Σταματήστε ότι κάνετε! Ο Πορτοσάλτε παραδέχτηκε πως φταίει και σε κάτι η κυβέρνηση Μητσοτάκη: «Εδώ έχουμε αποτυχία»

Υπάρχουν στιγμές στην ελληνική τηλεόραση και στον δημόσιο διάλογο που μοιάζουν με πραγματικές εξαιρέσεις στον κανόνα. Όταν ένας δημοσιογράφος που διαχρονικά στηρίζει σταθερά τη γραμμή της κυβέρνησης, αποφεύγοντας τιςτωρινές συγκρούσεις και υπερασπιζόμενος τις βασικές μεταρρυθμίσεις της Νέας Δημοκρατίας, αποφασίζει να «σπάσει» τη γραμμή και να ασκήσει ανοιχτή, σκληρή κριτική, τότε η είδηση αποκτά άλλη βαρύτητα. Αυτό ακριβώς συνέβη σε πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή, όπου ο Άρης Πορτοσάλτε προέβη σε μια παραδοχή που ξάφνιασε τους πάντες στο στούντιο, βάζοντας στο «κάδρο» των ευθυνών την ίδια την κυβέρνηση Μητσοτάκη για τα ζητήματα ασφάλειας και ανομίας στα πανεπιστήμια.

Το σοκ της βίας στα πανεπιστήμια και η αναδρομή στο παρελθόν

Η συζήτηση στην εκπομπή ξεκίνησε με αφορμή τα πρόσφατα, σοκαριστικά επεισόδια βίας που σημειώθηκαν εντός πανεπιστημιακού χώρου, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο εικόνες που η κοινωνία πίστευε ότι είχε αφήσει πίσω της. Όπως επισημάνθηκε, όταν άγνωστοι ή μειοψηφίες εισβάλλουν σε πανεπιστήμια και προκαλούν καταστροφές ή επιθέσεις, η ενέργεια αυτή δεν είναι απλώς μια φοιτητική διαμαρτυρία, αλλά μια ξεκάθαρη δολοφονική πράξη. Παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια είχαν γίνει σημαντικά βήματα για να απαλλαγούν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα από την ασυδοσία και τη βία, οι «αμετανόητες μειοψηφίες» εξακολουθούν να βρίσκουν τρόπους να δηλώνουν την παρουσία τους.

Ενώ στο τραπέζι έπεφταν ερωτήματα για το πώς είναι δυνατόν να παραμένουν ανοιχτά τα μεγάλα campus και να εισέρχονται ανεξέλεγκτα ομάδες ατόμων, η συζήτηση πήρε μια απρόσμενη τροπή, οδηγώντας απευθείας στο πεδίο της πολιτικής ευθύνης.

Η μεγάλη παραδοχή: «Εδώ έχουμε αποτυχία της κυβέρνησης»

Εκεί ακριβώς ήταν που ο Άρης Πορτοσάλτε, γνωστός για τη σταθερή του στάση υπέρ των κυβερνητικών επιλογών και τη σπάνια κριτική του απέναντι στο Μέγαρο Μαξίμου, έκανε την ανατροπή. Χωρίς περιστροφές και με έναν τόνο απόλυτης ειλικρίνειας, παραδέχθηκε ότι στον τομέα αυτό υπάρχει πλέον κυβερνητικό μερίδιο ευθύνης.

VIRAL

First Dates: «Οπότε εντελώς λάθος πήγε!», η αποκάλυψη για τα γούστα και η ανατροπή στο ραντεβού

Το τερμάτισε η Ιωάννα Τούνη: Άλλαξε εντελώς το σαλόνι της για τα Χριστούγεννα – «Ο πιο ωραίος στολισμός που είχα ποτέ»

Ποιος είναι ο Γιώργος Περρής που στέλνει η Κύπρος στη Eurovision: Η ζωή και η καριέρα – «Είμαι γκέι, υπερήφανος και χαρούμενος»

«Εδώ έχουμε πρώτα απ’ όλα την αποτυχία της κυβέρνησης σε ένα αίτημα μιας πλειονότητας των πολιτών», ανέφερε χαρακτηριστικά στον αέρα, υπογραμμίζοντας ότι οι πολίτες της χώρας, ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, είχαν επικροτήσει θερμά την ιδέα της ίδρυσης και λειτουργίας μιας πανεπιστημιακής αστυνομίας. Ωστόσο, όπως επεσήμανε με έμφαση, η κυβέρνηση επέλεξε τελικά να υπαναχωρήσει.

«Η κυβέρνηση φοβήθηκε διότι σέρνεται εδώ και 50 χρόνια μετά τη χούντα μια ιστορία η οποία δεν έχει καμία αντανάκλαση στο σήμερα, στην κοινωνία», σημείωσε χαρακτηριστικά, ασκώντας κριτική στους φόβους του πολιτικού συστήματος απέναντι σε αναχρονιστικά ταμπού. Όπως εξήγησε, η απόφαση να «παγώσει» ή να υποχωρήσει το μέτρο της πανεπιστημιακής αστυνομίας άφησε κενά ασφαλείας, τα οποία εκμεταλλεύονται οι γνωστές ομάδες βίας. «Ψήφισε ένα νόμο για Πανεπιστημιακή αστυνομία και τον πήρε πίσω, το καταλαβαίνετε; Αυτό είναι η πανάκεια», πρόσθεσε, δείχνοντας ότι η πολιτική βούληση λύγισε μπροστά στο πολιτικό κόστος.

Άγρια συμπλοκή στο Φυσικό Ζωγράφου με 3 τραυματίες

Οι ευθύνες της πανεπιστημιακής κοινότητας και η οργή για τα φαινόμενα ανομίας

Παρά το γεγονός ότι ο γνωστός δημοσιογράφος έστειλε τα βέλη του προς την κυβερνητική πλευρά για την υποχώρηση στο ζήτημα της φύλαξης, δεν παρέλειψε να επισημάνει ότι το πρόβλημα δεν λύνεται μόνο από την κεντρική εξουσία. Στο «μικροσκόπιο» βρέθηκε και η ίδια η πανεπιστημιακή κοινότητα, οι πρυτάνεις και οι καθηγητές, οι οποίοι πολλές φορές παρακολουθούν παθητικά ή αδυνατούν να προστατεύσουν τα ίδια τους τα ιδρύματα.

Στη συζήτηση υπενθυμίστηκαν σκοτεινές στιγμές του παρελθόντος, όπως η διαπόμπευση πρυτάνεων και τα περιστατικά όπου πανεπιστημιακοί χώροι είχαν μετατραπεί σε «ορμητήρια» κακοποιών στοιχείων —όπως συνέβη παλαιότερα στις εστίες στου Ζωγράφου, όπου ποινικοί είχαν καταλάβει ολόκληρους ορόφους. Σύμφωνα με τον ίδιο, όταν τα φαιν αυτά αφήνονται να περνούν χωρίς αυστηρές και παραδειγματικές τιμωρίες από τη Δικαιοσύνη, τότε στην κοινωνία εμπεδώνεται η αντίληψη της ατιμωρησίας.

Η σπάνια αυτή στιγμή αυτοκριτικής και ευθείας τοποθέτησης από έναν άνθρωπο που υπερασπίζεται σταθερά το κυβερνητικό έργο αποδεικνύει ότι τα προβλήματα της καθημερινότητας και της ασφάλειας υπερβαίνουν τις κομματικές γραμμές. Όταν ακόμα και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές της κυβέρνησης αναγνωρίζουν ότι οι υπαναχωρήσεις σε κρίσιμα ζμτήματα, όπως η ασφάλεια στα πανεπιστήμια, συνιστούν πολιτική αποτυχία, γίνεται σαφές ότι η πίεση της κοινωνίας για οριστική λύση παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ. Το ερώτημα πλέον είναι αν η πολιτεία θα τολμήσει να κάνει το επόμενο βήμα χωρίς φόβο και πολιτικούς δισταγμούς.