AΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-Γιώργος Παπαδάκης: «Αν κριθώ ως σόουμαν, θα είναι λάθος»
Δεν δίνει συνεντεύξεις, δεν του αρέσει η δημοσιότητα, δεν μιλάει πολύ για τον εαυτό του, είναι δύσκολος, περίεργος, τελειομανής, φωνακλάς. Ποιος είναι, αλήθεια, ο Γιώργος Παπαδάκης και κυρίως τι είναι αυτό που επί 22 χρόνια τον κρατάει πρώτο στην προτίμηση του τηλεοπτικού κοινού; Ο γνωστός δημοσιογράφος, με αφορμή το νέο του ξεκίνημα στη βραδινή ζώνη, μίλησε για όλους και για όλα χωρίς φόβο, αλλά με πολύ πάθος…
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΤΙΝΑ ΜΕΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
Κάνετε ένα καινούριο ξεκίνημα;
VIRAL
Δεν θα μπορούσα να κάνω ποτέ σόου, γιατί δεν είμαι σόουμαν και αν ήθελαν να κάνουν σόου, δεν θα διάλεγαν εμένα. Κακά τα ψέματα… Απλώς εκείνο το οποίο με έκανε να πω το «ναι» είναι η θέλησή μου να βοηθήσω σ’ αυτή την πολύ δύσκολη εποχή το κανάλι στο οποίο νομίζω ότι είμαι πια συνέταιρος κι όχι εργαζόμενος. Είμαι από το 1988 εδώ και θεωρώ ότι είμαι πια και λιγάκι εργοδότης (αλλά με την καλή έννοια). Έπειτα Γενικός Διευθυντής είναι ο Στρατής Λιαρέλλης και τέλος, μπορεί αυτή η εκπομπή να είναι ένα «φάρμακο» για μένα και τους τηλεθεατές. Συμφώνησα γιατί είναι μια εκπομπή που δεν θα έχει μπαλέτο, ούτε μουσικοχορευτικό πρόγραμμα και δεν θα προσπαθήσει να μιμηθεί μια άλλη εκπομπή, όπως για παράδειγμα του Σπύρου Παπαδόπουλου ή της φίλης και αδελφής μου Σεμίνας. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε εμείς είναι να δημιουργήσουμε μια παρεΐτσα. Αυτό που λέμε: «ρε συ, Σάββατο βράδυ δεν έρχεσαι σπίτι να φάμε κανένα μεζεδάκι, να πούμε δυο τρεις κουβέντες και να βάλουμε κανένα παλιό βίντεο από τότε που ήμασταν πιτσιρίκια;» Κι επειδή αυτή η εκπομπή έχει αρχείο καταπληκτικό με όλους τους καλλιτέχνες, θέλω να πιστεύω ότι θα συνδέσει το Χθες, το Σήμερα με το Αύριο μέσα από μια παρέα, μια φιλική συντροφιά όπου αν γουστάρει κανένας επαγγελματίας ή ερασιτέχνης να πει κανένα και κανένα τραγούδι, θα το πει, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό. Δεν θα πολιτικολογήσουμε, αλλά εάν έχουν ένα φίλο πολιτικό θα τον βάλουμε κάτω και θα συζητήσουμε. Αλλά σαν να είμαστε σε ένα σπίτι.
Την πρώτη κρυάδα την πήρατε… Ήσασταν αγχωμένος;
Ναι, είναι θέμα υπευθυνότητας. Εδώ, κάθε χρόνο έχω το ίδιο άγχος σε μια εκπομπή που κάνω 22 χρόνια, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για κάτι καινούριο. Μετά όμως, μου έφυγε. Δεν κάναμε πρόβα. Πρώτη φορά έμπαινα στο σκηνικό και να σκεφτείτε ότι έβαφαν ακόμα. Δεν ήταν έτοιμο. Όλα έγιναν τελευταία στιγμή, γι’ αυτό και καθυστερήσαμε να αρχίσουμε. Είμαστε η πιο μικρή ομάδα της ελληνικής τηλεόρασης, μιας και δουλεύουμε με μόνο τέσσερα άτομα. Αν κριθώ ως σόουμαν, θα είναι λάθος.
