ΑΡΧΙΚΗ MEDIA

Τι απαντάει ο διευθυντής του περιοδικού που δέχτηκε αγωγές 2,5 εκ.ευρώ από Φασουλή, Μακρυπούλια και Χατζηγιάννη

Τι απαντάει ο διευθυντής του περιοδικού που δέχτηκε αγωγές 2,5 εκ.ευρώ από Φασουλή, Μακρυπούλια και Χατζηγιάννη
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

 

Ο διευθυντής του ΒHmagazino, Παύλος Παπαδόπουλος, με άρθρο του στο περιοδικό, απαντά στους Σταμάτη Φασουλή, Ζέτα Μακρυπούλια και Μιχάλη Χατζηγιάννη για τις αγωγές εναντίον του ενθέτου της εφημερίδας “Βήμα της Κυριακής”.

Το άρθρο έχει τίτλο “Δύο αγωγές και μία απάντηση”, ενώ στην κορυφή της σελίδας υπάρχει ο υπέρτιτλος “Βιομηχανία αγωγών”. Ο Παύλος Παπαδόπουλος, αφού πρώτα ξεκαθαρίζει πως δεν υπήρχε η παραμικρή πρόθεση να θιχτεί η τιμή και η υπόληψή του Σταμάτη Φασουλή σημειώνει…

“Ως πτυχή της καλλιτεχνικής παρουσίας του θεωρούνται τα φιλολογικά διανθίσματα στον τίτλο, τόσο η λέξη “τζέντλεμαν” όσο και η λέξη “τρελή”, η οποία μάλιστα αναφέρθηκε αυστηρώς τοποθετημένη σε εισαγωγικά, τόσο στο εξώφυλλο όσο και στο ίδιο το ρεπορτάζ. Η εν λόγω λέξη τοποθετημένη σε εισαγωγικά θεωρούμε ότι απολύτως λανθασμένα ερμηνεύτηκε από τον κ. Φασουλή ως “καταφρονητική, συκοφαντική και εξυβριστική» έκφραση αφού αφορά αποκλειστικά και συμβολίζει την ερμηνεία του στο θεατρικό έργο “Το κλουβί με τις τρελές”, το οποίο σκηνοθέτησε ο ίδιος και το οποίο παρουσιάστηκε στο θέατρο Παλλάς το 2009”.

Υπενθυμίζει, μάλιστα, πως το ΒHmagazino φιλοξένησε στο εξώφυλλό του τους δύο καλλιτέχνες της παράστασης (Σταμάτη Φασουλή – Γιάννη Μπέζο) ενώ χρησιμοποιεί και την ατάκα του ηθοποιού και σκηνοθέτη, στη συνέντευξη που παραχώρησε για το συγκεκριμένο τεύχος στη δημοσιογράφο Μυρτώ Λοβέρδου…

“Εμείς οι ηθοποιοί μοιάζουμε πάρα πολύ με τους παρενδυτικούς άνδρες. Αυτοί το διαλέγουν σαν τρόπο ζωής, εμείς σαν τρόπο τέχνης, που κάπου γίνεται ζωή” και στη συνέχεια πρόσθεσε: “Ο Μπέζος κάνει έναν γκέι και εγώ έναν τραβεστί. Τα ξεχωρίζουμε αυτά μέσα στο έργο. Εγώ κάνω τα γυναικεία σουσούμια μέσα στο ζευγάρι, εκείνος είναι ο ανδροπρεπής”.

Στη συνέχεια, ο Παύλος Παπαδόπουλος,σημειώνει…

“Είναι εύλογο, λοιπόν, ότι η λέξη αυτή σε καμία περίπτωση δεν αφορά την προσωπική του ζωή, για την οποία δεν γνωρίζουμε απολύτως τίποτα, ουδέποτε μας απασχόλησε, και όπως άλλωστε αναφέρουμε ρητά στο ρεπορτάζ, ο ίδιος δεν έχει ποτέ καταστήσει τμήμα της δημόσιας παρουσίας του”.

Επίσης, ο διευθυντής του ΒHmagazino, αναφέρεται στις εκφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν για να περιγράψουν τον Σταμάτη Φασουλή στο επίμαχο άρθρο…

“Εξίσου απαρατήρητη από τον κ. Φασουλή πέρασε η ρητή αναφορά στο ίδιο ρεπορτάζ ότι πρόκειται για έναν «αυτοδημιούργητο, εργατικό, ακατάβλητο και ευφυή καλλιτέχνη» καθώς και για το γεγονός ότι «όλοι οι συνεργάτες του μιλούν για τη γενναιοδωρία του». Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, να ισχύει η κατηγορία του κ. Φασουλή ότι με το ρεπορτάζ και τον τίτλο τον θεωρούμε «προσωπικότητα της οποίας ο βίος είναι ουσιαστικά ταυτισμένος με τον ρόλο στην εν λόγω παράσταση»; Πώς είναι δυνατόν να ισχυριζόμαστε κάτι τέτοιο την ίδια ώρα που γράφουμε ότι πρόκειται για «εργατικό, ακατάβλητο και ευφυή καλλιτέχνη”;

