ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ!!! Οι δύσκολες μέρες του Νίκου Γεώργα: “Έχω σκεφτεί να αυτοκτονήσω!” Ο Έλληνας “Φρανκ Σινάτρα” έκανε βουτιά στην απόγνωση!!! (PHOTOS)
Πριν τρία χρόνια τον ακούσαμε να ερμηνεύει το διαχρονικό «My way» του Φρανκ Σινάτρα-έτσι κι αλλιώς είναι το τραγούδι της ζωής του- στο «Ελλάδα έχεις ταλέντο» και μείναμε στήλη άλατος! Σύσσωμοι, τηλεθεατές και κριτές, τον είχαμε απολαύσει στο μάξιμουμ και όλοι του έδωσαν τον τίτλο «ο Έλληνας Φρανκ Σινάτρα». Είναι εξάλλου (για όσους το αγνοούν και προφανώς αυτοί δεν είναι οι φαν του) στο top 10 παγκοσμίως των sound alike, των ανθρώπων δηλαδή που η φωνή τους μοιάζει καταπληκτικά με διασημοτήτων, της «μεγαλύτερης λευκής φωνής του 20ού αιώνα» όπως αποκαλούσαν τον Σινάτρα. Κέρδισε με το σπαθί του την πρωτιά στο talent show του ΑΝΤ1. Τώρα, τρία χρόνια μετά, στο κατώφλι των 58, η ζωή του έχει αλλάξει δραματικά.
Της ΝΤΟΝΑΤΕΛΛΑΣ ΑΔΑΜΟΥ
Ο Νίκος Γεώργας χώρισε μετά από σχεδόν τριάντα χρόνια γάμου, τα χρήματα από τη νίκη του στο παιχνίδι τελείωσαν, περιμένει να καρποφορήσει, αν και πλέον δεν το πιστεύει, το συμβόλαιο με τη Sony (ήταν στο «πακέτο» του νικητή του talent show του καναλιού του Αμαρουσίου) και ομολογεί με αφοπλιστική ειλικρίνεια πως του έχει περάσει από το μυαλό -ακόμα, κάποιες φορές, το σκέφτεται- να γίνει αυτόχειρας. Το μόνο που τον κρατάει στη ζωή είναι η μουσική.
VIRAL
Σε φέρνει σε αμηχανία, αν μη τι άλλο, ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να γίνει «βασιλιάς της σκηνής», όπως χαρακτηριστικά έλεγε- και είχε δίκιο φυσικά- η μαέστρος Ευγενία Μανωλίδου να σου μιλάει με τόσο πάθος(!) για μοναξιά. Για μια μοναξιά απύθμενη, που μπορεί να σε τρελάνει, να σε φέρει στα όριά σου. Τουλάχιστον δεν είναι εσωστρεφής. «Η μουσική είναι ο λόγος που παραμένω ζωντανός, το τραγούδι», μου λέει με μια απλότητα που για εκείνον είναι απολύτως φυσιολογική. «Έχω σκεφτεί να αυτοκτονήσω. Και όχι μόνο μία φορά. Αλλά είμαι πολύ δειλός για να το κάνω. Ακόμα, ενίοτε, το σκέφτομαι», εξομολογείται στη «News» και σοκάρει. Δεν μένει εκεί. «Έβαλαν τέρμα, έκοψαν το νήμα της ζωής τους ο Τζιμ Μόρισον, ο Έλβις Πρίσλεϊ που είχαν τα πάντα… Το σκέφτομαι, μετά το χωρισμό μου, μια κομβική στιγμή στη ζωή μου, γιατί άλλαξαν τα πάντα, όλα ανατράπηκαν… Όμως, τελικά, για να γίνεις αυτόχειρας χρειάζεται δύναμη κι εγώ είμαι αδύναμος. Ένιωσα συναισθηματική κενότητα και πλέον και από οικονομικής πλευράς περνάω δύσκολα. Όλη η Ελλάδα είναι στην ίδια κατάσταση, θα μου πεις… Τραγουδάω μία φορά την εβδομάδα, τις Δευτέρες, στο “Bierkeller” (μπυραρία στην Κηφισιά) και άλλη μία, τις Παρασκευές, στο “Common Secret” (εστιατόριο επίσης της περιοχής)… Τουλάχιστον δεν είμαι άνεργος», λέει και το βλέμμα του μελαγχολεί. «Εργαζόμουν για 32 χρόνια σε κοσμηματοπωλείο στο Μοναστηράκι ως πωλητής -μιλάμε για επτά μέρες την εβδομάδα, ήταν πολύ σκληρό ωράριο- αλλά έφυγα γιατί δεν πήγαιναν καθόλου καλά οι δουλειές. Είχα την ευθιξία να το αποφασίσω, αντί να περιμένω να με διώξουν»… Ο χώρος αυτός ήταν το δεύτερο σπίτι του. Εκεί άλλωστε είχε την ανέλπιστη τύχη να συναντήσει «τη Λάιζα Μινέλι, στην οποία εξέφρασα τον απεριόριστο θαυμασμό μου». Από τις πιο μαγικές στιγμές στη ζωή του ήταν η συνάντησή του «με τον Λουτσιάνο Παβαρότι το ’91. Είχε πράγματι συγκλονιστική φωνή και φυσικά του το είπα».
«Aπάτησα τη γυναίκα μου και χωρίσαμε»
Συνεχίζει ακάθεκτος, περιγράφοντας τη ζωή του σε καταιγιστικούς ρυθμούς: «Στα χρόνια που μεσολάβησαν από τη νίκη μου στο παιχνίδι έκανα λάθη. Απάτησα την γυναίκα μου -ήμασταν παντρεμένοι για 28 χρόνια- και χωρίσαμε. Ήταν πολύ ζηλιάρα η Ελένη, αλλά έφταιξα και εγώ τρομερά. Μαζί αποκτήσαμε ένα υπέροχο παιδί, τον Τάσο μου… Τώρα μένω στο ξενοδοχείο ενός φίλου μου… Δεν μπορώ να μείνω σε σπίτι. Τα σπίτια είναι για οικογένειες, για ζευγάρια, εκεί θα ένιωθα ακόμα πιο μόνος».
Τον τελευταίο ένα-ενάμιση χρόνο, απ’ όταν γράφτηκε το τέλος στο γάμο του, βιώνει τη μοναξιά ως το κόκαλο. Θα μου το αναλύσει, όπως εξάλλου το αναλύει και στο βιβλίο του «Αγνάντης». Το ερώτημα που εύλογα ανακύπτει είναι τι απέγινε με το χρυσό συμβόλαιό του μετά τη νίκη του στο «Ελλάδα, έχεις ταλέντο»…. «Και στην προκειμένη, έκανα λάθη. Λάθη για τα οποία τώρα μετανιώνω. Προσπάθησα να τα διορθώσω, αλλά δεν βλέπω φως…». Γίνεται επεξηγηματικός: «Στο συμβόλαιο ήταν και ένας δίσκος με τη Sony. Έκανα το λάθος να μην απαντήσω άμεσα, γιατί θεώρησα εκείνη τη στιγμή πως δεν ήταν υπέρ μου οι όροι. Ήταν το μεγαλύτερο σφάλμα μου! Μετά από δυο-τρεις μήνες, όταν πια εξέπνεε η προθεσμία, ήμουν θετικός στο συμβόλαιο, ήθελα να το υπογράψω. Άργησα, το ομολογώ και, σίγουρα, φέρω ένα τεράστιο μερίδιο της ευθύνης, από την άλλη, ωστόσο, πίεσε, πρέσαρε την εταιρεία για να μου βγάλουν CD και ο Γιώργος Λεβέντης, ο οποίος από την αρχή πίστεψε σε εμένα. Παρά την πίεση πάντως και από την πλευρά του, δεν υπήρξε ανταπόκριση. Μετάνιωσα οικτρά που δεν ήμουν άμεσα δεκτικός στη Sony», θα πει με εμφανή πικρία.
Η ζωή στο ξενοδοχείο
Η ζωή σε ένα ξενοδοχείο δεν είναι και ό,τι πιο εύκολο. Ακόμα κι αν ο ιδιοκτήτης είναι φίλος σου και σε εκτιμά. «Το ξενοδοχείο είναι υπόσταση μοναξιάς, ένα σκαλοπάτι μέχρι να κάνω κάτι καλύτερο στη ζωή μου. Εκεί έχω φίλους, αλλά νιώθω μόνος. Ο κόσμος που με αναγνωρίζει και μου δείχνει ακόμα και τώρα τον θαυμασμό του με κρατά ζωντανό. Είναι πάρα πολλοί, με αναγνωρίζουν παντού και νιώθω πικραμένος, τρελαίνομαι στην ιδέα πως δεν μπορώ να διοχετεύσω το τραγούδι μου σε όσους με θαυμάζουν παρά μόνο μέσα από δύο lives την εβδομάδα. Μπορεί συμμετέχοντας στο “Nα η ευκαιρία” το ’81 -και δεν το έχω πει αυτό- να μην εισέπραξα την αναγνώριση που ίσως θα έπρεπε, ωστόσο αυτό έγινε με το “Ελλάδα, έχεις ταλέντο”. Θα έπρεπε να το αξιοποιήσω. Ξέρω, όπως σου είπα, πως φταίω σε μεγάλο βαθμό εγώ ο ίδιος. Αυτό όμως με κάνει να νιώθω ακόμα περισσότερο τη μοναξιά, είναι σύνδρομο το οποίο δεν μπορώ να ξεπεράσω».
Η λύτρωση στη γραφή
Μιλάει για τον «Αγνάντη», το alter ego του στο παρθενικό του βιβλίο. «Τον ανακάλυψα λίγες στιγμές μετά το “θάνατό” μου. Γιατί μετά το χωρισμό μου, η ζωή μου ήταν κάτι άλλο. Στο βιβλίο, βέβαια, ο ήρωας παθαίνει καρδιακό επεισόδιο. Ευτυχώς σε εμένα δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Όλα τα υπόλοιπα είναι αληθινά γεγονότα, τα ονόματα, τα πάντα… Ο “Αγνάντης” είναι ο παρατηρητής της ζωής μου, το άλλο μου “εγώ”, που με επικρίνει και με χλευάζει, με στριμώχνει στη γωνία. Συμπορευόμαστε». Πώς προέκυψε η γραφή στη ζωή του; Και, τελικά, μέσα από αυτήν βρήκε το σωστό δρόμο; «Η γραφή είναι απελευθέρωση, λύτρωση. Ήθελα να γράψω όπως πάντα ήθελα να τραγουδάω. Και πρέπει να σου πω ότι τραγουδάω από 16 ετών».
«Μπράβο στον Παντελίδη»
Μετανιώνει για πολλά, αλλά κάπου στο βάθος του μυαλού του υπάρχει, σιγοβράζει και μια νότα αισιοδοξίας. «Είμαι ευτυχισμένος γιατί η φωνή μου αυτή τη στιγμή είναι στην καλύτερή της φάση. Είμαι έτοιμος για μια νέα αρχή. Έχω κάνει οντισιόν για το “Βρετανία, έχεις ταλέντο” (σ.σ. το σόου απ’ όπου ξεπήδησε η Σούζαν Μπόιλ και αναγνωρίστηκε στη συνέχεια ανά τον κόσμο το εκπληκτικό «μέταλλο» της φωνής της). Περιμένω την απάντηση στα τέλη του μήνα με αρχές Μαρτίου. Ελπίζω να είναι θετική», λέει και προσθέτει, έχοντας επίγνωση τού τι συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις: «Δεν είμαι Άγγλος και θα είναι πολύ δύσκολο. Ακόμα και αν κάποιοι ενδεχομένως με γνωρίζουν γιατί έχω τραγουδήσει στη Βρετανία, όπως και σε άλλες χώρες…», παραδέχεται και προσθέτει: «Αν ωστόσο ο Σάιμον Κάουελ, ο παρουσιαστής, καταλάβει ότι έχει να κάνει με ταλέντο, δεν θα με αφήσει να φύγω. Μπορεί να με αξιοποιήσει». Η κουβέντα στρέφεται στα σημερινά ταλέντα της Ελλάδας και σχεδόν αυτομάτως μιλάμε για το «φαινόμενο Παντελίδης». «Είμαι ενθουσιασμένος! Έχει πολύ ωραία φωνή και αναδείχθηκε μέσω του Internet. Πιστεύω πάρα πολύ στη δύναμη του διαδικτύου και το θεωρώ πανέξυπνο που το χρησιμοποίησε για να προβληθεί! Μπράβο του γιατί τόλμησε και πέτυχε!».
Ο Νίκος Γεώργας -παρεμπιπτόντως έχει σπουδάσει Ψυχολογία και είναι αυτοδίδακτος τραγουδιστής, «όπως και ο Σινάτρα», θα μου πει, «που δεν τραγουδούσε κοιτάζοντας τις νότες, οι παρτιτούρες τού ήταν άχρηστες»- τραγουδάει τα πάντα. Δεν πάσχει από σύνδρομο… ανωτερότητας, δεν θεωρεί μπανάλ το λαϊκό. Κάθε άλλο. «Στα μαγαζιά τραγουδάω από Πάριο μέχρι Γονίδη και δημοτικά. Εκεί να δεις τι γίνεται. Πανικός!». Τώρα με τη «φίλη» του, τη μοναξιά, σε τι φάση βρίσκεται; «Η μοναξιά σημαίνει και αγάπη. Όλοι είμαστε μόνοι, αλλά στο τέλος η αγάπη σε βρίσκει. Η ζωή, άλλωστε, πάντα μάς επιφυλάσσει εκπλήξεις και φυσικά ισχύει το ότι “όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει”…». Όσο για τα λάθη; «Καλώς ή κακώς έχω πολύ καλή μνήμη. Αν και τα λάθη γίνονται για να μην επαναλαμβάνονται, κάποια είναι τόσο γλυκά που σε παρασύρουν να τα ξανακάνεις. Απλώς, τη δεύτερη φορά τα κάνεις λίγο πιο αναίμακτα».
Για περισσότερα Πρόσωπα κάντε κλικ εδώ
0 ΣΧΟΛΙΑ