“Cloud Atlas”: Ποια είναι η επική περιπέτεια που μας παρουσιάζουν οι Γουατσόφσκι & Τομ Τίκβερ; (PHOTOS & TRAILER)

Ο Τομ Τίκβερ (“Τρέξε Λόλα, Τρέξε”) και τ’ αδέλφια Γουακόφσκι (τριλογία “Matrix”) σκηνοθέτησαν την ταινία “Cloud Atlas“, βασισμένη στο βραβευμένο μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Μίτσελ. Το θρυλικό γερμανικό στούντιο Babelsberg φιλοξένησε το μεγαλύτερο μέρος των γυρισμάτων, στα ίδια πλατό που είχαν στο παρελθόν κινηματογραφηθεί αριστουργήματα όπως τα “Μετρόπολις” και “Γαλάζιος Άγγελος“, ενώ συμπληρωματικά γυρίσματα έγιναν σε Σκωτία και Ισπανία.
Η ιστορία ξεκινάει το 19ο αιώνα από τα νησιά του Ειρηνικού, διασχίζει παρελθόν, παρόν και μέλλον και κάνει το γύρο του κόσμου για να καταλήξει στη Χαβάη, σε μια φουτουριστική κοινωνία που έχει επιβιώσει μετά την Αποκάλυψη. Οι Τομ Χανκς, Χάλι Μπέρι, Χιου Γκραντ, Σούζαν Σαράντον και Χιούγκο Γουίβινγκ υποδύονται πολλαπλούς ρόλους σε μια αλληλουχία διακεκομμένων ιστοριών, που πραγματεύονται το “Σύννεφο“, τον ατέρμονα μεταβαλλόμενο χαρακτήρα του “Άτλαντος“, της σταθερής ανθρώπινης φύσης.
Για αίθουσες & ώρες προβολών κάντε κλικ εδώ.
Στο εμπνευσμένο και συγκλονιστικό έπος “Cloud Atlas” το δράμα, το μυστήριο, η δράση και η αιώνια αγάπη υφαίνονται και εναλλάσσονται αδιάκοπα σε μια μοναδική ιστορία, που ξετυλίγεται σε μια περίοδο 500 χρόνων. Οι χαρακτήρες συναντιούνται και επανενώνονται από τη μια ζωή στην άλλη, όσο γεννιούνται και ξαναγεννιούνται.
Καθώς οι συνέπειες των πράξεων και των επιλογών τους επηρεάζουν τους χαρακτήρες στο παρελθόν, το παρόν και το απώτερο μέλλον, μία ψυχή μεταμορφώνεται από δολοφόνος σε ήρωα, και μια μοναδική πράξη καλοσύνης θα μεταδοθεί μέσα από τους αιώνες, μέχρι να γίνει η έμπνευση για την επανάσταση.
Τα πάντα συνδέονται.
Από το βιβλίο στην οθόνη
Ο Ντέιβιντ Μίτσελ παρουσίασε την ιστορία ως μια σειρά ενάρξεων, των οποίων η πλοκή κλιμακώνεται στα μισά, σταματά, και μετά λύνεται μία προς μία. Η Λάνα θυμάται: «Ξέραμε πως δεν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την ίδια δομή στην ταινία, γι’ αυτό σκεφτήκαμε την πιθανότητα να διευρύνουμε τα όρια της κινηματογραφικής αφήγησης».
