Κατάθεση ψυχής από Μαρία Αλιφέρη: «Δεν θέλω να ζω με προσωπείο, ότι βλέπετε είμαι»
Η Μαρία Αλιφέρη παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Γεια σου» και τον Νικόλα Μπιρμπάκο και προέβη σε μια κατάθεση ψυχής. «Δεν θέλω να ζω με προσωπείο, ότι βλέπετε είμαι» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η ηθοποιός μίλησε για την εποχή που “κόπηκε” από την τηλεόραση, τη συμμετοχή της στους Πανθέους, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, αλλά και το τροχαίο που είχε πριν μερικά χρόνια. Παράλληλα, αυτή είναι η ηλικία της.
«Ήμουν και στα δύο κανάλια που υπήρχαν τότε και κάποια στιγμή με τρεις εκπομπές. Το “σας αγαπώ” προέκυψε αυθόρμητα γιατί αισθάνθηκα την αγάπη του κόσμου και ήθελα κάτι να πω κι εγώ. Μου αρέσει να αυτοσαρκάζομαι, αν δεν παίρνεις πολύ σοβαρά τον εαυτό σου γλιτώνεις πολλά. Το 1981 καρατομήθηκα εν μία νυκτί, σαν την Αντουανέτα με έβαλαν στη λαιμητόμο.
Ο κόσμος αντέδρασε, αλλά η εξουσία καθοδηγεί και χειραγωγεί. Οι Πανθέοι είναι ένα έργο θρύλος και έχω δίπλα μου εξαιρετικούς συναδέλφους. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη υπήρξε σταρ και είχαμε πολύ καλές σχέσεις. Η Αλίκη είναι μία και θεωρώ ότι είναι ύβρις όταν την “αγγίζουν”», είπε αρχικά η Μαρία Αλιφέρη.
VIRAL
Η Μαρία Αλιφέρη είπε στη συνέχεια: «Δεν θέλω να ζω με προσωπείο, ότι βλέπετε είμαι. Η ψυχή μας, η καρδιά μας είναι το πιο σημαντικό και το μέγιστο για έναν άνθρωπο είναι να συναντήσει τον εαυτό του. Το τροχαίο ατύχημα που είχα δεν με άλλαξε, γιατί σχεδόν από παιδί είμαι συμφιλιωμένη με το τέλος. Η εμπειρία αυτή μου επιβεβαίωσε αυτά που σκεφτόμουν για τη ζωή».
Μαρία Αλιφέρη για τη μεταφυσική της εμπειρία: «”Είδα” τον θάνατο του πατέρα μου δύο ημέρες πριν συμβεί ενώ ήμουν στα μπουζούκια»
Τη μεταφυσική εμπειρία που είχε σχετικά με τον θάνατο του πατέρα της εξομολογήθηκε η Μαρία Αλιφέρη, σε συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό «OK!».
Η ηθοποιός, σε συνέντευξή της μιλάει για τον μεταφυσικό τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τα πράγματα στη ζωή της ενώ αποκαλύπτει ότι είχε διαισθανθεί τον θάνατο του πατέρα της, όταν αυτός συνέβη.
Δείτε επίσης: «Δεν με νοιάζει, ας πουν ότι μπήκα στο Δαφνί»: Τα πρώτα λόγια του Σταμάτη Γαρδέλη μέσα από την ψυχιατρική κλινική
Αισθάνομαι ότι έχεις μια μεταφυσική προσέγγιση στα πράγματα.
Από πολύ νέα. Τα βαθιά μου ερωτηματικά, «Τι είναι ο άνθρωπος;», «Ποια είμαι;», «Πού πηγαίνουμε», έχουν να κάνουν με το να βρω τον εαυτό μου και να επικοινωνήσω.
Ποιες μεθόδους χρησιμοποιείς;
Χρησιμοποιώ τα όνειρα, είμαι πολύ καλή στον αποσυμβολισμό τους, την αυτοσυγκέντρωση και την προσευχή. Ακόμα και τον θάνατο του πατέρα μου το 1977, τον «είδα» λίγες μέρες πριν. Και μάλιστα μέσα στα μπουζούκια. Ήμασταν μια παρέα με τον Δημήτρη Μητροπάνο, τη μητέρα του και συναδέλφους – είχαμε βγει και γλεντούσαμε. Ο πατέρας μου ήταν πάντα στο χωριό και εκείνες τις ημέρες είχε έρθει στην Αθήνα για τσεκάπ, που είχε πάει εξαιρετικά, δεν είχε τίποτα. Εκείνο το βράδυ λοιπόν, μετά την παράσταση Ξυπόλητη στο πάρκο, όπου έπαιζα με τον Τσιβιλίκα, εκεί που διασκεδάζαμε και ήμασταν μες στην καλή χαρά, κάποια στιγμή με έλουσε κρύος ιδρώτας. Σαν να μπήκε ένας πολύ παγωμένος αέρας. Έτρεχαν τα μάτια μου σαν βρύση, οπότε γύρισα στη μητέρα του Μητροπάνου, την κυρία Τασία –να ’ναι καλά εκεί που είναι–, και της είπα: «Αυτό που με στενοχωρεί είναι ότι θα πεθάνει ο πατέρας μου και δεν θα δει εγγόνια». Πράγματι, σε δύο ημέρες «έφυγε» ο πατέρας μου – απρόσμενα. (Συγκινείται.)
Σε τρόμαξε αυτή η ικανότητά σου;
Όχι, το θεωρώ ευλογία.
0 ΣΧΟΛΙΑ