Ένα δευτερόλεπτο αρκεί για να αλλάξει η ζωή σου, λέει το κλασικό τσιτάτο που απογοητευμένες έφηβες ή σοκαρισμένες από κάποιο αιφνίδιο γεγονός αναρτούν μετά μανίας στα social media τους, λες και θα ξορκίσουν έτσι την πολλές φορές δυστυχώς αμείλικτη πραγματικότητα. Ναι, είναι αλήθεια: δεν χρειάζεται περισσότερο για να γίνει η ζωή σου άνω κάτω και να ξεχάσεις όσα ήξερες μέχρι τώρα, με την ψυχή σου να αναποδογυρίζεται, την καρδιά σου σμπαράλια και θρύψαλα (γιατί σπάνια… οι τεράστιες αλλαγές είναι για καλό) και την ίδια να μην ξέρεις που πατάς και που βρίσκεσαι, καθώς και εάν το επόμενο βήμα θα σε οδηγήσει κάπου ή θα σε βυθίσει ακόμη πιο βαθιά στην άβυσσο.

Και κάθομαι τώρα εδώ, ο συντάκτης να προσπαθήσω να σου γράψω ψύχραιμες συμβουλές για ποιο πράγμα; Μία ξαφνική απώλεια; Μία απογοήτευση από εκεί που δεν την περίμενες; Την ανατροπή της κοσμοθεωρίας σου αναφορικά με πρόσωπα και πράγματα; Το εγχείρημα μοιάζει σαχλό από την πρώτη γραμμή, το γνωρίζω, και για αυτό ακριβώς θα στα γράψω όσο πιο απλά και χύμα μπορώ. Ακριβώς γιατί μόνο οι αδρές κουβέντες μπορούν να επιφέρουν την οποιαδήποτε διαφορά σε στιγμές μεγάλης ψυχικής έντασης, και να σου χρησιμεύσουν, έστω, κάπου:

• Βγες από το σοκ. Ναι, στο άκουσμα, στην αίσθηση, στο βίωμα του τραυματικού γεγονότος ή εμπειρίας, μπορεί να αισθάνεσαι τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια σου, τις αισθήσεις σου να σε εγκαταλείπουν, τον κόσμο γύρω σου να διαλύεται, να μην αισθάνεσαι τίποτα: είναι το αποτέλεσμα του σοκ, του χτυπήματος που επέρχεται στο νου και την ψυχή σου. Δεν θα το αποφύγεις, όχι. Αλλά φρόντισε να βγεις όσο πιο γρήγορα μπορείς από την πρώτη αυτή φάση. Όσο πιο πολύ εμμένεις εκεί, τόσο περισσότερο δυσκολεύεις τα πράγματα.
• Συνειδητοποίησε τι είναι αυτό που σου έχει συμβεί. Εύχομαι αληθινά όχι κάτι πολύ κακό, κάτι έστω διαχειρίσιμο, που μπορείς να αντιμετωπίσεις. Ναι, πρέπει να κατέβει από το κεφάλι σου και να κατακάτσει στην καρδιά σου, να το εντυπώσεις όλο μέσα σου (πρόσεχε: δεν λέω να το αποδεχτείς, για αυτό χρειάζεται πολύ περισσότερη και σκληρότερη δουλειά), να το καταπιείς ως απτή, άμεση πραγματικότητα. Που στην ουσία της τουλάχιστον, δεν μεταβάλλεται, δεν αλλάζει.
• Προσπάθησε να δεις τι έχεις μαζί σου. Και δεν εννοώ τσαντάκι ή χρήματα, εννοώ τι δυνάμεις κουβαλάς για να μπορέσεις να τις επιστρατεύσεις. Μην τρομοκρατηθείς, στο 99% των περιπτώσεων θα σου φανούν ανύπαρκτες ή έστω τραγικά λίγες για να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες σου, να επουλώσουν τα τραύματα σου, να απαλύνουν τον πόνο που μπορεί να αισθάνεσαι. Η μεγιστοποίηση του κόστους από το χτύπημα είναι κλασικό σύμπτωμα και όρος της ψυχοπαθολογίας, και το αντιμετωπίζουν όλοι όσοι βιώνουν τραυματικά γεγονότα ή εμπειρίες.
• Ανασυντάξου και προσπάθησε να σηκωθείς. Δε είναι απαραίτητο ότι έχεις πέσει κάτω, αλλά καθώς ο κουρνιαχτός και η σκόνη κατακάθονται και το τοπίο αρχίζει να ξεκαθαρίζει, οφείλεις να συλλέξεις όλα τα δεδομένα και να τα υπολογίσεις επακριβώς στην τελική σου αποτίμηση, ώστε να προσπαθήσεις να ξεκινήσεις την αντιμετώπιση.
• Αναζήτησε συμμάχους άφοβα. Στο αρχικό στάδιο, ιδίως, είναι πολύτιμοι. Πολλοί δεν μπορούν καν να διαχειριστούν την κατάσταση που τους επισκέπτεται, χωρίς τις απαραίτητες χείρες βοηθείας, πρακτικές και υλικές ή έμμεσες και ηθικές, από τον περίγυρο τους. Απενοχοποίησε τη λήψη βοήθειας: δεν είναι κακό, ούτε ντροπή, αλλά ανάγκη. Τώρα είναι που θα ανακαλύψεις ποιους έχεις πραγματικά δίπλα σου, οπότε οφείλεις να τους καλέσεις κοντά σου να σου σταθούν.
  

