ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ εξομολόγηση: “Αυτό που με πλήγωσε περισσότερο απ’ όλα είναι ότι με πρόδωσε…”

Δυστυχώς, σ’ εμένα συνέβηκάτι που με έκανε να μη θέλω να δω τον άντρα μου ούτε ζωγραφιστό. Και αυτό αποφάσισα νασας το εξομολογηθώ. Ολα ξεκίνησαν πέρυσι, ύστερα από είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια γάμου. Είμαστε και οι δύο στην έκτη δεκαετία της ζωής μας. Με τον Αργύρη γνωριστήκαμε φοιτητές στη Γεωπονική Σχολή στη Θεσσαλονίκη και η ιστορία μας ξεκίνησε όπως οι περισσότερες, δηλαδή με πάθος φλογερό.
Τότε που τον γνώρισα ήταν άνθρωπος πολύ προσγειωμένος και αρκετά συντηρητικός θα έλεγα. Αφήστε που ήταν και τσιγκούνης. Κατάγεται από μια πολύ εύπορη οικογένεια γιατρών με καταγωγή τη Θεσσαλονίκη και είναι μοναχοπαίδι. Τέλος πάντων, έρωτας ήταν, παντρευτήκαμε και καρπός του έρωτα ο γιος μας, ο οποίος σήμερα ζει στο εξωτερικό από τότε που έφυγε φοιτητής. Ολα άρχιζαν να αλλάζουν στη μεταξύ μας σχέση με τον άντρα μου από τότε που έφυγε το παιδί. Δεν είναι ότι τσακωνόμασταν, αλλά συνέβαινε κάτι χειρότερο για μένα. Περνούσαμε αδιάφορα και η επικοινωνία μας είχε χαθεί. Βέβαια, να σας ξεκαθαρίσω ότι ποτέ δεν είχε δώσει δικαιώματα. Ηταν από τη δουλειά στο σπίτι και από το σπίτι στη δουλειά, σε μια εταιρεία με είδη κηπουρικής όπου ήταν διευθυντής.
Η αληθινή εξομολόγηση ενός μετανιωμένου πατέρα και συζύγου: «Έτσι είναι τα αγόρια, βαράνε!»
Εγώ λες και είχα πέσει σε κατάθλιψη. Κλεισμένη μέσα σε ένα σπίτι, έκλαιγα γιατί μου έλειπε το μοναχοπαίδι μας ο Κώστας. Μια περίοδο, ο Αργύρης άρχιζε τα βράδια, για πρώτη φορά στα χρονικά, να έρχεται αργά στο σπίτι. Ούτε που πήγε ο νους μου στο πονηρό. Γι’ αυτό δεν τον ρωτούσα ποτέ γιατί άργησε. Ο ίδιος μου έλεγε, με ένα ύφος απολογητικό, ότι ως διευθυντής έχει πάρα πολλές ευθύνες, ειδικά τώρα που θα εισάγουνκάτι φυτά και σπόρους από το εξωτερικό.
Αυτό κράτησε πέντε ολόκληρους μήνες. Στο διάστημα αυτό εγώ πήγα δύο φορές Λονδίνο και πέρασε ο καιρός γρήγορα. Εκείνος είχε γίνει πιο τρυφερός από ποτέ. Ολα καλά μέχρι τη μέρα που μου είπε ότι θα έπρεπε να εκπροσωπήσει την εταιρεία σε ένα meeting στη Θεσσαλονίκη, όπου θα έμενε μία εβδομάδα. Ούτε αυτό με απασχόλησε καθόλου.
Ομως ένα μεσημέρι χτυπάει το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν η ρεσεψιονίστ του ξενοδοχείου που θα έμενε και μου λέει: «Κυρία Δημητρίου, συγγνώμη που σας ενοχλώ, αλλά ο σύζυγός σας ξέχασε στο δωμάτιο το πορτοφόλι του και ένα ζευγάρι γόβες. Ευτυχώς βρήκαμε μια κάρτα του με το τηλέφωνο της οικίας σας και σας πήραμε να μας πείτε πώς θέλετε να τα στείλουμε». Εγώ δεν πίστευα στα αυτιά μου. Προσπάθησα ωστόσο να ξαναβρώ την ψυχραιμία μου και έβαλα μπρος το σχέδιό μου. Είπα να στείλουν και το πορτοφόλι και τα παπούτσια πακέτο στη διεύθυνση του σπιτιού μας. Οταν έφτασαν τα έκρυψα. Το νούμερο των παπουτσιών δεν ήταν το δικό μου και τότε επιβεβαίωσα ότι υπάρχει τρίτο πρόσωπο.
ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ: Ο εφιάλτης μιας 24χρονης που ζυγίζει 300 κιλά (PHOTOS + VIDEO)
Αφήστε που το δωμάτιο του ξενοδοχείου τελικά δεν το έκλεισε η εταιρεία του αλλά ο ίδιος, ενώ εμένα μου έλεγε άλλα. Ξαφνικά καθώς έτρωγε του δείχνω τα παπούτσια. Εκείνος κόντεψε να πεθάνει από την τρομάρα του! Εκεί έγινε ένας χαμός και αυτό που με πλήγωσε περισσότερο απ’ όλα είναι ότι πρόδωσε όλα αυτά τα χρόνια του γάμου μας τώρα στα γεράματα. Τώρα ζούμε μεν στο ίδιο σπίτι, γιατί είναι αδύνατον να ξεκινήσουμε τη ζωή μας πάλι από την αρχή, αλλά κοιμόμαστε σε ξεχωριστές κρεβατοκάμαρες και μιλάμε μόνο για τα τυπικά. Τόσο ωραία ζωή!..






0 ΣΧΟΛΙΑ