Προσπάθησαν να σας συσχετίσουν με τον Φρέντυ Γερμανό…
Καμιά σχέση. Είναι ιεροσυλία. Και δεν είμαι σε θέση να τον μιμηθώ. Θα ήμουν ανόητος αν πήγαινα να συγκριθώ με ανθρώπους που έχουν στήσει την τηλεόραση. Ο Φρέντυ είναι από τα πρόσωπα που δεν πρέπει να αγγίζεις. Άλλωστε, πάω να κάνω κάτι διαφορετικό. Δεν το έχω βρει ακόμα, αλλά στην πορεία θα το βρω. Μπορεί να έρθει στην πέμπτη με έκτη εκπομπή.
Από τι θέλετε να γιατρευτείτε;
Όλοι μας είμαστε στα όρια της κατάθλιψης. Το πρωί διαχειρίζομαι πάρα πολύ δύσκολα πράγματα. Με την τεχνολογία έχω τη δυνατότητα να αφουγκράζομαι την αγωνία του κόσμου. Σχεδόν ένα εκατομμύριο άνεργοι και μαζί άνθρωποι που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και θέλουν να ενημερωθούν για θέματα που αφορούν στην ανάσα τους. Και σε πιέζουν για τους καλεσμένους σου. «Βρίσε τους, πίεσέ τους», λένε μέσα από τα μηνύματα τους. Καταλογίζουν ευθύνες και σε σένα. Προσωποποιείται το πρόβλημά τους, η αντίθεσή τους με τον καλεσμένο. Και δεν μπορείς να το αποφύγεις. Πολύ θα ήθελα να έκανα ενημέρωση με καλή διάθεση, όπως έκανα παλιά, αλλά δυστυχώς δεν γίνεται πια. Είχα ανάγκη, λοιπόν, από ένα «φάρμακο», που θα έβγαζε και μένα λίγο τηλεοπτικά (γιατί στην προσωπική μου ζωή το έχω), αλλά που θα έδειχνε ότι και το χιούμορ μου δεν έχω χάσει και τις ευαισθησίες μου και την ανθρωπιά μου και ότι είμαι ένας μέσος καθημερινός άνθρωπος. Αυτό πια μέσα από την εκπομπή δεν βγαίνει, αλλά μια σκληρότητα που πολλές φορές δεν με αντιπροσωπεύει. Φωνάζω, είμαι σκληρός, επιθετικός και λίγα κάνω. ‘Έχω την εντύπωση ότι αν θέλεις να είσαι ειλικρινής μπροστά σε αυτούς που σου ανοίγουν το σπίτι τους -και τα δυο τελευταία χρόνια το υπερανοίγουν, αφού η εκπομπή κάνει τα καλύτερα νούμερα-, αυτή η σκληρότητα πρέπει να χαλαρώσει. Είναι αυτό που λέμε «το Σάββατο να βγούμε λίγο να ξεσκάσουμε, να ξεφύγουμε».
Αισθάνεστε κουρασμένος;
Όχι, ούτε προσωπικά, ούτε επαγγελματικά. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα φύγω από τη δουλειά μέσα στα 2-3 επόμενα χρόνια.
Από το πρωινό;
Είναι το «παιδί» μου αυτό. Είναι σαν να δίνεις σε υιοθεσία ένα παιδί. Εγωιστικό ή όχι, είναι η ζώνη που έφτιαξα. Θα πιάσω τον εαυτό μου σαν βλάκα να κάθεται το πρωί να βλέπει πρωινή ζώνη με αγωνία. Νομίζω ένα δυο χρόνια μπορώ να μείνω ακόμα.
