Αυτό κι αν είναι ανατροπή: Ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκει νέο… «Καμμένο» στο πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά και ρίχνουν τον Μητσοτάκη

Η ελληνική πολιτική σκηνή μοιάζει συχνά με ένα απρόβλεπτο θέατρο σκιών, όπου οι ιδεολογικές ταμπέλες θολώνουν και οι στρατηγικές επαναπροσδιορίζονται με βάση τις ωμές ανάγκες της εξουσίας και της επιβίωσης. Όσο κυλούν οι μήνες και η προεκλογική περίοδος πλησιάζει, στο προσκήνιο αναδύονται σενάρια που μέχρι πρότινος φάνταζαν εντελώς αδιανόητα. Ο Αλέξης Τσίπρας, βλέποντας το κόμμα του να παραμένει σταθερά παγιδευμένο στη δεύτερη θέση των δημοσκοπήσεων και να αδυνατεί να καλύψει το τεράστιο χάσμα που το χωρίζει από την κυβερνώσα παράταξη και τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, φαίνεται πως εξετάζει σοβαρά τις εναλλακτικές του επιλογές. Καθώς τα άλματα της τελευταίας στιγμής φαντάζουν απίθανα, η στρατηγική του αναγκαστικά προσαρμόζεται στα δεδομένα της επόμενης μέρας.
Το «Plan B» και η κοινή επιθυμία για την ανατροπή
Έτσι, εύλογα ο πρώην πρωθυπουργός αρχίζει σιγά-σιγά να σχεδιάζει την εναλλακτική του στρατηγική. Το βασικό ερώτημα που απασχολεί το επιτελείο του είναι πώς θα καταφέρει να βρεθεί στην κορυφή και στο τιμόνι της χώρας μετά την εκλογική αναμέτρηση, ακόμη κι αν δεν διαθέτει την αυτοδυναμία ή την πρωτιά, αποκτώντας ισχυρούς «συμπαίκτες». Στο πλαίσιο αυτό, το τελευταρείο διάστημα παρατηρείται μια αθόρυβη αλλά εντυπωσιακή σύγκλιση αφηγημάτων ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τον Αντώνη Σαμαρά.
Παρά τις χαοτικές ιδεολογικές τους διαφορές στο παρελθόν, οι δύο πρώην πρωθυπουργοί φαίνεται πως μοιράζονται πλέον έναν κοινό, απόλυτο στόχο: την απομάκρυνση του Κυριάκου Μητσοτάκη από την πρωθυπουργική καρέκλα. Η κοινή αυτή πολιτική επιδίωξη λειτουργεί ως καταλύτης, δημιουργώντας γέφυρες επικοινωνίας και κοινά σημεία επαφής που προκαλούν αίσθηση σε πολιτικούς αναλυτές και παρατηρητές.
Η ταύτιση λόγου και οι γεωπολιτικές αιχμές
Η ομοιότητα στη ρητορική των δύο ανδρών δεν περνά απαρατήρητη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί πρόσφατη τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Δυστυχώς η εξωτερική πολιτική του κ. Μητσοτάκη έχει αποτύχει οικτρά και έχει καταστήσει τη χώρα ανήμπορη να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην περιοχή και να αναγκάζεται να ζητάει την άδεια ή τη συναίνεση της Τουρκίας προκειμένου να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Και αυτό συνιστά, κατά την άποψή μου, μια μείζονα υποχώρηση».
Αν κάποιος διάβαζε τις συγκεκριμένες φράσεις χωρίς να γνωρίζει τον ομιλητή, θα ήταν βέβαιος ότι ανήκουν στον Αντώνη Σαμαρά, δεδομένης της σκληρής κριτικής που ο τελευταίος ασκεί στα εθνικά θέματα και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η ταύτιση αυτή στις θέσεις εξωτερικής πολιτικής και σε άλλα κρίσιμα ζητήματα τροφοδοτεί έντονα τις φήμες.
Το ακραίο σενάριο της «επόμενης μέρας»
Σύμφωνα με αναλύσεις και παρασκηνιακές στήλες, όπως η στήλη Big Mouth του powergame.gr, οι ομοιότητες αυτές φέρνουν στην επιφάνεια ένα εξαιρετικά ακραίο αλλά συναρπαστικό σενάριο για την πολιτική σκακιέρα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που τολμούν να ψιθυρίσουν την πιθανότητα μιας μετεκλογικής συνεργασίας ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τον Αντώνη Σαμαρά. Μια πρωτοφανής συγκυβέρνηση των δύο ανδρών, με μοναδικό και απολυτρωτικό σκοπό την εκδίωξη του Κυριάκου Μητσοτάκη από την εξουσία, κάτι που πολλοί ήδη χαρακτηρίζουν ως μια νέα, πιο απρόσμενη εκδοχή της συνεργασίας «ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ».
Διαβάστε επίσης
Πέρα από τις πολιτικές συμπτώσεις, επισημαίνεται πως ο Αλέξης Τσίπρας τρέφει ιδιαίτερη εκτίμηση προς το πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά, μια συμπάθεια που φαίνεται να συμμερίζονται και άλλα δημόσια πρόσωπα, όπως ο Λάκης Λαζόπουλος. Αν και ένα τέτοιο σενάριο φαντάζει εξωπραγματικό στη σημερινή του μορφή, η δυναμική των εκλογών και η δίψα για την εξουσία συχνά γεννούν συμμαχίες που ούτε οι πιο έμπειροι πολιτικοί αναλυτές δεν θα μπορούσαν να προβλέψουν. Το βέβαιο είναι ότι οι πολιτικές ισορροπίες είναι ρευστές και οι εκπλήξεις παραμένουν ανοιχτές.






0 ΣΧΟΛΙΑ