Συνεχίζοντας, ο Παύλος Παπαδόπουλος επισημαίνει πως “Ο τίτλος συνεπώς του ρεπορτάζ αποτέλεσε μια συμβολική συμπύκνωση και συγκερασμό των αντιθέσεων μιας καλλιτεχνικής παρουσίας πολλών ετών “ ενώ τονίζει πως γενικότερα ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη παρουσιάζει το έργο, τη προσωπικότητα, τη δημόσια και καλλιτεχνική προσφορά του Σταμάτη Φασουλή διαχρονικά κρίνονται και παρουσιάζονται με τρόπο ευμενή και θετικό από το σύνολο των μέσων ενημερώσεως του Ομίλου, ενώ υπενθυμίζει πως ο καλλιτέχνης αρθρογραφεί συστηματικά για πολλά χρόνια στην καθημερινή εφημερίδα “Τα Νέα”, που ανήκει στον ΔΟΛ.

“Κλείνοντας” την απάντηση για την αγωγή του Σταμάτη Φασουλή, ο διευθυντής του ΒHmagazino αναρωτιέται…

“Πώς είναι δυνατόν ένας καλλιτέχνης που οφείλει μέρος της επιτυχίας του στη σάτιρα και στην επιθεώρηση να στρέφεται με εχθρότητα απέναντι σε ένα μέσο ενημέρωσης επειδή παρουσίασε την καλλιτεχνική διαδρομή και τη δημόσια παρουσία του χωρίς να περιοριστεί μόνο σε όσα ευμενή λέγονται για αυτόν; Πώς είναι δυνατόν να διατηρεί μια τέτοια προσέγγιση για την ελευθερία του λόγου και για τα όρια της κριτικής ώστε να απαιτεί συνολικά 520.000 ευρώ (!) ως αποκατάσταση της τιμής του η οποία, όπως ισχυρίζεται, επλήγη από εκφράσεις όπως οι προαναφερθείσες”;

Σε ό,τι αφορά την αγωγή που απέστειλαν εναντίον του περιοδικού οι Ζέτα Μακρυπούλια και ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, ο Παύλος Παπαδόπουλος εξηγεί για το άρθρο που έχει τίτλο “Περιμένοντας τον γαμπρό”…

“Η κυρία Μακρυπούλια σε σταθερή βάση τα τελευταία χρόνια παραχωρεί συνεντεύξεις αναφερόμενη στον επικείμενο γάμο της, ο οποίος μονίμως αναβάλλεται. Ασφαλώς η πολυετής αναβολή του γάμου της ηθοποιού είναι κάτι που δεν μπορεί να προκαλεί τον ψόγο αφού είναι σαφές ότι μπορεί να οφείλεται σε αστάθμητους παράγοντες. Πολλοί θα συμφωνούσαν, ωστόσο, ότι η σταθερή παραμονή στην επικαιρότητα μίας καλλιτέχνιδος αφενός μέσα από τη δουλειά της και αφετέρου μέσα από ρεπορτάζ ή συνεντεύξεις στις οποίες ομιλεί περί επικείμενου γάμου και στη συνέχεια με πληροφορίες ή δηλώσεις περί καθυστέρησής του δικαιολογεί τον τίτλο “Περιμένοντας τον γαμπρό”.

Ο διευθυντής του BHmagazino επισημαίνει πως… “Ως γνωστόν, οι εν λόγω καλλιτέχνες δεν εξέφρασαν ποτέ δημοσίως τη δυσφορία τους για μια προβολή η οποία τους κατατάσσει ίσως στην κορυφή των προτιμήσεων του Τύπου. Το ΒΗmagazino ασφαλώς δεν αμφισβήτησε την αυθεντικότητα της προσωπικής σχέσης των δύο καλλιτεχνών ή το αυθόρμητο του ενδιαφέροντος του Τύπου για αυτούς, αλλά έθεσε στους αναγνώστες του το ζήτημα της – θεμιτής βεβαίως – συνειδητής διαχείρισης της ιδιωτικής ζωής με έναν τρόπο που να ενισχύει τη δημόσια αποδοχή του καλλιτεχνικού έργου”.

Ολοκληρώνοντας το άρθρο, τονίζει πως οι καλλιτέχνες θα πρέπει να σέβονται την ελευθερία του Τύπου και καταλήγει γράφοντας…

“Οι καλλιτέχνες, οι οποίοι κυριολεκτικά ζουν και αναπνέουν χάρη στην ελευθερία του λόγου και είναι οι πρώτοι που πλήττονται όταν αυτή χάνεται, δεν μπορεί να εξαντλούν την αυστηρότητά τους απέναντι σε επαγγελματίες δημοσιογράφους ανάγοντας σε «συκοφαντία» και «εξύβριση» ακόμη και την πιο απλή περιγραφή της δημόσιας παρουσίας τους και την πιο ήπια κριτική στη διαχείριση της δημόσιας εικόνας τους. Τι μπορεί να περιμένει τότε κανείς από τους πολιτικούς;”

 

Πηγή:fthis.gr

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου