Mano Aperta: Το κινητό εστιατόριο που προσφέρει φαγητό σε όσους έχουν ανάγκη!
Η Mano Aperta, αυτοδιαχειριζόμενη κοινωνική κουζίνα, προσφέρει με συνέπεια εδώ και τρεισήμισι χρόνια αυτό που λείπει από τους ανθρώπους που η Πολιτεία ξέχασε σ’ ένα παραπέτασμα καταστατικής αορατότητας, ένα πιάτο φαΐ.
Δείτε επίσης: Φεύγουν 300 πρόσφυγες από τη Σύμη!
Από τον Πειραιά μέχρι τη Βαρβάκειο απλώνουν μια χειρονομία έμπρακτης στήριξης σε αυτούς που το έχουν ανάγκη. Μόνο που από το ξημέρωμα της Δευτέρας, οι κουτάλες τους ανακατεύουν λίγο λυπημένα, αφού ένα από τα πιο αγαπημένα τους σπίτια εκκενώθηκε με τη συνοδεία ΜΑΤ και φλας. Λες και είναι δυνατόν να εκκενώσεις ποτέ τον ήχο από τα πολυεθνικά γέλια, τις μυρωδιές καρυκευμάτων, το όνειρο για μια νέα ζωή.
Η Mano Aperta μίλησε λίγες μέρες πριν συμβούν όλα αυτά αλλά διαισθανόμενοι τον κίνδυνο, καθώς οι εκκενώσεις των προσφυγικών καταλήψεων έχουν προτεραιοποιηθεί στον κυβερνητικό σχεδιασμό με αποτέλεσμα οι Δευτέρες μας να ξεκινούν με εικόνες παιδιών που κρατάνε σφιχτά μια κούκλα πίσω από τα χνωτισμένα τζάμια ενός πούλμαν και αστυνομικούς που αγγίζουν πρόσφυγες με γάντια.
VIRAL
Οι άνθρωποι της κοινωνικής κουζίνας είχαν την ανάγκη να μοιραστούν βιώματα, σκέψεις και άγχη πριν ένα κομμάτι από αυτά περάσει στη σφαίρα ενός κύκλου που έκλεισε πρόωρα και με τα όπλα στα χέρια. Τα δικά τους όπλα δεν είναι αυτόματα, ούτε προκαλούν τρόμο. Είναι τσουκάλια, γκάζια, σουρωτήρια και λαχανικά. Η διαδρομή τους ξεκίνησε με μια ανάρτηση στο facebook για να φτάσει σήμερα στη διανομή 4.500 μερίδων το μήνα.
«Το Φλεβάρη του 2016, όπου υπήρχαν χιλιάδες πρόσφυγες εγκλωβισμένοι και εξαθλιωμένοι στην Ειδομένη και στο λιμάνι του Πειραιά έκανα μια ανάρτηση στη σελίδα Three Mooges που είχα στο facebook να μαζευτούμε άτομα που πέρα από την έκφραση αλληλεγγύης στα social media, θα μπορούσαμε να διερευνήσουμε πως θα προχωρούσαμε σε πράξεις. Έγινε μια πρώτη συνάντηση 60-70 ανθρώπων χωρίς να ξέρουμε τι θα κάνουμε. Εκεί έπεσε η ιδέα να δημιουργηθεί μια κουζίνα. Ξεκινήσαμε να το ψάχνουμε.
Συγκεντρώσαμε χρήματα μεταξύ μας και αγοράσαμε τον εξοπλισμό. Ευτυχώς ανάμεσα μας υπήρχαν μάγειρες που μπορούσαν να μας κατευθύνουν. Έτσι σε μια εβδομάδα η κουζίνα είχε στηθεί. Λίγες μέρες αργότερα άνοιξε η δομή στην οδό Μερλιέ. Ήμασταν οι πρώτοι που πήγαμε εκεί να μαγειρέψουμε και σταδιακά έγινε το σπίτι μας. Μαγειρεύουν επίσης στην πύλη Ε7 του Πειραιά που ζουν πολλοί άστεγοι και στη Βαρβάκειο. Δεν κάνουμε διακρίσεις, μέχρι και σε τουρίστες έχει τύχει να δώσουμε φαγητό», λέει ο Παναγιώτης, από τα ιδρυτικά μέλη της.
Δείτε επίσης: Προσφυγικό: Οι αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ! Αύξηση ελέγχων και αλλαγές στο άσυλο!
Η ομάδα πλαισιώθηκε από ανθρώπους που είχαν τη διάθεση να επενδύσουν ένα τμήμα του ελεύθερου χρόνου και της ενέργειας τους για να προσφέρουν μια ελάχιστη ανακούφιση σε ευάλωτους πληθυσμούς. Κάποια άτομα είχαν ερασιτεχνική ή επαγγελματική εμπειρία στη μαγειρική, ενώ άλλα δεν είχαν μαγειρέψει ποτέ στη ζωή τους. Μικρή σημασία είχε. Το νήμα που διέτρεξε τη σκέψη όλων ήταν ότι η προσφυγική και οικονομική κρίση εξωθούσε χιλιάδες ανθρώπους στο περιθώριο, εκτεθειμένους στην ένδεια και τη στέρηση, διαμορφώνοντας προϋποθέσεις απαξίωσης της ζωής. Σ’ αυτό το συγκείμενο η ανιδιοτελής και αλληλέγγυα προσφορά καλού φαγητού δεν καλύπτει απλά μια ζωτική ανάγκη αλλά λειτουργεί ως ενδυνάμωση του υποκειμένου και ανάκτηση της αξιοπρέπειας.
«Δεν είναι εύκολο να εγκαταλείπεις τις συνήθειες σου και να αφιερώνεις τα σαββατοκύριακα σου σε μια τέτοια δράση. Ωστόσο, το κάνουμε κι αυτό δείχνει την αποφασιστικότητα μας να στηρίξουμε το εγχείρημα παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν. Δεν είμαστε Μη Κυβερνητική Οργάνωση, ούτε παίρνουμε κάποια επιδότηση. Είμαστε μια συλλογικότητα που λειτουργεί χωρίς ιεραρχίες. Οι πόροι μας προέρχονται από χρήματα που βάζουμε οι ίδιοι, προσφορές πολιτών σε χρήματα ή σε υλικά και από τα πάρτι που διοργανώνουμε γι’ αυτό το σκοπό. Παραμείναμε στη δομή στην οδό Μερλιέ μέχρι το τέλος και παρά τις απειλές για εκκένωση. Μας ενδιέφερε να είμαστε κοντά στους ανθρώπους και να προσφέρουμε ποιοτικό φαγητό. Το καλό φαγητό είναι στοιχειώδες. Πρέπει σ’ αυτόν που στέκεται απέναντι σου και μπορεί να έχει να φάει δύο μέρες – όπως συμβαίνει για παράδειγμα με τους άστεγους στον Πειραιά – , να του δώσεις ένα καλό φαγητό.
0 ΣΧΟΛΙΑ