ΑΡΧΙΚΗ LIFESTYLE

Δύσκολες στιγμές για τον Γιάννη Παπαμιχαήλ: Το πρώτο μήνυμα μετά τη νοσηλεία στη Ψυχιατρική Πτέρυγα

Το πρώτο μήνυμα της οικογένειας μετά την νοσηλεία στο ψυχιατρείο
Το πρώτο μήνυμα της οικογένειας μετά την νοσηλεία στο ψυχιατρείο
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο διανύει ο Γιάννης Παπαμιχαήλ, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες νοσηλεύεται σε ψυχιατρική κλινική δημόσιου νοσοκομείου της Αττικής. Ο μοναχογιός της αξέχαστης Αλίκης Βουγιουκλάκη και του Δημήτρη Παπαμιχαήλ εισήχθη για νοσηλεία την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου, έπειτα από εισαγγελική εντολή που εκδόθηκε με πρωτοβουλία προσώπων από το στενό οικογενειακό του περιβάλλον.

Οι συγγενείς του είχαν εκφράσει έντονη ανησυχία για την κατάστασή του και αναζήτησαν τρόπους ώστε να εξασφαλιστεί η κατάλληλη φροντίδα και υποστήριξη. Η είδηση της νοσηλείας του προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον, φέρνοντας ξανά στην επικαιρότητα την προσωπική ζωή του γιου δύο εμβληματικών προσωπικοτήτων του ελληνικού κινηματογράφου.

Όπως μεταδόθηκε στην εκπομπή «Μια Ελλάδα παρέα» του OPEN, σύμφωνα με την Πέννυ Καβέτσου, οι συγγενείς του Γιάννη Παπαμιχαήλ δεν επιθυμούν να κάνουν κάποια δημόσια τοποθέτηση για την υπόθεση, ζητώντας παράλληλα από όλους να επιδείξουν διακριτικότητα και να σεβαστούν τη δύσκολη κατάσταση που βιώνει: «Οι στενοί του συγγενείς είναι ενωμένοι σε όλο αυτό και ό,τι κι αν έχουν κάνει, το έχουν κάνει με σκοπό την αγάπη και τη προστασία του. Εκτιμούν ότι η νοσηλεία του μόνο καλό μπορεί να του κάνει και θέλουν να πιστεύουν ότι δεν θα είναι για πολύ. Η οικογένειά του είχε και επικοινωνία πριν προβεί σε αυτή την απόφαση, γιατί είδαν κάποια πράγματα και εκτίμησαν ότι πρέπει να γίνουν οι ενέργειες προκειμένου να τον βοηθήσουν» είπε η δημοσιογράφος.

Γιάννης Παπαμιχαήλ: Ο θάνατος της Αλίκης, η κατάθλιψη και η εξάρτηση από τα ναρκωτικά

Η πρώτη μεγάλη απώλεια που σημάδεψε τη ζωή του ήρθε στις 23 Ιουλίου 1996, όταν η Αλίκη Βουγιουκλάκη έφυγε από τη ζωή, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο. Ο Γιάννης ήταν τότε μόλις 27 ετών και η απώλεια της μητέρας του αποτέλεσε, σύμφωνα με τις δικές του εξομολογήσεις, ένα γεγονός που δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα να διαχειριστεί. Μεγαλωμένος δίπλα σε μια από τις πιο αγαπημένες γυναίκες του ελληνικού κινηματογράφου, είχε αναπτύξει μαζί της έναν ισχυρό συναισθηματικό δεσμό.

Ο θάνατός της δεν σήμανε μόνο το τέλος μιας εποχής για το ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο, αλλά και την αρχή μιας εξαιρετικά δύσκολης προσωπικής περιόδου για τον ίδιο. Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Αξίζει να το δεις» της Τατιάνας Στεφανίδου, τον Νοέμβριο του 2009, είχε περιγράψει το μέγεθος της απώλειας. «Όταν πέθανε η μητέρα μου ένιωσα να χάνεται η γη κάτω από τα πόδια μου», είχε εξομολογηθεί.

Η θλίψη εκείνης της περιόδου συνδέθηκε, όπως έχει αναφέρει, με την εμφάνιση κατάθλιψης και την καταφυγή του στις ναρκωτικές ουσίες. Ο ίδιος δεν δίστασε να μιλήσει δημόσια για την εξάρτησή του από την κοκαΐνη, αποκαλύπτοντας πόσο σοβαρή είχε γίνει η κατάσταση. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Espresso», είχε δηλώσει: «Θέλω να βοηθήσω τα νέα παιδιά να ξεφύγουν από τη μάστιγα των ναρκωτικών. Είχα φτάσει στο σημείο να ξυπνάω και αντί για καφέ να κάνω κοκαΐνη».