Γιατί όμως τέτοια λύσσα να σας διώξουν;
Δεν σου κρύβω ότι στην αρχή με πλήγωνε αυτό, γιατί δεν κάνω τίποτα για να φαίνομαι μικρότερος. Για παράδειγμα είμαι από τους λίγους που δεν βάφουν τα μαλλιά τους, από τους λίγους που λένε την ηλικία τους. Πρέπει να συνταξιοδοτηθώ για να φύγω από τη δουλειά μου. Τίποτα δεν μου χαρίστηκε. Το πήρα με πολύ μεγάλο κόπο και με 18 ώρες δουλειάς -ακόμα και τώρα δουλεύω τις ίδιες ώρες. Αγαπάω τη δουλειά που κάνω και σε τελευταία ανάλυση έχω την ικανοποίηση ότι δημιουργήθηκε η πρωινή ζώνη στην οποία δουλεύουν τόσοι άνθρωποι. Πέρασαν από τη ζώνη αυτή τόσοι άνθρωποι που σήμερα έχουν κάνει δικές τους δουλειές. Τώρα γιατί συμβαίνει αυτό, δεν ξέρω. Ποτέ δεν ήμουν σε πιάτσες, σε κλίκες, ούτε δημόσιες σχέσεις έκανα…
Αχαριστία υπάρχει;
Λογικό είναι, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό. Τις κακίες τις έχω ξεχάσει. Να και σε κάτι που μου έκανε καλό το πέρασμα του χρόνου. Γιατί έχω κάνει λάθη. Απαντούσα σε κριτικές που πίστευα ότι με αδικούσαν, τώρα όμως ό,τι και να γίνει, δεν πρόκειται να επανέλθω. Ίσα ίσα μου λείπουν. Υπάρχουν άνθρωποι που με έχουν αδικήσει, αλλά και άνθρωποι τους οποίους έχω αδικήσει κι εγώ με τη σειρά μου. Πάντα σ’ αυτή τη δουλειά υπήρχαν υπερβολές, αλλά ποτέ δεν έκανα κάτι με σκοπιμότητα. Μετά, αν και συνεργάστηκα με πάρα πολλούς ανθρώπους, δεν απολύθηκε ποτέ κανένας εξαιτίας μου, αν και αυτό μου το χρέωσαν. Ούτε ένας.
Με ποιον από όσους πέρασαν από δίπλα σας θα μπορούσατε να ξανασυνεργαστείτε;
Νομίζω ότι ούτε εκείνοι θα το ήθελαν, αλλά ούτε κι εγώ. Γιατί θέλουμε να μείνουμε με τις αναμνήσεις εκείνης της συνεργασίας. Ήταν κάτι που έγινε. Είναι σαν να μου λες να ξαναπαντρευτείς τον ίδιο άνθρωπο. Έχω με όλους ωραίες στιγμές. Θα ήταν ξαναζεσταμένο φαγητό όμως και για μένα και γι’ αυτούς.
Σας χρεώνουν ότι είστε περίεργος και δύσκολος συνεργάτης. Είναι αλήθεια;
Όλα αυτά ισχύουν, με την έννοια ότι είμαι εργασιομανής και απόλυτος στις συνεργασίες μου. Σκληρός καμιά φορά και τελειομανής, δεν το κρύβω. Και γι’ αυτό με αγαπούν οι συνεργάτες και οι φίλοι μου. Από τη στιγμή που θα συμφωνήσουμε σε κάποια πράγματα, πρέπει να γίνουν. Οι διαδικασίες δεν είναι καθόλου δημοκρατικές. Είμαι κατά των συσκέψεων. Η εκπομπή έχει διάρκεια τεσσάρων ωρών, αν κάτσουμε και βγάλουμε και δυο ώρες σύσκεψη μετά πάει, το κλείσαμε το μαγαζί. Μέσα σε 5΄ έχουμε τελειώσει τι πρέπει να κάνουμε και μιλάμε κατά τη διάρκεια της εκπομπής ή στα διαλείμματα.
