ΑΡΧΙΚΗ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ

Συγκλονίζει ο ανιψιός του Ντερτιλή: «Με αγαπούσε, αλλά ήταν δολοφόνος» – Η προσωπική μαρτυρία για το Πολυτεχνείο

Συγκλονίζει ο ανιψιός του Ντερτιλή: «Με αγαπούσε, αλλά ήταν δολοφόνος» – Η προσωπική μαρτυρία για το Πολυτεχνείο
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Με αφορμή τη συμπλήρωση 53 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ο Ανδρέας Σουβαλιώτης μίλησε για τη δύσκολη αντίφαση που κουβαλά. Ο Νικόλαος Ντερτιλής ήταν ο αγαπημένος του θείος, αλλά και καταδικασμένος για τη δολοφονία του 20χρονου Μιχάλη Μυρογιάννη.

Σε ανάρτησή του, ο Σουβαλιώτης περιγράφει πώς οι αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας συνυπάρχουν με όσα έμαθε αργότερα για τον ρόλο του θείου του στη δικτατορία και στα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973. Ο Ντερτιλής ήταν υψηλόβαθμο στέλεχος του καθεστώτος και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία του Μυρογιάννη. Πέθανε στη φυλακή το 2013.

Οι αναμνήσεις από τη φυλακή

Ο Σουβαλιώτης θυμάται ότι, όταν ο θείος του φυλακίστηκε, ήταν ακόμη παιδί και δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί είχε απομακρυνθεί από την οικογένεια. Τον επισκεπτόταν μαζί με τη θεία του, όταν εκείνη μπορούσε να τον συνοδεύσει, και λάμβανε από εκείνον γράμματα με λόγια αγάπης και ενθάρρυνσης.

Μεγαλώνοντας, λέει, έμαθε περισσότερα για το παρελθόν του Ντερτιλή και για τις πράξεις του. Η γνώση αυτή δεν έσβησε τις προσωπικές του αναμνήσεις, αλλά τις έφερε σε σύγκρουση με την ιστορική πραγματικότητα.

Η πύλη του Πολυτεχνείου και η δύσκολη αντίφαση

Όπως γράφει, κάθε φορά που βρίσκεται στην Αθήνα επισκέπτεται την ιστορική πύλη του Πολυτεχνείου, που έχει συνδεθεί με την εξέγερση. Εκεί προσπαθεί να συμφιλιώσει τις δύο εικόνες του ίδιου ανθρώπου. Δηλαδή τον στοργικό θείο που γνώρισε ως παιδί και τον αξιωματικό που συνδέθηκε με τη βίαιη καταστολή.

Στο τέλος της ανάρτησής του συνοψίζει αυτή την αντίφαση με μια φράση: «Ήταν ο θείος μου. Με αγαπούσε πραγματικά. Και ήταν δολοφόνος».

Αναλυτικά η ανάρτηση:

«Εκείνη τη νύχτα, πριν από 53 χρόνια, ο θείος μου πυροβολούσε και σκότωνε φοιτητές του Πανεπιστημίου.

Ήταν ένα από τα κεντρικά πρόσωπα της διαβόητης ελληνικής χούντας και είχε αναλάβει την καταστολή της φοιτητικής εξέγερσης στο Πολυτεχνείο της Αθήνας, τον Νοέμβριο του 1973.

Οδήγησε ένα τάγμα αρμάτων μάχης μέσα στον χώρο του Πολυτεχνείου, έριξε την κεντρική πύλη του Πανεπιστημίου και άρχισε να πυροβολεί αδιακρίτως εναντίον των φοιτητών που διαδήλωναν. Κάποια στιγμή, μάλιστα, κατά τη διάρκεια αυτής της «μάχης», γύρισε προς τον οδηγό του και καυχήθηκε για την ευστοχία του.

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973

Αυτός ήταν ο θείος μου. Ένας βάναυσος δικτάτορας και δολοφόνος.

Για μένα, όμως, όταν ήμουν μικρό παιδί, ήταν απλώς ο αγαπημένος μου θείος. Με αγαπούσε πραγματικά. Κι αυτό ήταν όλο όσα γνώριζα και όσα μπορούσα να καταλάβω για εκείνον.

Όταν μπήκε στη φυλακή, ήμουν ακόμη μικρός και εκείνος παρέμενε στα μάτια μου ο μεγαλόσωμος, επιβλητικός, αξιοσέβαστος, σοφός και στοργικός θείος μου. Δεν καταλάβαινα πραγματικά γιατί τον είχαν πάρει μακριά μου. Μου έλειπε και αγαπούσα να τον επισκέπτομαι όσο συχνά μπορούσε να με πηγαίνει η θεία μου. Κι εκείνος συνέχιζε να μου γράφει, στέλνοντάς μου αμέτρητα γράμματα γεμάτα ζεστά λόγια, ενδιαφέρον και ενθάρρυνση.

Και μετά μεγάλωσα και κατάλαβα πολύ περισσότερα για εκείνον.

Πέθανε στη φυλακή πριν από περίπου δώδεκα χρόνια.

Κάθε φορά που βρίσκομαι στην Αθήνα, εξακολουθώ να πηγαίνω και να αντικρίζω εκείνη την πεσμένη πύλη του Πολυτεχνείου, που έχει γίνει μνημείο προς τιμήν όλων των φοιτητών που έχασαν τη ζωή τους εκείνη τη νύχτα.

Κοιτάζω επίμονα εκείνο το σκουριασμένο, στραπατσαρισμένο μέταλλο και προσπαθώ να ξεμπερδέψω την πιο παράλογη, την πιο εξωπραγματική σύγκρουση που υπάρχει μέσα στην καρδιά και στο μυαλό μου.

Ήταν ο θείος μου. Με αγαπούσε πραγματικά. Και ήταν δολοφόνος.

Πολυτεχνείο: Κινούνται προς την αμερικανική πρεσβεία οι διαδηλωτές – Έξι προσαγωγές και 5.000 αστυνομικοί στο κέντρο

Σε κλίμα αυξημένης επιφυλακής και υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας πραγματοποιείται η κορύφωση των εκδηλώσεων για την 53η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, με το κέντρο της Αθήνας να μετατρέπεται σε «φρούριο».

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου