Αλήθεια, ποιο θα είναι το νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» για τους Έλληνες μετά τον κορωνοϊό;

Ο Ραφαήλ Αλαγάς βγάζει… το καπέλο σε όσους έχουν καταφέρει μέχρι τώρα να σταματήσουν τον κορωνοϊό και απευθύνει στον Κυριάκο Μητσοτάκη ένα ερώτημα, που είναι κρίσιμο για το μέλλον όλων μας.

Οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές, αναμφισβήτητα, σε παγκόσμιο επίπεδο. Ολόκληρος ο πλανήτης βρέθηκε μπροστά σε μια τεράστια πρόκληση, σε σημείο ολόκληρες χώρες να χρειάζεται να βάλουν «λουκέτο», ώστε να αντιμετωπίσουν τη «λαίλαπα», που έφερε πρωτίστως στις ανθρώπινες ζωές ο κορωνοϊός.

Μέσα σε όλα αυτά, βέβαια, η Ελλάδα για πρώτη φορά αναδείχθηκε μετά από πολλά χρόνια σε παράδειγμα προς μίμηση για όλο τον πλανήτη. Άρθρα αποθέωσης σε όλο τον κόσμο από κορυφαία Μέσα Ενημέρωσης και εύσημα από προσωπικότητες του βεληνεκούς του Μπιλ Γκέιτς δεν παίρνουμε κάθε μέρα, κάτι που σημαίνει πως κάτι έχουμε κάνει καλά.

Αλήθεια μοιάζει να είναι. Την Τετάρτη (15/4), ο Σωτήρης Τσιόδρας ανακοίνωσε μόλις 22 νέα κρούσματα του ιού και ένα θάνατο για το τελευταίο 24ωρο. Οι άνθρωποι, που παλεύουν στις ΜΕΘ, μειώνονται σταδιακά μαζί με τις νέες περιπτώσεις και τους νεκρούς και, προς το παρόν, η χώρα μας θριαμβεύει απέναντι στον ιό. Ο θρίαμβος, βέβαια, είναι μια σχετική λέξη, αφού σε κάθε περίπτωση θάνατοι υπάρχουν. Και κάθε θάνατος είναι ιερός, όπως επανειλλημένα έχει επισημάνει ο καθηγητής. Σε σύγκριση με άλλες περιπτώσεις χωρών, όμως, ναι, για θρίαμβο πρόκειται.

VIRAL

Ακρόπολη: Σοκ με τις αποκαλύψεις για τον 60χρονο – Είχε δοθεί εντολή για εγκλεισμό σε ψυχιατρείο, αλλά δεν τον είχαν εντοπίσει

Αλέξης Σταμάτης: Ποιος ήταν ο συγγραφέας που «έφυγε» στα 67 – Η μητέρα του Μπέτυ Αρβανίτη, η μάχη με το αλκοόλ και η σπάνια ασθένεια

Λορέντζο Καριέρε: Ραγίζει καρδιές το «αντίο» του γιου του, Ρομπέρτο – «Τίποτα δεν είναι πια όπως πριν»

Ο θρίαμβος αυτός ανήκει στους γιατρούς, που νίκησαν τον ιό μαζί με τη γυναίκα από την Αργεντινή στο «Βενιζέλειο», παρότι μάλιστα δεν πρόκειται για νοσοκομείο αναφοράς. Ο θρίαμβος ανήκει στους γιατρούς, που τα κατάφεραν μαζί με τον κύριο Γιώργο στο Θριάσιο νοσοκομείο. Πολλές τέτοιες ιστορίες, που δείχνουν πως, πράγματι, μιλάμε για θρίαμβο, ο οποίος «επισφραγίζεται» στην καθημερινή ενημέρωση από όσους τυχαίνει να έχουν τα ηνία της χώρας σε αυτή την κατάσταση.

Όλα αυτά είναι μια πραγματικότητα, που αν αμφισβητήσει κάποιος, το κάνει εκ του πονηρού, για να το πούμε κομψά. Δεν υπάρχει περίπτωση να αμφισβητείς αυτά τα αποτελέσματα και να το κάνεις καλοπροαίρετα.

