Ελεονώρα Μελέτη: Ο θάνατος που τη σημάδεψε! Η μεγάλη αδυναμία της Μελέτη και ο χαμός που δεν μπορεί να ξεπεράσει
Αναμφισβήτητα πρόκειται για μια από τις πιο εκρηκτικές γυναίκες της ελληνικής τηλεόρασης που δεν έχει μάθει να «μασά» τα λόγια της. Πίσω όμως από αυτήν τη δυναμική της παρουσία κρύβεται μια ευαίσθητη γυναίκα που θα ήθελε να γυρίσει πίσω το χρόνο, για να συναντήσει έστω για μία στιγμή τη μεγάλη της αδυναμία. Τον άνθρωπο που τη σημάδεψε με την παρουσία του…
Του Ανδρέα Θεοδώρου
Ήταν πριν από 13 χρόνια όταν η Ελεονώρα Μελέτη ένιωσε να χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της και να λυγίζει στην απώλεια του παππού της. «Με σφάζει ακόμα σαν μαχαίρι στο στήθος η εικόνα του λίγο πριν φύγει», δηλώνει συγκινημένη. Ο παππούς Γιάννης ήταν ο μοναδικός παππούς που γνώρισε η παρουσιάστρια και από μικρή τον θαύμαζε για την προσωπικότητά του. «Ήταν αρχοντάνθρωπος ο παππούς μου και καλλονός. Καλοβαλμένος, καθαρός, σωστός κοκέτης. Με αγέρωχο περπάτημα που απέπνεε υπερηφάνεια και δύναμη».
Η Ελεονώρα από μικρή ήθελε να μαθαίνει όσες περισσότερες ιστορίες μπορούσε για τον παππού της. Τόσο από τις αφηγήσεις του ίδιου όσο και εκείνες της γυναίκας του και γιαγιάς της παρουσιάστριας είχε καταλάβει πως σίγουρα ο παππούς της ήταν ιδιαίτερη προσωπικότητα. «Ήταν αυταρχικός οικογενειάρχης, δύσκολος χαρακτήρας, αλλά ο καλύτερος παππούς στον κόσμο. Του είχα τεράστια αδυναμία».
VIRAL
Για εκείνη ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς της και ήταν αυτός που τη μύησε στον χώρο του αθλητισμού. Εκείνος ήταν την έμαθε να κολυμπά αν και ήταν μόλις ενός έτους. Η Ελεονώρα περίμενε πώς και πώς να έρθει το καλοκαίρι για να πάει στην Κεφαλονιά και να περνά όλο σχεδόν το 24ωρο μαζί με τον παππού της.
«Λάτρευε να με βλέπει να κολυμπώ και να μου δίνει συμβουλές για να βελτιώνω την τεχνική μου, ενώ με δίδασκε με μεράκι τις σωστές βουτιές». Η Ελεονώρα ήταν η ξανθιά του πριγκίπισσα και ήταν πολύ περήφανος γι’ αυτήν. Βρισκόταν δίπλα της σε κάθε της αθλητική δραστηριότητα για να τη χειροκροτήσει, παινευόταν για τα μετάλλιά της, καθώς και τις διακρίσεις της στις ξένες γλώσσες. «Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη συγκίνηση που ένιωσε όταν μπήκα στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Την επόμενη μέρα μάλιστα, με πήρε από το χέρι, με πήγε στην τράπεζα, μου άνοιξε τον πρώτο μου λογαριασμό στον οποίο και κατέθεσε ένα σεβαστό ποσό».
Τα χρόνια όμως πέρασαν και δυστυχώς ο παππούς Γιάννης άρχισε να αρρωσταίνει. Τότε ήταν που η Ελεονώρα Μελέτη συνειδητοποίησε για πρώτη φορά πως ο άνθρωπος είναι φθαρτός και ότι κανείς δεν ξεφεύγει από το θάνατο. «Θυμάμαι τα τελευταία μας Χριστούγεννα. Σπούδαζα στην Ιταλία, έλειπα ήδη κάτι μήνες και ετοιμαζόμουν να γυρίσω για τις γιορτές. Με ενημέρωσε η μητέρα μου πως ο παππούς ήταν στο νοσοκομείο και αμέσως πήρα το πρώτο αεροπλάνο για να βρεθώ κοντά του». Η Ελεονώρα ήξερε πως αυτές θα ήταν οι τελευταίες γιορτές μαζί του και φρόντισε να μη λείψει καθόλου από το πλευρό του, τραβώντας συνεχώς φωτογραφίες μαζί του λέγοντάς του πόσο πολύ τον αγαπούσε.
Και επειδή ήξερε πόσο πολύ θα χαιρόταν εκείνος όταν η Ελεονώρα θα έπαιρνε το πτυχίο της και παρότι υπολειπόταν ένα μόνο μάθημα, εκείνη αποφάσισε να του κάνει ένα δώρο. «Του πήγα για πτυχίο σπουδών το πιστοποιητικό του Proficiency και εκείνος έκλαιγε σαν μικρό παιδί…».
Τις τελευταίες μέρες του είχε πέσει σε λήθαργο και μόνο στη φωνή της Ελεονώρας και του πατέρα της ανταποκρινόταν. Η παρουσιάστρια ήταν δίπλα του μέχρι το τέλος και δεν θα ξεχάσει ποτέ τον πανικό που ένιωσε.
«Έφυγε; Aυτό ήταν έφυγε; Πείτε μου, αν έφυγε…» έλεγε κλαίγοντας με λυγμούς. Για πολύ καιρό μετά η Ελεονώρα ήταν ράκος, δεν πίστευε ότι δεν θα ξαναέβλεπε τον αγαπημένο της παππού, ένιωθε τύψεις για το αν ήξερε πόσο πολύ τον αγαπούσε, αν ήταν σωστή εγγονή. Η Ελεονώρα μέχρι σήμερα φοράει στο μικρό της δάχτυλο, όπως ακριβώς και ο παππούς της, το δαχτυλίδι του για να νιώθει ότι είναι δίπλα της και την προστατεύει. «Η ζωή είναι εδώ, οι άνθρωποι είμαστε εδώ και όλα όσα συμβαίνουν εδώ κάποια στιγμή θα τελειώσουν. Συναισθήματα, σχέσεις, επιτεύγματα».
Πηγή: Περιοδικό Yes
0 ΣΧΟΛΙΑ