Η μάχη αυτή δεν ήταν η μοναδική που χρειάστηκε να δώσει. Την ίδια περίοδο, οι σχέσεις με τον πατέρα του είχαν περάσει από σοβαρή κρίση. Ο Γιάννης Παπαμιχαήλ έχει υποστηρίξει ότι, όταν αντιμετώπιζε την κατάθλιψη και τα προβλήματα με τις ουσίες, ζήτησε τη βοήθεια του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, χωρίς όμως να λάβει την υποστήριξη που περίμενε. «Η κατάθλιψη με οδήγησε στις ουσίες αναμφισβήτητα. Ζήτησα την βοήθεια του πατέρα μου αλλά δεν με βοήθησε. Αντιθέτως τσακωθήκαμε», είχε δηλώσει στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου.

Παρά τις συγκρούσεις τους, ο Γιάννης Παπαμιχαήλ δεν έκρυψε ποτέ τον θαυμασμό του για το καλλιτεχνικό έργο του πατέρα του. Ωστόσο, είχε παραδεχτεί ότι τον πονούσε το γεγονός πως δεν κατάφεραν να έρθουν πιο κοντά. Στις 8 Αυγούστου 2004, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ έφυγε από τη ζωή. Ο Γιάννης έχασε έτσι και τον δεύτερο γονιό του, μόλις οκτώ χρόνια μετά τον θάνατο της Αλίκης. Η απώλεια συνοδεύτηκε από ένα ακόμη ιδιαίτερα δύσκολο κεφάλαιο: τη διαθήκη του πατέρα του και τις διαφωνίες γύρω από την οικογενειακή περιουσία.

Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Γιάννης Παπαμιχαήλ

Στην τηλεοπτική του συνέντευξη το 2009, είχε αναφερθεί στην πικρία που του προκάλεσε το περιεχόμενο της διαθήκης, εκτιμώντας ότι ο πατέρας του ενδεχομένως ήθελε να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για οικονομικά ζητήματα που είχαν προκύψει μετά τον θάνατο της Αλίκης. Η διαθήκη τον είχε επηρεάσει τόσο έντονα, ώστε είχε παραδεχτεί ότι πέρασαν από το μυαλό του ακόμη και σκέψεις αυτοκτονίας.

«Ο πατέρας μου με μαχαίρωσε πισώπλατα. Με πήρε μαζί του στον τάφο, έτσι ένιωσα. Με διαπόμπευσε. Με διέλυσε δημόσια. Εκείνη τη στιγμή έδειξε κακό άνθρωπο. Τώρα τον έχω συγχωρέσει. Η διαθήκη του με έβαλε σε ένα λούκι αυτοκτονίας. Εκείνο το πρώτο τρίμηνο, μετά τον θάνατό του και το άνοιγμα της διαθήκης, δεν ήθελα να βγω από το σπίτι μου, δεν ήξερα πως να αντιδράσω. Μπήκα σ’ ένα λούκι αυτοκτονίας. Μέσα στην κατάθλιψή μου μου πέρασε από το μυαλό. Μετά την διαθήκη του πατέρα μου έκανα πολλές άσχημες σκέψεις. Έβλεπα και ψυχολόγo. Η κατάθλιψη με οδήγησε στις ουσίες αναμφισβήτητα. Ζήτησα την βοήθεια του πατέρα μου αλλά δεν με βοήθησε. Αντιθέτως τσακωθήκαμε.

Είχαμε ένα εκφραστικό επεισόδιο. Κατάλαβα ότι δεν είχα κανέναν…Με την σύλληψή μου, ντράπηκα. Πιο κάτω δεν γίνεται να πας. Ευτυχώς τώρα είμαι καλά. Στις 3 Μαρτίου έχω την δίκη. Έκανα κάποιες κινήσεις που δεν έπρεπε. Για το εξοχικό, για παράδειγμα, δεν έπρεπε να το δώσω. Είναι ο εφιάλτης μου. Έκρυβε μέσα κάποια πράγματα, που ανακάλυψα μετά, ωραίες παιδικές στιγμές…Το θέατρο δεν το έδωσα, δεν ήταν της μητέρας μου. Έληγε η σύμβαση, το πάλεψα αλλά έχασα. Πήρα μια αποζημίωση και έφυγα. Θαύμαζα τον πατέρα μου σαν καλλιτέχνη. Είχα λίγο ψηλότερα τη μητέρα μου, γιατί έμενα μαζί της…Όταν πέθανε η μητέρα μου ένιωσα να χάνεται η γη κάτω από τα πόδια μου. Ενώ, τα βράδια δεν κοιμάμαι και πονάω που δεν ήρθα πιο κοντά με τον πατέρα μου» είχε αποκαλύψει.

Από τις πιο γνωστές υποθέσεις που τον απασχόλησαν ήταν και εκείνη του θεάτρου «Αλίκη». Ο ίδιος είχε εξηγήσει ότι το θέατρο δεν αποτελούσε ιδιοκτησία της μητέρας του, αλλά λειτουργούσε βάσει σύμβασης. Όταν η συμφωνία έφτασε στο τέλος της, προσπάθησε να διατηρήσει τη σχέση του με τον χώρο, χωρίς τελικά να τα καταφέρει. Όπως είχε διευκρινίσει, έλαβε αποζημίωση και αποχώρησε, απορρίπτοντας την εντύπωση ότι είχε πουλήσει το θέατρο.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου