Editorial Mykonos Magazine 2011. Kαι ετοιμάζουμε πυρετωδώς το τεύχος 2012…..

Happy Blood!

Είχα καιρό ν’ ακούσω κάτι τόσο καλό όσο το «happy blood», έκφραση που σημαίνει «επιμονή στην ευτυχία, στη ζωή, στην αισιοδοξία». Μου την είπε ο φίλος μου ο Σταύρος προχθές: «Με τον Carlo, όταν βλέπουμε κάποιον με θετική αύρα, λέμε αυτός είναι happy blood»! Τέλειος τίτλος για τη Μύκονο. Από το προηγούμενο καλοκαίρι, μέχρι και τώρα ακόμη, με σταματούν γνωστοί και άγνωστοι για να μου πουν μπράβο για το περσινό editorial μου. Όμως, δεν έγραψα τίποτα περισσότερο απ’ αυτά που ξέρουν και συζητάνε όλοι στο νησί. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει ασυλία για κανέναν. Η Μύκονος είναι το σπίτι μου. Αυτό δεν εξηγείται, βάζω τελεία λοιπόν. Επιδρά πάνω μου σαν ναρκωτικό! Με κάνει να ξεχνώ τα πάντα και -σαν τη λήθη του Οδυσσέα- με γαληνεύει και μου προκαλεί ευεξία πρωτόγνωρη. Το ίδιο περίπου συμβαίνει και σε χιλιάδες άλλους. Γι’ αυτό και δεν την αλλάζει κανείς, και όλοι «κολλάνε». Η Μύκονος σου δημιουργεί εθισμό και στερητικά. Με το που φτάνεις, οι αντιστάσεις μειώνονται και παραδίνεσαι άνευ όρων! Κάτι σαν τον έρωτα! Και το λέω αυτό γιατί εδώ έχω ζήσει και την απόλυτη δυστυχία, τον αργό θάνατο. Τον Απρίλιο του 2006, πριν από σχεδόν δυόμισι χρόνια, μου πήραν από το σπίτι μου στα Χουλάκια τον μικρό μου γιο, το Δημήτρη. Και μέχρι σήμερα δεν τον έχω ξαναδεί. Αυτό δεν περιγράφεται, ούτε εξηγείται. Η βιβλική μάστιγα που με χτύπησε δεν σταμάτησε στη ζωή μου και στο Δημήτρη, αλλά μου ρήμαξε και το σπίτι μου στη Μύκονο. Το κατάκλεψε και το βανδάλισε, όχι μία, αλλά τρεις φορές. Αυτή η βιβλική μάστιγα πρέπει να είχε αδελφίστικες ροπές, γιατί έκλεψε μέχρι μαχαιροπίρουνα, hippy φούστες και τα δαντελένια μαξιλάρια της γιαγιάς μου. Όπως λέει και ο Ανδρέας «ούτε απελπισμένος Αλβανός δεν τα κλέβει αυτά, κα. Κατερίνα». Δύο χρόνια και κάτι έζησα στο φουλ την αγωνία, τον τρόμο, τον πόνο και ό,τι συνεπάγονται αυτά. Ξένοι έμειναν παράνομα μέσα στο σπίτι μου, κοιμόντουσαν στο κρεβάτι μου και λεηλατούσαν τα πάντα! Συγχρόνως, περιοδικά τύπου «ΟΚ», «Down Town» και «Hello», εκτός από την εξειδίκευσή τους σε σοβαρά θέματα κουτσομπολιού, τσόκαρου, γόβας, lifting και κρεβατιού, αποφάσισαν(!) να ερμηνεύουν εισαγγελικές διατάξεις και αποφάσεις δικαστηρίων με σκοπό να με ρεζιλέψουν στο πανελλήνιο, διαδίδοντας ψεύτικες και διαστρεβλωμένες ειδήσεις. Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε δυναμώνει και δεν έχει σημασία πόσες φορές πέφτεις, αλλά πόσο γρήγορα σηκώνεσαι. Αν ήταν άλλος, μετά απ’ όλα αυτά δεν θα είχε ξαναπατήσει το πόδι του στο νησί. Ούτε μέχρι την Τήνο δεν θα έφτανε, δηλαδή. Ο έρωτας, τελικά, είναι πιο δυνατός απ’ οτιδήποτε άλλο. Happy Blood. Και φταίει κι αυτός ο μυκονιάτικος αέρας, που δεν τον αφήνει να γίνει αγάπη. Και μένει πάντα δυνατός και ορμητικός. Σαν το φως που διώχνει και τις πιο βαριές σκιές! Και για να μη σας αφήσω με απορία, κι επειδή για όλους έρχεται «the pay day», η βιβλική μάστιγα ήδη διώκεται ποινικά, για μερικά κακουργήματα. Όσο για τους εκδότες που μ’ έκαναν «σούσι», έφτασε η ώρα να λογοδοτήσουν στα ελληνικά δικαστήρια. Η μεγαλύτερη εκδίκηση, τελικά, είναι να περνάς καλά. Σαν τη φαλάκρα, που γίνεται σφαλιάρα στην υπέρμετρη ωραιοπάθεια κάποιου γνωστού μου! Γιατί στη Μύκονο ζούμε ακριβώς αυτό που είπε ο Αϊνστάιν: «το ωραιότερο πράγμα που μπορούμε να βιώσουμε είναι το μυστηριώδες…»!

Kατερίνα Γιατζόγλου