Υπάρχουν, όμως, και δύο άλλες πραγματικότητες. Από τη μία πλευρά, αυτή της οικονομικής κρίσης, που αναμένεται να ακολουθήσει παγκόσμια την εξάπλωση του κορωνοϊού και δεν αποκλείεται να αποδειχθεί μεγάλη για την χώρα μας, καθώς δεν αποκλείεται ακόμη και το φθινόπωρο να υπάρξουν μέτρα, ώστε να είμαστε έτοιμοι για το πιθανολογούμενο «δεύτερο κύμα».

Από την άλλη, υπάρχει αυτή του κοινωνικού status quo που θα επικρατήσει στο μέλλον, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για όλο τον κόσμο. Είναι αλήθεια, ότι αυτές τις μέρες πρέπει να ασχολούμαστε με το πώς θα σώσουμε την ανθρώπινη ζωή. Σωστά το είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο τελευταίο διάγγελμα, αλλά δεν μπορούμε να μη σκεφτόμαστε και την επόμενη μέρα.

Σε προηγούμενο διάγγελμα, ο πρωθυπουργός της χώρας είχε κάνει λόγο για «νέο κοινωνικό συμβόλαιο». Ίσως να πέρασε στα ψιλά, καθώς ήμασταν στην προσπάθεια να συνηθίσουμε την καραντίνα και να προστατέψουμε τους αγαπημένους μας και τους εαυτούς μας, αλλά θεωρώ πως είναι μια εξαιρετικά σημαντική φράση, μια φράση που αποτελεί όλο το «ζουμί» για την επόμενη μέρα.

Και καλό είναι να μας απαντήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κάποια στιγμή, τι σημαίνει αυτή η φράση του. Τι είναι αυτό το κοινωνικό συμβόλαιο, στο οποίο πρέπει να συμφωνήσει ο λαός με την κυβέρνησή του; Τι θα περιλαμβάνει; Θα έχει περιορισμούς στην κίνηση της καθημερινότητας; Θα έχει περισσότερο έλεγχο, όταν κάποιος βγαίνει από το σπίτι του, έστω για να πάει μια βόλτα; Θα έχει διαφορετικές συμβάσεις στις εργασίες του, οι οποίες δε θα είναι το ίδιο ευνοϊκές με πριν; Θα κάνει λιγότερα ταξίδια, επειδή θα μπορεί να βλέπει τα αξιοθέατα κάθε τόπου… από το σπίτι του; Θα εμπεριέχει περισσότερη προώθηση δραστηριοτήτων από το σπίτι, ώστε να αφομοιωθεί μια νοοτροπία, ότι δεν χρειάζεται και να βγαίνουμε πολύ;

Μήπως θα είναι το ακριβώς αντίθετο; Θα μπορούμε, δηλαδή, να κυκλοφορούμε ελεύθερα παντού; Θα μας δίνονται κίνητρα να κάνουμε τις δραστηριότητές μας εκτός σπιτιού; Θα μας δίνονται αφορμές να ταξιδεύουμε διαρκώς; Οι έλεγχοι θα είναι αυτοί, που χρειάζεται να γίνονται και θα είναι αποτελεσματικοί; Θα έχουμε περισσότερες ευκαιρίες στην εργασία;

Και δε μιλάω για τώρα, αλλά για το μακροπρόθεσμο μέλλον, γιατί δεν πρόκειται η νέα μας καθημερινότητα να είναι μια «μίξη» των δύο παραδειγμάτων, που ανέφερα. Θα είναι κάποιο από τα δύο. Ή που θα συνηθίσουμε τον «εγκλεισμό» και θα τον ενσωματώσουμε στη λογική μας, ή που θα απολαύσουμε τη ζωή περισσότερο από ποτέ, έχοντας προσλάβει στη συνείδησή μας μια σπουδαία εμπειρία, η οποία μπορεί να μας βελτιώσει ποικιλοτρόπως στην καθημερινότητα.

Ποια από τις δύο καθημερινότητες, λοιπόν, θα ισχύσει κύριε πρωθυπουργέ; Και ναι, είναι ένα ερώτημα που είστε ο πιο αρμόδιος να απαντήσετε, γιατί εσείς έχετε τα «γκέμια» τώρα. Φαίνεται, ότι είστε ένας άνθρωπος που προσπαθεί να βοηθήσει την χώρα να κάνει το βήμα μπροστά. Ίσως να χρειαστεί να σκεφτετίτε, λοιπόν, ποια από τις δύο περιπτώσεις θα κάνει τους πολίτες της να ζήσουν μια αληθινή πρόοδο, όπως εσείς μας έχετε πει πως την ονειρεύεστε.