Φεστιβάλ Βερολίνου 2013: Τα βραβεία, οι stars και όλα όσα πρέπει να ξέρουμε!!!
Οι μέρες του στο Φεστιβάλ Βερολίνου, τα βραβεία που δώθηκαν, αυτά που αγαπήσαμε και οι διάσημοι καλεσμένοι.
Τα βραβεία
Σχεδόν όλες οι ταινίες που πήραν τα σημαντικά βραβεία στο φετινό Φεστιβάλ Βερολίνου (που όμως είχε ένα από τα πιο αδύναμα διαγωνιστικά της πρόσφατης μνήμης) θα βρουν το δρόμο τους προς τις Ελληνικές αίθουσες.
Τη Χρυσή Άρκτο κέρδισε το Ρουμάνικο δράμα “Child’s Pose” και το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής (όπως και Αντρικής Ερμηνείας) το Σέρβικο φιλμ του Ντάνις Τάνοβιτς “An Episode in the Life of an Iron Picker”.
VIRAL
Βραβείο Σκηνοθεσίας κέρδισε ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν (του “Pineapple Express”) για το buddy drama “Prince Avalanche” με τον Πολ Ραντ και τον Εμίλ Χιρς. Σενάριο πήρε ο Τζαφάρ Παναχί (ο σκηνοθέτης που γυρίζει πλέον ταινίες μέσα από την απομόνωση του σπιτιού του, φυλακισμένος εκεί από την κυβέρνηση του Ιράν) για το “Closed Curtain”.
Τέλος, το μεγαλύτερο φαβορί ήταν από την πρώτη στιγμή η Παουλίνα Γκαρσία για το δράμα “Γκλόρια”, η οποία και πήρε το βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας.
Εκείνα που περιμέναμε
Πριν το Φεστιβάλ είχαμε αναφέρει τις 5 ταινίες που αγωνιούσαμε περισσότερο να δούμε από το φετινό πρόγραμμα. Να πώς μας φάνηκαν.
Before Midnight: Ηταν ακόμα καλύτερο από όσο τολμούσαμε να ελπίζουμε. Θα πούμε πολύ περισσότερα όταν βγει στις ελληνικές αίθουσες, μαζί με την ιστορία της ταινίας από τα στόματα των ίδιων των συντελεστών.
Side Effects: Η ‘τελευταία’ ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ είναι ένα πανάξιο χιτσκοκικού τύπου θρίλερ γεμάτο ανατροπές και αναπάντεχες αλλαγές στην αφήγηση. Φανταστικά διασκεδαστικό.
Upstream Color: Επιφανειακά δυσανάγνωστο όμως σκηνοθετημένο με έναν τρόπο που δεν έχουμε δει ξανά στο σινεμά, αυτή η sci-fi ιστορία εγκληματικής αμέλειας και καταραμένης αγάπης είναι ό,τι καλύτερο είδαμε στο Φεστιβάλ. Δεν έχει διανομή αλλά βγαίνει σε DVD τον Μάιο.
The Grandmaster: Ο Γουόνγκ Καρ-Βάι μας μπέρδεψε κάπως και η ταινία δίχασε ακόμα και τους φανς του. Έχει τα αδύναμα σημεία της, αλλά όταν αυτό το πανέμορφο ρομάντζο πολεμικών τεχνών (!) είναι καλό, είναι ΠΟΛΥ καλό.
The Necessary Death of Charlie Countryman: Υπερβολικά βιντεοκλίπ ελάχιστα έξυπνο, αυτό το νεο-ρομάντζο έχει ένα πολύ καλό Σάια Λεμπάφ στον κεντρικό ρόλο, ένα δυνατό ξεκίνημα, αλλά ελάχιστα πράγματα πέραν αυτών.
Εκείνα που αγαπήσαμε
Πέραν των ταινιών που ξέραμε ήδη ή εκείνων που βραβεύτηκαν, ανακαλύψαμε όμως μερικά ακόμα διαμαντάκια. Αυτά είναι, κράτα τα στην άκρη του μυαλού σου.
Don Jon’s Addiction: Ο Τζόζεφ Γκόρντον-Λέβιτ σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σε μια έξυπνη εκδοχή του “Jersey Shore” αλλά με καρδιά και χιούμορ. Παίζει έναν σφίχτη που ερωτεύεται (ή νομίζει) την τέλεια κοπέλα (ή νομίζει) και αναγκάζεται να ξεπεράσει τον εθισμό στο πορνό- το οποίο βρίσκει καλύτερο από το σεξ. Η ταινία έχει διανομή.