Η μία ώρα που σας δόθηκε επιπλέον φέτος σάς δυσκόλεψε τη ζωή;
Πολύ. Προέβλεπε κατά 40% περισσότερη δουλειά από αυτή που κάναμε. Και όλοι πίστευαν ότι επειδή είναι απέναντι η πολύ όμορφη παρέα του MEGA, εμείς θα κάναμε ψυχαγωγία, αλλά ήταν λάθος. Εμείς ενημέρωση κάναμε και εξακολουθούμε να κάνουμε. Δεν μας έχει στοιχίσει πολύ σε τηλεθέαση. Είναι λογικό ο κόσμος να έχει μπουχτίσει και όταν χαλαρώνει, να θέλει να δει κάτι άλλο. Αλλά συνεχίζει η Σταματίνα μετά και, όπως είδες, ήταν μια έκπληξη.
Υπάρχει κάτι που να σας έχει στερήσει η πρωινή ζώνη σε προσωπικό ή επαγγελματικό επίπεδο;
Πολλά πράγματα. Σπάνια έχω δει τα παιδιά μου να πηγαίνουν στο σχολείο. Τα δυο από τα τρία. Τον Κωνσταντή, που με έκανε και παππού, τον πρόλαβα. Αλλά τον Φίλιππο και τον Ιάσονα σπάνια τους έχω δει. Μόνο όταν έχουμε απεργία. Αλλά αυτό είναι αχαριστία από τη δική μου πλευρά. Είναι αυτό παράπονο, τη στιγμή που 1,5 εκατομ. άνθρωποι είναι χωρίς δουλειά; Θα με πάρουν με τις πέτρες.
Πλούσιος γίνατε από αυτή τη δουλειά;
Όχι. Έχω φτιάξει ένα πολύ ωραίο σπίτι, μπόρεσα να ζω με άνεση, να κάνω τα ταξίδια μου, τις διακοπές μου, να φροντίζω τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου, να έχω μια άνετη ζωή. Για τα δεδομένα τα δικά μου, που προέρχομαι από πολύ φτωχή οικογένεια. είμαι πάμπλουτος, αλλά λεφτά δεν έκανα. Είχα και μεγάλη οικογένεια.
Πόσα χρόνια σας… κυνηγάει ο ΑΝΤ1 να κάνετε δεύτερη εκπομπή;
Πολλά. Η τελευταία φορά που έκανα ήταν το ’98, που τελείωσε το «10». Πριν ήταν η «Κόκκινη Κάρτα» και μια αποτυχημένη προσπάθεια για βραδινή καθημερινή εκπομπή που, όμως, δεν την ήθελα με τίποτα. Μου είπαν κάνε τη δοκιμαστικά και μετά από δυο μέρες, τους είπα «παιδιά σταματάω, δεν μπορώ άλλο». Γιατί ήταν 3,5 ώρες το πρωί κι άλλες δύο το βράδυ. Εκτός του ότι «καιγόσουν» σε έναν μήνα, πήγαινες κατευθείαν και στο νοσοκομείο. Ο ΑΝΤ1 ήθελε πάντα να κάνω και κάτι άλλο. Αλλά εγώ αυτό το έκανα ξέροντας ότι δεν παίρνω δουλειά από κανέναν άλλο. Μου ξεκαθαρίστηκε ότι αν δεν την έκανα εγώ, δεν θα την έκανε κανένας άλλος. Γιατί το ρώτησα. Και αυτός ήταν ο παράγοντας που με ώθησε να πω το «ναι».
