαζεύεται στην Πλατεία Ασωμάτων κάθε Παρασκευή βράδυ με σκοπό να κάνει μια… διαφορετική βόλτα στη νυχτερινή Αθήνα. Η διαδρομή αποφασίζεται τυχαία από τους 14 διοργανωτές και συνήθως αποτελείται από τουλάχιστον 50-60 χλμ. Ο κόσμος δείχνει τεράστια ανταπόκριση, προέρχεται από όλες τις ηλικίες και τις κοινωνικές ομάδες, μιας και δεν απαιτείται και ιδιαίτερη φυσική κατάσταση, αφού η μέση ταχύτητα είναι περίπου 10 χλμ/ώρα. Υπάρχει σχετικό group στο Facebook (FREEDAY-ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ) που ενημερώνει τους ποδηλάτες για τη διαδρομή. Παρατηρείται διαρκώς αυξανόμενη προσέλευση, που είναι ασφαλώς καλός οιωνός και δείχνει ότι επιτέλους κάτι αλλάζει σ ‘αυτή την πόλη…
0 ΣΧΟΛΙΑ