  Παράλληλη σχέση: Πώς θα το χειριστείς;;

Και έπειτα, κύριε υπερψύχραιμε; Αφού μαζέψω δυνάμεις, καταπιώ ότι όλα άλλαξαν μέσα μου και γύρω μου, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, και μαζέψω τα στρατεύματα μου, τι κάνουμε τότε; Η εκστρατεία που σε περιμένει, δυστυχώς, θα είναι και μακρά και επίπονη, αναλόγως της φύσης του τραύματος που προκλήθηκε και της έντασης των αλλαγών που υπέστης. Όχι, δεν θα περάσουν όλα εύκολα. Όχι, δεν θα προσαρμοστείς, ούτε θα αποκαταστήσεις την εντός σου ψυχική ισορροπία εν μία νυκτί. Ούτε θα ανταποκριθείς άμεσα, σε όποιες μεθόδους θεραπείας κι αν επιλέξεις ή επιλεγούν για την περίπτωση σου. Δεν θα σου πω χαζά, θέλει και χρόνο και προσπάθεια και θέληση. Και πάλι θα πονάς, πάλι θα το σκέφτεσαι, πάλι θα αναρωτιέσαι αν θα μπορούσα τα πράγματα να είχαν γίνει διαφορετικά. Και καθώς ο χρόνος δεν φημίζεται για τα πισωγυρίσματα του, πέραν ίσως από κάποια κόμικς του Disney, δεν θα μπορέσεις να κάνεις τίποτα περισσότερο από το να αφιερωθείς στην προσπάθεια. Να ξεπεράσεις. Να αποδεχτείς. Να καταλάβεις. Να συμβιβαστείς, ίσως. Όσο πιο πολύ το προσπαθήσεις, τόσο γρηγορότερα θα έχεις και αποτελέσματα. Όχι κοσμογονικά, ούτε απαραιτήτως ανατρεπτικά του αρχικού συμβάντος. Αλλά που θα σου επιτρέψουν να ξεκινήσεις και πάλι δειλά δειλά να χτίζεις τη ζωή σου από την αρχή, όπως εσύ τη θέλεις και τη φαντάζεσαι, ξεπερνώντας τα πάντα, ακόμη και τα πιο δύσκολα, που σου έλαχαν καθ’ οδόν. Η πιο μεγάλη νίκη σου είναι στο χέρι σου, και εξαρτάται από το πόσο πολύ τη θέλεις. Μην τολμήσεις και τα παρατήσεις στο ημίχρονο, ο δεύτερος γύρος δεν έχει ξεκινήσει καν και εσύ μπορείς να γυρίσεις το ματς. Και να βγεις νικήτρια. Σε πείσμα όλων μωρέ. Επειδή μπορείς. Κι ό,τι θέλει, ας έρθει να σε ξαναπροκαλέσει…