“Μεθυσμένο Ημερολόγιο”: Ο Τζόνι Ντεπ τα… τσούζει στο Πουέρτο Ρίκο! (PHOTOS & TRAILER)

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Κινηματογραφική… «μέθη»!

Πως σχετίζονται ο Τζόνι Ντεπ με τη δημοσιογραφία, το γαλήνιο Πουέρτο Ρίκο με μια εφημερίδα και το βουντού με το ρούμι; Οι απαντήσεις στο «Μεθυσμένο Ημερολόγιο», που από την 1^η Μαρτίου παρουσιάζει με τον πιο γλαφυρό και απολαυστικό τρόπο την ξέφρενη ζωή που περιγράφουν οι Χέμινγουεϊ και Τόμσον στα μυθιστορήματά τους!

Aπό τον Μπάμπη Δούκα ([email protected])

 

Η υπόθεση

Η ταινία «Μεθυσμένο Ημερολόγιο» αφηγείται την παράξενη ιστορία του Πολ Κεμπ (Τζόνι Ντεπ), ενός δημοσιογράφου που κουρασμένος από τη θορυβώδη ζωή και την τρέλα της Νέας Υόρκης, αλλά και τη μετά τον Αϊζενχάουερ εποχή στην Αμερική, παίρνει τη μεγάλη απόφαση: ταξιδεύει στο παρθένο και ειδυλλιακό Πουέρτο Ρίκο προκειμένου να εργαστεί σε μια τοπική εφημερίδα, τη «San Juan Star», με διευθυντή τον καταπιεσμένο Λότερμαν (Ρίτσαρντ Τζένκινς). Ο Κεμπ δεν θα αργήσει να προσαρμοστεί αλλά και να υιοθετήσει το στιλ ζωής των ντόπιων, στο οποίο κεντρικό ρόλο παίζει η άφθονη κατανάλωση ποτού, με το ρούμι να πρωταγωνιστεί! Ο Κεμπ θα ερωτευθεί μάλιστα το πιο… ακατάλληλο κορίτσι, τη Σενό (Άμπερ Χερντ), την άγρια, ελκυστική και γεννημένη στο Κονέκτικατ αρραβωνιαστικιά του Σάντερσον (Άαρον Έκχαρτ). Ο Σάντερσον είναι ένας Αμερικανός επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στην περιοχή και εμπλέκεται σε σκοτεινές υποθέσεις αγοροπωλησίας ακινήτων. Όταν ο Σάντερσον αναθέτει στον Κεμπ να γράψει ένα κολακευτικό άρθρο για το πρόσφατο ανούσιο project του, ο δημοσιογράφος θα βρεθεί σε δίλημμα: είτε να γράψει προς οικονομικό όφελος του διεφθαρμένου επιχειρηματία, ή να τον αποκαθηλώσει. Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Μπρους Ρόμπινσον (υποψήφιος για Oscar για την ταινία «The Killing Fields» και σκηνοθέτης της cult ταινίας «Withnail & I») σκηνοθετεί και γράφει το σενάριο της ταινίας, το οποίο είναι βασισμένο στο πρωτότυπο μυθιστόρημα του Τόμσον.

Για κριτικές, αίθουσες & ώρες προβολών κάντε κλικ εδώ

 

Η ιστορία πίσω από την ταινία…

Ο δημιουργός του «The Rum Diary» Χάντερ Σ. Τόμσον γεννήθηκε στο Λούισβιλ του Κεντάκι και από την αρχή της ζωής του ήταν διαβολάκος! Στα είκοσί του εργάστηκε σε μια σειρά από περιοδικά και εφημερίδες, από το TIME και το National Observer μέχρι ένα περιοδικό μπόουλινγκ στο Πουέρτο Ρίκο (!), όπου και έγραψε το πρώτο του βιβλίο, το οποίο παρέμεινε αδημοσίευτο μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90. To «The Rum Diary» ήταν ξεχασμένο στο υπόγειο του Τόμσον για πολλά χρόνια και, αν δεν είχε γίνει η… μοιραία επίσκεψη του Τζόνι Ντεπ στο σπίτι του, ίσως να μη δημοσιευόταν ποτέ.

— «Έπεσα πάνω στο “The Rum Diary” σχεδόν τυχαία,» αναφέρει ο Ντεπ. «Ήμαστε στο υπόγειο του σπιτιού του, στο Woody Creek, στο μέρος που το ονόμαζε “δωμάτιο του πολέμου”, και υπήρχαν ατελείωτες κούτες με πράγματα. Δεν ήξερα τι ήταν όλα αυτά, έτσι άρχισα να τα τραβάω έξω. Και έπεσα πάνω στο “The Rum Diary“. Και μου λέει ο Τόμσον, “Θεέ μου αυτό το είχα γράψει το 1959” και είπα “…Ας το διαβάσουμε να δούμε περί τίνος πρόκειται”. Και έτσι αρχίσαμε να το διαβάζουμε. Ίσως θα πρέπει να το δημοσιεύσω τελικά»… Πριν καλά καλά ο Τόμσον ετοιμαστεί για την έκδοση του βιβλίου, μαζί με τον Ντεπ άρχισαν να σκέπτονται τη μεταφορά του στον κινηματογράφο.