Παραπάνω χρήματα πήρατε;
Ορίστε; Σπίτι, όλοι καλά; Αυτά έχουν τελειώσει στην τηλεόραση. Έζησα την εποχή της υπερβολής και των μεγάλων μισθών. Όχι των πολύ μεγάλων για μένα, γιατί ακούστηκαν και πράγματα περίεργα, αλλά εκείνων στις μεταγραφές… Έχω ζήσει στιγμές απείρου κάλλους, με όλα τα κανάλια να μου κάνουν πρόταση. Έχω μια συγκλονιστική ιστορία, σύμφωνα με την οποία μου γράφτηκε ένα μπόνους που θα έπαιρνα σε μια χαρτοπετσέτα. Λιποθυμήσαμε κι εγώ και η γυναίκα μου και το πρωί απορρίψαμε την πρόταση.
Ο λόγος;
Δεν ήταν η σιγουριά του ΑΝΤ1, ήταν ότι εκτιμούσα το γεγονός ότι εδώ με άφηναν να κάνω τη δουλειά μου όπως ήθελα. Ήμουν αρκετά ελεύθερος στον ΑΝΤ1 και το εκτίμησα. Μετά δεν μπορώ να πω ότι είχα μεγάλα προβλήματα στη συνεργασία μου, αν και λένε ότι είμαι δύσκολος άνθρωπος. Του εργοδότη μου το γραφείο πρέπει να το έχω δει στα 25 χρόνια λιγότερες από δέκα φορές. Και πάντοτε με φώναζε ο Μίνως Κυριακού.
Τα πολλά μηδενικά δεν ήταν ένα δέλεαρ;
Ήταν, πώς δεν ήταν, αλλά τα φοβόμουν γιατί έλεγες πίσω από αυτά τι μπορεί να υπάρχει. Ήμουν ένας άνθρωπος που πατούσα στα πόδια μου. Και εκτιμούσα και τη μία δραχμή που έπαιρνα. Ποτέ δεν πήρε το μυαλό μου αέρα. Έχω μια εκπληκτική οικογένεια και έναν καταπληκτικό άνθρωπο με τον οποίο συζητούσα πάντα μαζί και ίσως αυτό με βοήθησε. Η Τίνα μου, το «τέταρτο παιδί» μου, όπως λέω εγώ, η γυναίκα μου. Γιατί έχουμε 14 χρόνια διαφορά. Όταν παντρευτήκαμε ήταν κοριτσάκι. Εδώ, στον ΑΝΤ1 τη γνώρισα. Μου είπαν να την προσέχω. Ήμουν προϊστάμενός της. Την ερωτεύτηκα. Είπα ότι δεν θα της το πω ποτέ, γιατί είναι μια συνηθισμένη τακτική ο προϊστάμενος να την πέφτει στην υφισταμένη του, αλλά μου την έπεσε εκείνη. Μου είπε μια μέρα το 1990 «πάμε να πιούμε έναν καφέ;» και από τότε ζούμε μαζί.
Πίσω από κάθε μεγάλο άντρα κρύβεται, λοιπόν, μια μεγάλη γυναίκα;
Πίσω από κάθε μεγάλη γυναίκα κρύβεται ένας μέτριος άντρας, στην περίπτωση τη δική μου (γέλια).
Πρόσφατα γίνατε και παππούς…
Το εγγονάκι μου είναι αυτό που θεωρητικά λέμε «συνέχεια της ζωής». Αυτή την εποχή έχει αναστατώσει τη ζωή μας και της έχει δώσει άλλο νόημα, ουσία και περιεχόμενο, τόσο στα αδέλφια του και στην Τίνα, όσο και σε μένα. Είναι κάτι το απίστευτο… Εγώ παραφράζω τη γνωστή παροιμία και λέω «του παιδιού μου το παιδί είναι πέντε φορές παιδί μου». Με λίγα λόγια, είναι αγιάτρευτη ιστορία.
