“Παράνομοι”: Σάια ΛεΜπεφ & Τομ Χάρντι στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης! (PHOTOS & TRAILER)

Μετά το σκληρό και πεσιμιστικό “The Road“, ο Αυστραλός Τζον Χίλκοουτ καταπιάνεται με το ιστορικό μυθιστόρημα “The Wettest County In The World” και αφηγείται μια αληθινή ιστορία που εκτυλίχθηκε στην Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης. Οι Τομ Χάρντι (“The Dark Knight Rises”) και Σάια ΛαΜπέφ (“Transformers”) υποδύονται τους αδελφούς Μπόντουραντ, παραγωγούς και λαθρεμπόρους παράνομου ουίσκι. Συμπρωταγωνιστούν οι Γκάρι Όλντμαν και Γκάι Πιρς, ενώ το καστ συμπληρώνουν η Τζέσικα Τσαστέιν και η Μία Βασικόφσκα. Το σενάριο έγραψε ο μουσικός Νικ Κέιβ.
Από 25/10 στις αίθουσες από την Odeon. Για κριτικές, αίθουσες & ώρες προβολών κάντε κλικ εδώ.
Στην εποχή της Ποτοαπαγόρευσης, οι αδελφοί Μπόντουραντ αποτελούν μύθο στην Πολιτεία Φράνκλιν της Βιρτζίνια. Έχοντας επιβιώσει από τον Μεγάλο Πόλεμο και την ισπανική γρίπη, επιδίδονται στο λαθρεμπόριο του ουίσκι, το λεγόμενο και moonshine επειδή το διακινούν κάτω από το φως του φεγγαριού. Ο ερχομός όμως του Αστυνόμου Ρέικς από το Σικάγο ανατρέπει τις καταστάσεις – κι ενώ όλη η Πολιτεία υποτάσσεται στους καινούργιους και διεφθαρμένους κανονισμούς του, οι Μπόντουραντ δεν υποκύπτουν σε κανέναν.
Η Πιο Υγρή Πολιτεία του Κόσμου
«Το μόνο που δημιούργησε η Ποτοαπαγόρευση, ήταν μπελάδες»
«Είμαι όπως οποιοσδήποτε άλλος άντρας. Το μόνο που κάνω είναι να προμηθεύω τη ζήτηση». – Αλ Καπόνε
Το μυθιστόρημα “The Wettest County In The World” δημιουργήθηκε όταν ο Ματ Μπόντουραντ αποφάσισε να γράψει ένα μυθιστορηματικό απολογισμό των πικαρεσκικών περιπετειών του παππού του Τζακ, καθώς και των αδελφών του Φόρεστ και Χάουαρντ Μπόντουραντ. Παρόλο που το μυθιστόρημα είναι εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα, δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα. «Τα βασικά στοιχεία στοιχεία της ιστορίας είναι βασισμένα σε αληθινές ιστορίες των οικογενειών της περιοχής, άρθρα εφημερίδων και πρακτικά από δίκες. Παρά την ιστορική ενημέρωση όμως, δεν καταλαβαίνουμε πλήρως τους κεντρικούς ήρωες αυτής της ιστορίας, ή τουλάχιστον τον τρόπο σκέψης τους, καθώς έχουν πεθάνει όλοι πια και δεν υπάρχουν ντοκουμέντα όπως γράμματα ή ημερολόγια. Η δουλειά μου ουσιαστικά ήταν να ‘γεμίσω’ τα κενά των καταγεγραμμένων γεγονότων, και σκοπός μου ήταν να αγγίξω την αλήθεια που βρίσκεται πέρα από τα φτωχά ντοκουμέντα», εξηγεί ο συγγραφέας του βιβλίου που δημοσιεύτηκε το 2008. Ένα βιβλίο που ξεχειλίζει από ευαίσθητες στιγμές σκληρών αντρών, όπου η άγρια και βίαιη συμπεριφορά περιπλέκεται με σιωπηλές στιγμές μεγάλης επιθυμίας, και η αντοχή στο σωματικό πόνο αναμειγνύεται με το θρύλο του Άφθαρτου.
Όταν το μυθιστόρημα έφτασε στα χέρια του Τζον Χίλκοουτ, ο σκηνοθέτης κατάλαβε ότι του δινόταν η ευκαιρία να καταπιαστεί με δύο από τα αγαπημένα του genres, με έναν γενναίο και καινοτόμο τρόπο: «Λάτρεψα τον κόσμο που περιγράφεται στο μυθιστόρημα. Αγαπώ πολύ τα γουέστερν, αν και στην πραγματικότητα εκείνη την εποχή έψαχνα για μια γκανγκστερική ταινία. Είχα ταλαιπωρηθεί μ’ αυτό το ζήτημα, γιατί υπάρχουν μερικές υπέροχες γκανγκστερικές ταινίες, και μου ήταν δύσκολο να βρω κάποια που να έχει κάτι καινούργιο να πει – κι αυτό ήταν κάτι καινούργιο. Ήταν και γουέστερν και γκανγκστερικό, και είχα να δω κάτι ανάλογο από τον καιρό του “Μπόνι και Κλάιντ”. Ταυτόχρονα, το λαθρεμπόριο του αλκοόλ ήταν ένα θέμα που το βλέπαμε κυρίως σε κωμωδίες όπως το “Ο Ατσίδας, το Λαγωνικό και η Κουκλίτσα (Smokey and the Bandit)”. Ενώ αυτή ήταν μια ιστορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, την ένιωθα ζωντανή και μοναδική».
Ο Χίλκοουτ επιστράτευσε τον παλιό του φίλο και συχνό συνεργάτη, τον Νικ Κέιβ, για να γράψει το σενάριο και τη μουσική – όπως είχαν κάνει και στο “The Proposition“. Στα πρότζεκτ των Χίλκοουτ/Κέιβ, το σενάριο και η μουσική είναι πάντα συνυφασμένα από την αρχή, και εξελίσσονται μαζί. Κι επειδή το “Παράνομοι” εκτυλίσσεται στις αραιοκατοικημένες, δασώδεις περιοχές της Βιρτζίνια, η ομιλία των κεντρικών χαρακτήρων έχει έναν ιδιαίτερο, σχεδόν μουσικό ρυθμό που ο Κέιβ ενσωμάτωσε στους διαλόγους, σαν να ήταν μέρος της μουσικής υπόκρουσης. «Τα τραγούδια του Νικ είναι σχεδόν αφηγηματικά, και γι’ αυτό νομίζω ότι όλες οι ταινίες του έχουν μια μουσικότητα», λέει ο Χίλκοουτ. «Υπάρχει ένας ρυθμός στον τρόπο που γράφει ο Νικ, στο διάλογο, στις σκηνές που εκτυλίσσονται. Για το “Παράνομοι” μιλήσαμε για τη διασκευή του μυθιστορήματος (ήταν η πρώτη του φορά), αλλά επίσης μιλήσαμε για την υπόκρουση, και για το είδος της μουσικής. Όταν ο Νικ γράφει το υλικό και τη μουσική, η όλη διαδικασία είναι οργανική: πρώτα γεννιέται η μουσική, μετά το σενάριο, και μετά επιστρέφει και πάλι στη μουσική».
Για να δείτε το trailer κάντε κλικ εδώ.
Από 25/10 στις αίθουσες από την Odeon. Για κριτικές, αίθουσες & ώρες προβολών κάντε κλικ εδώ.






0 ΣΧΟΛΙΑ