— «Από εκείνη την πρώτη κουβέντα» λέει ο Ντεπ, «τα πρώτα 20 λεπτά μιλούσαμε ήδη για τα δικαιώματα της ταινίας και το πώς θα κάναμε από κοινού την παραγωγή»…

Δυστυχώς ο Τόμσον πέθανε το 2005 και δεν το είδε να μεταφέρεται στη Μεγάλη Οθόνη.

— «Η ταινία είναι ένα αφιέρωμα στον Χάντερ. Ήταν καταπληκτικό που είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω σε μια από τις ιστορίες του. Και δεν υπήρχε καλύτερος συνεργάτης για να το κάνω αυτό από τον Ντεπ», υποστηρίζει ο παραγωγός Γκράχαμ Κινγκ.

 

…και οι χαρακτήρες της

Για το ρόλο του Κεμπ ο Τζόνι Ντεπ ήταν κάτι παραπάνω από τέλειος.

— «Δεν υπάρχει ηθοποιός που να είναι πιο κοντά στην περσόνα του Χάντερ Τόμσον από τον Τζόνι Ντεπ», λέει ο Γκράχαμ Κινγκ. Μολονότι ο Πολ Κεμπ βασίζεται σε γενικές γραμμές στο χαρακτήρα όταν ήταν νέος, ο Μπρους Ρόμπινσον ήθελε να είναι συμβατός με τον τρόπο που ο Ντεπ αντιλαμβανόταν τον Τόμσον. Να μην είναι μια απομίμηση της προσωπικότητας του συγγραφέα, όπως διαμορφώθηκε τα επόμενα χρόνια.

Όταν ο Κεμπ αρχίζει να εργάζεται στη San Juan Star ξεκινά να κάνει παρέα με τον φωτορεπόρτερ Σάλα που δουλεύει εκεί. Για το ρόλο αυτό αναζητούνταν κάποιος με ιδιαίτερη ποιότητα.

— «Ήθελα κάποιον σχετικά άγνωστο, αλλά πραγματικά καλό ηθοποιό.  Ο Μάικλ Ρίσπολι τα είχε όλα», λέει ο σκηνοθέτης. «Ο Σάλα είχε πάει στο Σαν Χουάν 10 χρόνια νωρίτερα. Ήταν φωτογράφος, με κάποιο ταλέντο. Τον ρούφηξε ο τόπος, τον ανέβασε και κατόπιν σχεδόν τον κατέστρεψε. Ένας από τους λόγους που διάλεξα τον Μάικλ ήταν ότι έψαχνα για κάποιον που να δείχνει αδύναμος να ξεφύγει από τις κακοτοπιές»…

Αναμφίβολα ο Ρόμπινσον ήξερε ποιος έπρεπε να παίξει τον Σάντερσον.

— «Ο Άαρον Έκχαρτ ήταν η πρώτη και μοναδική μου επιλογή» λέει. «Είναι πολύ καλός ηθοποιός και έχει ένα είδος σκληρής ομορφιάς. Έρχεται επίσης σε πλήρη αντίθεση με τον Τζόνι Ντεπ. Είναι όμορφος με έναν Άρειο τρόπο. Ο Τζόνι έχει ομορφιά Λατίνου. Ο Σάντερσον είναι κτηματομεσίτης και έχει σχέσεις με την εφημερίδα, οικονομικές και εκδοτικές. Είναι πολύ γοητευτικός και εντελώς αδίστακτος»…

Ο Ντεπ εντυπωσιάστηκε από την έντονη δέσμευση του Έκχαρτ στο ρόλο.

— «Μας έκανε όλους να τρίβουμε τα μάτια μας. Έπιασε το ρόλο από το λαιμό και τον έφερε σε πέρας μέχρι το τέλος», είπε. «Όταν άρχισα να ψάχνω την ηθοποιό για το ρόλο της Σενό, έψαχνα για κάποια γυναίκα με λάγνα γοητεία», λέει ο Ρόμπινσον. Όλο το βιβλίο έχει να κάνει με το αμερικανικό όνειρο και την εμμονή του Χάντερ να το ξεσκεπάσει. Η Σενό συνδέεται με το άτομο που εκμεταλλεύεται αυτό το όνειρο. Ο Κεμπ είναι τρελά ερωτευμένος μαζί της επειδή είναι τόσο δύσκολο να την αποκτήσεις όσο και το όνειρο.

