100 λεπτά αγωνίας: Η ταινία-γροθιά στο στομάχι που σαρώνει τώρα στο ERTFLIX
Αν υπάρχει μια ταινία που καταφέρνει να συμπυκνώσει όλη τη φρίκη, τις αντιφάσεις και τα βαθύτερα ηθικά διλήμματα μιας από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας χωρίς να ρίξει ούτε μια τουφεκιά στο πεδίο της μάχης, αυτή είναι αναμφισβήτητα το «Land of Mine» (Κάτω από την Άμμο). Πολλά πολλά λόγια δεν χρειάζονται για να πειστεί κανείς· αρκεί να ρίξει μια γρήγορη ματιά στις κορυφαίες βαθμολογίες της παγκόσμιας κριτικής και του κοινού, με το IMDb να την τοποθετεί ψηλά στο 7.8 και το Rotten Tomatoes να της χαρίζει το εντυπωσιακό 91%. Πρόκειται για μια κινηματογραφική δημιουργία που κινείται πολύ πάνω από τον μέσο όρο, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως ένα ανεκτίμητο, ανατριχιαστικό μάθημα ιστορίας για τα φρικτά τραύματα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.
Με αφορμή την επέτειο και την αργία της 28ης Οκτωβρίου, το Ertflix την πρόσθεσε εκ νέου στον κατάλογό του, προσφέροντας στο ελληνικό κοινό την ιδανική ευκαιρία να έρθει αντιμέτωπο με μια αλήθεια που συχνά ξεχνάμε. Διότι, όπως αποδεικνύεται περίτρανα, η ιστορική μνήμη δεν αποτελεί απλώς μια γνώμη ή μια πολυτέλεια της σκέψης· είναι μια απόλυτη, αδιαπραγμάτευτη αναγκαιότητα, με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή, ως ανθρώπινο είδος, θα πάψουμε επιτέλους να επαναλαμβάνουμε τα ίδια τραγικά λάθη. Η συγκεκριμένη προβολή δεν είναι απλώς μια καλή επιλογή για τη βραδιά σας, αλλά μια εμπειρία ζωής που σε αγγίζει βαθιά και σε υποχρεώνει να αναθεωρήσεις πολλά από αυτά που θεωρούσες δεδομένα.
Μια αληθινή ιστορία εφιάλτη: Μαθητές-αιχμάλωτοι ανάμεσα σε εκατομμύρια νάρκες
Το γεγονός και μόνο ότι έχουμε να κάνουμε με ένα σενάριο βασισμένο σε αληθινά ιστορικά γεγονότα (based on a true story) προσθέτει μια ασύλληπτη, πρωτόγνωρη ένταση σε αυτό που παρακολουθούμε αποσβολωμένοι στην οθόνη. Ο χρόνος γυρίζει πίσω στον Μάιο του 1945. Η Ναζιστική Γερμανία έχει οριστικά ηττηθεί και συνθηκολογήσει άνευ όρων, αφήνοντας πίσω της έναν κόσμο ερειπωμένο. Σε αυτό το σκηνικό της επόμενης μέρας, μια ομάδα πολύ νεαρών Γερμανών αιχμαλώτων πολέμου –παιδιά σχεδόν στην ηλικία– αναγκάζεται να μεταβεί εσπευσμένα στη Δανία με μια αποστολή αυτοκτονίας: να εξουδετερώσει με τα γυμνά της χέρια περίπου 2 εκατομμύρια θαμμένες νάρκες που είχαν τοποθετήσει οι ναζιστικές δυνάμεις κατά μήκος των δυτικών ακτών της σκανδιναβικής χώρας.