Ο Μίτσελ έδωσε στο κάθε κεφάλαιο το δικό του είδος, προκειμένου «να δώσω στο κάθε κομμάτι διαφορετικό ‘χρώμα’ και να μην μπερδεύεται το ένα με το άλλο, όπως λέει ο ίδιος. «Κατά κάποιο τρόπο το σκέφτηκα σαν ένα μενού με πιάτα από διαφορετικές κουζίνες». Αυτή ήταν μια δομή που οι δημιουργοί υιοθέτησαν με μεγάλη ευχαρίστηση, φτιάχνοντας ένα δράμα, μια αισθηματική ιστορία, ένα θρίλερ μυστηρίου, μια κωμωδία, και μια φουτουριστική sci-fi περιπέτεια. Κι όμως, η δύναμη του “Cloud Atlas” δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτά τα στοιχεία διαφοροποιούνται, αλλά πώς υφαίνονται μεταξύ τους, σαν μωσαϊκό», σύμφωνα με τον Άντι Γουακόφσκι. Και η εξερεύνηση των μοτίβων του μυθιστορήματος γύρω από την αέναη επανάληψη, μας επιτρέπει να αντιλαμβανόμαστε μια σειρά αναγνωριστικών déjà vu, όταν οι χαρακτήρες φαινομενικά συναντώνται για πρώτη φορά, αλλά νιώθουν ότι γνωρίζονται μεταξύ τους• ή όταν οι νότες μια μουσικής συμφωνίας ακούγονται τόσο οικείες σε έναν υπάλληλο δισκάδικου – ίσως γιατί είναι ο άνθρωπος που τη συνέθεσε πολλά χρόνια πριν. Στο μυθιστόρημα, ο Μίτσελ χρησιμοποιεί το εύρημα ενός σημαδιού εκ γενετής, που μοιάζει με κομήτη, σε μερικούς χαρακτήρες: «Το σημάδι υπαινίσσεται ότι πρόκειται για τον ίδιο χαρακτήρα που ξαναγεννιέται μέσα στο χρόνο, ότι πρόκειται για μια ψυχή που διασχίζει το άπειρο μεταλλάσσοντας τη μορφή της».
Επί της οθόνης, αυτή η αναγέννηση παρουσιάζεται από την οπτική συνέχεια των ηθοποιών που επανεμφανίζονται τη μια χρονική περίοδο μετά την άλλη, γυρίζοντας πάνω στον καρμικό τροχό. Όπως λέει και ο Τίκβερ, «Καθώς συζητούσαμε για τους δεσμούς που δένουν τους χαρακτήρες μέσα στο χρόνο, και τον τρόπο με τον οποίο ένα πρόσωπο μοιάζει να ολοκληρώνει αυτό που κάποιος άλλος ξεκίνησε αιώνες πριν, σκεφτήκαμε ‘Και γιατί δεν μπορεί να είναι ο ίδιος ηθοποιός που υποδύεται αυτή τη διαδοχή;’ Γιατί να μην κάνουμε τη διανομή των ρόλων βασισμένοι στην ιδέα ότι κάθε ηθοποιός δεν παίζει έναν συγκεκριμένο ρόλο, αλλά πολλούς, που αντιπροσωπεύουν την εξέλιξη ενός και μόνου πλάσματος;»
Όταν οι χαρακτήρες επιστρέφουν στις επόμενες ζωές, ως ψυχές που κατοικούν σε νέα σώματα, εμφανίζονται σε διαφορετικά γεωγραφικά σημεία και με διαφορετικές εθνικότητες ή φύλο. Για το λόγο αυτό, οι ειδικοί καθηγητές ορθοφωνίας Γουίλιαμ Κόνατσερ, η Πέγκι Χόλ-Πλέσσας και η Τζούλια Γουίλσον Ντίκσον, εργάστηκαν με τους ηθοποιούς, που προέρχονταν από διαφορετικές εθνικότητες (αμερικανική, αυστραλέζικη, βρετανική, κινεζική, γερμανική και κορεατική) ώστε να τους βοηθήσουν να αφομοιώσουν πειστικά τις ιδιαιτερότητες διαφορετικών προφορών και διαλέκτων, καθώς άλλαζαν τις πολιτιστικές τους ταυτότητες στην οθόνη. «Ένας από τους χαρακτήρες που υποδύομαι είναι μια γερμανο-εβραία, κι ένας άλλος μια γυναίκα του 24ου αιώνα», λέει χαρακτηριστικά η Μπέρι. «Για έναν ηθοποιό, αυτή είναι μια συναρπαστική προοπτική και μια τεράστια πρόκληση». Ταυτόχρονα όμως, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, «Οι άνθρωποι είναι άνθρωποι, παρά τις οποιεσδήποτε συνθήκες των καιρών. Αυτό που χρειαζόμουν, για να μπορώ να αποδώσω τους διαφορετικούς μου ρόλους, ήταν να ψάξω την ανθρώπινη πλευρά του καθένα με την οποία μπορούμε όλοι μας να ταυτιστούμε, γιατί κατά βάθος όλοι αποτελούμαστε από σάρκα και οστά, καρδιά και πνεύμα».
ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ TRAILER ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Για αίθουσες & ώρες προβολών κάντε κλικ εδώ.






0 ΣΧΟΛΙΑ