— «Αυτή η άπιαστη ποιότητα έστρεψε την προσοχή του Ντεπ στη Χερντ. Ήταν σαν σταρ του σινεμά του 1950, αλλά μέσα της υπήρχε βαθιά ριζωμένο κάτι ποιητικό. Υπήρχε ένα μυστήριο. Δεν μπορούσες να καταλάβεις τι είχε συμβεί στη ζωή της, αλλά σε έκανε να θέλεις να της κάνεις ερωτήσεις που κανονικά δεν θα έκανες», λέει ο Ρόμπινσον.  «Ενδιαφέρουσα ήταν και η επιλογή του χαρακτήρα του Μόμπεργκ. Στο βιβλίο περιγράφεται ως Σουηδός, αλλά αποφάσισα να τον κάνω Αμερικανό. ΟΤζιοβάνι Ρίμπισι είναι εξαιρετικός ηθοποιός. Στο σετ έμοιαζε καταρρακωμένος! Νομίζω ότι μέσω του Τζιοβάνι αναδύεται το κωμικό στοιχείο ως κινητήρια δύναμη της ταινίας»… Για το ρόλο του Λότερμαν, του αρχισυντάκτη της εφημερίδας San Juan Star, ο σκηνοθέτης επέλεξε τον Ρίτσαρντ Τζένκινς.

— «Τελικά ενσάρκωσε τέλεια το ρόλο», αναφέρει ο Ρόμπινσον. «Ο Λότερμαν είναι ένας παλαιάς κοπής υστερικός δημοσιογράφος, που δούλευε για 40 χρόνια ως βοηθός αρχισυντάκτη στην εφημερίδα The Baltimore Sun. Τώρα είναι ένα κινούμενο νευρικό ράκος, που προσπαθεί να διευθύνει τη δική του εφημερίδα και να εξασφαλίσει την επιβίωσή της»…

 

Τι γράφει ο ξένος Τύπος;

Οι New York Times το περιγράφουν ως «συγκινητικό αφιέρωμα στον Τόμσον», ενώ η USA Today τονίζει πως «…ο Τζόνι Ντεπ αιχμαλωτίζει άψογα το πνεύμα του χαρακτήρα που υποδύεται». Σε παρόμοιο τόνο, η New York Daily News υποστηρίζει πως «…ο Ντεπ, σε κατάσταση μέθης ξανά, υποδύεται καταπληκτικά έναν πραγματικό χαρακτήρα». Στην αντίπερα όχθη, το Film.com τονίζει πως «…ίσως τελικά οι ηθοποιοί να πέρασαν καλύτερα στα γυρίσματα απ’ ό,τι εμείς παρακολουθώντας την ταινία», ενώ το Entertainment Weekly γράφει ότι «...σε κάποια σημεία η ταινία γίνεται μονόχνοτη». Πώς έχουν τα πράγματα; Θα το μάθετε από 1^η Μαρτίου στους κινηματογράφους!

 

Γιατί να το δεις/ γιατί όχι

ΝΑ ΤΗ ΔΕΙΣ: Θα σας ταξιδέψει σε ένα ανέμελο σκηνικό, με έξυπνα αστείες καταστάσεις και σίγουρα θα περάσετε ευχάριστα. Πέραν του Ντεπ, πολύ αξιόλογο είναι και το υπόλοιπο καστ

ΝΑ ΜΗΝ ΤΗ ΔΕΙΣ: Σε κάποιες περιπτώσεις ο σκηνοθέτης δεν βάζει όσο θα έπρεπε τη σφραγίδα του. Συχνά νομίζεις πως απλά στέκεται πίσω από την κάμερα και αφήνει τον Ντεπ να κάνει τα δικά του!

 

Η κληρονομιά του Χάντερ Σ. Τόμσον

Ο συγγραφέας πέθανε το 2005, αλλά ο Ντεπ και ο Ρόμπινσον ήταν αποφασισμένοι να κρατήσουν το πνεύμα του ζωντανό στο πλατό.

— «Μια από τις τελευταίες προσπάθειές μου ήταν να τον τιμήσω, ολοκληρώνοντας το εγχείρημά μας και φέρνοντάς τον ξανά στη ζωή μέσα από αυτή την παραγωγή», λέει ο Ντεπ. «Ζήτησα να υπάρχει μια καρέκλα για τον Χάντερ με το όνομά του πάνω της. Ζήτησα να υπάρχει ένα εξώφυλλο στο σενάριο με το όνομά του Χάντερ πάνω του. Ζήτησα να υπάρχει ένα σταχτοδοχείο και ένα πακέτο Dunhill και ένας αναπτήρας, για τον Χάντερ. Ζήτησα να υπάρχει ένα μπουκάλι Chivas Regal δίπλα στην καρέκλα του κάθε μέρα, και φυσικά ένα ποτήρι Highball γεμάτο με πάγο δίπλα από το μπουκάλι, για αυτόν. Έπρεπε με κάποιον τρόπο να τα χρησιμοποιήσουμε όλα αυτά για να γίνει αισθητή η παρουσία του Χάντερ και να του αποδοθεί φόρος τιμής. Ο Μπρους και εγώ μόλις φτάναμε κάθε πρωί στο πλατό γεμίζαμε το ποτήρι του με Chivas Regal, βυθίζαμε τα δάχτυλά μας σε αυτό και ίσως πίναμε και μία γουλιά για να βγάλουμε τη μέρα -απλά για να σιγουρευτούμε ότι ο Χάντερ ήταν εκεί. Και ήταν εκεί. Κάθε μέρα, κάθε δευτερόλεπτο, κάθε στιγμή. Για εμάς»!

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ TRAILER ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