Το καλοκαίρι με το «θρίλερ» που παίχτηκε πιστέψατε ότι μπορεί και να μείνατε εκτός τηλεόρασης;
Το ξέρεις ότι δεν μου αρέσει να μιλάω συχνά, αν και διαβάζω πράγματα για μένα που μπορεί να με πληγώνουν. Έχω αποφασίσει να μη δώσω συνέχεια… Το θέμα δεν ήταν οικονομικό, αλλά περισσότερο ηθικό. Να υπάρχει συνέχεια με αξιοπρέπεια στη δουλειά μου και στη σχέση μου. Γι’ αυτό δεν υπήρξε ούτε για μια στιγμή πρόβλημα. Αλλά οι εποχές που σε κυνηγούσαν πέντε μήνες πριν τελειώσει η σεζόν για να ανανεώσεις το συμβόλαιό σου, τελείωσαν. Και δεν πληγώνομαι. Έτσι, είναι τα πράγματα, πολύ σκληρά. Η τηλεόραση, που σε τελευταία ανάλυση ήταν και το μέσο της υπερβολής (πόσες διαφημιστικές εταιρείες υπήρχαν, πόσοι σταρ έγιναν μέσα σε μια νύχτα, πόσοι χάθηκαν σε μια νύχτα), έκανε κάποια παιδιά να καταστραφούν, επειδή κάποιοι τα έκαναν να πιστεύουν ότι είναι σταρ. Θέλει πάρα πολλές ώρες προετοιμασίας ακόμα και η ψυχαγωγία. Απλώς, κάποια εποχή τρώγαμε τις σάρκες μας και νομίζαμε ότι αυτό ήταν τηλεόραση.
Ποιοι είναι περισσότερο… ντίβες: οι πολιτικοί ή οι καλλιτέχνες;
Αναμφισβήτητα οι πολιτικοί. Έχουν χαρακτηριστικά της κακιάς ντίβας, εκείνης που δεν ξέρει να διαχειριστεί τη συγκυριακή αναγνωσιμότητά της.
Το περιστατικό με τον Κασιδιάρη και την Κανέλλη πώς το θυμάστε;
Ήταν για μένα μια τραγική εμπειρία. Όλοι λένε ότι επεδίωξα μια τέτοια σύνθεση για να γίνει χαμός. Σας πληροφορώ ότι ήταν μια από τις πιο ήσυχες εκπομπές. Και ό,τι έγινε, έγινε το τελευταίο λεπτό της εκπομπής. Συζητούσαν φιλικά μέχρι εκείνη τη στιγμή. Άρα αν είχε γίνει για την τηλεθέαση, εγώ, που κάνω 25 χρόνια τηλεόραση, ξέρω πότε θα το έκανα το επεισόδιο, στα πρώτα 10 λεπτά της 4ωρης εκπομπής μου κι όχι στο τέλος, για να επωφεληθεί η επόμενη εκπομπή. Το δεύτερο είναι η σύνθεση. Είχε γίνει καταγγελία ότι δεν φέρναμε Χρυσαυγίτες. Και μπορώ να σου πω ότι από όλους προτίμησα τον Κασιδιάρη, γιατί τους άλλους δεν τους ήξερα και δεν τους ήθελα κιόλας. Όσο για τη διαχείριση, οφείλω να πω ότι αιφνιδιάστηκα. Πετάχτηκα από τη θέση μου από την πρώτη στιγμή, όχι για να προστατέψω τη Λιάνα, γιατί δεν πίστεψα ότι κινδύνευε, αλλά επειδή είχε ο Κασιδιάρης στο χέρι του το ποτήρι και νόμιζα ότι θα το πετάξει. Εκείνη τη στιγμή έτρεξα πιστεύοντας ότι πρέπει να συγκρατήσω εκείνον. Κατηγορήθηκα ότι έριξα αμέσως διαφημίσεις. Πιστεύω ότι έκανα το σωστό, γιατί αν δείχναμε τη συνέχεια τού τι έγινε θα είχαμε άλλα. Εγώ δεν έχω μπροστά μου ένα κουμπί για να ρίξω διαφημίσεις ή όχι. Ο χώρος από τον οποίο πατάει κάποιος το κουμπί ήταν στη Λεωφ. Κηφισίας και το στούντιο ήταν στα Σπάτα. Πολλά άκουσα, αλλά πιστεύω ότι βρήκαν μια καλή ευκαιρία για να προβληθούν. Ο καθένας έλεγε το μακρύ και το κοντό του. Το «όχι, όχι» που είπα ήταν μια αυθόρμητη αντίδραση. Άλλα όποιος δεν συμφωνούσε με τη σύνθεση, μπορούσε από πριν να μου πει «εγώ δεν κάθομαι», όπως και έχει γίνει, και να αποχωρήσει. Προφανώς για να μείνει, την αποδέχτηκε.
