ΥΠΟΘΕΣΗ boeing: ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ από τους επιβαίνοντες δεν επικοινώνησε για βοήθεια;;;
Το πλέον συνηθισμένο ερώτημα για αυτήν την πτήση μυστήριο είναι γιατί κανείς από τους επιβαίνοντες δεν χρησιμοποίησε το κινητό του για να καλέσει βοήθεια; Θυμόμαστε όλοι τους επιβάτες της United Flight 93 οι οποίοι χρησιμοποίησαν τηλέφωνο για να ζητήσουν βοήθεια όταν ξεκίνησε αεροπειρατεία στο αεροπλάνο στις 9/11. Έτσι είναι εύλογο να αναρρωτιόμαστε γιατί κανείς από τους 227 επιβαίνοντες δεν έχει κάνει κάτι παρόμοιο.
Ένα μέρος της απάντησης είναι ότι, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, πολλοί ή όλοι οι επιβάτες θα μπορούσαν κάλλιστα να αγνοούντο γεγονός ότι κάτι πήγαινε στραβά. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι η κατάληψη του αεροπλάνου ήταν βίαιη. Η άποψη έχει γίνει όλο και πιο διαδεδομένη μεταξύ των ερευνητών ότι ο ίδιος ο καπετάνιος έκανε την εκτροπή του αεροπλάνου. Ήταν και η ώρα μία μετά τα μεσάνυχτα και πολλοί επιβάτες είχαν αναμφίβολα κοιμηθεί. Εκτός από τα φώτα της καμπίνας, η θάλασσα κάτω θα ήταν εντελώς σκοτεινή. Σε μια τέτοια κατάσταση, χωρίς οπτική επαφή ή μέσα πλοήγησης, είναι σχεδόν αδύνατο να προσδιοριστεί ο προσανατολισμός του αεροπλάνου. Ο μόνος τρόπος που ένας επιβάτης θα μπορούσε να ανιχνεύσει αλλαγή στην πορεία, είναι αν έτυχε να παρακολουθούν την πορεία του αεροπλάνου από το σύστημα ψυχαγωγίας αλλά από το πιλοτήριο αυτό μπορεί να κλείσει. “Υπάρχουν οι διακόπτες κυκλώματος για όλα αυτά τα πράγματα», λέει ο συνταξιούχος πιλότος Gerard Baer.
Μερικές εκθέσεις δείχνουν ότι αφού απενεργοποιήθηκε ο αναμεταδότης και το αεροπλάνο άλλαξε πορεία προς τα δυτικά, ανέβηκε απότομα σε 45.000 πόδια και στη συνέχεια κατέβηκε ακόμα πιο απότομα. Αν αυτό αληθεύει, οι ελιγμοί θεωρητικά θα μπορούσαν να έχουν θορυβήσει τους επιβάτες. Αλλά είναι δύσκολο να γνωρίζουμε πόσο ακριβείς μπορούν να είναι οι εκθέσεις υψόμετρου, δεδομένου ότι φαίνεται απίθανο το πως ένα πλήρως φορτωμένο 777-200ER, μπορεί να φτάσει σε τέτοιο υψόμετρο και αδύνατο ότι θα μπορούσε να κατέβει τόσο γρήγορα. Έτσι, τα δεδομένα θα μπορούσαν να έχουν παραχθεί από ελαττωματικά όργανα.
Εν πάση περιπτώσει, όταν ένα αεροσκάφος είναι στα 30.000 πόδια, τα κινητά τηλέφωνα δεν λειτουργούν. “Στα 3.000 πόδια, μπορείτε να πραγματοποιήσετε μια κλήση, αλλά σε περισσότερο υψόμετρο μπορείτε να το ξεχάσετε αυτό”, λέει ο Wouter Pelgrum, βοηθός καθηγητής της ηλεκτρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο. “Δεν έχουν κάλυψη.” Μέρος του προβλήματος, λέει, είναι ότι οι κεραίες είναι γυρισμένες προς τα κάτω, προς το έδαφος, δεν είναι στον ουρανό. Αν είστε πάνω από μια πόλη, με πυκνό σύμπλεγμα κάλυψης, θα έχετε μια αξιοπρεπή ευκαιρία να κάνετε τηλεφώνημα, αλλά όχι σε μια αγροτική περιοχή, και ακόμη λιγότερο πάνω από τον ωκεανό.
VIRAL
Τότε τι έγινε με τους επιβάτες της United Flight 93; Οι περισσότερες από τις κλήσεις τους έγιναν με GTE AirFones, μια τεχνολογία που δεν είναι πλέον σε χρήση, η οποία επικαλείται ραδιοκύματα για να μπορέσουν οι επιβάτες να επικοινωνήσουν με το έδαφος. Η Malaysia Airlines προσφέρει ένα τηλέφωνο “αέρος-εδάφους” υπηρεσία στην καμπίνατων business που επιτρέπει επίσης στους επιβάτες να στείλουν e-mail, αλλά ο καπετάνιος μπορεί να το κλείσει και αυτό. Μόνο όταν η United Flight 93, πλησίαζε στη Washington, DC και πετούσε κάτω από 10.000 πόδια, “πέρασαν” μερικά τηλεφωνήματα.
