Ορφέας Αυγουστίδης: Δεν εκτιμάς έναν δυνατό έρωτα ή μια αληθινή αγάπη αν δεν έχεις πονέσει
Από τη «Λούφα και Παραλλαγή» στο «Νησί», το νέο σίριαλ του «Μεγάλου Καναλιού». Τηλεόραση, θέατρο, κινηματογράφος, όλες του οι επιλογές είναι προσεγμένες. Έτσι συμβαίνει πάντα με τους ηθοποιούς που έρχονται για να μείνουν. Αυτό συνέβη και με τον Ορφέα Αυγουστίδη.
Το «Νησί», η αποκέντρωση, η ζωή με το ποδήλατο…
Η Κρήτη έχει γίνει το δεύτερο σπίτι σου λόγω των γυρισμάτων της τηλεοπτικής σειράς «Νησί»;
Παρότι η μισή καταγωγή μου είναι από την Κρήτη, πρώτη φορά τη γνωρίζω τόσο καλά και μένω τόσο καιρό εδώ.
VIRAL
Θα μπορούσες να μείνεις μόνιμα στην περιφέρεια;
Όχι ακόμη, αλλά σκέφτηκα την αποκέντρωση έπειτα από ενάμισι μήνα που ήμουν στο νησί. Όταν επέστρεψα, με έπιασε πάλι αυτή η παράνοια και αναρωτιόμουν από ποιο ίδρυμα έχουμε βγει όλοι. Άλλοι ρυθμοί, άλλη αντιμετώπιση του κόσμου, και αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι πως η Αθήνα είναι έτοιμη να σε πληγώσει ανά πάσα στιγμή.
Η νεολαία κάνει βήματα ώστε να εκσυγχρονιστεί;
Να πολιτιστούμε χρειάζεται. Σύγχρονοι είμαστε και το πουλάμε. Πολιτισμένοι, δυστυχώς, δεν είμαστε. Πολιτισμός είναι να σέβεσαι τον συμπολίτη σου, την πόλη όπου ζεις. Έχουμε δρόμο μπροστά μας…
Κυκλοφορείς με ποδήλατο;
Μένω στο Κέντρο και με βοηθάει. Όμως, δεν υπάρχει σεβασμός στους ποδηλάτες. Τώρα πρόσφατα έχει αρχίσει ο κόσμος να προσαρμόζεται. Είναι εντυπωσιακό που μέσα σε ένα χρόνο πολλαπλασιάστηκαν τα ποδήλατα!
Παίζεις στο «Νησί» που έχει καταφέρει να κερδίσει το κοινό. Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου;
Χαίρομαι με το cast· είναι πολύ προσεγμένη δουλειά. Δεν έχω να πω κάτι παραπάνω, διότι κέρδισε αμέσως τις εντυπώσεις. Αισθάνομαι τυχερός που συμμετέχω σε κάτι τόσο μεγάλο και ειδικά σε περίοδο κρίσης.
Πώς σου φαίνεται που πλέον δεν γίνονται πολλά σίριαλ;
Είναι λίγο τρομακτικό. Από την άλλη γνωρίζω πως στο επάγγελμά μου είναι δύσκολο να έχεις δουλειά κάθε χρόνο. Η τηλεόραση χρειάζεται συνεχώς νέα πρόσωπα. Μπορώ να επιλέγω δουλειές, οπότε δεν θέλω κάθε χρόνο να χρησιμοποιώ το πρόσωπό μου στην τηλεόραση. Κυνηγάω περισσότερο το σινεμά.
Συναισθήματα και Ανασφάλειες…
Ποιο είναι το πιο σημαντικό συναίσθημα για σένα;
Το πιο καταλυτικό είναι ο πόνος. Είναι δύσκολο συναίσθημα, απρόβλεπτο· ποτέ δεν ξέρεις πώς θα το διαχειριστείς και δεν γνωρίζεις πώς θα βγεις ύστερα από έναν πόνο. Φυσικά όλοι θέλουμε την αγάπη, που έχει ασφάλεια. Όμως, δεν μπορείς να εκτιμήσεις έναν δυνατό έρωτα και μια αληθινή αγάπη αν δεν έχεις πονέσει πρώτα.
Υπάρχει κάτι που σε έχει πονέσει πολύ;
Με έχουν πονέσει πράγματα, έχω απογοητευτεί, αλλά τίποτα που να με έχει στιγματίσει. Ύστερα απ’ οποιοδήποτε πόνο, πάντα προκύπτει κάτι καλό. Όλα αυτά συμβαίνουν για να εξελιχθούμε.
Έχεις πονέσει από έρωτα;
Εκεί απογοητεύεσαι ακόμα και από τον εαυτό σου. Θεωρείς ότι κάνεις λανθασμένες επιλογές και δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τι είναι σωστό για σένα.