Ο Δανός επικεφαλής της αποστολής, κουβαλώντας το συσσωρευμένο μίσος, την οργή και τον πόνο των προηγούμενων ετών, βλέπει τους νεαρούς Γερμανούς ως το απόλυτο, αδιαπραγμάτευτο κακό. Και ποιος θα μπορούσε πραγματικά να τον κακίσει για αυτό το συναίσθημα; Κι όμως, μέσα στην καρδιά αυτού του απάνθρωπου περιβάλλοντος, κάτι σαν θαύμα αρχίζει να συντελείται. Η καθημερινή, σκληρή και οριακή συμβίωση με τον «εχθρό» αρχίζει σταδιακά να γκρεμίζει τα στερεότυπα. Ο επικεφαλής συνειδητοποιεί πως η πραγματικότητα ποτέ δεν είναι άσπρη ή μαύρη, ούτε χωρίζεται με ευκολία σε απόλυτα στρατόπεδα «καλών» και «κακών».
VIRAL
Οι γκρίζες ζώνες της ηθικής και η λεπτή γραμμή ανάμεσα στη δικαιοσύνη και τα αντίποινα
Αυτό ακριβώς το στοιχείο είναι που ανυψώνει το «Land of Mine» πολύ πάνω από τα συνηθισμένα πολεμικά δράματα. Η ιστορία είναι γεμάτη από γκρίζες ζώνες, από γεγονότα και καταστάσεις που ανατρέπουν όλα όσα μάθαμε να θεωρούμε δεδομένα και μονοσήμαντα. Τα ηθικά διλήμματα που αναδύονται στην οθόνη γίνονται συντριπτικά πιο ισχυρά από όσο θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί κανείς. Πού σταματάει η θεμιτή δικαιοσύνη και πού αρχίζουν τα τυφλά, απάνθρωπα αντίποινα; Μπορεί ένας άνθρωπος να διαχωρίσει την κρατική θηριωδία από τα πρόσωπα των νέων που απλώς βρέθηκαν γρανάζια σε μια μηχανή θανάτου;
Αυτό είναι, σε τελική ανάλυση, που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει: η τεράστια τόλμη με την οποία προσεγγίζει δύσκολα, ακανθώδη ζητήματα, η πολυδιάστατη οπτική που προσφέρει στον θεατή και η ικανότητά της να σε κάνει να σκεφτής εντελώς διαφορετικά. Το φιλμ εστιάζει μεν στο πόσο αμείλικτος και σκληρός ήταν ο μεταπολεμικός κόσμος, κυρίως όμως υπογραμμίζει κάτι βαθύτατα αισιόδοξο: ότι η εκδίκηση και η συγχώρεση δεν είναι τόσο μακριά η μία από την άλλη όσο φαίνεται εκ πρώτης όψης. Η ανθρωπιά, η ενσυναίσθηση και η αγάπη μπορούν να ανθίσουν ακόμα και στα πιο απρόσμενα, αποστειρωμένα και εχθρικά μέρη.
Ένα ψυχολογικό θρίλερ αγωνίας και κάθαρσης
Σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μάρτιν Ζέντβλιτ, αυτή η παραγωγή διάρκειας 100 λεπτών κατάφερε το 2017 να κερδίσει μια άξια υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Μπορεί να μην έφυγε τελικά με το χρυσό αγαλματίδιο στο χέρι, απέσπασε όμως πλήθος κορυφαίων βραβείων σε διεθνή φεστιβάλ και, κυρίως, κέρδισε οριστικά την καρδιά του κοινού παγκοσμίως, το οποίο είναι και το σπουδαιότερο «παράσημο» για κάθε καλλιτέχνη.
Διαβάστε επίσης
Η ταινία σε καθηλώνει από τα πρώτα κιόλας λεπτά, όχι επιστρατεύοντας εντυπωσιακά εφέ μαχών ή αιματηρές εκρήξεις, αλλά βασιζόμενη στην ακαταμάχητη ένταση των πλάνων της και στην αδιόρατη, διαρκή αγωνία της απειλής του θανάτου που επικρέμαται πάνω από τους πρωταγωνιστές. Πρόκειται για ένα καθαρόαιμο ψυχολογικό θρίλερ που δοκιμάζει τις αντοχές του θεατή. Το Ertflix, με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, την ενέταξε στον κατάλογό του και το πάτημα του “play” προτείνεται όχι απλώς χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά ως μια πράξη ουσιαστικής πνευματικής και ιστορικής αφύπνισης.
0 ΣΧΟΛΙΑ