Εξομολόγηση: “Έμεινα έγκυος από τον κατά 10 χρόνια νεότερο σύντροφό μου. Φοβάμαι μήπως πληγώσω τα παιδιά μου. Τι να κάνω;”
«Καλησπέρα, είμαι 35 χρονών χωρισμένη , μητέρα 2 αγοριών 8 και 4 χρονών αντίστοιχα. Εδώ και 1,5 χρόνο έχω σχέση με έναν άντρα 26 χρόνων με τον οποίο ερωτευτήκαμε απο την πρώτη στιγμή , αγαπιόμαστε και συζούμε εδώ και 1 χρόνο μαζί. Είμαστε πολύ ευτυχισμένοι, με καταλαβαίνει απόλυτα , με στηρίζει , με βοηθάει, φέρεται πολύ καλά στα παιδιά μου και τα παιδιά μου του δείχνουν μια ιδιαίτερη συμπάθεια μιάς και απο τότε που χώρισα (2,5 χρόνια) ο πατέρας τους άντε να τα έχει δει 5 φορές ολο και ολο και μάλιστα τους τελευταίους 15 μήνες καθόλου. Οσο για την διατροφή; Απολύτως τιποτα, μόνη μου τα μεγαλώνω και απο τοτε που είμαστε μαζι με τον συντροφο μου με βοηθάει πάρα πολυ στα οικονομικά.
Τα πράγματα δυσκόλεψαν πολύ για μένα όταν πριν 2 εβδομάδες έμαθα πως είμαι εγκυος…. Ενώ συζητούσαμε με τον συντροφό μου ότι κάποια στιγμη θα κάνουμε μαζι οικογένεια κ θα παντρευτούμε τώρα ολο αυτό μου φαίνεται βουνό… Εκείνος θέλει πολύ.. Εχουμε συζητήσει άπειρες φορές και είναι πολύ ειλικρινής μαζί μου σχετικά με αυτά που σκέφτεται. Συγκεκριμένα μου λεει ότι μπορεί να μην βλέπει τα παιδια μου σαν παιδιά του άλλα αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τα αγαπαέι και δεν θα τα αγαπάει, ότι μπορεί να είναι μικρός και να έγιναν όλα τοσο γρήγορα αλλά θέλει να είμαστε μαζι και θα προχωρήσουμε μαζι , ότι θα είναι διπλα μου να με στηρίζει και ότι γενικά θα προσπαθήσει . Ολα αυτά βέβαια μετά απο αρκετες μερες σκέψης και αφου ηταν πολυ σιωπηλος και αλλαγμένος. Είχε απομακρυνθεί και ήταν πολυ ολιγομίλητος.
Οταν εγω του είπα οτι φοβάμαι κ οτι μαλλον είναι πολυ νωρις ακομα να κανουμε οικογενεια εκεινος μου είπε οτι θελει να κρατησουμε το μωρο και να συνεχισουμε και ότι θα κάνει οτι το καλυτερο για μένα και τα παιδια.Συχνά συγκρίνω καταστάσεις με τον πρωην άντρα μου και ενώ δεν βρίσκω καμία ομοιότητα (εντελώς διαφορετικοι ανθρωποι) φοβαμαι.. Φοβάμαι πάλι μην αποτύχω και πιο πολύ απ όλα μην στεναχωρήσω τα παιδιά μου. (Ο πρώτος μου γαμος έγινε ενω πάλι είχα είνει εγκυος 26 χρονών τότε και κατω απο πίεση γονέων και συγγενων).
Απο την άλλη πιστευω ότι μάλλον θα την πληρώσει ένας άνθρωπος επειδή απ ότι φαίνεται έχω κατάλοιπα απο τον προηγούμενο γάμο μου. Με τον πρωην δεν υπήρχε επικοινωνια , χημεια, δεν ηταν σωστος πατερας συνεπης οικογενειάρχης, κοιτούσε μονο την πάρτη του και τον τζόγο.. Σε αντίθεση βέβαια με τον τωρινο συντροφο μου που είναι άψογος και συνεπέστατος στην δουλειά του στις υποχρεωσεις μας , στο σπίτι, πολύ ώριμος , με βοηθάει πολυ με τις δουλειές του σπιτιού , με τα παιδιά και με αγαπαει σαν τρελλός και τον αγαπάω και εγω παρα πολύ. Τι είναι αυτό που φοβάμαι τοτε και κάνω πίσω; Γιατί όσο δεν ήμουν εγκυος ήμουν πολύ χαρούμενη και ευτυχισμένη στην ιδέα ότι θα κάνω οικογένεια μαζί του και τώρα δεν μπορώ να αποφασίσω;
VIRAL
Βάσια
singleparent.gr
0 ΣΧΟΛΙΑ