Πιστεύεις πως ανάλογα με την περίοδο που βρισκόμαστε, έρχεται και αυτό που θέλουμε;
Συνήθως επιθυμούμε κάτι, μας έρχεται το οτιδήποτε και νομίζουμε πως ήταν αυτό που θέλουμε. Έπειτα από καιρό διαπιστώνουμε την πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να το πιέζουμε να γίνει, ώσπου τελικά «ξερνάει» από μόνο του. Γι’ αυτό οι πιο ειλικρινές σχέσεις είναι αυτές που έρχονται εκεί που δεν θέλεις τίποτα και είσαι πραγματικά καλά με τον εαυτό σου.
Οι άνθρωποι φοβούνται να μείνουν μόνοι;
Σίγουρα. Γιατί όταν έχεις κάποιον απέναντί σου για καθρέφτη, τον προσαρμόζεις και νιώθεις ασφάλεια. Η ανασφάλεια μάς τρομάζει και δεν τη θέλουμε.
Το Χόλιγουντ και τα ριάλιτι σόου…
Πολλοί ηθοποιοί θέλουν να κατακτήσουν το Χόλιγουντ. Είναι και δικό σου όνειρο;
Το μυαλό μου δεν φτάνει τόσο μακριά. Η Ευρώπη είναι μια μεγάλη κινηματογραφική αγορά. Δεν είμαι τόσο ματαιόδοξος να θέλω να διεκδικήσω μια υποψηφιότητα στα Όσκαρ, αντιθέτως θα με τρόμαζε κάτι τέτοιο. Στην Ευρώπη είναι εφικτό για Έλληνα ηθοποιό να δουλέψει. Τώρα να πας κατευθείαν στο Χόλιγουντ, πας βαθιά και δεν το ευχαριστιέσαι.
Πώς σου φαίνεται που τα ριάλιτι έχουν πάρει τη θέση των σίριαλ;
Το καλοκαίρι δεν είχα πάρει χαμπάρι τι γίνεται. Δεν είχα συνειδητοποιήσει πως ξεκινά ένα ριάλιτι που έβλεπα πριν από δέκα χρόνια! Αν είχα πέσει σε κώμα για δέκα χρόνια και άνοιγα την τηλεόραση, θα πίστευα πως δεν έχει αλλάξει τίποτα. Θα νόμιζα πως οι άνθρωποι ακόμη βλέπουν από την κλειδαρότρυπα και σχολιάζουν τη μιζέρια των ψυχασθενών που κλείστηκαν εκεί μέσα. Δεν ξέρω κι εγώ τι διεκδικούν όλοι αυτοί… Μπορεί να διεκδικούν ένα κομμάτι στη βιομηχανία που φτιάχνουν τα DVDs και προσφέρονται στις εφημερίδες. Μάλλον θα παίρνουν μεγαλύτερο ποσοστό αν κάνουν ένα προκλητικό DVD.
Η μαγειρική πώς σου φαίνεται;
Το απολαμβάνω διότι μαγειρεύω. Τουλάχιστον εκεί δημιουργούν κάτι. Δεν κάνουν διαγωνισμό στο… ξύσιμο! Είναι τελείως διαφορετικό.
Οικογένεια και προσωπικά δεδομένα…
Το μήλο έπεσε κάτω από τη μηλιά;
Δεν ήταν το όνειρό μου να γίνω ηθοποιός. Μάλιστα έλεγα πόσο βαριέμαι τη δουλειά των γονιών μου. Πήγαινα σε γυρίσματα και αναρωτιόμουν πώς μπορούν. Η ηθοποιία προέκυψε όταν σπούδαζα Σκηνοθεσία για να συμπληρώσω τις σπουδές μου. Χαίρομαι όμως που υπάρχει κόσμος που παρακολουθεί την πορεία μου διότι το χρειάζομαι.
Μπορείς να ζεις μέσα από τη δουλειά σου;
Ευτυχώς μπορώ, αλλά αν έρθει κάποια στιγμή που να βρίσκομαι σε άσχημη οικονομική κατάσταση, θα δω τι μπορεί να κάνω. Πάντα υπάρχουν λύσεις. Υπήρξαν και ζόρικες χρονιές, αλλά τέτοιου είδους ανασφάλειες με κρατούν σε δημιουργική εγρήγορση. Δεν κυνηγάω την απόλυτη σιγουριά και το βόλεμα.
Πώς σου φαίνεται που η μητέρα σου, Μαρία Τζομπανάκη, θεωρείται από τις ωραιότερες γυναίκες του χώρου;
Περίεργο. Μπορώ να εκτιμήσω την ομορφιά, αλλά για μένα είναι πάντα η μαμά μου.
Για να «ρίξεις» μια κοπέλα, θα της κάνεις το τραπέζι;
Όχι, για να μαγειρέψω στη σύντροφό μου πρέπει να το κερδίσει! Δεν θα είναι το δόλωμα η μαγειρική.
Είσαι ερωτευμένος;
Δεν μου αρέσει να μιλάω για προσωπικές μου στιγμές. Προφυλάσσω τη ζωή μου, για να μην χρειαστεί να λογοδοτήσω για καμιά μου επιλογή. Τα γεγονότα πάντως δεν θα τα κρύψω.
0 ΣΧΟΛΙΑ