Θα τους ξανακαλούσατε;
Τη Λιάνα την έχω καλέσει. Τη Δούρου επίσης, τον Παυλόπουλο, ναι. Τον Κασιδιάρη, όχι. Δεν σεβάστηκε την εκπομπή, γι’ αυτό και δεν τον ξανακάλεσα. Και παρακάλεσα το σταθμό να έχω αυτή την άνεση να το κάνω. Πραγματικά για μένα ήταν μια τραυματική εμπειρία.
Στην ΕΡΤ θα επιστρέφατε;
Όχι, ποτέ. Δεν μου αρέσει να μιλάω πολύ για την ΕΡΤ, γιατί την αγαπάω. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να είναι φέουδο. Κομματικό φέουδο ήταν πάντα. Εγώ έχω δυο απολύσεις, μια με τη Ν.Δ και μια με το ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, με δικηγόρο που με υπερασπίστηκε τον σημερινό Υπουργό Δικαιοσύνης. Δούλευα και προσπαθούσα να δικαιολογήσω τα λεφτά που έπαιρνα, τα οποία ήταν ελάχιστα και αν δεν αποδείκνυες ότι είχες ικανότητες να σου δοθούν οι ευκαιρίες, δεν τις έδιναν. Με πολύ κόπο αλλά και χάρη σε ανθρώπους που με βοήθησαν (τη Σεμίνα Διγενή, τον Νάσο Αθανασίου, τον σκηνοθέτη Γιώργο Παπαδόπουλο) με εμπιστεύτηκαν.
Ποιο κανάλι σας πολιόρκησε περισσότερο όλα αυτά τα χρόνια;
Το MEGA. Οκτώ φορές μού έκαναν την τιμή πάρα πολύ γνωστοί και καταξιωμένοι άνθρωποι και με πάρα πολύ καλές προτάσεις. Η πρώτη μάλιστα ήταν πριν καν ξεκινήσει ο ΑΝΤ1. Ήταν για μια ημίωρη εκπομπή αμέσως μετά το δελτίο ειδήσεων. Αυτή η πρόταση μου έγινε Ιούλιο του 1989. Είπα «όχι». Το ότι παρέμεινα πιστός στον ΑΝΤ1 εκτιμήθηκε. Αλλά κι από το STAR, τον ALPHA, τη δημόσια τηλεόραση κι από το ALTER μου έγιναν, επίσης, προτάσεις. Αλλά δεν θα έφευγα, όπως και δεν το έκανα. Ήμουν και στην αρχή της δημιουργίας του καναλιού εδώ. Το φτιάξαμε από την αρχή. Η ιστορία του «Καλημέρα Ελλάδα» είναι γνωστή άλλωστε. Στο διάδρομο μου είπε ο Μίνως Κυριακού «μου είχες πει για μια εκπομπή. Σε μία εβδομάδα θα είναι έτοιμη; Βγαίνεις». Αυτή ήταν η συνεννόησή μας. Με ρώτησε τι θέλω και του απάντησα: «να μην ανακατευτεί κανείς στα πόδια μου», γιατί την είχα αυτή τη μούρλα.
Για περισσότερα άρθρα TV κάντε κλικ εδώ
0 ΣΧΟΛΙΑ