The Broken Circle Breakdown: Bluegrass μουσική στην υπηρεσία της αφήγησης ενός ξεδιάντροπου μελοδράματος- όμως το λέμε για θετικό. Μπορεί να σε κάνει ρετάλι. Μετά μουσικής. Η ταινία κέρδισε το βραβείο Κοινού και έχει διανομή για τις ελληνικές αίθουσες.
Computer Chess: Αυτό κι αν δεν έχει στον ήλιο μοίρα, αλλά οι Νύχτες Πρεμιέρας μοιάζουν πιθανός προορισμός. Από τον ‘νονό’ της αμερικάνικης DIY κινηματογραφικής σκηνής, Άντριου Μπουζάλσκι, έρχεται μια πανέξυπνη και αστεία ταινία, ψευδοντοκιμαντέρ πάνω σε ένα τουρνουά σκακιού με υπολογιστές πίσω στις αρχές των ’80s. Είναι γυρισμένο με τρόπο που να θυμίζει λιωμένη βιντεοκασέτα και είναι φανταστικό.
I Used to Be Darker: Δεν ξέρω αν διακρίνετε ένα μοτίβο, αλλά κι εδώ στις Νύχτες Πρεμιέρας ελπίζουμε. Ένα καλοκαίρι, δυο φίλες, πολλές πληγές ανοιχτές (όμως ανείπωτες), πολύ συναίσθημα και ακόμα περισσότερο τραγούδι. Σαν το ‘Breakdown’ που λέγαμε προηγουμένως, αλλά πιο αμερικάνικο.
Τι μάθαμε για τους σταρ
Ο Ήθαν Χωκ κι η Ζιλί Ντελπί έχουν τρομερή χημεία και συμπληρώνουν ο ένας τις προτάσεις του άλλους. Συνήθως ο Χωκ της Ντελπί. Συνήθως με σεξουαλικά αστεία. Είναι πιο αξιαγάπητο από ό,τι ακούγεται.
Ο Ματ Ντέιμον είναι έξαλλος που το “Promised Land” του Γκας βαν Σαντ δεν πήγε καλά στην Αμερική και απογοητευμένος που δεν πήρε ιδιαιτερα καλές κριτικές.
Ο Σάγια Λεμπάφ μπορεί καμιά φορά να μπλέκει σε σκηνικά που έχουν σαν αποτέλεσμα να χάνει τη συνέντευξη τύπου για την οποία ήρθε από την Αμερική στο Βερολίνο. Αχέμ.
Ο Τζέιμς Φράνκο δεν μπορεί να χαμογελάσει χωρίς να μοιάζει ότι σε ειρωνεύεται ή ότι πονάει ή και τα δύο.
Η Ρούνι Μάρα στις ταινίες της είναι φωτιά και πάγος, στην πραγματικότητα είναι πριγκίπισα.
Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ μπορεί και να μη σταματήσει να σκηνοθετήσει ταινίες αλλά ίσως και να το κάνει. Ξέρεις.
H Μέλανι Λοράν είναι fan girl και το δείχνει εντελώς ακομπλεξάριστα. Στη φωτογράφιση για το Hollywood Reporter τράβηξε η ίδια φωτογραφίες του Δανού ηθοποιού Μίκελ Φολσγκαρντ που κέρδισε πέρσι βραβείο στο Βερολίνο.
Η Αν Χάθαγουεϊ κι ο Χιου Τζάκμαν είναι αυθεντικά ευτυχισμένοι για τους “Άθλιους”.
Δυστυχώς δεν βρέθηκε στο Βερολίνο κι ο Ράσελ Κρόου για να μαθαίναμε εκείνος πώς το βλέπει το ζήτημα.
Η Ιζαμπέλ Ιπέρ είναι ο ορισμός του ‘class’.
O Γουόνγκ Καρ-Βάι είναι ροκ σταρ. Και του αρέσει να εκπλήσσει το κοινό που τον αγαπάει.
www.cosmo.gr
Για περισσότερα κινηματογραφικά νέα κάντε κλικ εδώ
0 ΣΧΟΛΙΑ