Υπάρχει βέβαια και το ενδεχόμενο να υπάρχουν εγκατεστημένες μικρές κεραίες, τα λεγόμενα “pico cells” στο αεροπλάνο – εξαρτάται πάντα από την εταιρία – και έτσι να επιτρέπονται και κινητά αλλά και να μπορεί συνεπώς να γίνει κλήση. Δεν φάνηκε να υπάρχει τέτοιος εξοπλισμός στο συγκεκριμένο αεροπλάνο και ακόμα και αν υπήρχε, ο πιλότος θα μπορούσε να το κλείσει.
Αυτό όμως δεν σημαίνει πως το να υπάρχει ενεργοποιημένο κινητό στην πτήση θα ήταν άχρηστο. Εαν το κινητό δεν βρίσκεται σε λειτουργία πτήσης, ακόμα και να μην βρεί σήμα, είναι μία πηγή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. “Αν υπάρχουν 200 κινητά τηλέφωνα να εκπ΄΄εμπουν επανειλημμένα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, θα ήταν μια χορωδία”λέει ο Paul Czarnecki, ένας πιλότος και τεχνικός δικτύων κινητών τηλεφώνων.” Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σταθμούς σε όλο τον κόσμο για την καταγραφή και ψηφιοποίηση κάθε σήματος στον αέρα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κανείς δεν ξέρει πού είναι.”
Ένας λόγος γι ‘αυτή την έλλειψη ηλεκτρομαγνητικού σήματος μπορούσε να είναι ότι οι επιβάτες είχαν όλοι τα τηλέφωνά τους σε λειτουργία πτήσης, και δεν κατάλαβαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Εάν ο τελικός προορισμός του αεροσκάφους ήταν κοντά στο Κιργιστάν, θα είχαν προσγειωθεί μία ώρα μετά την αυγή, και οι επιβάτες θα είχαν λίγο χρόνο για να παρατηρήσουν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το τοπίο έξω από παράθυρο τους και από τη στιγμή που θα το έκαναν, θα μπορούσαν να βρίσκονται πάνω από αραιοκατοικημένες περιοχές με λίγο σήμα κινητής τηλεφωνίας ή / και σε χαμηλό υψόμετρο, όπου οι ηλεκτρονικές μεταδόσεις θα ήταν δύσκολο να ανιχνευθούν.
Και αν οι επιβάτες παρατήρησαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά νωρίτερα στην πτήση, και άρχισαν να αναλαμβάνουν δράση, ο πιλότος θα μπορούσε να τους “φιμώσει”. “Ο πιλότος μπορεί να αυξήσει το ύψος θαλάμου (δηλαδή, να μειώσει την πίεση ώστε να ταιριάζει με ένα συγκεκριμένο ύψος πάνω από το έδαφος) μέχρι και ύψος κρουαζιέρας», λέει ο Rick Solan. Στην ουσία, ο πιλότος μπορεί να αποπιέσει την καμπίνα, η οποία στα 30.000 πόδια θα προκαλέσει στους επιβάτες απώλεια των αισθήσεών τους μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα αν δεν τραβήξουν τη μάσκα οξυγόνου (η οποία θα κατέβει αυτόματα μπροστά στους επιβάτες εάν η πίεση πέσει σε τέτοιο βαθμό). Όμως, η λήψη αέρα απότις μάσκες θα κρατούσε τους επιβάτες ακινητοποιημένους στη θέση τους, και εν πάση περιπτώσει το οξυγόνου που παράγεται με αυτόν τον τρόπο θα εξαντλούνταν μετά από 15 λεπτά.
Αυτό είναι ένα τραγικό σενάριο, όμως, και υπάρχει καλός λόγος να πιστεύουμε ότι όποιος πήρε την MH370 θα έχει και ισχυρά κίνητρα για να το αποφύγει. Αν το κίνητρο για την απαγωγή ενός αεροπλάνου γεμάτου κινέζους υπήκοους-για πολιτική επιρροή, είναι πράγματι το σωστό, τότε το να τους σκοτώσουν θα ισοπεδώσει ολόκληρο το σκοπό της αποστολής. Με δεδομένη την πονηριά της στρατηγικής της πρώιμης φάσης του σχεδίου, είναι πιο πιθανό (υποθέτοντας ότι η πτήση δεν κατέληξε να προσθαλασσωθεί στο νότιο Ινδικό Ωκεανό), ότι οι υπεύθυνοι ήταν σε θέση να κρατήσουν τους επιβάτες ήσυχους με τον τρόπο που οι πιλότοι σε όλο τον κόσμο κάνουν κάθε ημέρα: ασκώντας την εξουσία του ως πιλότοι και προσφέροντας μια εύλογη εξήγηση για την αλλαγή πορείας και την καθυστέρηση.
Παιδιά αφήνουν προσευχές για τους αγνοούμενους στο αεροδρόμιο της Σεπάνγκ.
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΝΕΑ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
0 ΣΧΟΛΙΑ